Ευγ. Κορναρόπουλος: «Το κλίμα συναίνεσης ήταν ο πυλώνας του πνεύματος διοίκησης στο Νοσοκομείο»

Συ­νέ­ντευ­ξη στην

Πέγκυ Ντό­κου

Ο Ευ­γέ­νιος Κορ­να­ρό­που­λος διε­τέ­λε­σε ανα­πλη­ρω­τής διοι­κη­τής στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου. Στην τε­λευ­ταία συ­νε­δρί­α­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου ο δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος ανα­κοί­νω­σε την πρό­θε­σή του να ορί­σει γε­νι­κό γραμ­μα­τέα, προ­τεί­νο­ντας τον κ. Κορ­να­ρό­που­λο.

Σή­με­ρα, λίγο πριν την ανά­λη­ψη των κα­θη­κό­ντων του μι­λά­ει στην «δ» για την εμπει­ρία του στο Νο­σο­κο­μείο και για την συ­νερ­γα­σία του με τον Δήμο Ρόδου.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Κορ­να­ρό­που­λε, να ξε­κι­νή­σου­με από την εμπει­ρία σας ως ανα­πλη­ρω­τή διοι­κη­τή στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου. Θα ήθελα μια πρώτη εκτί­μη­ση για την κα­τά­στα­ση την οποία αντι­με­τω­πί­σα­τε όσον καιρό ήσα­σταν σε αυτή την θέση.  

Θα ήθελα ει­σα­γω­γι­κά, κυρία Ντό­κου, να σας πω πως όταν συ­μπλή­ρω­να το φά­κε­λο για το σχε­τι­κό δια­γω­νι­σμό, που είχε προ­κη­ρυ­χθεί το 2013, και έχο­ντας προη­γού­με­νη πο­λυ­ε­τή εμπει­ρία ερ­γα­σί­ας σε δυο από τα με­γα­λύ­τε­ρα Νο­σο­κο­μεία της Αγ­γλί­ας και της Γερ­μα­νί­ας δεν ήμουν σί­γου­ρος για την κα­τά­στα­ση του Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου στο από­γειο της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης που μά­στι­ζε τη χώρα. Όταν ανέ­λα­βα κα­θή­κο­ντα, η κα­τά­στα­ση σαφώς και δεν ήταν ιδα­νι­κή. Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός εξό­δων του Νο­σο­κο­μεί­ου μειω­νό­ταν με γε­ω­με­τρι­κό ρυθμό κάθε χρόνο από το 2011 μέχρι και το 2015. Πα­ράλ­λη­λα λόγω της στα­δια­κής συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης για­τρών αλλά και της επι­στη­μο­νι­κής αφαί­μα­ξης της χώρας, το ια­τρι­κό δυ­να­μι­κό του Νο­σο­κο­μεί­ου συ­νε­χώς μειω­νό­ταν. Τέλος, δια­χρο­νι­κά το Νο­σο­κο­μείο πα­ρου­σί­α­ζε σο­βα­ρά κενά σε στε­λέ­χω­ση από πα­ραϊ­α­τρι­κό και νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό. Παρ’ όλα αυτά ο Διοι­κη­τής κος. Πα­πα­νι­κό­λας είχε πε­τύ­χει ένα ση­μα­ντι­κό πρώτο νοι­κο­κύ­ρε­μα τη διε­τία 2012-2014. Στη διε­τία που βρι­σκό­μουν στη θέση αυτή, είχα μια εξαι­ρε­τι­κή συ­νερ­γα­σία με όλο το προ­σω­πι­κό του Νο­σο­κο­μεί­ου, και με το Διοι­κη­τή, από τον οποίο έμαθα πολλά για την ελ­λη­νι­κή δη­μό­σια διοί­κη­ση και θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω δη­μό­σια. Θεωρώ ση­μα­ντι­κή επι­τυ­χία ότι το Νο­σο­κο­μείο εν μέσω τόσο σο­βα­ρών προ­βλη­μά­των, πα­ρέ­μει­νε ανοι­χτό, χωρίς κλυ­δω­νι­σμούς στη λει­τουρ­γία του, άνοι­ξαν νέα τμή­μα­τα, και δια­τη­ρή­θη­κε στη συ­νεί­δη­ση του Ρο­δια­κού και  Δω­δε­κα­νη­σια­κού λαού, μια στα­θε­ρά, πα­ρέ­χο­ντας υψη­λού επι­πέ­δου υπη­ρε­σί­ες υγεί­ας. Επι­πρό­σθε­τα, ση­μα­ντι­κό έργο ήταν ο σχε­δια­σμός ενός τριε­τούς επι­χει­ρη­σια­κού σχε­δί­ου, για το οποίο είμαι υπε­ρή­φα­νος, αφού εάν είχε, με τις κα­τάλ­λη­λες συν­θή­κες βε­βαί­ως, προ­χω­ρή­σει, το Νο­σο­κο­μείο Ρόδου δεν θα είχε τί­πο­τα να ζη­λέ­ψει από οποιο­δή­πο­τε με­γά­λο Νο­σο­κο­μείο της χώρας. Τε­λι­κώς, η ση­μα­ντι­κή αυτή προ­σπά­θεια έμει­νε στη μέση.

• Πα­ρα­κο­λου­θή­σα­με και το ‘θρί­λερ’ θα έλεγα, με την παύση, με συ­νο­πτι­κές δια­δι­κα­σί­ες, των κα­θη­κό­ντων τόσο των δικών σας όσο και του τέως διοι­κη­τή κ. Πα­πα­νι­κό­λα. Πώς τα σχο­λιά­ζε­τε σή­με­ρα αυτά που έγι­ναν;  

Κα­ταρ­χάς είναι δε­δο­μέ­νο ότι όσο καιρό υπη­ρέ­τη­σα στη θέση αυτή, ασχέ­τως πο­λι­τι­κού προϊ­στα­μέ­νου, γνώ­μο­νας στην άσκη­ση των κα­θη­κό­ντων μου ήταν μόνο η ορθή λει­τουρ­γία του Νο­σο­κο­μεί­ου. Λέ­γο­ντας αυτό, γνω­ρί­ζε­τε, όπως έχει ήδη γρα­φτεί στον το­πι­κό Τύπο, ότι τόσο ο Διοι­κη­τής, όσο και εγώ, αξιο­λο­γη­θή­κα­με θε­τι­κά για το έργο μας σε μια δια­δι­κα­σία που το ίδιο το Υπουρ­γείο κα­θιέ­ρω­σε. Αυτό που δεν γνω­ρί­ζε­τε είναι πως κατά τη δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης των νέων υπο­ψη­φί­ων σε και­νούρ­για προ­κή­ρυ­ξη, η οποία ανέ­δει­ξε τη ση­με­ρι­νή Διοί­κη­ση, μέλη της επι­τρο­πής αξιο­λό­γη­σης δεν θέ­λη­σαν να μου κά­νουν ερω­τή­σεις, αφού είπαν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά «Τον γνω­ρί­ζου­με τον κο. Κορ­να­ρό­που­λο, τον αξιο­λο­γή­σα­με ήδη θε­τι­κά το Δε­κέμ­βριο, και δεν κα­τα­λά­βα­με ποτέ γιατί η ει­σή­γη­σή μας δεν έγινε δεκτή». Πα­ρ΄ό­λα αυτά, κά­ποιοι είχαν δια­φο­ρε­τι­κή άποψη. Για τις επι­λο­γές τους νο­μί­ζω ότι κρι­τής θα είναι μόνο ο χρό­νος και οι πο­λί­τες, δεν θα ήθελα προ­κα­τα­βο­λι­κά να το­πο­θε­τη­θώ.

• Πώς εκτι­μά­τε ότι θα μπο­ρού­σε να επι­λυ­θεί αυτή η δη­μιουρ­γη­θεί­σα κα­τά­στα­ση στο Νο­σο­κο­μείο;

Λόγω των σο­βα­ρών προ­βλη­μά­των που προ­α­νέ­φε­ρα, πυ­λώ­νας του πνεύ­μα­τος Διοί­κη­σης που εφαρ­μό­σα­με ήταν η επι­κρά­τη­ση ενός κλί­μα­τος συ­ναί­νε­σης, το οποίο έβγα­ζε από τον κάθε ερ­γα­ζό­με­νο τον κα­λύ­τε­ρό του εαυτό, και τον ωθού­σε να δώσει το κάτι πα­ρα­πά­νω ώστε να κα­λυ­φθούν κενά και τρύ­πες. Αυτό που βλέπω εγώ σή­με­ρα αντί­θε­τα, είναι ένα συ­γκρου­σια­κό κλίμα έντα­σης, το οποίο δεν πι­στεύω πως είναι προς όφε­λος της ομα­λής λει­τουρ­γί­ας του Ιδρύ­μα­τος. Θεωρώ ότι πρέ­πει να γί­νουν τα απα­ραί­τη­τα βή­μα­τα για την εκτό­νω­ση της κα­τά­στα­σης, προ­κει­μέ­νου να απο­κα­τα­στα­θεί η ηρε­μία τόσο των ερ­γα­ζό­με­νων όσο και των πο­λι­τών οι οποί­οι αμή­χα­να πα­ρα­κο­λου­θούν.

• Να πε­ρά­σου­με στον Δήμο Ρόδου. Στην τε­λευ­ταία συ­νε­δρί­α­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου ο δή­μαρ­χος κ. Φ.Χα­τζη­διά­κος ανα­κοί­νω­σε την πρό­θε­σή του να ορί­σει γε­νι­κό γραμ­μα­τέα και μά­λι­στα προ­τεί­νει εσάς. Πώς προ­έ­κυ­ψε αυτό;  

Στα πλαί­σια της ερώ­τη­σής σας, θα ήθελα να ανα­φέ­ρω μια ιδιαι­τε­ρό­τη­τα που έχει ο ρόλος του Δη­μάρ­χου στο ελ­λη­νι­κό σύ­στη­μα το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης σε σχέση με το εξω­τε­ρι­κό. Ο Δή­μαρ­χος στην Ελ­λά­δα είναι επι­φορ­τι­σμέ­νος όχι μόνο με την ευ­θύ­νη χά­ρα­ξης και υλο­ποί­η­σης πο­λι­τι­κής, αλλά και με με­γά­λο όγκο διοι­κη­τι­κών αρ­μο­διο­τή­των. Ο Καλ­λι­κρα­τι­κός Δήμος Ρόδου δε, λόγω γε­ω­γρα­φι­κής ιδιο­μορ­φί­ας, απο­τε­λεί­ται από πάρα πολλά Τμή­μα­τα, η δια­χεί­ρι­ση των οποί­ων απαι­τεί πολ­λές ερ­γα­το­ώ­ρες. Όλη αυτή η επι­βά­ρυν­ση δεν μπο­ρεί παρά να δυ­σχε­ραί­νει την ανε­μπό­δι­στη ενα­σχό­λη­ση του Δη­μάρ­χου με τα με­γά­λα και ση­μα­ντι­κά θέ­μα­τα του Δήμου, τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, την προ­σέλ­κυ­ση επεν­δύ­σε­ων, την ανά­πτυ­ξη, τη δη­μιουρ­γία νέων θέ­σε­ων απα­σχό­λη­σης, και εν τέλει τη βελ­τί­ω­ση της ζωής των πο­λι­τών. Ο ορι­σμός Γε­νι­κού Γραμ­μα­τέα συ­νε­πώς απο­σκο­πεί τόσο στην εξα­σφά­λι­ση συ­νε­πούς και απο­τε­λε­σμα­τι­κής δια­χεί­ρι­σης της διοι­κη­τι­κής μη­χα­νής, όσο όμως και στο να επι­τρέ­ψει στο Δή­μαρ­χο να επι­κε­ντρώ­σει όλες του τις προ­σπά­θειες στη βελ­τί­ω­ση της ζωής των πο­λι­τών μέσω του σχε­δια­σμού και υλο­ποί­η­σης πο­λι­τι­κής. Με το Δή­μαρ­χο κο. Χα­τζη­διά­κο έχου­με συ­νερ­γα­στεί εξαι­ρε­τι­κά σε πολλά θέ­μα­τα κατά τη διάρ­κεια της θη­τεί­ας μου στο Νο­σο­κο­μείο, και ο ίδιος φαί­νε­ται ότι είχε πολύ θε­τι­κή άποψη για το έργο μου και τις ικα­νό­τη­τές μου. Από τη μεριά μου θεωρώ ότι ο Δή­μαρ­χος είναι ένας ευ­φυ­ής, ερ­γα­τι­κός πο­λι­τι­κός, με όραμα, ο οποί­ος νυ­χθη­με­ρόν ερ­γά­ζε­ται για να επι­λύ­σει τα προ­βλή­μα­τα του τόπου. Στα πλαί­σια λοι­πόν της ανα­διάρ­θρω­σης των αρ­μο­διο­τή­των των Αντι­δη­μάρ­χων μετά την πα­ραί­τη­ση για προ­σω­πι­κούς λό­γους του στε­νού του συ­νερ­γά­τη, κου. Περ­δί­κη, ο Δή­μαρ­χος μου πρό­τει­νε να ανα­λά­βω τη θέση του Γεν. Γραμ­μα­τέα προ­κει­μέ­νου να βοη­θή­σω στην υλο­ποί­η­ση του ορά­μα­τός του για το Δήμο. Ε, αυτήν τη πρό­τα­ση κυρία Ντό­κου δεν γι­νό­ταν να την αρ­νη­θώ.

•  Πώς βλέ­πε­τε αυτά τα νέα κα­θή­κο­ντα; Θα είναι για εσάς μία πρό­κλη­ση σε ένα νέα πε­ρι­βάλ­λον; Έχετε συ­ζη­τή­σει με τον κ. Χα­τζη­διά­κο για τις προ­τε­ραιό­τη­τες που θα τε­θούν;

Όπως ανέ­φε­ρα προη­γου­μέ­νως ο Καλ­λι­κρα­τι­κός Δήμος Ρόδου πα­ρου­σιά­ζει ιδιαι­τε­ρό­τη­τες όσον αφορά τη Διοί­κη­ση των τμη­μά­των του λόγω κυ­ρί­ως της γε­ω­γρα­φι­κής του ιδιο­μορ­φί­ας. Είναι ο μο­να­δι­κός Δήμος της χώρας που χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από νη­σιω­τι­κό­τη­τα, ένα έντο­νο ορει­νό ανά­γλυ­φο, και από με­γά­λη δια­σπο­ρά των κοι­νο­τή­των, με τη με­γα­λύ­τε­ρη από­στα­ση βό­ρειας-νό­τιας Ρόδου να είναι πα­ρα­πά­νω από 80χλμ. Όλα αυτά τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, το πλή­θος των Διευ­θύν­σε­ων, Υπη­ρε­σιών, και Τμη­μά­των, απο­τε­λούν διοι­κη­τι­κά μια πολύ με­γά­λη πρό­κλη­ση. Από την άλλη ο κος. Χα­τζη­διά­κος όπως προ­εί­πα χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από όραμα και αγάπη για τη Ρόδο, αλλά και με­γά­λη όρεξη για δου­λειά, κάτι που απο­τε­λεί κοινό μας στοι­χείο. Πα­ράλ­λη­λα υπάρ­χει μια πο­λυ­συν­θε­τι­κή ομάδα αι­ρε­τών, δη­μο­τι­κών συμ­βού­λων και Αντι­δη­μάρ­χων, οι οποί­οι ήδη έχουν δεί­ξει ση­μα­ντι­κό έργο. Στην άσκη­ση των αρ­μο­διο­τή­των μου θα βοη­θή­σει και η εξαι­ρε­τι­κή ομάδα που υπάρ­χει στο Γρα­φείο Δη­μάρ­χου, με αν­θρώ­πους με γνώ­σεις, οι οποί­οι μοι­ρά­ζο­νται το όραμα του Δη­μάρ­χου. Τέλος είμαι σί­γου­ρος ότι θα έχω και τη στή­ρι­ξη των ερ­γα­ζό­με­νων στο Δήμο, αφού και εκεί­νοι ως πο­λί­τες της Ρόδου έχουν κοινό συμ­φέ­ρον στην επι­τυ­χία αυτής της προ­σπά­θειας. Με το Δή­μαρ­χο συ­ζή­τη­σα εκτε­νώς πριν δεχτώ να ανα­λά­βω κα­θή­κο­ντα. Σί­γου­ρα μια προ­τε­ραιό­τη­τα είναι η διεκ­πε­ραί­ω­ση της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, και η εξα­σφά­λι­ση της εύ­ρυθ­μης λει­τουρ­γί­ας και συ­νερ­γα­σί­ας των Υπη­ρε­σιών του Δήμου. Ωστό­σο, μέσα από την κα­θη­με­ρι­νή συ­νερ­γα­σία με το Δή­μαρ­χο και τους Αντι­δη­μάρ­χους, στό­χοι μου για την επό­με­νη τριε­τία είναι να συ­νει­σφέ­ρω στο σχε­δια­σμό και την υλο­ποί­η­ση διαρ­θρω­τι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων στο Δήμο που θα εξα­σφα­λί­σουν μέσω εξορ­θο­λο­γι­στι­κών δια­δι­κα­σιών τη συ­νέ­χεια σε ένα δύ­σκο­λο οι­κο­νο­μι­κά πε­ρι­βάλ­λον, καθώς και η συμ­με­το­χή μου στην επι­τυ­χή υλο­ποί­η­ση κά­ποιων με­γά­λων έργων, τα οποία θα δώ­σουν πνοή στο νησί, και θα αλ­λά­ξουν ρι­ζι­κά προς το κα­λύ­τε­ρο τις ζωές των πο­λι­τών. Μί­λη­σα πριν για ανά­πτυ­ξη. Στό­χος της Δη­μο­τι­κής Αρχής σή­με­ρα είναι ακρι­βώς η προ­σέλ­κυ­ση πόρων, κοι­νο­τι­κών κον­δυ­λί­ων και επεν­δύ­σε­ων προ­κει­μέ­νου να υπάρ­ξει οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη και ευ­η­με­ρία, όχι μόνο στη βα­σι­κή βιο­μη­χα­νία του νη­σιού, δη­λα­δή του Του­ρι­σμού, αλλά και σε άλλες, πα­ράλ­λη­λες δρα­στη­ριό­τη­τες

• Μιας και θα ανα­κα­τευ­τεί­τε με την Αυ­το­διοί­κη­ση, θα ήθελα την εκτί­μη­σή σας για τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας των Δήμων εν μέσω μνη­μο­νί­ων και τα προ­βλή­μα­τα που θα έχετε να αντι­με­τω­πί­σε­τε.

Η οι­κο­νο­μι­κή κρίση που ξε­κί­νη­σε το 2010, και συ­νε­χί­ζει με αμεί­ω­τη έντα­ση μέχρι σή­με­ρα έχει αφή­σει ένα ανε­ξί­τη­λο ση­μά­δι σε ολό­κλη­ρη την κοι­νω­νία, και έχει ρίξει ένα βαρύ ασφυ­κτι­κό πέπλο σε ολό­κλη­ρη τη Δη­μό­σια Διοί­κη­ση. Όλοι οι δη­μό­σιοι ορ­γα­νι­σμοί αντι­με­τω­πί­ζουν σή­με­ρα τις συ­νέ­πειες μιας σει­ράς μνη­μο­νί­ων. Κατ’ αρχάς η δρα­στι­κή πε­ρι­κο­πή της κρα­τι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης από το κε­ντρι­κό κρά­τος, σε συν­δυα­σμό με την κα­τάρ­γη­ση του ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ που απο­τε­λού­σε ση­μα­ντι­κή οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση, έχει μειώ­σει ση­μα­ντι­κά τους δια­θέ­σι­μους πό­ρους του Δήμου, δυ­σχε­ραί­νο­ντας την κα­θη­με­ρι­νή λει­τουρ­γία. Πα­ράλ­λη­λα, μια σειρά νόμων, οι οποί­οι αφο­ρούν τις Δη­μό­σιες Δα­πά­νες, δη­μιουρ­γούν με­γά­λα εμπό­δια, πολ­λές φορές ανυ­πέρ­βλη­τα, στην προ­κύ­ρη­ξη και κα­τα­κύ­ρω­ση δια­γω­νι­σμών, μέσω του προ­λη­πτι­κού ελέγ­χου των δα­πα­νών αυτών είτε από το πε­ρι­φε­ρεια­κό είτε το κε­ντρι­κό Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο. Ση­μα­ντι­κό λοι­πόν είναι ο Δήμος να απο­κτή­σει δι­κούς του πό­ρους, να προ­σελ­κύ­σει επεν­δύ­σεις, και να απορ­ρο­φή­σει κον­δύ­λια από Ευ­ρω­παϊ­κά προ­γράμ­μα­τα, κάτι στο οποίο ελ­πί­ζω ότι θα μπο­ρέ­σω με την προη­γού­με­νη εμπει­ρία μου να βοη­θή­σω.