Νέα ακύρωση αποφάσεων για επιβολή δημοτικού φόρου

Η μια μετά την άλλη εκδί­δο­νται οι απο­φά­σεις του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου για την ακύρωση εγγρα­φών επαγ­γελ­μα­τιών  στους βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους Δημο­τι­κού Φόρου Δωδε­κα­νή­σου (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.) του Δήμου Ρόδου και μάλιστα για χρέη παρελ­θό­ντων ετών, παρά την αμε­τά­κλητη απόφαση της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, που έκρινε τον φόρο αντι­συ­νταγ­μα­τικό.

Το 2ο Τμήμα του Διοι­κη­τι­κού Δικα­στη­ρίου ακύρωσε συγκε­κρι­μένα εγγρα­φές στους βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους οφειλών που κατα­λο­γί­στη­καν στον ταμία του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Γ. Μαυ­ρο­μάτη.

Στην απόφαση τονί­ζε­ται μεταξύ άλλων ότι οι κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες του χρόνου επι­βο­λής του επι­δί­κου φόρου, πενήντα περίπου χρόνια μετά την ένωση της Δωδε­κα­νή­σου με την Ελλάδα, είναι, προ­φα­νώς, δια­φο­ρε­τι­κές εκείνων που υπήρχαν κατά τα αμέσως επόμενα της ένωσης αυτής έτη και δικαιο­λο­γού­σαν μιαν ειδική, έναντι άλλων περιο­χών της χώρας με τα αυτά χαρα­κτη­ρι­στικά, μετα­χεί­ριση.

Τούτο προ­κύ­πτει άλλωστε και από τη δια­φαι­νό­μενη σε σειρά νεό­τε­ρων φορο­λο­γι­κών ρυθ­μί­σεων μετα­βολή της ουσια­στι­κής εκτί­μη­σης του νομο­θέτη, σύμφωνα με την οποία η Δωδε­κά­νη­σος δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται μεμο­νω­μένα, αλλά μαζί με άλλες περιο­χές με τα αυτά χαρα­κτη­ρι­στικά, ενιαία.

Εκρινε περαι­τέρω ότι δεν υφί­στα­νται λόγοι που να δικαιο­λο­γούν την επιβολή του ένδικου φόρου υπέρ μονών των Οργα­νι­σμών Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδε­κα­νή­σου και, κατά συνέ­πεια, σε βάρος εκείνων μόνον που ασκούν εκεί οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα, κατ’ εξαί­ρεση όλων, όσοι την ασκούν στη λοιπή ελλη­νική επι­κρά­τεια, κρίνει ότι η επιβολή του ένδικου φόρου αντί­κει­ται στην αρχή της φορο­λο­γι­κής ισό­τη­τας και της καθο­λι­κό­τη­τας του φόρου και καθιστά εκ του λόγου τούτου, ανί­σχυρη τη σχετική ρύθμιση.

Θυμί­ζουμε εξάλλου ότι ο κ. Μαυ­ρο­μά­της έχει προ­σφύ­γει και κατά άλλης από­φα­σης με την οποία του κατα­λο­γί­ζο­νται φόροι από τέλη παρε­πι­δη­μού­ντων!!

Εχει κατα­στή­σει σαφές ότι δεν υπά­γε­ται σε κανένα τέλος παρε­πι­δη­μού­ντων, αφού δεν δια­τη­ρεί ουδεμία επι­χεί­ρηση, η οποία δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο δήμο της Ρόδου και ότι η μόνη δρα­στη­ριό­τητα την οποία ασκεί είναι αυτή του δικη­γο­ρι­κού λει­τουρ­γή­μα­τος και μόνο, τα δε έσοδά του, προ­έρ­χο­νται απο­κλει­στικά και μόνο από αυτή τη δρα­στη­ριό­τητα.