Τα κλεμμένα καλοκαίρια

Σε ταμείο βιβλιο­πω­λείου κάνει εντύ­πωση ο όγκος των βιβλίων που έχουν αγο­ρά­σει δυο έφηβοι. ‘ Εκπληξη. Χαμό­γελο. Τα παιδιά εξα­κο­λου­θούν και αγο­ρά­ζουν βιβλία για τις δια­κο­πές τους. Στέ­κο­μαι εκεί κοντά, γεμάτη περιέρ­γεια για τις επι­λο­γές τους. Σβήνει το χαμό­γελο. Σοκ και δέος!  Φυσική, ασκή­σεις Φυσικής, Μαθη­μα­τικά,΄Εκθεση και πάλι ΄Εκθεση άλλου συγ­γρα­φέα, άλλου εκδο­τι­κού οίκου. Κοιτούν πάλι την λίστα.΄Οχι δεν έχουν ξεχάσει τίποτε για το καλο­καίρι στο φρο­ντι­στή­ριο. Το καλο­καίρι της απο­στή­θι­σης άχρη­στων γνώσεων. Δυο γεμάτες σακού­λες αθλιό­τητα, μιας κοι­νω­νίας που φτιά­ξαμε δήθεν για τα παιδιά. Δυο σακού­λες εφηβικά καλο­και­ρινά όνειρα, θυσία στο βωμό των «πανελ­λη­νίων».  Δυο σακού­λες ικα­νο­ποί­ηση της ατο­μι­κής και συλ­λο­γι­κής ματαιο­δο­ξίας μας , που φωνάζει : «Δοξάστε μας! Να ακόμη δύο υπο­ψή­φιοι άνεργοι που μπορεί και να πεθά­νουν πριν πάρουν το προ­νοιακό επίδομα-σύνταξη που φτιά­ξαμε για χάρη τους. Δυο υπο­ψή­φιοι μετα­νά­στες» ‘ Οχι δεν ήταν λογο­τε­χνικά βιβλία. Αυτά τα παιδιά δεν έχουν την πολυ­τέ­λεια να ζήσουν, να νοιώ­σουν αυτό το εφηβικό σκίρ­τημα της καρδιάς που μόνο ένα λογο­τε­χνικό βιβλίο μπορεί να περι­γρά­ψει τα καλο­καί­ρια του ‘ Ερωτα και της ξεγνοια­σιάς.