Τι λένε πολιτικοί αρχηγοί στην “δ” για τον εκλογικό νόμο και την αναθεώρηση του Συντάγματος

Ο Εκλο­γι­κός Νόμος (που τελικά πέρασε στην Βουλή, αλλά εξα­κο­λου­θεί να προ­βλη­μα­τί­ζει) και η Εκλογή Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας απ’ ευθείας από τον λαό, είναι δύο από τα κύρια θέματα που απα­σχό­λη­σαν τον τελευ­ταίο καιρό την πολι­τική επι­και­ρό­τητα στην Ελλάδα. Ουσια­στικά, κανένα από το δύο αυτά ζητή­ματα δεν λύνει τα προ­βλή­ματα της πολι­τι­κής της χώρας μας, ούτε βεβαίως και μπορεί να ανοίξει άμεσα μια νέα σελίδα για αλλαγές.

Ωστόσο, το πρώτο βήμα έγινε –όπως εκτι­μούν κάποιοι για έναν διάλογο που έπρεπε κάποτε να ξεκι­νή­σει.

Σήμερα, μιλούν στην «δημο­κρα­τική» ο πρό­ε­δρος του «Ποτα­μιού» κ. Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης, ο πρό­ε­δρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλης Λεβέ­ντης και το μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ κ. Νίκος Σοφια­νός για τα δύο αυτά «καυτά» πολι­τικά ζητή­ματα.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ,

ΠΡ. ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΩΩΝ

Για τον Εκλο­γικό Νόμο

«Στο θέμα του Εκλο­γι­κού Νόμου, η κυρία Γεν­νη­ματά ‘δώρισε’ 50 έδρες στον κ. Κυριάκο Μητσο­τάκη! Είναι ένα πράγμα το οποίο δεν θα της το συγ­χω­ρή­σει ο κόσμος, ποτέ. Δεν περί­μενα ποτέ την στάση αυτή του Πασόκ. Να πλη­σιά­σει τόσο πολύ στην ψήφιση του Εκλο­γι­κού Νόμου και η κυρία Γεν­νη­ματά υπό διά­φο­ρες προ­φά­σεις, πρό­σφερε αυτό το ‘δώρο’ στον κ. Μητσο­τάκη. Δεν το έχω κατα­λά­βει ακόμη αυτό. Το μόνο που υπο­ψιά­ζο­μαι είναι ότι έχουν κάνει κάποια ‘υπόγεια’ συμ­φω­νία. Το μηδέν μπόνους είναι η απλή ανα­λο­γική. Όλα τα άλλα είναι δευ­τε­ρεύ­ο­ντα. Το ουσιώ­δες είναι η κατα­νομή των εδρών. Όταν δωρί­ζο­νται 50 έδρες, είναι σαν να ανα­γνω­ρί­ζουμε ότι τα πολι­τικά κόμματα είναι αδύ­να­τον να μπορούν να κάνουν συνερ­γα­σίες. Κάποιος θα κλέβει έδρες και θα σχη­μα­τί­ζει κυβέρ­νηση. Δεν υπάρχει δικαιο­λο­γία. Συνήθως την ενι­σχυ­μένη ανα­λο­γική την θέλουν κόμματα που έχουν άνω του 30%. Όταν ένα κόμμα σαν της κυρίας Γεν­νη­ματά με το 4%, συμ­φω­νεί με τις 50 έδρες μπόνους, σημαί­νει ότι έχει γίνει ‘θυγατρική’ της Ν.Δ!»

Για την εκλογή ΠτΔ

«Όσον αφορά την Εκλογή ΠτΔ είναι καλύ­τερο να μην γίνεται από τον λαό. Διότι εάν γίνεται από τον λαό, θα απο­κτή­σει δύναμη και μετά πάμε σε ‘δυαρχία’ που σημαί­νει ότι θα έχουμε πολι­τεια­κές συγκρού­σεις. Μην ξεχνάτε ότι ο τέως βασι­λιάς, ο Γλύξ­μπουργκ από κάτι τέτοιο έχασε τον θρόνο του. Ήρθε σε σύγκρουση με τον εκλεγ­μένο πρω­θυ­πουργό, και έχσασε τον θρόνο. Η ‘δυαρχία’ είναι ένα επι­κίν­δυνο πράγμα. Προ­κύ­πτει ζήτημα αρμο­διο­τή­των. Αν δώσουν αρμο­διό­τη­τες στον ΠτΔ η σύκ­γρουση πλη­σιά­ζει ακόμη περισ­σό­τερο. Αλλά και χωρίς αρμο­διό­τη­τες, εάν εκλεγεί από τον λαό, δεν θα μπορεί κανένας να τον αμφι­σβη­τή­σει εφεξής. Μπορεί να γίνει όπλο στα χέρια αντι­φρο­νού­ντων κομ­μά­των για να δημιουρ­γή­σουν ‘εκτροπή’.

ΣΤΑΥΡΟΣ

ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ,

ΠΡ. ΤΟΥ «ΠΟΤΑΜΙΟΥ»

Για τον εκλο­γικό νόμο:

«Ο κ. Τσίπρας πίστεψε ότι με κάποιες νέες συμ­μα­χίες από τα ακρο­δε­ξιά μέχρι τα λεβέ­ντικα, θα μπο­ρούσε να δημιουρ­γή­σει ένα δικό του εκλο­γικό νόμο, για να κάνει για άλλη μια φορά άνω κάτω την Ελλάδα. Δεν του βγήκε το σενάριο. Τον εγκα­τα­λεί­ψανε και οι τελευ­ταίοι του φίλοι. Στη σημε­ρινή Ελλάδα χρεια­ζό­μα­στε ένα πρώτο κόμμα που να έχει ένα ελαφρύ προ­βά­δι­σμα έναντι των άλλων κομ­μά­των, άρα δε χρεια­ζό­μα­στε το μπόνους των 50 εδρών. Χρεια­ζό­μα­στε ένα μικρό ανα­λο­γικό μπόνους και όχι μία ισο­πέ­δωση του πρώτου και του δεύ­τε­ρου κόμ­μα­τος. Πάμε όμως σε μία λύση που δεν είναι λογική και η οποία τελικά θα είναι κατα­στρο­φική για τη χώρα.

– Η ολο­κλη­ρω­μένη πρόταση που έχει ήδη κατα­θέ­σει το Ποτάμι συνί­στα­ται στα εξής βασικά σημεία:

Οι βου­λευ­τές μειώ­νο­νται σε 255. Οι 250 εκλέ­γο­νται στην Ελλάδα και οι 5 από την ομο­γέ­νεια.

α) Οι βου­λευ­τές εκλέ­γο­νται με δύο τρόπους:

– Σε 140 μονο­ε­δρι­κές περι­φέ­ρειες με σταυρό από ενιαία λίστα υπο­ψη­φίων. Δίπλα στο όνομα του κάθε υπο­ψη­φίου ανα­γρά­φε­ται το όνομα του κόμ­μα­τος που τον στη­ρί­ζει.

– Οι 110 με λίστα σε ευρείες περι­φέ­ρειες. Ο ψηφο­φό­ρος έχει τη δυνα­τό­τητα να επι­λέ­ξει τον βου­λευτή της αρε­σκείας του στη μονο­ε­δρική και το κόμμα της αρε­σκείας του στην ευρεία περι­φέ­ρεια. Η ψήφος που μετράει στο πανελ­λα­δικό ποσοστό είναι η ψήφος στην ευρεία περι­φέ­ρεια.

β) Το πρώτο κόμμα λαμ­βά­νει bonus 1 έδρα για κάθε 2% των ψήφων αντί των 50 εδρών που λαμ­βά­νει σήμερα. Με αυτό τον τρόπο το σύστημα γίνεται πιο ανα­λο­γικό και ταυ­τό­χρονα ενι­σχύ­ε­ται το πρώτο κόμμα ώστε να δίνεται μεγα­λύ­τερη δυνα­τό­τητα σχη­μα­τι­σμού κυβέρ­νη­σης. Τα κόμματα που δεν εκλέ­γουν βου­λευ­τές στις μονο­ε­δρι­κές παίρ­νουν τις έδρες που τους ανα­λο­γούν από τις ευρείες περι­φέ­ρειες.

γ) Πέντε έδρες της Βουλής κατα­λαμ­βά­νο­νται από Έλληνες της ομο­γέ­νειας οι οποίοι εκλέ­γο­νται σε μονο­ε­δρι­κές περι­φέ­ρειες στον τόπο δια­μο­νής τους. Αφού πρό­κει­ται για μονο­ε­δρι­κές, η ψήφος δεν μετράει στο πανελ­λα­δικό ποσοστό ώστε να μην αλλοιώ­νο­νται οι συσχε­τι­σμοί.

δ) Με την πλήρη αλλαγή του εκλο­γι­κού χάρτη αλλά­ζουν και οι σημε­ρι­νές περι­φέ­ρειες.

ε) Το όριο του 3% για είσοδο στη Βουλή δια­τη­ρεί­ται

στ) Τα κόμματα ωθού­νται να υιο­θε­τή­σουν πιο δημο­κρα­τικό εσω­τε­ρικό τρόπο λει­τουρ­γίας προ­κει­μέ­νου να επι­λέ­ξουν τους υπο­ψή­φιους βου­λευ­τές.

Το παρα­πάνω σύστημα πιστεύ­ουμε ότι είναι αυτό που αντα­πο­κρί­νε­ται στις σύγ­χρο­νες ανάγκες και δημιουρ­γεί μια νέα σχέση πολίτη-πολιτικής. Είναι πιο ανα­λο­γικό, δίνεται η δυνα­τό­τητα να επι­λε­γούν άξιοι άνθρω­ποι ανε­ξαρ­τή­τως κόμ­μα­τος, σπάνε οι μεγάλες περι­φέ­ρειες. Είμαστε ανοι­χτοί στη συζή­τηση και για βελ­τί­ωση του υφι­στά­με­νου συστή­μα­τος, αλλά πρέπει να μείνουν στην άκρη μικρο­κομ­μα­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες.

Επίσης είχαμε κατα­θέ­σει λίγο πριν την ψήφιση του εκλο­γικό νόμου

2 + 1 τρο­πο­λο­γίες και προ­τεί­ναμε: Την κατάρ­γηση του bonus των 50 εδρών και αντι­κα­τά­σταση με ανα­λο­γι­κό­τερο σύστημα, το δικαί­ωμα ψήφου στους Έλληνες του εξω­τε­ρι­κού και την κατο­χύ­ρωση της ψήφου στα 17 και όχι στα 16, που προωθεί η κυβέρ­νηση. Επι­πλέον, Το Ποτάμι καλεί την κυβέρ­νηση και τα δημο­κρα­τικά ευρω­παϊκά κόμματα του Κοι­νο­βου­λίου να πάρουν θέση.

Με την πρώτη τρο­πο­λο­γία για την «καθιέ­ρωση ανα­λο­γι­κό­τε­ρης πρι­μο­δό­τη­σης στον πρω­τεύ­σα­ντα εκλο­γικό σχη­μα­τι­σμό στις εθνικές εκλογές», το εκλο­γικό σύστημα γίνεται περισ­σό­τερο ανα­λο­γικό και αντι­προ­σω­πευ­τικό, αφού αφενός εισά­γε­ται η κατάρ­γηση του μπόνους των 50 εδρών που λει­τουρ­γεί εκβια­στικά προς τους ψηφο­φό­ρους και παρα­βιά­ζει την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας της ψήφου και αφε­τέ­ρου εισά­γε­ται η αντι­κα­τά­σταση του μπόνους των 50 εδρών με ένα ανα­λο­γι­κό­τερο σύστημα, που συνί­στα­ται στην παροχή ενός μη στα­θε­ρού και αμε­τά­βλη­του μπόνους στο κόμμα, που έρχεται πρώτο στις εκλογές. Με τον τρόπο αυτό, πρι­μο­δο­τεί­ται ο πρώτος εκλο­γι­κός σχη­μα­τι­σμός, για να έχει προ­βά­δι­σμα στον σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης, αλλά ταυ­τό­χρονα ωθείται σε ανα­ζή­τηση συνερ­γα­σιών με τα υπό­λοιπα κόμματα, για να σχη­μα­τί­σει κυβέρ­νηση. Με την προ­τει­νό­μενη τρο­πο­λο­γία, ο πρώτος σε ψήφους εκλο­γι­κός σχη­μα­τι­σμός παίρνει μια έδρα μπόνους για κάθε 2%, π.χ. 18 έδρες για 36% των ψήφων. Το ότι το bonus δεν είναι σταθερό και το ότι η χορή­γησή του ακο­λου­θεί τις δια­θέ­σεις του εκλο­γι­κού σώματος, απο­τρέ­πει την ύπαρξη εξω­φρε­νι­κών στρε­βλώ­σεων – κόμμα με 19% να παίρνει bonus περισ­σό­τε­ρες έδρες από αυτές της κατα­νο­μής. Το bonus μιας έδρας για κάθε δύο εκλο­γι­κές μονάδες ισχύει και για συνα­σπι­σμούς κομ­μά­των, που έχουν λάβει τις περισ­σό­τε­ρες ψήφους κι όχι μόνο για κόμματα, όπως ισχύει σήμερα.

Με τη δεύτερη τρο­πο­λο­γία για την «άσκηση εκλο­γι­κού δικαιώ­μα­τος στην αλλο­δαπή», δικαί­ωμα ψήφου θα έχουν όσοι κάτοι­κοι εξω­τε­ρι­κού είναι ήδη εγγε­γραμ­μέ­νοι σε εκλο­γι­κούς κατα­λό­γους και σε δημο­το­λό­για. Πλέον, εφόσον το επι­θυ­μούν, θα ψηφί­ζουν στον τόπο δια­μο­νής τους στην αλλο­δαπή, σε κατά τόπους προ­ξε­νι­κές ή πρε­σβευ­τι­κές αρχές και για πρώτη φορά θα υπάρχει δυνα­τό­τητα επι­λο­γής επι­στο­λι­κής ή ηλε­κτρο­νι­κής ψήφου. Το δικαί­ωμα αυτό αποκτά ιδιαί­τερη σημασία σήμερα, που εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες συμπα­τριώ­τες μας – κυρίως νέοι –έχουν μετα­να­στεύ­σει κατά τη διάρ­κεια της κρίσης και ουσια­στικά στε­ρού­νται του δικαιώ­μα­τος να έχουν λόγο για τις εξε­λί­ξεις στη χώρα. Αν η τρο­πο­λο­γία γίνει δεκτή, θα μπορούν να ψηφί­ζουν.

Με την τρίτη τρο­πο­λο­γία, καταρ­γεί­ται η μέθοδος του πλα­σμα­τι­κού υπο­λο­γι­σμού της «συμπλή­ρω­σης» 17 ετών για την από­κτηση του δικαιώ­μα­τος του εκλέ­γειν. Με την κατάρ­γηση της παρα­γρά­φου 2 του άρθρου 4 του π.δ. 26/2012, εξορ­θο­λο­γί­ζε­ται μία στρέ­βλωση και απο­τυ­πώ­νε­ται νομο­θε­τικά με ορθό τρόπο ότι δικαί­ωμα ψήφου παρέ­χε­ται σε όσους έχουν συμπλη­ρώ­σει το 17 έτος της ηλικίας τους (17 + μία μέρα), σε αντί­θεση με την κυβερ­νη­τική πρόταση, που ανοίγει το δρόμο για τη ψήφο στα 16!

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται, ότι το Ποτάμι σε ουδέ­τερο πολι­τικό χρόνο παρου­σί­ασε ολο­κλη­ρω­μένη πρόταση αλλαγής εκλο­γι­κού συστή­μα­τος, που περι­λαμ­βά­νει δια­τά­ξεις μιας άλλης αντί­λη­ψης για το πολι­τικό σύστημα εν γένει. Οι προ­τει­νό­με­νες τρο­πο­λο­γίες έχουν χαρα­κτήρα βελ­τιω­τι­κών προ­τά­σεων στο ισχύον εκλο­γικό σύστημα, το οποίο δεν αλλάζει με τον εκλο­γικό νόμο της κυβέρ­νη­σης».

Για την εκλογή Πρό­ε­δρου Δημο­κρα­τίας:

Αν πάμε σε εκλογή από το λαό τότε αλλά­ζουμε το πολί­τευμα. Πάμε σε Προ­ε­δρική Δημο­κρα­τία. Η πρόταση Αλι­βι­ζά­του για ένα «διευ­ρυ­μένο σώμα» περίπου 400 εκλε­κτό­ρων το οποίο θα εκλέγει τον Πρόεδρο είναι ίσως η πιο ενδια­φέ­ρουσα πρόταση που έχει κατα­τε­θεί. Οι βου­λευ­τές, οι πρώην πρω­θυ­πουρ­γοί, οι περι­φε­ρειάρ­χες και οι δήμαρ­χοι από τις πρω­τεύ­ου­σες των νομών να εκλέ­γουν τον Πρόεδρο. Θα είναι και ένα σήμα ότι θέλουμε η Αυτο­διοί­κηση να έχει ενι­σχυ­μένο ρόλο στην «νέα εποχή».

ΝΙΚΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ,

ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΓ

ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Για τον Εκλο­γικό Νόμο:

«Η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επι­λέ­γει τον εκλο­γικό νόμο και τη συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση προ­κει­μέ­νου να απο­προ­σα­να­το­λί­σει το λαό από τα πραγ­μα­τικά του προ­βλή­ματα, όπως άλλωστε έκαναν δια­χρο­νικά όλες οι αντι­λαϊ­κές κυβερ­νή­σεις. Θυμί­ζουμε ότι βρι­σκό­μα­στε εν μέσω δύο αξιο­λο­γή­σεων. Στην πρώτη αξιο­λό­γηση η κυβέρ­νηση εντα­φί­ασε την κοι­νω­νική ασφά­λιση, επέβαλε νέους φόρους που γονα­τί­ζουν τη λαϊκή οικο­γέ­νεια, προ­χώ­ρησε σε νέες ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις ενώ στη δεύτερη ετοι­μά­ζε­ται να βάλει χέρι σε εργα­σιακά και συν­δι­κα­λι­στικά δικαιώ­ματα, στο ίδιο το δικαί­ωμα της απερ­γίας.

Όλα τα κόμματα της αστικής δια­χεί­ρι­σης ανε­ξάρ­τητα τη στάση κρά­τη­σαν στην ψήφιση του εκλο­γι­κού νόμου επι­διώ­κουν την κυβερ­νη­τική στα­θε­ρό­τητα για την ανε­μπό­δι­στη εφαρ­μογή της αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής. Ο  ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος βλέπει ότι υπο­χω­ρεί η εκλο­γική του επιρροή, με τον εκλο­γικό νόμο θέτει την ανάγκη ευρύ­τε­ρων συναι­νέ­σεων με άλλα κόμματα για να μοι­ρά­ζο­νται την ευθύνη της κυβερ­νη­τι­κής αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής και να απο­σπούν τη συναί­νεση του λαού. Ενώ η ΝΔ υπε­ρα­σπί­ζε­ται το εκλο­γικό σύστημα του ενι­σχυ­μέ­νου bonus, γιατί ευνοη­θεί στην περί­πτωση που είναι πρώτη στις εκλογές.

Το ΚΚΕ χωρίς να σπέρνει αυτα­πά­τες ότι η εφαρ­μογή αυτού του εκλο­γι­κού νόμου μπορεί να οδη­γή­σει σε ανα­κού­φιση τα λαϊκά νοι­κο­κυ­ριά και σε αλλαγή στρα­τη­γι­κής των κυβερ­νή­σεων, ψήφισε παρών επί της αρχής, ψήφισε την κατάρ­γηση του μπόνους των 50 εδρών και την ψήφο στα 17 ενώ κατέ­θεσε τρο­πο­λο­γία για την κατάρ­γηση του ορίου του 3%»

Για την εκλο­γική ΠτΔ

«Η κυβέρ­νηση επι­χει­ρεί να ντύσει με προ­ο­δευ­τικό περι­τύ­λιγμα τις προ­τά­σεις της για το Σύνταγμα οι οποίες στο­χεύ­ουν σε περαι­τέρω αντι­δρα­στι­κές αλλαγές στη λει­τουρ­γία του αστικού κράτους, στο όνομα της «δημο­κρα­τίας», παράλ­ληλα με την επι­δί­ωξη ενσω­μά­τω­σης και χει­ρα­γώ­γη­σης του λαού.

Σ’ αυτή την κατεύ­θυνση κινεί­ται η πρόταση για την ενί­σχυση των αρμο­διο­τή­των του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας (ΠτΔ), που φτάνουν μέχρι και την εκλογή του ΠτΔ απευ­θείας από το λαό. Η πρόταση αυτή, η οποία στην ουσία αλλάζει και το χαρα­κτήρα του πολι­τεύ­μα­τος ενώ θα δοθούν περισ­σό­τε­ρες εξου­σίες, υπε­ρε­ξου­σίες στην Προ­ε­δρία της Δημο­κρα­τίας, σε ένα θεσμικό παρά­γο­ντα που πιο απο­φα­σι­στικά θα έχει λόγο σε μια σειρά ζητή­ματα, και ταυ­τό­χρονα θα υλο­ποιεί τις αντι­λαϊ­κές  πολι­τι­κές των κυβερ­νή­σεων που δια­χει­ρί­ζο­νται αυτό το σάπιο εκμε­ταλ­λευ­τικό σύστημα.  Δεν πρό­κει­ται για διεύ­ρυνση της δημο­κρα­τίας αλλά για επίφαση της δημο­κρα­τίας, μια άλλη όψη μιας αστικής δημο­κρα­τίας, η οποία είναι δημο­κρα­τία για τους λίγους, γι’ αυτούς που έχουν την ιδιο­κτη­σία και την εξουσία. Και φυσικά η εκλογή του ΠτΔ από το λαό δεν πρό­κει­ται ν’ αλλάξει σε τίποτε την ήδη άσχημη κατά­σταση που ζει η εργα­τική τάξη, τα λαϊκά στρώ­ματα.

Τα συν­θή­ματα περί «επα­νά­στα­σης της δημο­κρα­τίας» που στόλισε ο κ. Τσίπρας τις θέσεις του για το Σύνταγμα δεν ακου­μπούν τους εργα­ζό­με­νους που ζουν την εργα­σιακή ζούγκλα, τη βαρ­βα­ρό­τητα του εκμε­ταλ­λευ­τι­κού συστή­μα­τος, των λυκο­συμ­μα­χιών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ το οποίο ετοι­μά­ζε­ται για νέες επεμ­βά­σεις στην περιοχή μας, με τη σύμφωνη γνώμη και συμ­με­τοχή της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης.

Την ίδια ώρα που η κυβέρ­νηση θα κάνει σημαία της την ανα­θε­ώ­ρηση του συντάγ­μα­τος, τον εκλο­γικό νόμο και θα στήνει φιέστες δήθεν δια­λό­γου με το λαό, θα υλο­ποιεί βήμα βήμα την αντι­λαϊκή πολι­τική της. Η εργα­τική τάξη, τα λαϊκά στρώ­ματα μπορούν να οργα­νώ­νουν την πάλη τους, να προ­ε­τοι­μά­ζουν το δικό τους σχέδιο για να απο­κρού­σουν την αντι­λαϊκή επίθεση διαρ­κείας στο δρόμο της συσπεί­ρω­σης, της ρήξης και της ανα­τρο­πής».