ΔΝΤ: Βραδυφλεγής βόμβα για την Ελλάδα η γήρανση

Στη ζώνη υψη­λού κιν­δύ­νου της ευ­ρω­ζώ­νης ανα­φο­ρι­κά με τη γή­ραν­ση του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού την επό­με­νη ει­κο­σα­ε­τία, εντάσ­σει την Ελ­λά­δα με­λέ­τη ερευ­νη­τών του ΔΝΤ επι­ση­μαί­νο­ντας ότι αυτή η πα­ρά­με­τρος κάθε άλλο παρά βοηθά στις προ­σπά­θειες μεί­ω­σης της ανερ­γί­ας και αύ­ξη­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας σε πε­ρι­βάλ­λον υψη­λού χρέ­ους και πε­ριο­ρι­σμέ­νων δη­μο­σιο­νο­μι­κών πε­ρι­θω­ρί­ων.

Σαν να μην μας έφτα­ναν όλα τα άλλα προ­βλή­μα­τα δη­λα­δή, τα επό­με­να χρό­νια το ερ­γα­τι­κό μας δυ­να­μι­κό θα γε­ρά­σει πα­ρα­πά­νω, με την πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα να πέ­φτει συ­νο­λι­κά στην ευ­ρω­ζώ­νη, αλλά στην Ελ­λά­δα, την Ισπα­νία, την Πορ­το­γα­λία και την Ιτα­λία, το πρό­βλη­μα θα είναι οξύ­τε­ρο.

Με­λέ­τη η οποία αναρ­τή­θη­κε στο Blog του ΔΝΤ, εξε­τά­ζει τις συ­νέ­πειες από τη γή­ραν­ση του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού στην ευ­ρω­ζώ­νη. Δια­πι­στώ­νει, αρ­χι­κά ότι τις επό­με­νες δύο δε­κα­ε­τί­ες, το πο­σο­στό των ερ­γα­ζο­μέ­νων ηλι­κί­ας από 55 έως 64 ετών ανα­μέ­νε­ται να αυ­ξη­θεί από το 15% στο 20% του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού με άμε­σες επι­δρά­σεις στην πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα.

«Υπάρ­χουν πολ­λές δια­φο­ρε­τι­κές θε­ω­ρί­ες σχε­τι­κά με τις επι­πτώ­σεις γή­ραν­σης του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού στην πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα» ανα­φέ­ρε­ται στη με­λέ­τη και ανα­λύ­ο­νται δύο πτυ­χές. Από τη μία πλευ­ρά, τα συσ­σω­ρευ­μέ­να χρό­νια ερ­γα­σια­κής εμπει­ρί­ας θα μπο­ρού­σαν να κά­νουν τους ερ­γα­ζο­μέ­νους με­γα­λύ­τε­ρης ηλι­κί­ας πιο πα­ρα­γω­γι­κούς. Από την άλλη πλευ­ρά, η πιο ευαί­σθη­τη υγεία των ερ­γα­ζο­μέ­νων και οι πα­ρω­χη­μέ­νες δε­ξιό­τη­τές τους θα μπο­ρού­σαν να μειώ­σουν την πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τά τους, κάτω από ένα κα­τώ­φλι.

«Παρ’ ότι είναι δύ­σκο­λο να γί­νουν γε­νι­κεύ­σεις σε όλα τα επαγ­γέλ­μα­τα, με βάση τη βι­βλιο­γρα­φία προ­κύ­πτει ότι η πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα αρ­χι­κά αυ­ξά­νε­ται με βάση την ηλι­κία, φτά­νο­ντας στο ανώ­τα­το ση­μείο της ανά­με­σα στα 40 και τα 50. Μετά μειώ­νε­ται».

Το δεί­χνουν και οι έρευ­νες

Παίρ­νο­ντας ένα δείγ­μα ευ­ρω­παϊ­κών χωρών (από το 1950 έως και το 2014) οι ερευ­νη­τές του ΔΝΤ επι­χει­ρούν να συν­δέ­σουν την πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα και τη γή­ραν­ση του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού. Δια­πι­στώ­νουν, ότι μια αύ­ξη­ση του πο­σο­στού των ερ­γα­ζο­μέ­νων ηλι­κί­ας 55-64 ετών στο σύ­νο­λο του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού κατά 5% συν­δέ­ε­ται με πτώση της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας κατά 3%. Και η πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα είναι μια ση­μα­ντι­κή κι­νη­τή­ρια δύ­να­μη της οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης…

Πάλι στους… πρώ­τους

Το βάρος της γή­ραν­σης του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού θα πέσει άνισα με­τα­ξύ των κρα­τών μελών της ζώνης του ευρώ, εκτι­μά­ται στην με­λέ­τη με την πα­ράλ­λη­λη επι­σή­μαν­ση ότι στο ίδιο διά­στη­μα στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες, όχι μόνο δεν ανα­μέ­νε­ται αύ­ξη­ση της γή­ραν­σης του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού, αλλά το αντί­στρο­φο.

Ει­δι­κά όμως για την ευ­ρω­ζώ­νη και επι­μέ­ρους στα δικά μας, η με­λέ­τη ση­μειώ­νει ως ανη­συ­χη­τι­κό το γε­γο­νός ότι από τις με­γα­λύ­τε­ρες αρ­νη­τι­κές επι­πτώ­σεις στην πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα ανα­μέ­νε­ται να πα­ρα­τη­ρη­θούν σε χώρες που θα δυ­σκο­λευ­τούν να το αντέ­ξουν «όπως η Ελ­λά­δα, η Ισπα­νία, η Πορ­το­γα­λία και η Ιτα­λία». Οι χώρες αυτές, ση­μειώ­νε­ται, έχουν ήδη αυ­ξη­μέ­να επί­πε­δα χρέ­ους και πε­νι­χρά δη­μο­σιο­νο­μι­κά πε­ρι­θώ­ρια, και χρειά­ζο­νται τα­χεία αύ­ξη­ση της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας προ­κει­μέ­νου να το­νω­θεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα και να μειω­θεί η ανερ­γία.

Υπάρ­χουν και καλά νέα

Η με­λέ­τη κλεί­νει με την επι­σή­μαν­ση ότι υπάρ­χουν και καλά νέα, δε­δο­μέ­νου ότι μια σειρά από πο­λι­τι­κές μπο­ρούν να με­τριά­σουν τις δυ­σμε­νείς επι­πτώ­σεις της γή­ραν­σης του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού στην αύ­ξη­ση της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας.

Πρώτη εξ αυτών, η βελ­τί­ω­ση των συν­θη­κών υγεί­ας. Μια άλλη πα­ρά­με­τρος ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κή είναι η ενί­σχυ­ση των ενερ­γών πο­λι­τι­κών προ­γραμ­μά­των κα­τάρ­τι­σης και επα­να­κα­τάρ­τι­σης ενώ ένας τρί­τος ενι­σχυ­τι­κός πα­ρά­γο­ντας θα μπο­ρού­σε να είναι η μεί­ω­ση του φο­ρο­λο­γι­κού βά­ρους της πε­ρι­στα­σια­κής απα­σχό­λη­σης σε συν­δυα­σμό με τις επεν­δύ­σεις στην έρευ­να.

Ανα­λο­γι­στεί­τε, πόσα από αυτά μπο­ρούν να γί­νουν στην Ελ­λά­δα τα επό­με­να χρό­νια για να μην πέσει η πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τά μας κι άλλο…

euro2day.gr