Η Μαζεράτι και ο οδηγός

Μα βέβαια, έχει δίκιο ο Δήμαρ­χος, όταν στην επι­στολή  του στην FAZ  λέει πως « η Ρόδος έχει ιστορία που απο­τυ­πώ­νε­ται σήμερα με ιστο­ρικά μνημεία, αγάλ­ματα, αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους όπου έζησαν και δίδαξαν αρχαίοι φιλό­σο­φοι, γλύπτες, ζωγρά­φοι, ολυ­μπιο­νί­κες…»

Mόνο που  πόσα απ’ αυτά έχουν αφεθεί στη σκόνη του χρόνου, ανα­ξιο­ποί­ητα ; Σε πόσα κάστρα, απο­τυ­πώ­νε­ται η αδια­φο­ρία πάνω στις γκρε­μι­σμέ­νες πέτρες; (Μονό­λι­θος, Ασκλη­πειό και έχουν γίνει στάνες για κατσίκια- βλέπε Φαρακλό; )

Πόσα έχουν βγει στο σφυρί στις ηλε­κτρο­νι­κές δημο­πρα­σίες του ΤΑΙΠΕΔ;

Κι αν αυτά πέφτουν μακριά, ας  ρίξει μια ματιά από το παρά­θυρό του στο Εθνικό Θέατρο,  όμηρο των γνωστών ελλη­νι­κών «μελετών», της ανυ­παρ­ξίας ολο­κλη­ρω­μέ­νης πολι­τι­κής για τον πολι­τι­σμό , το περι­βάλ­λον, τον του­ρι­σμό.

Μέχρι το Ροδίνι, της ρητο­ρι­κής σχολής του Αισχύνη και του Απολ­λώ­νιου.

Πόσοι αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι αφή­νο­νται στην καλή πρόθεση των εθε­λο­ντών να καθα­ρί­ζο­νται από τα αγριό­χορτα;

Μα ναι, σωστά λέει ο Δήμαρ­χος  είναι και η Μεσαιω­νική Πόλη, «ανα­γνω­ρι­σμένη από την UNESCO σαν μνημείο παγκό­σμιας πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς» Αυτή με τους κράχτες , τις απλω­μέ­νες πρα­μά­τειες στα τείχη της , τα τσιγ­γα­νά­κια  και τις λακ­κού­βες  που όπως – όπως βου­λώ­νουν οι κάτοι­κοί της.  Μη βγούμε και πιο έξω από την Μεσαιω­νική Πόλη  κι αρχί­σουμε να μετράμε ξεχει­λι­σμέ­νους κάδους και χωμα­τε­ρές στις παρυφές κάθε χωριού.

Μα βέβαια, καλώς υπεν­θυ­μί­ζει ο Δήμαρ­χος πως « η Ρόδος διεκ­δι­κεί με αξιώ­σεις τον τίτλο της Πολι­τι­στι­κής Πρω­τεύ­ου­σας της  Ευρώπης για το 2016.» Μόνο που Πολι­τι­στική  Πρω­τεύ­ουσα της Ευρώπης ,  δεν σημαί­νει  δια­φή­μιση  μιας ιστο­ρίας  κι ενός πολι­τι­σμού που «κλη­ρο­νο­μή­σαμε». Ότι αφήσαμε όρθιο τέλος πάντων. Ο πολι­τι­σμός δεν κλη­ρο­νο­μεί­ται. Κατα­κτά­ται και κινεί τον τροχό της εξέ­λι­ξης.  Εξέλιξη και πολι­τι­σμό δεν την λες την απα­ξί­ωση ούτε της  ιστο­ρίας και πολι­τι­σμού μας, ούτε του περι­βάλ­λο­ντος , ούτε της υπο­βάθ­μι­σης της καθη­με­ρι­νό­τη­τας  των πολιτών μιας πόλης που θέλει να λέγεται σύγ­χρονη, ευρω­παϊκή. Εκτός,  εάν «διεκ­δί­κηση με αξιώ­σεις» εννο­ούμε τις φωτο­γρα­φίες με τον Νταλάρα και τα σημειώ­ματα συμπα­ρά­στα­σης της Πρω­το­ψάλτη.

Πολλά από αυτο­κί­νητα δεν ξέρω, αλλά υποθέτω πως μια Μαζε­ράτι  που όπως λέει ο Δήμαρ­χος εξα­κο­λου­θεί να είναι η Ρόδος, θέλει και τον  κατάλ­ληλο οδηγό.

Υ.Γ. Και δεν είναι πάντα όλα θεωρίες συνω­μο­σίας με κακούς “ξένους” που μας επι­τί­θε­νται . Μας βολεύ­ουν  μερικές φορές οι Γάλλοι, Αγγλοι, Πορ­το­γά­λοι και τα Νεφελίμ, που μας μισούν και μας υπο­νο­μεύ­ουν, όταν δεν θέλουμε να δούμε και να δεχθούμε αλή­θειες που μας ξεβο­λεύ­ουν από τις δάφνες που είμαστε καθι­σμέ­νοι.