Καταιγίδες, ανεμοστρόβιλοι, «εξωτικά» ψάρια. Όσα έφερε στην χώρα μας η κλιματική αλλαγή

Πλημ­μύ­ρες, ανε­μο­στρό­βι­λοι, υδρο­στρό­βι­λοι, εξωτικά ψάρια στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες. Τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες παρα­τη­ρού­νται σπάνια για τα ελλη­νικά δεδο­μένα φαι­νό­μενα που μας φέρνουν στο μυαλό τις προει­δο­ποι­ή­σεις της επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας για τις συνέ­πειες που μπορεί να έχει για το περι­βάλ­λον η αύξηση της θερ­μο­κρα­σίας της Γης.

Κάθε φορά που ο καιρός είναι άστατος ή ακού­γε­ται η είδηση για την θέαση ενός ανε­μο­στρό­βι­λου στην Πελο­πόν­νησο ή ενός εξω­τι­κού ψαριού σε ακτή της Κρήτης, θα ακούσει κανείς γύρω του φράσεις όπως «Καραϊ­βική γίναμε», «ζούμε σε τροπική ζώνη», «το κατέ­στρε­ψαν το κλίμα μας». Η παγκό­σμια επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα προει­δο­ποιεί εδώ και για περισ­σό­τερο από μισό αιώνα για τις συνέ­πειες που μπορεί αν έχει η ανθρώ­πινη δρα­στη­ριό­τητα στο κλίμα. Κατά πόσο όμως αυτά τα πρω­το­φανή φαι­νό­μενα σχε­τί­ζο­νται με την υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη;

Υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη ονο­μά­ζε­ται η αύξηση της μέσης θερ­μο­κρα­σίας της ατμό­σφαι­ρας και των ωκεανών της Γης, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για το κλίμα. Η πλειο­ψη­φία της επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας απο­δί­δει το συγκε­κρι­μένο φαι­νό­μενο στην ανθρώ­πινη δρα­στη­ριό­τητα των τελευ­ταίων πενήντα ετών, όμως δεν είναι λίγοι εκείνοι που απορ­ρί­πτουν την συγκε­κρι­μένη εξήγηση, κάνο­ντας λόγο για «φυσιο­λο­γική μετα­τροπή της θερ­μο­κρα­σίας». Η Δια­κυ­βερ­νη­τική Επι­τροπή για την Αλλαγή του Κλί­μα­τος του ΟΗΕ τονίζει πως η μέση θερ­μο­κρα­σία του πλανήτη έχει αυξηθεί σημα­ντικά από τα τέλη του 19ου αιώνα, με την παγκό­σμια κοι­νό­τητα να δίνει πέρυσι υπό­σχεση να μειώσει την αύξηση της θερ­μο­κρα­σίας σε κάτω από τους δύο βαθμούς Κελσίου.

Καται­γί­δες και σπάνια, επι­κίν­δυνα καιρικά φαι­νό­μενα

Όπως εξήγησε ο μετε­ω­ρο­λό­γος Μιχάλης Σιούτας στην HuffPost Greece, στην χώρα μας υπάρ­χουν πράγ­ματι ενδεί­ξεις ότι το κλίμα έχει επη­ρε­α­στεί από την υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη, με έντονα καιρικά φαι­νό­μενα, όπως σπάνιες μα δυνατές βροχές και εμφα­νί­σεις ανε­μο­στρό­βι­λων στην ξηρά και υδρο­στρό­βι­λων στην θάλασσα. Τα τελευ­ταία δύο καιρικά φαι­νό­μενα έχουν αυξηθεί σημα­ντικά τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες, αν και παλαιό­τερα δεν υπήρχε κάποιος κατα­γε­γραμ­μέ­νος αριθμός των φαι­νο­μέ­νων. «Και αυτό γιατί τα φαι­νό­μενα αυτά ήταν σπάνια», εξηγεί ο κ. Σιούτας.

Για τους ανε­μο­στρό­βι­λους ευθύ­νε­ται σε μεγάλο βαθμό η θέρ­μανση του αέρα και για τους υδρο­στρό­βι­λους η θέρ­μανση των ωκεανών. Τέτοιου είδους φαι­νό­μενα, τα οποία στην Ελλάδα γνω­ρί­σαμε κυρίως μέσα από τις αμε­ρι­κα­νι­κές ταινίες -με ανθρώ­πους να τρέχουν σε χαο­τι­κές καλ­λιέρ­γειες με καλα­μπόκι ενώ πίσω τους τρέχει ένας σίφουνας- έχουν κατα­γρα­φεί σε όλη την χώρα, όμως παρα­τη­ρού­νται συχνό­τερα στην βορειο­δυ­τική Πελο­πόν­νησο, στα νησιά του Ιονίου, τα Δωδε­κά­νησα και την Κρήτη. Παρα­τη­ρού­νται κυρίως τους καλο­και­ρι­νούς και φθι­νο­πω­ρι­νούς μήνες.

Σύμφωνα με τον κ. Σιούτα, αρκετοί μπερ­δεύ­ουν τους ανε­μο­στρό­βι­λους και τους υδρο­στρό­βι­λους με τους τυφώνες, όμως οι τελευ­ταίοι εμφα­νί­ζο­νται κυρίως στον βόρειο Ατλα­ντικό και έχουν μεγα­λύ­τερη διάρ­κεια και ένταση. Οι ανε­μο­στρό­βι­λοι, που εμφα­νί­ζο­νται κυρίως σε πεδινά παρά σε ορεινά μέρη, μπορούν ωστόσο να προ­κα­λέ­σουν ζημιές σε καλ­λιέρ­γειες, κτίρια και υπο­δο­μές που θα βρεθούν στον διάβα τους και οι υδρο­στρό­βι­λοι σε πλοία ή σε υπο­δο­μές που βρί­σκο­νται κοντά σε ακτές.

Ξενικά είδη στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες

Εκτός από τα καιρικά φαι­νό­μενα που μαρ­τυ­ρούν την κλι­μα­τική αλλαγή στην χώρα μας, το ίδιο συμ­βαί­νει και με την θαλάσ­σια βιο­ποι­κι­λό­τητα. Η Ευγενία Λευ­κα­δί­του, βιολόγος-ωκεανογράφος από το Ελλη­νικό Κέντρο

Θαλάσ­σιων Ερευνών, ανέφερε στην HuffPost Greece ότι τα τελευ­ταία χρόνια όχι μόνο έχει παρα­τη­ρη­θεί αύξηση των θερ­μό­φι­λων ειδών στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες, αλλά έχουν εμφα­νι­στεί και εξα­πλω­θεί ξενικά είδη από τον Ινδικό Ωκεανό, όπως είναι ο «πρω­τα­γω­νι­στής» των ειδή­σεων του καλο­και­ριού, περι­βό­η­τος λαγο­κέ­φα­λος, αλλά και άλλα ψάρια.

Στις αρχές Ιουνίου η Γενική Διεύ­θυνση Αγρο­τι­κής Οικο­νο­μίας και Κτη­νια­τρι­κής της Περι­φέ­ρειας Κρήτης προει­δο­ποί­ησε τους πολίτες με ανα­κοί­νωσή της για την επι­κιν­δυ­νό­τητα κατα­νά­λω­σης του συγκε­κρι­μέ­νου ψαριού.

«Μετά από δημο­σί­ευμα σε ηλε­κτρο­νική ενη­με­ρω­τική ιστο­σε­λίδα της Κρήτης στην οποία ανα­φέ­ρε­ται ότι ο Λαγο­κέ­φα­λος, μπορεί να κατα­να­λω­θεί εάν κάποιος γνω­ρί­ζει πώς να το καθα­ρί­σει, καθώς και πλη­ρο­φο­ρίες ότι έχουν γίνει από­πει­ρες κατα­νά­λω­σης του συγκε­κρι­μέ­νου είδους, εφι­στούμε την προσοχή των κατα­να­λω­τών, των επαγ­γελ­μα­τιών και ερα­σι­τε­χνών αλιέων σχετικά με το ψάρι Lagocephalus sceleratus (λαγο­κέ­φα­λος) το οποίο έχει εξα­πλω­θεί και “εγκα­τα­στα­θεί” στην Κρήτη.

Η τοξι­κό­τητα του εξαρ­τά­ται από πολλούς παρά­γο­ντες όπως ηλικία, μέγεθος, ανα­πα­ρα­γω­γική περί­ο­δος κ.α. Η τοξι­κό­τητα του αυξά­νε­ται την περίοδο ανα­πα­ρα­γω­γής του, κυρίως τους θερι­νούς μήνες. Σε πολλές χώρες παρα­τη­ρού­νται κάθε χρόνο δηλη­τη­ριά­σεις από την κατα­νά­λωσή του, με συσχε­τι­ζό­μενα ποσοστά θνη­σι­μό­τη­τας. Τελευ­ταίο γνωστό κρούσμα ήταν 2 άτομα στην Κύπρο.

Το είδος αυτό έχει χαρα­κτη­ρι­στικό σχήμα σαν τορπίλη, δύο αση­μέ­νιες λωρίδες στις πλευρές του σώματος, στη ράχη είναι γκρι­ζωπό με έντονα σκούρα στίγ­ματα, δεν έχει λέπια και δια­θέ­τει τέσσερα χαρα­κτη­ρι­στικά δυνατά δόντια σαν ράμφος. Δεν είναι επι­θε­τικό ή επι­κίν­δυνο με άλλο τρόπο, εκτός αν κατα­να­λω­θεί. Η εμπορία του απα­γο­ρεύ­ε­ται (Καν. 853/2004). Λόγω της πρό­σφα­της διά­νοι­ξης της νέας διώ­ρυ­γας του Σουέζ, πιθανόν νέα είδη να εμφα­νι­στούν για πρώτη φορά.

Για το λόγο αυτό, παρα­κα­λού­νται οι αλιείς σε περί­πτωση σύλ­λη­ψης στα εργα­λεία τους, αλιευ­μά­των τα οποία δεν ανα­γνω­ρί­ζουν, να κρατούν το δείγμα (συντη­ρη­μένο ή κατε­ψυγ­μένο) και να το προ­σκο­μί­ζουν στα τμήματα Αλιείας της Δ/νσης Αγρο­τι­κής Οικο­νο­μίας & Κτη­νια­τρι­κής των Περι­φε­ρεια­κών Ενο­τή­των (Ηρα­κλείου, Χανίων, Λασι­θίου, Ρεθύ­μνου) ή να επι­κοι­νω­νούν με το Ελλη­νικό Κέντρο Θαλάσ­σιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ). Σε περί­πτωση σύλ­λη­ψης του είδους λαγο­κέ­φα­λος ή άλλων «ασυ­νή­θι­στων» ψαριών και θαλασ­σι­νών ειδών, καθώς και για πλη­ρο­φο­ρίες, παρα­κα­λούμε να επι­κοι­νω­νείτε με τα κατά τόπους Τμήματα Αλιείας των Δ/νσεων Αγρο­τι­κής Οικο­νο­μίας & Κτη­νια­τρι­κής των Περι­φε­ρεια­κών Ενο­τή­των ή με το ΕΛΚΕΘΕ, Ινστι­τούτο Θαλάσ­σιων Βιο­λο­γι­κών Πόρων & Εσω­τε­ρι­κών Υδάτων».

Ιστο­ρίες «τρόμου» με λουό­με­νους που δέχτη­καν «επίθεση» από λαγο­κέ­φα­λους έκαναν τον γύρο του δια­δι­κτύου, όμως, σύμφωνα με την κ. Λευ­κα­δί­του, η εμφά­νιση ξενικών ειδών δεν πρέπει απα­ραί­τητα να μας ανη­συ­χεί. Ο λαγο­κέ­φα­λος, ο οποίος συνα­ντά­ται ακόμα και στο βόρειο Αιγαίο αν και λιγό­τερο συχνά, μπορεί βέβαια να προ­κα­λέ­σει ζημιές στα δίχτυα των ψαράδων, ενώ είναι τοξικός εάν κατα­να­λω­θεί, όμως υπάρ­χουν και άλλα ξενικά είδη που θα μπο­ρού­σαν να κατα­λή­ξουν χωρίς φόβο στα πιάτα μας. Στην Κύπρο και σε άλλες περιο­χές της νότιας Μεσο­γείου, οι αλιείς έχουν ήδη αρχί­σουν να εμπο­ρεύ­ο­νται ήδη που παλαιό­τερα δεν υπήρχαν στις θάλασ­σές τους.

Άλλα είδη που έχουν εμφα­νι­στεί στις θάλασ­σες μας είναι οι αγκα­θω­τοί «Γερ­μα­νοί» και τα «Γου­ρου­νό­ψαρα» με τα ανθρω­πό­μορφα δόντια που είναι το σήμα κατα­τε­θέν τους. Φέτος το καλο­καίρι, ακού­σαμε και για τα «Λεο­ντό­ψαρα» που προ­έρ­χο­νται από τον Ινδικό Ωκεανό και εντο­πί­στηκε στην θαλάσ­σια περιοχή της Ρόδου. Το είδος εισήλθε στη Μεσό­γειο μέσω της Διώ­ρυ­γας του Σουέζ και, παρόλο που τα αγκάθια του είναι δηλη­τη­ριώδη, το ψαχνό του μπορεί να κατα­να­λω­θεί.

Η κ. Λευ­κα­δί­του επι­ση­μαί­νει ότι τα ξενικά ψάρια που έχουν εμφα­νι­στεί βρί­σκο­νται κυρίως στα ρηχά νερά, δηλαδή το πολύ σε 60 μέτρα βάθος, γιατί εκεί έχει παρα­τη­ρη­θεί περισ­σό­τερο η αύξηση της θερ­μο­κρα­σίας. Ωστόσο, μετα­βο­λές στην θερ­μο­κρα­σία έχουν παρα­τη­ρη­θεί και σε μεγα­λύ­τερα βάθη. Αξίζει να σημειω­θεί ότι ορι­σμέ­νοι ερευ­νη­τές ανα­φέ­ρουν ότι στην εμφά­νιση ξενικών ψαριών δεν ευθύ­νε­ται η κλι­μα­τική αλλαγή, αλλά το γεγονός ότι τα ψάρια τείνουν να ακο­λου­θούν τα πλοία που περνούν την Διώρυγα του Σουέζ και εισέρ­χο­νται στην Μεσό­γειο. Ωστόσο, η κ. Λευ­κα­δί­του εξηγεί ότι εφόσον τα είδη αυτά όχι μόνο παρα­μέ­νουν αλλά ευδο­κι­μούν στις θάλασ­σές μας, η αύξηση της θερ­μο­κρα­σίας των υδάτων έχει συμ­βάλ­λει στο συγκε­κρι­μένο φαι­νό­μενο.

Κάτι ανάλογο συμ­βαί­νει και με αυτό­χθονα θερ­μό­φιλα είδη της Μεσο­γείου, όπως για παρά­δειγμα η φρίσσα Sardinella aurita που αφθο­νούσε στο νότιο Αιγαίο μέχρι τη δεκα­ε­τία του 90 και στη συνέ­χεια άρχισε βαθ­μιαία να εξα­πλώ­νε­ται και να παρου­σιά­ζει μεγα­λύ­τερη αφθονία στο Β. Αιγαίο (Τsikliras, 2008) ή το “γιγά­ντιο Θράψαλο” Ommastrephes bartramii που κάνει αισθητή την παρου­σία του όλο και συχνό­τερα στο Αιγαίο και το νότιο Ιόνιο.

Εξάλλου έρευνες του ερευ­νη­τι­κού Προ­γράμ­μα­τος PERSEUS του ΕΛΚΕΘΕ έχουν εντο­πί­σει σημα­ντι­κές αλλαγές στα θαλάσ­σια οικο­συ­στή­ματα της Μεσο­γείου λόγω της αύξησης της θερ­μο­κρα­σίας των υδάτων και της συνε­πα­γό­με­νης εμφά­νι­σης θερ­μό­φι­λων ειδών. Σύμφωνα με έρευνα της Ευγε­νίας Λευ­κα­δί­του με τίτλο «Τα Αλλό­χθονα Είδη στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο και οι Επι­πτώ­σεις τους στην Αλιεία», ξενικά ψάρια κατα­γρά­φη­καν στην Μεσό­γειο ήδη από τον 18ο αιώνα, όμως η μελέτη τους έχει επι­κε­ντρω­θεί τα τελευ­ταία είκοσι χρόνια.

Οι επι­πτώ­σεις και οι προ­τει­νό­με­νες λύσεις

Τις επι­πτώ­σεις της υπερ­θέρ­μαν­σης του πλανήτη στην χώρα μας επι­βε­βαί­ωσε και η κ. Θεοδώρα Αντω­να­κάκη από την Επι­τροπή Εξέ­τα­σης των Επι­πτώ­σεων της Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής (ΕΜΕΚΑ) της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος. Η ίδια τόνισε ότι έχει αυξηθεί η συχνό­τητα εμφά­νι­σης των ακραίων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων, όπως πλημ­μύ­ρες, ανε­μο­στρό­βι­λοι και εμφά­νιση εξω­τι­κών ψαριών, και μας παρέ­πεμψε στην έκθεση της Δια­κυ­βερ­νη­τι­κής Επι­τρο­πής για την Αλλαγή του Κλί­μα­τος υπό την αιγίδα του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών που μεταξύ άλλων ανα­φέ­ρει ότι οι συνέ­πειες της κλι­μα­τι­κής αλλαγής θα επη­ρε­ά­σουν την δια­θε­σι­μό­τητα νερού και τους τομείς της γεωρ­γίας, της υλο­το­μίας, της υγείας και του του­ρι­σμού.

Όσον αφορά την περί­πτωση της Ελλάδας, η ίδια η ΕΜΕΚΑ είχε δημο­σιεύ­σει έρευνα, σύμφωνα με την οποία «Οι υψηλές θερµοκρασίες, τα ακραία καιρικά φαινόµενα, η ανακατανοµή ή και έλλειψη υδά­τι­νων πόρων, καθώς και η άνοδος της στάθµης της θάλασ­σας είναι µόνο µερικές από τις φυσικές επι­πτώ­σεις της κλιµατικής αλλαγής που αναµένεται να επη­ρε­ά­σουν σηµαντικά τον κλάδο του τουρισµού».

Η ΕΜΕΚΑ κατέ­ληξε σε ένα στρα­τη­γικό σχε­δια­σμό που στόχο έχει την μείωση της επο­χι­κό­τη­τας και την δια­σπορά του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος σε μεγα­λύ­τερο μέρος της επι­κρά­τειας. Αυτοί οι στόχοι μπορούν να επι­τευ­χθούν μέσα από «εάν εντο­πι­στούν και ανα­δει­χθούν τα πλούσια φυσικά χαρα­κτη­ρι­στικά των δια­φό­ρων περιο­χών της χώρας, προ­ω­θη­θούν ήπιες και εναλ­λα­κτι­κές µορφές τουρισµού, δοθεί έµφαση στη στοχευµένη προ­σέλ­κυση νέων οµάδων του­ρι­στών και ληφθούν µέτρα περιορισµού των περι­βαλ­λο­ντι­κών παρε­νερ­γειών της λει­τουρ­γίας των του­ρι­στι­κών µονάδων».

Εκτός όμως από τον του­ρι­σμό και την οικο­νο­μία, η κλι­μα­τική αλλαγή έχει επι­πτώ­σεις και στο φυσικό περι­βάλ­λον και απειλεί όλους τους τομείς της ανθρώ­πι­νης ζωής και την επι­βί­ωση όλων των εμβίων όντων. Η WWF Greece προει­δο­ποιεί ότι «η αύξηση της παγκό­σμιας θερ­μο­κρα­σίας πρέπει να συγκρα­τη­θεί κάτω από τους 2°C σε σχέση με τα προ­βιο­μη­χα­νικά επίπεδα, ώστε να απο­φευ­χθούν οι χει­ρό­τε­ρες επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής», όπως εξάλλου έχουν υπο­σχε­θεί και οι 150 χώρες που συμ­με­τεί­χαν στην συν­διά­σκεψη για το Κλίμα στο Παρίσι.

Η WWF τονίζει ότι η Ελλάδα «δεν έχει σχε­διά­σει μέχρι στιγμής κάποια εθνική στρα­τη­γική για τη προ­σαρ­μογή στην κλι­μα­τική αλλαγή, αν και γεω­γρα­φικά ανήκει σε μια από τις πιο ευπα­θείς περιο­χές της Μεσο­γείου. Η προ­σαρ­μογή της Ελλάδας απο­τε­λεί ανα­γκαιό­τητα και όχι πολυ­τέ­λεια. Η εξάρ­τηση της χώρας μας από το φυσικό περι­βάλ­λον είναι εξαι­ρε­τικά μεγάλη για να αγνοη­θεί, ακόμα και σε συν­θή­κες οικο­νο­μι­κής κρίσης». Υπεν­θυ­μί­ζουμε ότι μετά την συν­διά­σκεψη στο Παρίσι, ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας είχε δεχτεί κριτική επειδή δεν μίλησε για τη σημασία του ενερ­γεια­κού τομέα στην αντι­με­τώ­πιση της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, αλλά και για την δήλωσή του ότι «στην Ελλάδα, παρά την οικο­νο­μική και κοι­νω­νική κρίση, το περι­βαλ­λο­ντικό ζήτημα βρί­σκο­νται ψηλά στην κυβερ­νη­τική μας ατζέντα».

Σε παλαιό­τερο άρθρο του για την HuffPost Greece, o Νίκος Μάν­τζα­ρης, Υπεύ­θυ­νος Ενερ­γεια­κής και Κλι­μα­τι­κής Πολι­τι­κής της WWF Greece, είχε επι­ση­μά­νει ότι μέσα στο 2015 η ελλη­νική κυβέρ­νηση είχε κάνει τα εξής:

• Προ­χώ­ρησε με ενθου­σια­σμό την αδειο­δο­τική δια­δι­κα­σία της νέας λιγνι­τι­κής μονάδας της ΔΕΗ «Πτο­λε­μα­ΐδα V» την οποία μάλιστα ανα­κοί­νωσε προ­ε­κλο­γικά στην Κοζάνη ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός. Η νέα μονάδα θα στοι­χί­σει στην Ελλάδα του­λά­χι­στον 1,4 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ ενώ θα επι­βα­ρύ­νει την ατμό­σφαιρα με περίπου 4,6 εκα­τομ­μύ­ρια τόνους CO2 κάθε χρόνο.
• Εξα­κο­λου­θεί να στη­ρί­ζει την επα­να­λει­τουρ­γία της πιο βρώ­μι­κης και πιο παλιάς λιγνι­τι­κής μονάδας της ΔΕΗ, «Πτο­λε­μα­ΐδα ΙΙΙ» η οποία εκπέ­μπει συστη­μα­τικά την τελευ­ταία πεντα­ε­τία 2 φορές περισ­σό­τερα σωμα­τί­δια από το αντί­στοιχο όριο της ευρω­παϊ­κής νομο­θε­σίας.
• Ζήτησε επι­σή­μως από την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή τη χορή­γηση δωρεάν δικαιω­μά­των εκπο­μπών CO2, τα οποία η χώρα δεν δικαιού­ται. Θέλει, έτσι, να συντη­ρή­σει τεχνητά δια­σω­λη­νω­μένο στη ζωή το λιγνι­τικό μοντέλο ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γής, υπεύ­θυνο για το 35% των εκπο­μπών αερίων θερ­μο­κη­πίου της χώρας, στε­ρώ­ντας ταυ­τό­χρονα δημόσια έσοδα απα­ραί­τητα για τη στροφή της χώρας σε μια οικο­νο­μία χαμηλού άνθρακα.

Οι αρνητές

Τη στιγμή που η επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα προει­δο­ποιεί για την κλι­μα­τική αλλαγή από τα μέσα του προη­γού­με­νου αιώνα και ήδη έχουν ξεκι­νή­σει να παρα­τη­ρού­νται οι πρώτες επι­πτώ­σεις σε όλο τον κόσμο, δεν λίγοι εκείνοι οι ερευ­νη­τές που κάνουν λόγο για «φυσιο­λο­γική αλλαγή της θερ­μο­κρα­σίας», λεγό­μενα που εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται κατά κόρον πολι­τι­κοί και βιο­μή­χα­νοι που δεν επι­θυ­μούν να λάβουν πολι­τι­κές δράσεις ή αρνού­νται να αλλά­ξουν τις μεθό­δους παρα­γω­γής τους για την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος αντί­στοιχα.

Αρνητές της κλι­μα­τι­κής αλλαγής συναντά κανείς κυρίως στις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες της Αμε­ρι­κής, από όπου εξάλλου ξεκί­νησε και το κίνημα κατά των εμβο­λίων. Ο Αμε­ρι­κα­νός μετε­ω­ρο­λό­γος Τζον Κόλμαν είχε απο­κα­λέ­σει την κλι­μα­τική αλλαγή ως την «μεγα­λύ­τερη απάτη της ιστο­ρίας» και απέ­στειλε σχετική επι­στολή στο αμε­ρι­κα­νικό πάνελ για την Κλι­μα­τική Αλλαγή. Παρόλο που δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τις πολι­τι­κές πεποι­θή­σεις του Κόλμαν, είναι γεγονός ότι οι περισ­σό­τε­ρες αμφι­σβη­τή­σεις για την κλι­μα­τική αλλαγή έρχο­νται από το Ρεπου­μπλι­κα­νικό Κόμμα που βλέπει τις οικο­λο­γι­κές δράσεις ως ένα τρόπο κυβερ­νη­τι­κής χει­ρα­γώ­γη­σης των ιδιω­τι­κών επι­χει­ρή­σεων.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι ο υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος με τους Ρεπου­μπλι­κα­νούς Ντό­ναλντ Τραμπ είχε αρνηθεί την κλι­μα­τική αλλαγή, όμως ανα­γκά­στηκε να… πιστέ­ψει σε αυτή όταν ένα γήπεδο του γκολφ που του ανήκει άρχισε να απει­λεί­ται από την άνοδο της στάθμης των νερών στην Ιρλαν­δία. Παρόλα αυτά, φέρεται να επέλεξε έναν αρνητή της κλι­μα­τι­κής αλλαγής ως επι­κε­φα­λής του Υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος.

Στην Ελλάδα η άρνηση της κλι­μα­τι­κής αλλαγής δεν είναι τόσο δια­δε­δο­μένη, ακόμα και στα πιο συντη­ρη­τικά πολι­τικά σχήματα. Ο πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας είχε τονίσει ότι η Ελλάδα «οφείλει να εκπο­νή­σει το δικό της σχέδιο αντι­με­τώ­πι­σης των κλι­μα­τι­κών αλλαγών», προ­σθέ­το­ντας ότι το φαι­νό­μενο είναι ένα «αναμ­φι­σβή­τητο γεγονός». Ο Αλέξης Τσίπρας είχε τονίσει πέρυσι ότι το περι­βαλ­λο­ντικό είναι «ψηλά στις προ­τε­ραιό­τη­τές» της κυβέρ­νη­σης, χωρίς όμως η ανα­γνώ­ριση του προ­βλή­μα­τος να συνε­πά­γε­ται… δράσεις για τον σχε­δια­σμό του.

huffingtonpost.gr