Στο ΤΑΙΠΕΔ περιέρχεται οριστικά η μαρίνα Μανδρακίου Ρόδου!

Με τις υπ’ αρίθμ 1150, 1142 και 1154/2016 απο­φά­σεις της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας απορ­ρί­φθη­καν ισά­ριθ­μες προ­σφυ­γές του Δημο­τι­κού Λιμε­νι­κού Ταμείου Νότιας Δωδε­κα­νή­σου και 55 κατοί­κων της Ρόδου για την ακύρωση της υπ’ αρ. 218/13-8-2012 (ΦΕΚ Β’ 2322/13-08-2012) Κοινής Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης της Διυ­πουρ­γι­κής Επι­τρο­πής Ανα­διαρ­θρώ­σεων και Απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων περί μετα­φο­ράς στην εται­ρεία «Ταμείο Αξιο­ποί­η­σης Ιδιω­τι­κής Περιου­σίας του Δημο­σίου» περιου­σια­κών στοι­χείων του Δημο­σίου κατά τις δια­τά­ξεις του ν. 3986/2011, μεταξύ των οποίων και των Μαρίνων του Μαν­δρα­κίου Ρόδου και Κω.

Η Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας έκρινε συγκε­κρι­μένα, με 28 απο­φά­σεις της (υπ΄ αριθμ. 1129 έως 1156/2016), συνταγ­μα­τική και νόμιμη την παρα­χώ­ρηση στο ΤΑΙΠΕΔ και την εν συνε­χεία μετα­βί­βαση σε τρίτους των μικρών λιμένων και του­ρι­στι­κών λιμένων σκαφών ανα­ψυ­χής, καθώς η μετα­βί­βαση απο­σκο­πεί σε σκοπούς δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας είχαν προ­σφύ­γει Δήμοι, Δημο­τικά Λιμε­νικά Ταμεία και κάτοι­κοι περιο­χών που έχουν λιμάνια και ζητού­σαν να ακυ­ρω­θεί η απόφαση της Διυ­πουρ­γι­κής Επι­τρο­πής Ανα­διαρ­θρώ­σεων και Απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων. Το ΤΑΙΠΕΔ, με συμ­βά­σεις, έχει το δικαί­ωμα παρα­χώ­ρη­σης σε τρίτους για την εκμε­τάλ­λευση, χρήση κλπ των μικρών του­ρι­στι­κών λιμένων.

Στην εν λόγω απόφαση περιε­λή­φθη­σαν από τα 900 μικρά και του­ρι­στικά λιμάνια της χώρας τα 46, τα οποία δεν ήταν ανα­γκαία για στρα­τιω­τι­κούς σκοπούς, δεν είχαν παρα­χω­ρη­θεί σε ιδιώτες, καθώς και εκείνα που δεν είχαν τις στοι­χειώ­δεις εγκα­τα­στά­σεις, όπως και ορι­σμέ­νοι του­ρι­στι­κοί λιμένες, οι οποίοι μπορούν να εντα­χθούν σε ενιαία ιστιο­πλοϊκή ή ναυ­σι­πλοϊκή δια­δρομή έτσι ώστε να μπορεί να δημιουρ­γη­θεί μια μαρίνα (hub-marines, satellite ports).

Η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ απέρ­ριψε ως αβά­σι­μους όλους τους ισχυ­ρι­σμούς των Δήμων, κλπ, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι σύμφωνα με τη μνη­μο­νιακή νομο­θε­σία, οι εν λόγω παρα­χω­ρή­σεις των μικρών λιμένων «απο­σκο­πούν στην ικα­νο­ποί­ηση συγκε­κρι­μέ­νου δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος, δηλαδή στη απο­πλη­ρωμή του δημό­σιου χρέους, βάσει σχε­τι­κού συνο­λι­κού προ­γράμ­μα­τος».

Σύμφωνα με τους συμ­βού­λους επι­κρα­τείας είναι «επι­τρε­πτή και δεν προ­σκρούει στις δια­τά­ξεις των άρθρων 106, 25 και 5 του Συντάγ­μα­τος, αλλά ούτε στο άρθρο 24 που προ­στα­τεύει τον αιγιαλό και την παραλία».

Ειδι­κό­τερα, το ΣτΕ είχαν προ­σφύ­γει:1) Οι δήμοι Γλυ­φά­δας, Σκύρου, Σκιάθου, Πόρου, Μυκόνου, Επι­δαύ­ρου Ζακύν­θου και Ρεθύ­μνου, 2) Τα Δημο­τικά Λιμε­νικά Ταμεία: α) Πύργου για τον λιμένα Κατα­κώ­λου, β) Νότιας Δωδε­κα­νή­σου για τον λιμένα Μαν­δρα­κίου Ρόδου και γ) Νότιας Δωδε­κα­νή­σου για τους λιμένες Ρόδου και Ύδρας, 3) Κάτοι­κοι, Αλίμου, Γλυ­φά­δας, Μυκόνου, Ύδρας, Ρόδου, Κω Ρεθύ­μνου, Σούδας, Ζακύν­θου, Κεφαλ­λη­νίας, Ιτέας και Κατα­κώ­λου, 4) Ο Σύλ­λο­γος Εργα­ζο­μέ­νων στα Λιμε­νικά Ταμεία Δυτικής Κρήτης και 5) Η Ανώνυμη Εται­ρεία Εκμε­τάλ­λευ­σης Του­ρι­στι­κού Λιμένα Κω, η οποία έχει μισθώ­σει από τον Δήμο Κω από το 1999 και για 40 χρόνια τον λιμένα της Κω (ο Δήμος Κω συμ­με­τέ­χει κατά 90% στο κεφά­λαιο της εται­ρείας).

Κληθείς χθες να σχο­λιά­σει την απόφαση ο πρό­ε­δρος του Δημο­τι­κού Λιμε­νι­κού Ταμείου κ. Μιχάλης Χρι­στο­δού­λου, δήλωσε τα εξής:

«Εχουμε σχέδια για την περαι­τέρω αξιο­ποί­ηση της Μαρίνας Μαν­δρα­κίου αλλά και για το λιμάνι της Ακα­ντιάς. Ομως αντι­λαμ­βά­νε­σθε, από τη στιγμή που το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς ανήκει στο ΤΑΙΠΕΔ, δεν μπο­ρούμε να προ­χω­ρή­σουμε σε αυτά τα οποία έχουμε μελε­τή­σει και σχε­διά­ζουμε για τα συγκε­κρι­μένα τμήματα. Ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χατζη­διά­κος παρα­κο­λου­θεί το θέμα, ώστε αν χρεια­στεί να κινη­θούμε περαι­τέρω νομικά».

Θυμί­ζουμε ότι με απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου ο Δήμος Ρόδου έχει κατα­στή­σει σαφές στη διοί­κηση του Ταμείου Απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων, ότι δεν προ­τί­θε­ται να της εκχω­ρή­σει το δικαί­ωμα αξιο­ποί­η­σης της Μαρίνας και ότι θα συνε­χί­σει και θα φέρει σε πέρας τον δια­γω­νι­σμό που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη, για την ανά­δειξη πλειο­δότη.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι  με προη­γού­μενη απόφασή του το  Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας έκρινε ότι το Σύνταγμα και η νομο­θε­σία επι­τρέ­πουν τη μίσθωση, δια­χεί­ριση και εκμε­τάλ­λευση των μαρίνων (του­ρι­στι­κοί λιμένες), με τους κανόνες της ιδιω­τι­κής οικο­νο­μίας, από μη δημό­σιους φορείς.

Όπως επι­ση­μάν­θηκε η ιδιο­κτη­σία τους  θα παρα­μεί­νει στην κυριό­τητα του δημο­σίου, γεγονός που σημαί­νει πως οι μισθω­τές των εκτά­σεων αυτών δεν θα  μπορούν να αξιώ­σουν δικαί­ωμα κυριό­τη­τας ή άλλα «εμπράγ­ματα δικαιώ­ματα».

Σημειώ­νε­ται εξάλλου ότι ο δήμαρ­χος  Ρόδου κ. Φώτης Χατζη­διά­κος είχε ζητήσει με παρέμ­βασή του στο Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών την παρα­χώ­ρηση της Μαρίνας Μαν­δρα­κίου στον Δήμο Ρόδου.

Η δημο­τική αρχή έχει προ­χω­ρή­σει με το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο στην εκπό­νηση μελέτης περι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σεων και έχει προ­γραμ­μα­τί­σει την υλο­ποί­ηση έργων που θα συμ­βά­λουν  στον ευπρε­πι­σμό του του­ρι­στι­κού λιμένα.

Στο ΣτΕ είχαν προ­σφύ­γει και 55 πολίτες της Ρόδου μέσω της πρώην δημο­τι­κής παρά­τα­ξης «Ροδο­κόκ­κινο».

Σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς, που ανα­λύ­ο­νται λεπτο­με­ρώς στο ιστο­ρικό της προ­σφυ­γής, η πρό­σφατη νομο­θε­σία (άρθρο 41 του Ν. 4055/2012) που επι­τρέ­πει την μετα­βί­βαση περιου­σια­κών στοι­χείων δημο­σίου οφέλους στο ΤΑ.Ι.Π.Ε.Δ. Α.Ε., όπως είναι τα λιμάνια, αντι­με­τω­πί­ζει σοβαρά προ­βλή­ματα και αντί­κει­ται σε σειρά συνταγ­μα­τι­κών δια­τά­ξεων.

Συνο­πτικά:

Α) παρα­βιά­ζε­ται η διάταξη του άρθρου 43 παρ. 2, εδ. β’ του Συντάγ­μα­τος περί νομο­θε­τι­κής εξου­σιο­δό­τη­σης, (όπως εξει­δι­κεύ­θηκε και με την διάταξη άρθρου 8 ν. 3049/2002), δεδο­μέ­νου ότι η εξου­σιο­δό­τηση 1) δίδεται κατά τρόπο γενικό και αόριστο και χωρίς έστω γενικό προσ­διο­ρι­σμό εκ του νόμου του αντι­κει­μέ­νου της ρύθ­μι­σης και 2) παρέ­χε­ται σε άλλα όργανα πέραν του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας χωρίς να συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις της συνταγ­μα­τι­κής διά­τα­ξης του 43 παρ. 2 εδ. β’ , αφού δεν ρυθ­μί­ζο­νται ειδικά θέματα ή θέματα με τοπικό ενδια­φέ­ρον ή με χαρα­κτήρα τεχνικό ή λεπτο­με­ρειακό.

Β) παρα­βιά­ζε­ται η διάταξη του άρθρου 106 παρ. 3 του Συντάγ­μα­τος (όπως εξει­δι­κεύ­θηκε και με την διάταξη άρθρου 8 ν. 3049/2002), δεδο­μέ­νου ότι οι λιμένες της χώρας έχουν στρα­τη­γική σημασία για την εθνική οικο­νο­μία, την εθνική άμυνα και ασφά­λεια, τις μετα­φο­ρές και επι­κοι­νω­νίες, και, άρα, απα­γο­ρεύ­ε­ται η κατ’ ουσίαν πλήρης ιδιω­τι­κο­ποί­ησή τους χωρίς ανα­γκα­στική συμ­με­τοχή του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Γ) παρα­βιά­ζε­ται πλέγμα συνταγ­μα­τι­κών δια­τά­ξεων, οι οποίες προ­στα­τεύ­ουν την δημόσια περιου­σία του κράτους και ιδιαί­τερα τα κοι­νό­χρη­στα πράγ­ματα [όπως τον Του­ρι­στικό Λιμένα Μαν­δρα­κίου Ρόδου και τον Λιμένα Ρόδου (Ακαντιά)] και απα­γο­ρεύ­ουν κατά κανόνα την μετα­βί­βαση της κυριό­τη­τας αυτών αλλά και την ανα­τροπή του δημό­σιου σκοπού και προ­ο­ρι­σμού τους, όπως ειδι­κό­τερα οι δια­τά­ξεις των άρθρων 5 παρ. 1, 25 παρ. 1 εδ.α’, 1 παρ. 2 Σ περί της λαϊκής κυριαρ­χίας κ.α.

Δ) παρα­βιά­ζο­νται νομο­θε­τι­κές προ­βλέ­ψεις περί προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος και της αρχής της βιω­σι­μό­τη­τας κατά την διάταξη άρθρου 24 παρ. 1 του Συντάγ­μα­τος.

Δήμαρ­χος Κω: «Το ΣτΕ δεν μπήκε στην ουσία

της υπό­θε­σης σε ό,τι αφορά στη Μαρίνα της Κω».

«H απόφαση του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας που έκρινε νόμιμη και συνταγ­μα­τική την παρα­χώ­ρηση λιμένων και του­ρι­στι­κών λιμένων σκαφών ανα­ψυ­χής στο ΤΑΙΠΕΔ, δεν μπήκε στην ουσία της υπό­θε­σης σε ό,τι αφορά στη Μαρίνα της Κω.

Το καθε­στώς της Μαρίνας Κω δεν έχει καμία σχέση με το καθε­στώς λει­τουρ­γίας άλλων λιμα­νιών ή του­ρι­στι­κών λιμένων σκαφών ανα­ψυ­χής.

Η κυβέρ­νηση οφείλει να απο­κα­τα­στή­σει την τάξη, να διορ­θώ­σει μια λαν­θα­σμένη ορι­ζό­ντια απόφαση της προη­γού­με­νης κυβέρ­νη­σης, σε ό,τι αφορά στη Μαρίνα της Κω.

Υπεν­θυ­μίζω ότι υπάρχει, εδώ και χρόνια,σύμβαση παρα­χώ­ρη­σης χρήσης και εκμε­τάλ­λευ­σης της Μαρίνας Κω ανάμεσα στο Δήμο και στον ΕΟΤ.

Ο Δήμος τηρεί όλες τις συμ­βα­τι­κές του υπο­χρε­ώ­σεις, κατα­βά­λει το ετήσιο μίσθωμα ενώ έχει επεν­δύ­σει εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, υλο­ποιώ­ντας σειρά έργων στη Μαρίνα της Κω.

Η σύμβαση αυτή δεν έχει καταγ­γελ­θεί από καμία πλευρά.

Το Κράτος οφείλει να σέβεται τις συμ­φω­νίες που το ίδιο συνά­πτει, αυτό απο­τε­λεί θεμέλιο λίθο μιας δημο­κρα­τικά συντε­ταγ­μέ­νης Πολι­τείας.

Η δημο­τική αρχή είναι έτοιμη ακόμα και να συζη­τή­σει επέ­κταση της σύμ­βα­σης παρα­χώ­ρη­σης, έχοντας συγκε­κρι­μένο σχέδιο που προ­βλέ­πει:

-Επικαιροποίηση των μελετών και των έργων της δεύ­τε­ρης φάσης, με αύξηση των θέσεων ελλι­με­νι­σμού και παροχή νέων υπη­ρε­σιών και διευ­κο­λύν­σεων.

-Μετατροπή της χερ­σαίας ζώνης σε πόλο έλξης για κατοί­κους και επι­σκέ­πτες με τη δημιουρ­γία εγκα­τα­στά­σεων πολι­τι­σμού, ανα­ψυ­χής και αθλη­τι­σμού.

-Δημιουργία δικτύου Μαρινών σε άλλες περιο­χές του νησιού, καθώς και σε νησιά της αρμο­διό­τη­τας του Λιμε­νι­κού Ταμείου,με τη Μαρίνα της Κω να έχει την κεντρική δια­χεί­ριση και διοί­κηση.

-Ολοκληρωμένη στρα­τη­γική προ­βο­λής και προ­ώ­θη­σης των πλε­ο­νε­κτη­μά­των και των υπη­ρε­σιών που προ­σφέ­ρει η Μαρίνα, ενταγ­μένη στη στρα­τη­γική του­ρι­στι­κής προ­βο­λής της Κω.

Ο Δήμος Κω θα υπε­ρα­σπι­στεί τα δικαιώ­ματά του.

Άμεσα θα απο­φα­σι­στούν όλες οι ενδε­δειγ­μέ­νες νομικές ενέρ­γειες ενώ θα καλέσω τους επι­κε­φα­λής των παρα­τά­ξεων και τους φορείς προ­κει­μέ­νου να συνα­πο­φα­σί­σουμε τις επό­με­νες κινή­σεις μας.

Η υπόθεση αυτή μας αφορά όλους, υπερ­βαί­νει κόμματα και παρα­τά­ξεις.

Άλλωστε η πιο μεγάλη παρά­ταξη είναι η Κως».