ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

“Δωδεκανησιακή παρουσία στην Αμερική”

news room 4 λεπτά ανάγνωση
45

Πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την Πέμπτη το βράδυ, 30 Ιουνίου, στο ισόγειο του Πνευ­μα­τι­κού Κέντρου, η παρου­σί­αση του δίτομου έργου του Mανώλη Κασσώτη με θέμα: « Δωδε­κα­νη­σιακή παρου­σία στην Αμερική».

Η εκδή­λωση συν­διορ­γα­νώ­θηκε από το Ανα­γνω­στή­ριο Καλύ­μνου «ΑΙ ΜΟΥΣΑΙ» και τη Στέγη Γραμ­μά­των και Τεχνών Δωδε­κα­νή­σου.

Για τον συγ­γρα­φέα (Καρ­πά­θιο στην κατα­γωγή) και το δίτομο έργο του μίλησε ο πρό­ε­δρος της Στέγης Γραμ­μά­των και Τεχνών Δωδ/σου, o κ. Μανόλης Μακρής.

Ανα­φέρ­θηκε στην προ­σω­πι­κό­τητα του συγ­γρα­φέα, πλέ­κο­ντας –δικαίως- το εγκώμιό του, στη­ριγ­μέ­νος στο πλούσιο βιο­γρα­φικό του, στο οποίο κυριαρ­χούν τρία πράγ­ματα: Ο αδα­μά­ντι­νος χαρα­κτή­ρας του, η εργα­τι­κό­τητά του, η αγάπη του για την Ελλάδα, τη Δωδε­κά­νησο και την ιδιαί­τερη πατρίδα του την Κάρπαθο.

Όσον αφορά στο περιε­χό­μενο του έργου, μέσα από την εμπε­ρι­στα­τω­μένη παρου­σί­αση που έκανε ο κ. Μακρής, μπο­ρούμε να πούμε επι­γραμ­μα­τικά τα ακό­λουθα:

Πρό­κει­ται για μια εξαι­ρε­τική ερευ­νη­τική δουλειά, επίπονη, μεθο­δική, πολύ­χρονη και πολύ­πλευρη, που φωτίζει πλήρως το θέμα της δωδε­κα­νη­σια­κής παρου­σίας στην Αμερική.

Είναι μια συλλογή και κατα­γραφή πολύ­τι­μων στοι­χείων από πρω­το­γε­νείς πηγές, που ενδια­φέ­ρουν και πλου­τί­ζουν την ιστορία των μετα­να­στών αλλά και της Δωδε­κα­νή­σου.

Μια κοι­νω­νιο­λο­γική και λαο­γρα­φική έρευνα που περι­γρά­φει με λεπτο­μέ­ρειες τις σκληρές συν­θή­κες που αντι­με­τώ­πι­ζαν οι Δωδε­κα­νή­σιοι μετα­νά­στες κατά τα πρώτα χρόνια της εγκα­τά­στα­σής τους στη νέα γη, τον αγώνα να οργα­νω­θούν οικο­γε­νειακά, συλ­λο­γικά κι επαγ­γελ­μα­τικά. Την προ­σπά­θειά τους να ενσω­μα­τω­θούν στη νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα, να μην αφο­μοιω­θούν, να μείνουν όρθιοι, αλλά και να δια­σώ­σουν το δικό τους πολι­τι­σμικό κεφά­λαιο, τη δική τους βαριά πολι­τι­σμική κλη­ρο­νο­μιά και ταυ­τό­τητα και να τα προ­βάλ­λουν στη νέα πατρίδα αλώβητα και με δυνα­μι­σμό.

Η αναφορά, δε, στις οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τού­σαν σε κάθε νησί ξεχω­ρι­στά στα πέτρινα εκείνα χρόνια της φτώ­χειας και της από­γνω­σης των νησιω­τών, που τους υπο­χρέ­ω­ναν σε μαζική φυγή, καθιστά το έργο άρτιο και άκρως ενδια­φέ­ρον. Ο ίδιος ο συγ­γρα­φέας, φανερά συγκι­νη­μέ­νος, μίλησε για το πόνημά του, εξι­στο­ρώ­ντας γλαφυρά τη μέθοδο που ακο­λού­θησε, για να …χτίσει αυτό το, κατά γενική ομο­λο­γία, αξιό­λογο έργο του.

Φορ­τι­σμέ­νος συναι­σθη­μα­τικά, έπνιγε με κόπο τη συγκί­νησή του, όταν ανα­φε­ρό­ταν σε ανθρώ­πους και γεγο­νότα που τον σημά­δε­ψαν κι έγιναν η σπίθα που άναψε μέσα του τη φλόγα για να συλ­λέ­ξει και να κατα­γρά­ψει από πρω­το­γε­νές υλικό την ιστορία των Δωδε­κα­νη­σίων που μετα­νά­στευ­σαν στην Αμερική από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι το τέλος του πρώτου τετάρ­του του 20ού, μια ιστορία, τα τεκ­μή­ρια της οποίας θα χάνο­νταν ορι­στικά, αν δεν ανα­λάμ­βανε ο ίδιος να φέρει σε πέρας το φιλό­δοξο εγχεί­ρημά του.

Παρα­θέ­τουμε τρία απο­σπά­σματα από την ομιλία του συγ­γρα­φέα:

[…] Στη συνέ­χεια ξεκί­νησα να συγκε­ντρώνω πλη­ρο­φο­ρίες για τους Δωδε­κα­νή­σιους μετα­νά­στες, αρχί­ζο­ντας από την εποχή της ομα­δι­κής τους μετα­νά­στευ­σης στην Αμερική. Έτσι, τον επόμενο χρόνο, ( 1972) στο Αμε­ρι­κα­νικό Ψυχο­σάβ­βατο (Memorial Day) πήγα στο Canonsburg και περ­νώ­ντας από την εκκλη­σία της Αγίας Τριάδας, άκουσα αρκε­τούς, ακόμη και μικρά παιδιά, να μιλούν Ελλη­νικά με τη χαρα­κτη­ρι­στική ροδί­τικη προφορά από τα Κοσκι­νού. Ήταν παιδιά και εγγόνια Ροδιτών, που στις αρχές του 20ού αιώνα μετα­νά­στευ­σαν στην Αμερική. Την ίδια μέρα επι­σκέ­φθηκα το ελλη­νικό τμήμα του νεκρο­τα­φείου του Canonsburg και αντί­κρισα εκα­το­ντά­δες τάφους Ροδίων και Καρ­πα­θίων που δού­λευαν στα ανθρα­κω­ρυ­χεία του Canonsburg και της γύρω περιο­χής. Την επομένη πήγα στο Wheeling και επι­σκέ­φτηκα το νεκρο­τα­φείο που ‘ταν θαμμένη η γιαγιά μου και εκα­το­ντά­δες άλλοι Δωδε­κα­νή­σιοι. Επι­σκέ­φτηκα, επίσης, το ανθρα­κω­ρυ­χείο που δούλευε ο παππούς μου με εκα­το­ντά­δες άλλους συμπα­τριώ­τες μας.

[…] ‘Όταν άρχισα να συγκε­ντρώνω πλη­ρο­φο­ρίες, δε σκέ­φτηκα ότι κάποτε θα τις χρη­σι­μο­ποιούσα για την συγ­γραφή της ιστο­ρίας της Δωδε­κα­νη­σια­κής παροι­κίας της Αμε­ρι­κής. Απλά ένιωθα την ανάγκη να φρο­ντίσω να σωθεί το πολύ­τιμο αυτό «υλικό», ελπί­ζο­ντας πως κάποτε –ίσως- κάποιος θα τις αξιο­ποιούσε, έτσι ώστε να γίνουν γνωστά τα επι­τεύγ­ματα (εθνικά, οικο­νο­μικά, κοι­νω­νικά, επι­στη­μο­νικά) των Δωδε­κα­νη­σίων της Αμε­ρι­κής. Παράλ­ληλα, για να κινήσω το ενδια­φέ­ρον για τη Δωδε­κα­νη­σιακή Παροι­κία της Αμε­ρι­κής, έγραψα εκα­το­ντά­δες άρθρα και μελέτες, που τα τελευ­ταία πενήντα χρόνια δημο­σιεύ­τη­καν σε δωδε­κα­νη­σια­κές, ομο­γε­νεια­κές και άλλες ελλη­νι­κές εφη­με­ρί­δες και περιο­δικά.

[…] Σαν ένας απ’ όλους που έζησα μέσα στη Δωδε­κα­νη­σιακή Παροι­κία, στέκω δίπλα της με αγάπη. Την αντί­κρισα μέσα από πεθα­μένα λευ­κώ­ματα, φυλ­λά­δια, εφη­με­ρί­δες και χαρτιά. Τα τράβηξα, φύσησα τη σκόνη, για να ιδώ τους ανθρώ­πους και να τους βάλω ζωντα­νούς μέσα στην καρδιά μου. Άλλοι μπορούν να το κάμουν με περισ­σό­τερο μυαλό και τέχνη από μένα. Κανένας, όμως, ας μην πει πως δούλεψα χωρίς αγάπη. Δε θα είναι δίκαιος…

Ο συγ­γρα­φέας έκανε ξεχω­ρι­στή αναφορά σε ορι­σμέ­νες ιδιαι­τε­ρό­τη­τες που παρου­σιά­ζει η Καλυ­μνιακή μετα­νά­στευση στην Αμερική κι έκλεισε με ευχα­ρι­στίες σ’ όσους τον βοή­θη­σαν σ’ αυτό το συγ­γρα­φικό του …ταξίδι.

Στην αρχή της εκδή­λω­σης καλω­σό­ρισε και παρου­σί­ασε τους ομι­λη­τές ο πρό­ε­δρος του Ανα­γνω­στη­ρίου, ο κ. Πανα­γιώ­της Για­μαίος, κάνο­ντας, παράλ­ληλα, μια σύντομη αναφορά στο περιε­χό­μενο του δίτομου έργου.

Αίσθηση προ­κά­λεσε η αναφορά του στα λόγια του μεγάλου Έλληνα πατριώτη Μανώλη Αθα­να­σιάδη, μετα­νά­στη πρώτης γενιάς στην Αμερική, από το Γεννάδι της Ρόδου, που είπε:

« Γεν­νή­θηκα Τούρκος, μεγά­λωσα Ιταλός, γέρασα Αμε­ρι­κα­νός, αλλά θα πεθάνω Έλληνας!»

Την εκδή­λωση τίμησαν με την παρου­σία τους ο μητρο­πο­λί­της Καλύ­μνου, Λέρου και Αστυ­πα­λαίας κ. Παΐσιος, ο δήμαρ­χος Καλυ­μνίων κ. Γιάννης Γαλου­ζής, μέλη και φίλοι του Ανα­γνω­στη­ρίου.

ΣΣ.Ευχα­ρι­στούμε τον Πρόεδρο του Ανα­γνω­στη­ρίου Πανα­γιώτη Γιαμαίο και το μέλος Μιχάλη Κυράννη για την ενη­μέ­ρωση.

kalymnos-news.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.