Χορός ασυνέπειας από την κυβέρνηση έναντι όλων εκείνων που εξακολουθούν να επενδύουν στη χώρα

Γράφει

ο Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

Ούτε μήνας έχει περάσει από τις εξαγ­γε­λίες του υπουρ­γού Οικο­νο­μίας και Ανά­πτυ­ξης , από βήματος της ΔΕΘ, περί εκκί­νη­σης στην 1η του Οκτώβρη της δια­δι­κα­σίας υπο­βο­λής αιτή­σεων υπα­γω­γής στο νέο Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο και ήδη το πέρασμα των ημερών δια­ψεύ­δει τις δεσμεύ­εις του κ. Γιώργου Σταθάκη.  Όχι μόνο δεν έχει ανοίξει το σύστημα υπο­δο­χής αιτή­σεων, επι­πρό­σθετα εξα­κο­λου­θούν να μην έχουν ξεκα­θα­ρι­στεί οι κανο­νι­στι­κές δια­τά­ξεις που αφορούν τις λεπτο­μέ­ρειες του προ­γράμ­μα­τος. Η ανά­πτυξη που ευαγ­γε­λί­ζε­ται η κυβέρ­νηση Τσίπρα, τείνει γίνει αντι­κεί­μενο χλευα­σμού σε ολό­κληρη την αγορά.

Το πρό­βλημα δεν βρί­σκε­ται στην καθυ­στέ­ρηση ολίγων ημερών σε σύγκριση με την δέσμευση που ανέλαβε ο Υπουρ­γός Οικο­νο­μίας και Ανά­πτυ­ξης ενώπιον των Ελλήνων επι­χει­ρη­μα­τιών, αλλά στην ασυ­νέ­πεια λόγων και πράξεων, που επι­δί­δε­ται συστη­μα­τικά το σχήμα που έχει ανα­λά­βει τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας. Η πρα­κτική του «άλλα λέμε κι άλλα κάνουμε» απο­τε­λεί τον βασικό προ­βλη­μα­τι­σμό του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κόσμου, που σχε­διά­ζει επεν­δύ­σεις υψηλού ρίσκου (λόγω της γενι­κό­τε­ρης οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης της χώρας).

Η δέσμευση του Υπουρ­γού αφο­ρούσε την πιο απλή πράξη που μπορεί να κάνει μια δημόσια υπη­ρε­σία: Ο ενδια­φε­ρό­με­νος επεν­δυ­τής να μπορεί από την 1η Οκτω­βρίου να υπο­βάλ­λει μια απλή αίτηση με την οποία θα ενη­με­ρώ­νει ότι θα διεκ­δι­κή­σει υπαγωγή στο Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο. Με τον τρόπο αυτό θα ελάμ­βανε αριθμό πρω­το­κόλ­λου, έτσι ώστε να ξεκι­νή­σει με τις προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες εργα­σίες κι όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου, τότε να υπο­βά­λει το φάκελο αξιο­λό­γη­σης της επέν­δυ­σής του. Εφόσον η επέν­δυσή του θα αξιο­λο­γού­νταν ως επι­λέ­ξιμη, τότε με τον αριθμό πρω­το­κόλ­λου θα κρί­νο­νταν και όλες οι εργα­σίες που έκανε ως «υλο­ποι­η­μέ­νες στο χρονικό πλαίσιο του Νόμου». Η εξαι­ρε­τικά απλή δια­δι­κα­σία, τελικά απο­δεί­χθηκε ότι είναι άλλη μια ασυ­νέ­πεια, αφού η 1η του Οκτώβρη έχει παρέλ­θει και το Σύστημα παρα­μέ­νει κλειστό.

Δέσμιοι οι επεν­δυ­τές

από την απουσία

κανο­νι­στι­κών δια­τά­ξεων

Χει­ρό­τερο από την ασυ­νέ­πεια στις ημε­ρο­μη­νίες είναι το γεγονός της ασυ­νέ­πειας ως προς τις υπο­χρε­ώ­σεις που έχει αυτή η Κυβέρ­νηση στο να ξεκα­θα­ρί­σει το είδος των επεν­δύ­σεων που θα υπο­στη­ρι­χθούν. Χιλιά­δες πρόσωπα σε όλη την Ελλάδα βρί­σκο­νται στο «σκοτάδι», καθώς θέλουν μεν να επεν­δύ­σουν, ωστόσο ουδείς τους ξεκα­θα­ρί­ζει το είδος των επεν­δύ­σεων ή των εργα­σιών που θα είναι επι­λέ­ξι­μες.

Επι­χει­ρη­μα­τίες του του­ρι­σμού, επεν­δυ­τές στον πρω­το­γενή τομέα, αλλά και ενδια­φε­ρό­με­νοι για την ανά­πτυξη συμπρά­ξεων (clusters) στην παροχή υπη­ρε­σιών, περι­μέ­νουν κρί­σι­μες εξει­δι­κεύ­σεις για να ξεκι­νή­σουν με τις δράσεις τους. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό το παρά­δειγμα επέν­δυ­σης που έχει σχε­δια­στεί για τη Ρόδο και αφορά μονάδα που θα στη­ρί­ζε­ται στον (επι­δο­τού­μενο) ιατρικό του­ρι­σμό. Ενώ είναι έτοιμος ο επι­χει­ρη­μα­τίας να επεν­δύ­σει, ενώ περι­μέ­νουν δεκάδες άνθρω­ποι να δου­λέ­ψουν, εν τούτοις το Υπουρ­γείο δεν έχει καθο­ρί­σει τις κανο­νι­στι­κές δια­τά­ξεις που να περι­γρά­φουν το τι ακριβώς θα πρέπει να κατα­σκευά­σει ο επεν­δυ­τής. Πόσα δωμάτια θα πρέπει να δια­θέ­τει; Ποιες θα πρέπει να είναι οι δια­στά­σεις τους; Τι είδους ιατρικά μηχα­νή­ματα θα πρέπει να απο­κτή­σει; Ενώ, υπάρχει το γενικό πλαίσιο που ανοίγει το δρόμο για αυτού του είδους τις επεν­δύ­σεις, δεν υπάρ­χουν οι απα­ραί­τη­τες λεπτο­μέ­ρειες για να σχε­δια­στεί το έργο. Ετσι, το δια­θέ­σιμο ρευστό χρήμα παρα­μέ­νει σε αχρη­στία.

Πρέπει να σημειω­θεί ότι η ορι­στι­κο­ποί­ηση των κανο­νι­στι­κών δια­τά­ξεων του Ανα­πτυ­ξια­κού Νόμου δεν θα σημάνει αυτο­μά­τως την έναρξη εργα­σιών κατα­σκευής ή άλλης μορφής δρα­στη­ριό­τη­τες. Θα πρέπει προη­γου­μέ­νως να επι­και­ρο­ποι­η­θούν οι υφι­στά­με­νες μελέτες σύμφωνα με τις επι­τα­γές των κανο­νι­στι­κών δια­τά­ξεων, να εγκρι­θούν (όπου απαι­τού­νται εγκρί­σεις δημο­σίων υπη­ρε­σιών, π.χ. πολε­ο­δο­μία) και μετά να τεθούν σε εφαρ­μογή.

Ανοιξε ο δρόμος

για μικρές μονάδες

Με εξαι­ρε­τικά μεγάλο ενδια­φέ­ρον ανα­μέ­νο­νται και όλες εκείνες οι αιτή­σεις που θα υπο­βλη­θούν στον Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο και θα αφορούν μικρά ξενο­δο­χεία στη Ρόδο που θα ανήκουν στην κατη­γο­ρία των τριών και τεσ­σά­ρων αστέρων. Αυτού του είδους οι επεν­δύ­σεις βρι­σκό­ντου­σαν εκτός επι­δο­τή­σεων λόγω του Νόμου περί «περιο­χών ελέγχου του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης». Ο Νόμος αυτός είχε εν μέρει καταρ­γη­θεί την περίοδο των Ολυ­μπια­κών Αγώνων με εξαί­ρεση κάποιες περιο­χές της χώρας (μεταξύ των οποίων και η Ρόδος), στις οποίες επι­τρε­πό­ταν και επι­δο­τού­νταν η ανέ­γερση μονάδων που ανήκουν στην κατη­γο­ρία των πέντε αστέρων.

Ο περιο­ρι­σμός αυτός καταρ­γή­θηκε μόλις τον περα­σμένο Σεπτέμ­βριο με απόφαση της ανα­πλη­ρώ­τριας υπουρ­γού σε θέματα Του­ρι­σμού Ελένης Κου­ντουρά. Η εξέλιξη αυτή θεω­ρεί­ται ότι θα ανοίξει το δρόμο για την υλο­ποί­ηση επεν­δύ­σεων μικρής κλί­μα­κας, γεγονός που μπορεί να τονώσει την οικο­δο­μική δρα­στη­ριό­τητα.

Πρέπει να σημειω­θεί ότι στελέχη της τοπικής του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νίας απο­κλεί­ουν το ενδε­χό­μενο να ξεκι­νή­σει η ανέ­γερση ξενο­δο­χείων τριών ή τεσ­σά­ρων αστέρων, προ­βάλ­λο­ντας το επι­χεί­ρημα της χαμηλής τιμής δωμα­τίου που προ­σφέ­ρουν οι πεντά­στε­ρες μονάδες: «ο αντα­γω­νι­σμός θα τους κλείσει». Ωστόσο, την ίδια στιγμή, σύμ­βου­λοι επι­χει­ρή­σεων θεωρούν ότι η άρση αυτού του περιο­ρι­σμού, μπορεί να ανοίξει το δρόμο για τη μετα­τροπή κτηρίων (όπου συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις) σε του­ρι­στι­κές μονάδες.

Οι κανο­νι­στι­κές δια­τά­ξεις για το τι ακριβώς θα ισχύσει σε αυτές τις περι­πτώ­σεις παρου­σιά­ζουν ελλεί­ψεις και ο κλάδος των συμ­βού­λων ανα­μέ­νει με ενδια­φέ­ρον τις επι­και­ρο­ποι­ή­σεις που θα γίνουν στον Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο. Το ενδια­φέ­ρον τους είναι δικαιο­λο­γη­μένο, καθώς οι του­ρι­στι­κές μονάδες κάθε μορφής ανα­και­νί­ζο­νται και ανα­πτύσ­σο­νται πάντα στη διάρ­κεια της χει­με­ρι­νής περιό­δου κι αν τελικά όλες οι απο­φά­σεις προ­χω­ρή­σουν γρήγορα, τότε οι μήνες που ακο­λου­θούν είναι δυνατό να δώσουν δουλειά σε εκα­το­ντά­δες μαστό­ρους  και εργάτες.

Ανοι­χτός ο δρόμος

για συμπρά­ξεις

μηχα­νι­κών, δικη­γό­ρων και άλλων

επαγ­γελ­μα­τιών

Οι συμπρά­ξεις μεταξύ δικη­γό­ρων ή μηχα­νι­κών, υπό την επο­πτεία μιας κεντρι­κής εται­ρείας, που ανα­λαμ­βά­νει πλήθος πελατών απο­τε­λεί πραγ­μα­τι­κό­τητα για όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου. Αυτού του είδους οι δράσεις, στη μικρή Ρόδο ακόμα δεν έχουν βρει γόνιμο έδαφος. Οι επαγ­γελ­μα­τίες δου­λεύ­ουν από μόνοι τους, στα δικά τους γραφεία, με το πελα­το­λό­γιο που συντη­ρούν επί χρόνια.

Ωστόσο, ο νέος Ανα­πτυ­ξια­κός Νόμος περι­λαμ­βά­νει κίνητρα και θα χρη­μα­το­δο­τή­σει τους επι­χει­ρη­μα­τίες εκεί­νους που θα θελή­σουν να πλη­ρώ­σουν δικη­γό­ρους, μηχα­νι­κούς ή άλλους επι­στή­μο­νες για να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν το πτυχίο και την άδεια ασκή­σεως επαγ­γέλ­μα­τός που δια­θέ­τουν.

Στόχος του Ανα­πτυ­ξια­κού είναι να δημιουρ­γή­σει κεντρικά γραφεία παροχής υπη­ρε­σιών οδη­γώ­ντας έτσι στην ανεργία όλους εκεί­νους που δεν θα βρί­σκο­νται υπό την «ομπρέλα» των μεγάλων.

Αν και η δημιουρ­γία clusters στο νησί είχε επι­χει­ρη­θεί στο παρελ­θόν χωρίς επι­τυ­χία, εν τούτοις ουδείς μπορεί να απο­κλεί­σει το ενδε­χό­μενο Αύριο να έρθει στο νησί ένας επι­χει­ρη­μα­τίας και να ξεκι­νή­σει μια τέτοιου είδους δρα­στη­ριό­τητα. Σημειώ­νε­ται ότι αυτού του είδους οι δράσεις, επι­δο­τού­νται από τον Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο με ποσοστό μέχρι 40% στην αγορά μηχα­νη­μά­των, γρα­φείων και άλλων ανα­γκαίων λει­τουρ­γι­κών δαπανών.

Ισως, αυτή τη φορά οι ντόπιοι επι­στή­μο­νες, παρα­κο­λου­θώ­ντας τη λαίλαπα των αλλαγών που συντε­λού­νται, να ξεκι­νή­σουν άμεσα συζη­τή­σεις ώστε να επι­τύ­χουν τις πρώτες μορφές συνερ­γα­σίας, με στόχο να κερ­δί­σουν εκείνοι τους πρώτους πελάτες. Σε αντί­θετη περί­πτωση, με τα κίνητρα που δίδο­νται στους μεγά­λους και με μια απο­λύ­τως φιλική ως προς τα ξένα συμ­φέ­ρο­ντα κυβέρ­νηση, δεν απέχει πολύ η χρονική στιγμή κατά την οποία η ανεργία θα είναι το μικρό­τερο πρό­βλημα που θα έχουν ν’ αντι­με­τω­πί­σουν οι πτυ­χιού­χοι επαγ­γελ­μα­τίες της τοπικής οικο­νο­μίας.