Η Τουρκία αμφισβητεί πλήρως την υφαλοκρηπίδα Ελλάδας και Κύπρου: Επιστολή στον ΟΗΕ

Σε πλήρη αμφι­σβή­τηση της ελλη­νι­κής και της κυπρια­κής υφα­λο­κρη­πί­δας σε όλη την Ανα­το­λική Μεσό­γειο επι­μέ­νει η Τουρκία, καθώς με επι­στολή στα Ηνωμένα Έθνη, η οποία δημο­σιεύ­τηκε και ως επίσημο έγγραφο των Ηνω­μέ­νων Εθνών στις 30 Σεπτεμ­βρίου (Α/71/421), δηλώνει ότι έχει “απα­ρά­γρα­πτα” δικαιώ­ματα στην υφα­λο­κρη­πίδα δυτικά των ακτών της Κύπρου, έξω από τα στενά όρια των χωρικών υδάτων της, όπως μετα­δί­δει στην προ­σω­πική του ιστο­σε­λίδα ο Μιχάλης Ιγνα­τίου.

Ειδι­κό­τερα, όπως ανα­φέ­ρε­ται στο δημο­σί­ευμα πρό­κει­ται για μια περιοχή που όχι μόνο επι­κα­λύ­πτει ένα σημα­ντικό τμήμα της κυπρια­κής ΑΟΖ και Οικο­πέ­δων για τα οποία ήδη υπάρχει δια­δι­κα­σία διε­θνούς δια­γω­νι­σμού, αλλά “εξα­φα­νί­ζει” και την ελλη­νική υφα­λο­κρη­πίδα στην περιοχή βάσει της επή­ρειας που έχουν όχι μόνο το Καστε­λό­ριζο και η Στρογ­γύλη, αλλά και η Ρόδος, η Κάρ­πα­θος και η Ανα­το­λική Κρήτη.

Ο μόνιμος Αντι­πρό­σω­πος της Τουρ­κίας στα Ηνωμένα Έθνη (και νέος πρε­σβευ­τής στην Ελλάδα) Χαλιτ Τσεβικ, με την επι­στολή του προς τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, απαντά ουσια­στικά στην επίσημη δια­μαρ­τυ­ρία της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας (της 6ης Σεπτεμ­βρίου) για την παρε­νό­χληση από τουρ­κικό πολε­μικό πλοίο, του κυπρια­κού ερευ­νη­τι­κού σκάφους R/V Flash Royal στις 25 Αυγού­στου, ενώ πραγ­μα­το­ποιούσε επι­στη­μο­νική έρευνα εντος της κυπρια­κής ΑΟΖ.

Η τουρ­κική επι­στολή δηλώνει ότι οι συντε­ταγ­μέ­νες στις οποίες έγινε η παρε­νό­χληση “βρί­σκο­νται δυτικά του μεσημ­βρι­νού 32ο 16’ 58” και εμπί­πτει στην τουρ­κική υφα­λο­κρη­πίδα, όπου η Τουρκία έχει ipso facto και ab initio δικαιώ­ματα, καθώς και νόμιμα συμ­φέ­ρο­ντα”.

Και η επι­στολή προει­δο­ποιεί για συνέ­χιση τέτοιου είδους πει­ρα­τι­κών ενερ­γειών επι­ση­μαί­νο­ντας:

“Σε συμ­φω­νία με τους κανόνες και τις αρχές του διε­θνούς δίκαιου, τα τουρ­κικά πολε­μικά πλοία έχουν το νομι­μο­ποι­η­μένο δικαί­ωμα να παρεμ­βαί­νουν σε κάθε επι­στη­μο­νική ερευ­νη­τική δρα­στη­ριό­τητα που γίνεται χωρίς την συγκα­τά­θεση η άδεια της Τουρ­κίας. Συνεπώς το τουρ­κικό πλοίο έδρασε σύμφωνα με τις καθιε­ρω­μέ­νες διε­θνείς πρα­κτι­κές και κανένα περι­στα­τικό “παρε­νό­χλη­σης” δεν έλαβε χώρα…”.

Η Άγκυρα όμως με την συγκε­κρι­μένη επι­στολή παρα­πέ­μπει σε μια σειρά μονο­με­ρών δια­κοι­νώ­σεων προς τον ΟΗΕ, που θεωρεί ότι έχουν απο­τυ­πώ­σει το εξω­τε­ρικό όριο της υφα­λο­κρη­πί­δας της στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Στις δια­κοι­νώ­σεις αυτές όμως έκτος εκείνων που αμφι­σβη­τούν την οριο­θέ­τηση της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Αιγύ­πτου (και στην οποία περι­γρά­φε­ται η τουρ­κική διεκ­δί­κηση στην περιοχή αυτή ,περι­μα­ζώ­νε­ται και η δια­κοί­νωση της 12ης Μάρτιου 2013 η οποία μεταξύ άλλων χαρα­κτη­ρί­ζει τουρ­κική την υφα­λο­κρη­πίδα του Καστε­λό­ρι­ζου και στην περιοχή της Ρόδου, τις οποίες μάλιστα έχει συμπε­ρι­λά­βει σε Οικό­πεδα τα οποία έχει προ­σφέ­ρει για έρευνα και εκμε­τάλ­λευση στην τουρ­κική κρατική εταιρία ΤΡΑΟ.

Καθώς η τουρ­κική αυτή επι­στολή στον ΟΗΕ έγινε λίγες ημέρες μετά τις συνο­μι­λίες του κ. Ανα­στα­σιάδη στον ΟΗΕ και την Τριμερή συνά­ντηση του με τον γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν κι Μουν και τον κατο­χικό ηγέτη Μου­σταφά Ακιντζι, έχει ιδιαί­τερη βαρύ­τητα και η συνο­λική παρέμ­βαση για το θέμα της υφα­λο­κρη­πί­δας αλλά και η αναφορά ότι “δεν υπάρχει μια μόνο Αρχή, η οποία νομίμως να εκπρο­σω­πεί τόσο τους τουρ­κο­κυ­πρί­ους όσο και τους ελλη­νο­κυ­πρί­ους, αλλά και την Κύπρο ως ένα σύνολο”, αμφι­σβη­τώ­ντας φυσικά και πάλι εμπρά­κτως την ύπαρξη της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας, κατα­λή­γει το δημο­σί­ευμα.

Τα συμ­φρα­ζό­μενα της τουρ­κι­κής πρό­κλη­σης

Αξιο­ποιώ­ντας την αφορμή της επί­ση­μης κυπρια­κής δια­μαρ­τυ­ρίας της 6ης Σεπτεμ­βρίου η τουρ­κική διπλω­μα­τία επα­να­λαμ­βά­νει σε ανα­βαθ­μι­σμένη μορφή την θέση της περί θαλάσ­σιων δικαιο­δο­σιών στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, προ­κει­μέ­νου να παρεμ­βλη­θεί στην τριμερή συνερ­γα­σία Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου που άλλωστε μόλις την Δευτέρα απο­τυ­πώ­θηκε σε άλλη μία συνά­ντηση κορυφής στο Κάιρο.

Παράλ­ληλα, η Άγκυρα ασφαλώς συγκρα­τεί στο οπτικό της πεδίο την εντο­νό­τερη από ποτέ την τελευ­ταία 12ετία κινη­τι­κό­τητα περί το Κυπριακό, όπως αυτή απο­τυ­πώ­νε­ται στο εντα­τικό πρό­γραμμα συνα­ντή­σεων των ηγετών Ελλη­νο­κυ­πρίων και Τουρ­κο­κυ­πρίων για το μήνα Οκτώ­βριο (μετά την τριμερή συνά­ντησή τους υπό τον Ban Ki-Moon στο περι­θώ­ριο της Γενικής Συνέ­λευ­σης των Ηνω­μέ­νων Εθνών) καθώς και στην εν εξε­λί­ξει επί­σκεψη της Αμε­ρι­κα­νί­δας υφυ­πουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών (και πιθα­νό­τε­ρης υπουρ­γού σε μία κυβέρ­νηση Clinton) Victoria Nuland.

Τα τουρ­κικά επι­χει­ρή­ματα περι­στρέ­φο­νται πάντοτε γύρω από την “ιδιαι­τε­ρό­τητα” του Καστε­λό­ρι­ζου ως προς τον καθο­ρι­σμό ζωνών θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας, καθώς και την μη ανα­γνώ­ριση της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας ως “εκλι­πού­σας”. Στόχος: το να απο­τρα­πεί μια δια­μόρ­φωση των θαλάσ­σιων δικαιο­δο­σιών στην ανα­το­λική Μεσό­γειο με την οποία θα εφά­πτο­νται οι ζώνεςΕλλάδας και Κύπρου, ενώ θα απο­κλεί­ε­ται η Τουρκία από το βάθος που θα δικαιού­ται ότι έχει λόγω του ηπει­ρω­τι­κού της όγκου.

capital.gr