Ακτινοθεραπεία μόνο εκτός ΕΣΥ

Από νοσο­κο­μείο σε νοσο­κο­μείο περι­πλα­νώ­νται, εν έτει 2016, οι ογκο­λο­γι­κοί ασθε­νείς προ­κει­μέ­νου να υπο­βλη­θούν σε ακτι­νο­θε­ρα­πεία. Τα μηχα­νή­ματα που δια­θέ­τει το Δημόσιο είναι ελά­χι­στα, αδυ­να­τούν να καλύ­ψουν τις αυξη­μέ­νες ανάγκες και τα μισά από αυτά είναι παλαιά, αφού έχουν κλείσει 12 χρόνια ζωής. Οι λίστες ανα­μο­νής που φθάνουν ως και τους τέσσερις-πέντε μήνες οδηγούν τους ασθε­νείς στον ιδιω­τικό τομέα ανα­γκά­ζο­ντάς τους να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Εκτι­μά­ται ότι ένας ασθενής ασφα­λι­σμέ­νος του ΕΟΠΥΥ θα κληθεί να πλη­ρώ­σει από 2.000 ως 5.000 ευρώ στον ιδιω­τικό τομέα για μια ριζική θερα­πεία παρότι υπάρχει σύμβαση μεταξύ του Οργα­νι­σμού και των ιδιω­τι­κών κλι­νι­κών για τις ακτι­νο­θε­ρα­πείες.

Στο ποσό που καλού­νται να πλη­ρώ­σουν οι ασθε­νείς περι­λαμ­βά­νε­ται η αμοιβή του γιατρού, αλλά και ένας έμμεσος… φόρος, καθώς το μέτρο των clawback και rebate (επι­στροφή χρη­μά­των όταν γίνεται υπέρ­βαση της δαπάνης λόγω «υπο­τι­θέ­με­νης» προ­κλη­τής ζήτησης) εξα­κο­λου­θεί να εφαρ­μό­ζε­ται στον χώρο της ακτι­νο­θε­ρα­πείας ανα­γκά­ζο­ντας τους ασθε­νείς να πλη­ρώ­νουν, τη στιγμή που το ΕΣΥ αδυ­να­τεί να περι­θάλ­ψει το σύνολο των περι­στα­τι­κών. Να σημειω­θεί ότι ενώ η προη­γού­μενη ηγεσία του υπουρ­γείου Υγείας είχε απο­φα­σί­σει την εξαί­ρεση της ακτι­νο­θε­ρα­πείας από το clawback και το rebate, προ­κει­μέ­νου να μην υπάρχει οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση των ασθενών που την έχουν ανάγκη,  τίποτε ακόμη δεν έχει γίνει.

«Πολλοί ασθε­νείς που πρέπει να υπο­βλη­θούν σε ακτι­νο­θε­ρα­πεία ζητούν βοήθεια από τον Σύλλογο καθώς δεν μπορούν να βρουν θέση σε δημόσιο νοσο­κο­μείο. Ταλαι­πω­ρού­νται απί­στευτα» δηλώνει η πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Καρ­κι­νο­πα­θών – Εθε­λο­ντών – Φίλων και Ιατρών Αθηνών «ΚΕΦΙ» κυρία Ζωή Γραμ­μα­τό­γλου. Οπως ανα­φέ­ρει, τα δημόσια νοσο­κο­μεία δεν δια­θέ­τουν αρκετό προ­σω­πικό ώστε να λει­τουρ­γούν όλη μέρα τα ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικά τμήματα.

Με το ίδιο πρό­βλημα έρχο­νται αντι­μέ­τω­ποι και οι γιατροί που στε­λε­χώ­νουν το Μητρο­πο­λι­τικό Ιατρείο Ελλη­νι­κού. «Το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα είναι η μεγάλη αναμονή. Η κατά­σταση είναι ίδια τόσο για τους ασφα­λι­σμέ­νους όσο και για τους ανα­σφά­λι­στους, με τη διαφορά ότι οι ασφα­λι­σμέ­νοι έχουν την εναλ­λα­κτική του ιδιω­τι­κού νοσο­κο­μείου σε αντί­θεση με τους ανα­σφά­λι­στους που πρέπει να περι­μέ­νουν να εξυ­πη­ρε­τη­θούν στον δημόσιο τομέα»σημειώ­νει ο καρ­διο­λό­γος και ένας από τους εμπνευ­στές της λει­τουρ­γίας του Μητρο­πο­λι­τι­κού Κοι­νω­νι­κού Ιατρείου Ελλη­νι­κού κ. Γιώργος Βήχας.

«Δεν έχει αλλάξει τίποτε…»

Την απο­γο­ή­τευσή του για την κατά­σταση που επι­κρα­τεί δεν κρύβει ο πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κής Ογκο­λο­γίας, διευ­θυ­ντής του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού Ογκο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος του Νοσο­κο­μείου «Αλε­ξάν­δρα» κ. Γιώργος Πισ­σά­κας.

Στην ουσία, τα τελευ­ταία επτά χρόνια το ελλη­νικό κράτος όχι μόνο δεν πλήρωσε ούτε ένα ευρώ για να απο­κτή­σει αυτά τα μηχα­νή­ματα, αντί­θετα πήρε πίσω τα λεφτά του ΦΠΑ διότι ήταν όλα τα μηχα­νή­ματα μέσω ΕΣΠΑ. Επίσης, τον τελευ­ταίο χρόνο έγιναν δωρεές δύο μηχα­νη­μά­των στον “Αγιο Σάββα” και στο ΑΧΕΠΑ. Το πρώτο λει­τουρ­γεί, του ΑΧΕΠΑ όχι ακόμη» δηλώνει.

«Χάνο­νται» 4.000-6.000 ασθε­νείς

«Συνο­λικά, η Ελλάδα δια­θέ­τει 39 μηχα­νή­ματα σε λει­τουρ­γία, τα οποία όμως δεν επαρ­κούν για να καλύ­ψουν τις ανάγκες του πλη­θυ­σμού. Εκτι­μά­ται ότι χρεια­ζό­μα­στε συνο­λικά 72 μηχα­νή­ματα για ακτι­νο­θε­ρα­πεία» προ­σθέ­τει ο κ. Πισ­σά­κας.

Οι ειδικοί εκτι­μούν ότι θα έπρεπε να υπο­βάλ­λο­νται σε ακτι­νο­θε­ρα­πεία στη χώρα μας περί τις 28.000-30.000 ασθε­νείς. Τα στοι­χεία όμως δεί­χνουν ότι πολύ λιγό­τε­ροι από 24.000 φθάνουν στο κατώφλι του ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού τμή­μα­τος. «Δεν γνωρίζω τον λόγο για τον οποίο υπάρχει αυτό το κενό. Σίγουρα πάντως κάποιοι κατα­λή­γουν πριν προ­φτά­σουν να ξεκι­νή­σουν ακτι­νο­θε­ρα­πεία λόγω των μεγάλων ανα­μο­νών» προ­σθέ­τει και σημειώ­νει ότι το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα δια­πι­στώ­νε­ται στην Περι­φέ­ρεια. «Η ακτι­νο­θε­ρα­πεία, είτε γίνεται μόνη της είτε σε συν­δυα­σμό με άλλες θερα­πείες (χημειο­θε­ρα­πεία), αφορά από τη μία την επι­βί­ωση του ασθε­νούς και από την άλλη την ποιό­τητα της ζωής του. Σε κάποιες περι­πτώ­σεις αυτή η καθυ­στέ­ρηση μπορεί να μειώσει την επι­βί­ωση όταν ανα­φε­ρό­μα­στε στις ριζικές θερα­πείες. Γιατί αυτή την ανε­πάρ­κεια του κράτους πρέπει να τη δια­χει­ρι­στεί ο γιατρός που έχει μπροστά του τον ασθενή και δεν μπορεί να του βρει λύση;».

Ο κ. Πισ­σά­κας θυμάται παλαιό­τε­ρες δηλώ­σεις του υπουρ­γού Υγείας κ. Ανδρέα Ξανθούόταν έλεγε: «Η ελπίδα δεν πέθανε. Παρα­μέ­νει ζωντανή όσο υπάρ­χουν άνθρω­ποι με αξίες και ιδανικά που αγω­νί­ζο­νται, όσο υπάρ­χουν και δρουν αρι­στε­ροί σε αυτή τη χώρα, όσο παρα­μέ­νουν ζωντα­νές οι αξίες της ισό­τη­τας, της αλλη­λεγ­γύης και της κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης». Ή προ­σφά­τως, όταν μιλούσε υπέρ της δημό­σιας περί­θαλ­ψης για την αντι­με­τώ­πιση των αναγκών Υγείας των πολιτών με όρους καθο­λι­κό­τη­τας, ισό­τη­τας και ποιο­τι­κής φρο­ντί­δας.

«Δεν είναι καθόλου δύσκολο να δια­πι­στώ­σει κανείς το πόσο  ισχύουν αυτά τα τόσο όμορφα λόγια  για την ακτι­νο­θε­ρα­πεία. Αρκεί μία ώρα στο ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικό ογκο­λο­γικό τμήμα ενός δημό­σιου νοσο­κο­μείου. Αρκεί κάποιος από τους υπουρ­γούς, που είναι και γιατροί, να δει την απελ­πι­σία στα μάτια των ασθενών με καρκίνο που δεν βρί­σκουν λύση» τονίζει ο κ. Πισ­σά­κας και συνε­χί­ζει: «Αν δεν έχεις οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα και χρειά­ζε­σαι σε σύντομο χρονικό διά­στημα ακτι­νο­θε­ρα­πεία, δυστυ­χώς είσαι χαμένος, είτε με δεξιά είτε με αρι­στερή κυβέρ­νηση».

 Το ΒΗΜΑ