Θ. Σκαρτάδος: «Ακαδημίες και συμπεριφορά γονέων»

Ο γυ­μνα­στής – προ­πο­νη­τής, κά­το­χος του δι­πλώ­μα­τος προ­πο­νη­τι­κής UEFA C, Θε­ό­δω­ρος Σκαρ­τά­δος , εξέ­δω­σε ένα άρθρο με τίτλο «Ακα­δη­μί­ες και συ­μπε­ρι­φο­ρά γο­νέ­ων», όπου κα­τα­γρά­φει τις δικές του σκέ­ψεις, σχε­τι­κά με την λει­τουρ­γία των ακα­δη­μιών πο­δο­σφαί­ρου και την συ­μπε­ρι­φο­ρά που θα πρέ­πει να έχουν οι γο­νείς των νε­α­ρών αθλη­τών.

Ανα­λυ­τι­κά το άρθρο:

«Ακα­δη­μί­ες και συ­μπε­ρι­φο­ρά γο­νέ­ων

Είναι πραγ­μα­τι­κά εν­δια­φέ­ρον να δώ­σου­με προ­σο­χή και να ανα­λο­γι­στού­με κά­ποια στιγ­μή όλοι μας, γο­νείς και προ­πο­νη­τές, τι ακρι­βώς ζη­τά­με από τα παι­διά σε μια ακα­δη­μία πο­δο­σφαί­ρου. Από τα κά­ποια χρό­νια προ­ϋ­πη­ρε­σί­ας μου σε ακα­δη­μί­ες του νη­σιού μας, δια­πί­στω­σα ότι λίγοι από εμάς έχου­με κα­τα­λά­βει πλή­ρως την έν­νοια της ακα­δη­μί­ας πο­δο­σφαί­ρου. Αυτή η σύγ­χυ­ση υπάρ­χει πα­ντού σε όλα τα επί­πε­δα από πα­ρά­γο­ντες, τε­χνι­κούς διευ­θυ­ντές, γυ­μνα­στές, προ­πο­νη­τές και γο­νείς.

Φυ­σι­κά και δεν θα είμαι εγώ ο έξυ­πνος που θα υπο­δεί­ξει σε άλ­λους συ­να­δέλ­φους ποια η ση­μα­σία και λει­τουρ­γία μιας ακα­δη­μί­ας. Μπορώ όμως από τη μικρή πο­ρεία μου στον χώρο των ακα­δη­μιών και μετά από συ­ζη­τή­σεις με συ­να­δέλ­φους για τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζα­με κα­θη­με­ρι­νά , να πα­ρα­θέ­σω με­ρι­κά ερω­τή­μα­τα και κα­τευ­θύν­σεις σε ένα από τα με­γα­λύ­τε­ρα προ­βλή­μα­τα λει­τουρ­γί­ας των ακα­δη­μιών που δεν είναι άλλο από τη γο­νι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά. Και γί­νο­μαι συ­γκε­κρι­μέ­νος:

Πόσες φορές δεν έτυχε είτε σε προ­πό­νη­ση είτε σε αγώνα γο­νείς να τρέ­χουν από τη μια μεριά του γη­πέ­δου στην άλλη και να κραυ­γά­ζουν για τα παι­διά τους, νο­μί­ζουν ότι έτσι κά­νουν καλό στο παιδί;

Πόσες φορές δεν ακού­γα­με τους γο­νείς στην εξέ­δρα σε ρόλο προ­πο­νη­τών να δί­νουν οδη­γί­ες στο παιδί; Και βέ­βαια στις πε­ρισ­σό­τε­ρες των πε­ρι­πτώ­σε­ων οι συ­γκε­κρι­μέ­νοι γο­νείς δεν έχουν ασχο­λη­θεί ποτέ με το πο­δό­σφαι­ρο στη ζωή τους.

Να πά­ρου­με και μια εύ­θυ­μη πε­ρί­πτω­ση: Μα­μά­δες να φω­νά­ζουν σε έξαλ­λη κα­τά­στα­ση, δί­νο­ντας οδη­γί­ες σε αυ­στη­ρό ύφος στο παιδί για το τι κάνει ή τι θα έπρε­πε να κάνει. Βέ­βαια δεν το συ­ζη­τώ αν οι συ­γκε­κρι­μέ­νες μα­μά­δες έχουν ακου­μπή­σει μπάλα στη ζωή τους…

Να δούμε λίγο και τον μικρό πο­δο­σφαι­ρι­στή που έχει την μπάλα στα πόδια του και ακού­ει ταυ­τό­χρο­να: πάσα, σουτ, γκολ, δώσε πίσω, δώσε μπρος , μπες , βγες… αλή­θεια κά­νε­τε καλό στο παιδί… έτσι δεν είναι; Εσάς πόσες εντο­λές μπο­ρεί να εκτε­λέ­σει ο εγκέ­φα­λός σας σε κλά­σμα­τα δευ­τε­ρο­λέ­πτου;

Και βέ­βαια να μην ανα­λύ­σου­με τι συμ­βαί­νει σε πε­ρί­πτω­ση κά­ποιας λάθος ενέρ­γειας, χά­σι­μο ευ­και­ρί­ας ή πολύ χει­ρό­τε­ρα κά­ποιου αυ­το­γκόλ… ας το αφή­σου­με κα­λύ­τε­ρα…

Να προ­χω­ρή­σου­με λίγο σε πιο δυ­να­τά πα­ρα­δείγ­μα­τα καλής συ­μπε­ρι­φο­ράς τα οποία θα δώσω πα­ρα­θέ­το­ντας απλές ερω­τή­σεις.

– Γιατί το παιδί μου έπαι­ξε 10 λεπτά και του τάδε 15;

– Γιατί έκα­νες αλ­λα­γή το παιδί μου ενώ έπαι­ζε καλά;

– Το παιδί μου στε­νο­χω­ρή­θη­κε επει­δή δεν τον έβα­λες ¨βα­σι­κό¨. Τι θα κάνω τώρα;

– Μπο­ρείς στο οι­κο­γε­νεια­κό διπλό να βά­ζεις το γιο μου να παί­ζει με τους τάδε γιατί οι άλλοι δεν ξέ­ρουν μπάλα;

– Ο τάδε μι­κρός δεν είναι καλό παιδί δε γί­νε­ται να μην τον βά­ζεις να παί­ζει με το γιο μου;

– Ο γιος μου δεν είναι κε­ντρι­κός… Γιατί τον βά­ζεις να παί­ξει εκεί; Θες να τον κα­τα­στρέ­ψεις;

Βέ­βαια όλα αυτά τα σχό­λια και άλλα πολλά, γί­νο­νται ακού­γο­ντας όλοι οι πα­ρευ­ρι­σκό­με­νοι, ο γο­νιός κα­μα­ρώ­νει που έβαλε στη θέση του τον προ­πο­νη­τά­κο, ενώ το παιδί ακού­ει… και πι­στέψ­τε με κα­τα­λα­βαί­νει…

Δε θέλω να θε­ω­ρη­θώ γρα­φι­κός ή έξυ­πνος λέ­γο­ντας τα πα­ρα­πά­νω. Η μόνη μου επι­δί­ω­ξη είναι να δώσω ένα ερέ­θι­σμα στους γο­νείς να ανα­ρω­τη­θούν:

Τι είναι ακα­δη­μία πο­δο­σφαί­ρου; Γιατί το παιδί μου συμ­με­τέ­χει σε αυτήν; Δια­σκε­δά­ζει ή είναι στε­νο­χω­ρη­μέ­νο; Το στέλ­νω εκεί για να αθλεί­ται ή για να ικα­νο­ποι­ή­σω τον πο­δο­σφαι­ρι­κό μου εγω­ι­σμό; Έχει φί­λους εκεί; Δη­μιούρ­γη­σε και­νούρ­γιους; Ο προ­πο­νη­τής είναι παι­δα­γω­γός ή όχι; Μπο­ρεί το παιδί μου να αντα­πο­κρι­θεί στις απαι­τή­σεις του πο­δο­σφαί­ρου; Είναι μόνο το πο­δό­σφαι­ρο ο αθλη­τι­σμός για το παιδί μου; Ποιος είναι ο ρόλος μου σαν γο­νιός; Υπο­στη­ρί­ζω έμπρα­κτα το παιδί μου σε κάθε επι­τυ­χία αλλά και απο­τυ­χία; Υπο­στη­ρί­ζω τον προ­πο­νη­τή- παι­δα­γω­γό του παι­διού μου έμπρα­κτα; Αν έχω πρό­βλη­μα με τον προ­πο­νη­τή το συ­ζη­τώ μόνο με αυτόν; Ελέγ­χε­τε κα­θη­με­ρι­νά αν το παιδί σας πάει με ευ­χά­ρι­στη διά­θε­ση στην προ­πό­νη­ση και χωρίς άγχος; Φρο­ντί­ζε­τε σωστά για τα μα­θή­μα­τά του, τη δια­τρο­φή και τον ύπνο του;

Να θέσω κι άλλα ερω­τή­μα­τα; Δεν νο­μί­ζω ότι θα στα­μα­τή­σου­με να γρά­φου­με… Και σή­με­ρα επα­να­λαμ­βά­νω μι­λά­με μόνο για γο­νι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά… και υπο­γραμ­μί­ζω οι γο­νείς είναι μόνο μια πα­ρά­με­τρος στις τόσες πολ­λές που υπάρ­χουν… Μια πα­ρά­κλη­ση μόνο… για το καλό των παι­διών μας ας ανα­λο­γι­στού­με λίγο όλα τα πα­ρα­πά­νω και ας μπού­με λίγο πε­ρισ­σό­τε­ρο στην ψυ­χο­λο­γία και στη θέση των παι­διών μας….

Η συ­νέ­χεια όποτε θέ­λε­τε… Σας ευ­χα­ρι­στώ πολύ για τη φι­λο­ξε­νία

Σκαρ­τά­δος Θε­ό­δω­ρος

Γυ­μνα­στής –Προ­πο­νη­τής

UEFA C».