Σύλλογος εργαζομένων ΓΝΡ: “Φτάνει πια!”

Συ­να­δέλ­φισ­σες, συ­νά­δελ­φοι, κά­τοι­κοι της Ρόδου

Η κυ­βέρ­νη­ση απο­φά­σι­σε χτες να φέρει το Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο για συ­ζή­τη­ση και ψή­φι­ση στην Ολο­μέ­λεια της Βου­λής το αντια­σφα­λι­στι­κό και το φο­ρο­λο­γι­κό νο­μο­σχέ­διο. Η κί­νη­ση αυτή το μόνο που υπη­ρε­τεί είναι να απο­φύ­γει η κυ­βέρ­νη­ση τη 48ωρη γε­νι­κή απερ­γία και τη μα­ζι­κή κα­τα­δί­κη της πο­λι­τι­κής της από τους ερ­γα­ζό­με­νους και το λαό.

Και εμείς βρε­θή­κα­με εγκλω­βι­σμέ­νοι στο να μην μπο­ρού­με να συμ­με­τέ­χου­με στην απερ­γία, αφού λει­τουρ­γού­με συ­νε­χώς ως προ­σω­πι­κό ασφα­λεί­ας. Η κα­τά­στα­ση στα νο­σο­κο­μεία είναι άμεσα συν­δε­δε­μέ­νη με την ασφά­λι­ση και τη φο­ρο­λο­γία.

Εμείς, το προ­σω­πι­κό του Νο­σο­κο­μεί­ου που πα­λεύ­ει κα­θη­με­ρι­νά για να έχει ο κάθε ασθε­νής τις υπη­ρε­σί­ες που αξί­ζει, παρά την εξό­ντω­σή μας από την τρα­γι­κή έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού, απευ­θυ­νό­μα­στε  για άλλη μια φορά σε όλο τον κόσμο και τον κα­λού­με να κα­τα­δι­κά­σει, ν’ αντι­στα­θεί με κάθε τρόπο στα νέα απάν­θρω­πα μέτρα εξό­ντω­σης.

Στους χώ­ρους της υγεί­ας και της πρό­νοιας, αντί να διευ­ρύ­νουν την εφαρ­μο­γή του θε­σμού των Βα­ρέ­ων Αν­θυ­γιει­νών Επαγ­γελ­μά­των, στους δε­κά­δες χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νους που δου­λεύ­ουν σε αντί­στοι­χες συν­θή­κες, πα­γιώ­νουν την αύ­ξη­ση των ορίων ηλι­κί­ας συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης πα­ρα­τεί­νο­ντας την έκ­θε­ση στον επαγ­γελ­μα­τι­κό κίν­δυ­νο.

Ποιός υγειο­νο­μι­κός θα μπο­ρεί να δου­λεύ­ει μέχρι τα 67 και πόσο ασφα­λές είναι αυτό για τους ασθε­νείς;

Ποιός υγειο­νο­μι­κός μπο­ρεί να είναι υγιής μέσα στις απάν­θρω­πες συν­θή­κες φυ­σι­κής εξό­ντω­σης που μας έχουν κα­τα­δι­κά­σει με τα μα­τω­μέ­να πλε­ο­νά­σμα­τα, αφή­νο­ντας χωρίς προ­σω­πι­κό, χωρίς υγειο­νο­μι­κό υλικό τα Νο­σο­κο­μεία? Ποιός μπο­ρεί ν’ αντέ­ξει?

Προ­σπα­θού­με να λει­τουρ­γή­σου­με με φο­βε­ρά κενά σε ορ­γα­νι­κές θέ­σεις! Με τι ηθικό να συ­νε­χί­σου­με να ερ­γα­ζό­μα­στε όταν πα­ντού υπάρ­χου­νε ελ­λεί­ψεις; Με τι ηθικό να συ­νε­χί­σου­με να ερ­γα­ζό­μα­στε όταν δεν έχου­με ούτε μια μέρα ξε­κού­ρα­σης;

Ερ­γα­ζό­μα­στε με αυ­τα­πάρ­νη­ση για με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα, όμως με το νέο ασφα­λι­στι­κό νο­μο­σχέ­διο-έκτρω­μα, μας ζη­τά­νε να ερ­γα­στού­με μέχρι θα­νά­του!

Φτά­νει πια!

Κα­λού­με όλους τους συ­μπο­λί­τες μας σε στή­ρι­ξη! Να γίνει το θέμα της υγεί­ας και της ασφά­λι­σης, υπό­θε­ση όλων μας, ΝΑ ΜΗΝ ΠΕ­ΡΑ­ΣΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΛΑΙ­ΜΗ­ΤΟ­ΜΟΣ!

ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ

Η ΠΡΟ­Ε­ΔΡΟΣ                                               Η ΓΕ­ΝΙ­ΚΗ ΓΡΑΜ­ΜΑ­ΤΕ­ΑΣ

ΜΙ­ΧΑ­ΛΙ­ΤΣΑ ΤΣΑ­ΜΠΟΥ­ΝΙΑ­ΡΗ                                       ΜΑΡΙΑ ΣΑ­ΡΙ­ΚΑ