«Η απάντηση του Ανδρέα»

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της βουλής βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός μίλησε στη συνε­δρί­αση του Πολι­τι­κού Συμ­βου­λίου και της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ για τα πολ­λα­πλά προ­βλή­ματα που έφεραν το ΠΑΣΟΚ σε αδιέ­ξοδο μετά το 2009. Το πνεύμα της ομιλίας του και τις προ­τά­σεις του φάνηκε να υιο­θε­τεί η Πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ Φ. Γεν­νη­ματά, όπως ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά η εφη­με­ρίδα ΤΑ ΝΕΑ, 05.07.2016:

«…η πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ άκουσε με ενδια­φέ­ρον όσα διάβασε ο Κρε­μα­στι­νός. Μάλιστα, η Φώφη Γεν­νη­ματά πρέπει να κάλυψε τον βου­λευτή της σε πολλά σημεία, αφού όπως μαθαίνω στην εισή­γησή της ανα­κοί­νωσε σειρά πρω­το­βου­λιών. Μέσα στο επόμενο χρονικό διά­στημα, φέρεται να είπε, θα συγκα­λέ­σει ειδική συνε­δρί­αση σε κάθε Περι­φέ­ρεια της χώρας «με την παρου­σία όλων των νεο­ε­κλε­γέ­ντων μελών των Νομαρ­χια­κών και δημο­τι­κών Οργα­νώ­σεών μας». «Είμαι απο­φα­σι­σμένη να δώσω ουσια­στικό περιε­χό­μενο στις οργα­νώ­σεις μας…πρό­σθεσε»

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού με τίτλο «Η απά­ντηση του Ανδρέα» είναι το εξής:

«Το Γράμμα προς τον Ανδρέα που δημο­σιο­ποί­ησα δεν επρό­κειτο για ένα κείμενο επι­κοι­νω­νια­κού τύπου αλλά για εκλαϊ­κευ­μένο,  -βαρυσήμαντο κατά τη γνώμη μου – πολι­τικό κείμενο. Γιατί, με απλά λόγια, έλεγε ότι πρέπει να επι­στρέ­ψουμε στο πνεύμα και τις αρχές του Ανδρέα Παπαν­δρέου από το οποίο έχουμε ξεφύγει από το 2009 και μετά. Για τις μεγάλες απο­φά­σεις δεν στη­ρι­ζό­μα­στε και δεν ρωτάμε τη βάση μας. Αλλά ακόμα και η Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα, δηλαδή οι απευ­θείας εκπρό­σω­ποι του κόσμου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή, δεν έπαιξε κανένα ρόλο στη λήψη ιστο­ρι­κών απο­φά­σεων που τραυ­μά­τι­σαν καίρια το ΠΑΣΟΚ.

Πολλοί φίλοι βου­λευ­τές, χαρι­το­λο­γώ­ντας, μου έλεγαν «εκεί που βρί­σκε­ται ο Ανδρέας δεν υπάρ­χουν ούτε fax ούτε email, πώς θα σου απα­ντή­σει;» Έ, έλα λοιπόν που μου απά­ντησε! Εχθές το βράδυ πήρα την απά­ντησή του και σας τη διαβάζω τώρα.

Μου γράφει: «από τότε που έφυγα και ιδιαί­τερα από το 2009 και μετά, ρώτησε κανένας τη βάση του κόμ­μα­τος ή την Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα για το χει­ρι­σμό της χρε­ο­κο­πίας και την υπο­γραφή του πρώτου μνη­μο­νίου; Η Βουλή με 5 βου­λευ­τές παρό­ντες, εξου­σιο­δό­τησε μια Παρα­σκευή τον Γιώργο Παπα­κων­στα­ντί­νου να υπο­γρά­ψει το μνη­μό­νιο.

Ρώτησε κανένας τη βάση του Κόμ­μα­τος ή την Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα για να απο­φα­σί­σει την προ­γραμ­μα­τική σύμβαση συγκυ­βέρ­νη­σης με τη ΝΔ; Το SPD προ­κει­μέ­νου να συνερ­γα­στεί με τους Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες συζη­τούσε επί 4 μήνες την προ­γραμ­μα­τική σύμβαση στα όργανά του και στο τέλος με ψηφο­φο­ρία απο­φά­σι­σαν τη συνερ­γα­σία τους.

Απο­τέ­λε­σμα όλων αυτών των αδυ­να­μιών ήταν το ΠΑΣΟΚ του 44% να κατρα­κυ­λή­σει στο 12% και από το 12% στο 4,5%. Παράλ­ληλα, με τον τρόπο αυτό έδωσε την ευκαι­ρία στους απο­στά­τες του κόμ­μα­τος και σε στελέχη του πολλοί από τους οποίους χρη­μά­τι­σαν υπουρ­γοί και βου­λευ­τές, τυχο­διω­κτικά να εντα­χθούν σε άλλα κόμματα και σήμερα ακόμα να προ­ση­λυ­τί­ζουν οπαδούς του ΠΑΣΟΚ διο­ρί­ζο­ντάς τους σε διά­φο­ρες θέσεις.»

Κατά συνέ­πεια, για να έχει το ΠΑΣΟΚ ένα μέλλον κι ένα αύριο, για να προ­σβλέ­πει στην ανα­σύ­νταξη της μεγάλης και ισχυρής παρά­τα­ξης του παρελ­θό­ντος θα πρέπει να θυμη­θούμε τον Ανδρέα Παπαν­δρέου και να χρη­σι­μο­ποιούμε τις μεθό­δους του στη λει­τουρ­γία του Κόμ­μα­τος.

Θα πρέπει του­λά­χι­στον μια φορά, καθο­ρι­σμένη και γνωστή σε όλους να συνέρ­χε­ται η Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα.

Θα πρέπει μία φορά του­λά­χι­στον το δίμηνο το Πολι­τικό Συμ­βού­λιο και η Κεντρική Επι­τροπή, παρου­σία της Προ­έ­δρου απα­ραι­τή­τως, να συζητά τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις και να παίρνει απο­φά­σεις.

Θα πρέπει η σχέση των οργάνων με τη βάση να είναι συνεχής και να λει­τουρ­γεί με ένα σύστημα feedback (συνε­χούς επι­κοι­νω­νίας).

Θα πρέπει απα­ραι­τή­τως να συγκρο­τη­θεί έστω και άτυπα αλλά ουσια­στικά ένα όργανο που θα φέρνει σε επαφή του­λά­χι­στον ανά εξάμηνο τους εν ενερ­γεία, τους παλιούς και τους υπο­ψή­φιους βου­λευ­τές του κόμ­μα­τος όλων των περι­φε­ρειών με την Πρόεδρο.

Γιατί οι βου­λευ­τές έχουν πραγ­μα­τική δύναμη που πηγάζει από τους ψηφο­φό­ρους τους. Δυστυ­χώς, λόγω της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης του Κόμ­μα­τος η αντι­προ­σώ­πευση στην Κεντρική Επι­τροπή πολλών περι­φε­ρειών της χώρας ήταν πρα­κτικά ανύ­παρ­κτη. Γιατί οι σύνε­δροι αντι­με­τώ­πι­ζαν ουσια­στικά οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα για να προ­σέλ­θουν στην Αθήνα. Για όλους αυτούς τους λόγους θα πρέπει η γιορτή της 3^ης του Σεπτέμ­βρη να απο­τε­λέ­σει μια απαρχή της ανα­συ­γκρό­τη­σης του Κόμ­μα­τος. Γιατί υπό τις σημε­ρι­νές συν­θή­κες το ΠΑΣΟΚ, κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να παίξει τον ιστο­ρικό ρόλο που έπαιζε.»