16 Σεπτεμβρίου 1977 και η ντίβα, απολαμβάνει αυτό που ονειρευόταν και ήθελε στην τελευταία της συνέντευξη, καθισμένη σε κάποιο σύννεφο πάνω από το Αιγαίο που σκορπίστηκε η στάχτη τη “Είναι πολύ παράξενο συναίσθημα να είμαι ζωντανός μύθος, ενώ βρίσκομαι ακόμη στη γη. Ίσως θα ήταν καλύτερο αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που θαυμάζουν τη φωνή μου, αποφάσιζαν να με θεωρούν αθάνατη μετά το θάνατό μου. Αν γινόταν αυτό θα καθόμουν πάνω σε κάποιο σύννεφο, θα κοίταζα κάτω και θα απολάμβανα το θέαμα αντί να κάθομαι και να ανησυχώ αν θα καταφέρω να βγάλω τις ψηλές μου νότες». Υ. Γ. Συμπληρώνονται 30 χρόνια από τον θάνατο της Κάλλας. Ξέρει κανείς πού είναι το μουσείο της; Τα θέματα πολιτισμού που λέγαμε…
Μια γυναίκα, μια φωνή, ένας μύθος
news room
1 λεπτό ανάγνωση 
Ακούστε το άρθρο
Dimokratiki AI
Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.