Απόφαση – βόμβα: Αντισυνταγματικές οι περικοπές αναδρομικών σε δικαστικούς

Απόφαση-βόμβα του Μισθο­δι­κείου κρίνει οτι αντί­θε­τες στο Σύνταγμα και την Ευρω­παϊκή Σύμβαση των Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που (ΕΣΔΑ) οι περι­κο­πές κατά 50% των απο­δο­χών που οφεί­λο­νταν σε δικα­στές και εισαγ­γε­λείς την περίοδο από 1.8.2012 έως και 30.6.2014. Ανάλογη απόφαση έχει ληφθεί από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας πριν από λίγους μήνες για τους ενστό­λους.

Το Μισθο­δι­κείο με την υπ΄ αριθμ. 127/2016 απόφασή του, έκρινε ότι είναι αντί­θε­τες στο Σύνταγμα και την Ευρω­παϊκή Σύμβαση των Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που (ΕΣΔΑ), οι δια­τά­ξεις των νόμων 4270/2014 και 4307/2014, οι οποίες προ­έ­βλε­ψαν την περι­κοπή κατά 50%, της δια­φο­ράς απο­δο­χών που οφεί­λο­νταν στους δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς, για το χρονικό διά­στημα από 1.8.2012 έως και 30.6.2014. Διαφορά που προ­έ­κυψε από προη­γού­μενη απόφαση του ίδιου δικα­στη­ρίου (88/2013), που έκρινε αντι­συ­νταγ­μα­τική την ανα­δρο­μική μείωση των απο­δο­χών τους από 1η Αυγού­στου 2012 έως 30η Ιουνίου 2014.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, το Μισθο­δι­κείο, με πρόεδρο την αντι­πρό­ε­δρο του ΣτΕ Ειρήνη Σάρπ και ειση­γητή τον σύμ­βουλο Επι­κρα­τείας Γεώργιο Βώρο και με μειο­ψη­φία δύο μελών του (καθη­γη­τών πανε­πι­στη­μίων), έκρινε ότι η ρύθμιση που θεσπί­στηκε με το ν. 4307/2014 και προ­έ­βλεψε την περι­κοπή κατά 50% της δια­φο­ράς απο­δο­χών των δικα­στών αντί­κει­ται σε δια­τά­ξεις του Συντάγ­μα­τος και της Ευρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των (ΕΣΔΑ) που αφορούν την υπο­χρέ­ωση συμ­μόρ­φω­σης της Πολι­τείας προς τις δικα­στι­κές απο­φά­σεις, μεταξύ των οποίων και του Μισθο­δι­κείου, «ώστε η παρε­χό­μενη δικα­στική προ­στα­σία να είναι απο­τε­λε­σμα­τική». Συγκε­κρι­μένα ανα­φέ­ρε­ται ότι η ρύθμιση «αντί­κει­ται στις δια­τά­ξεις του άρθρου 26 του Συντάγ­μα­τος και στις εξει­δι­κεύ­ου­σες αυτές, ως προς την δικα­στική εξουσία, δια­τά­ξεις των άρθρων 87 παρ. 1 και 88 παρ. 2 του Συντάγ­μα­τος, οι οποίες επι­τάσ­σουν την ιδιαί­τερη μισθο­λο­γική μετα­χεί­ριση των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών, καθώς και προς την αρχή του κράτους δικαίου και τα άρθρα 20, παρ. 1 και 95 παρ. 5 του Συντάγ­μα­τος και το άρθρο 6 παρ. 1 της Ε.Σ.Δ.Α., από τα οποία, σε συν­δυα­σμό με τα άρθρα 26 και 88 παρ. 2 του Συντάγ­μα­τος, συνά­γε­ται η υπο­χρέ­ωση συμ­μόρ­φω­σης των οργάνων της Πολι­τείας προς τις δικα­στι­κές απο­φά­σεις, μεταξύ των οποίων και προς τις απο­φά­σεις του Ειδικού Δικα­στη­ρίου, του άρθρου 88 παρ. 2 του Συντάγ­μα­τος (σ.σ.: Μισθο­δι­κείου), ώστε η παρε­χό­μενη δικα­στική προ­στα­σία να είναι απο­τε­λε­σμα­τική».

Επο­μέ­νως, συνε­χί­ζει το δικα­στή­ριο, εφαρ­μο­στέες για τον προσ­διο­ρι­σμό των απο­δο­χών των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών, κατά το επίμαχο χρονικό διά­στημα, είναι «οι δια­τά­ξεις της παρα­γρά­φου 1 του άρθρου 181 του ν. 4270/2014, όπως είχαν αρχικώς (ήτοι, πριν τρο­πο­ποι­η­θούν με το ν. 4307/2014)», με τις οποίες, αφ’ ενός, καταρ­γή­θη­καν από τότε που ίσχυσαν (δηλαδή από 1.8.2012) οι δια­τά­ξεις του ν. 4093/2012, που κρί­θη­καν αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές με την απόφαση 88/2013 του Μισθο­δι­κείου και, αφ’ ετέρου, προ­βλέ­φθηκε η κατα­βολή στους δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς του συνόλου της δια­φο­ράς απο­δο­χών που απορ­ρέει από την εν λόγω κατάρ­γηση, για το χρονικό διά­στημα από 1.8.2012 έως τη δημο­σί­ευση του νόμου 4270/2014.

Η επίμαχη απόφαση του Μισθο­δι­κείου αφορά 47 δικα­στές που είχαν προ­σφύ­γει σε αυτό, ενώ η απόφαση που δημο­σιεύ­θηκε απο­τε­λεί τον προ­πο­μπό δημο­σί­ευ­σης άλλων πολλών απο­φά­σεων που αφορούν χιλιά­δες δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς.

Η απόφαση αυτή, όπως και αυτές που θα ακο­λου­θή­σουν, ανα­πέ­μπουν τις υπο­θέ­σεις στο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο για να προβεί για κάθε ένα από τους χιλιά­δες προ­σφεύ­γο­ντες δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς σε υπο­λο­γι­σμούς των ποσών.

Όπως είναι γνωστό, το 9μελές Μισθο­δι­κείο είναι το αρμόδιο για να επιλύει τις δια­φο­ρές σχετικά με τις απο­δο­χές και συντά­ξεις των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών και συγκρο­τεί­ται από τρεις ανώ­τα­τους δικα­στές, τρεις καθη­γη­τές των Νομικών Σχολών (ΑΕΙ) και τρεις δικη­γό­ρους.

Ημε­ρη­σία