Συζήτηση Ερώτησης για Αφάντου Ρόδου-“Θόρυβο δημοσιογραφικό” βλέπει ο κ. Μπαλτάς

Συ­ζη­τή­θη­κε στη Βουλή η Επί­και­ρη Ερώ­τη­ση του Αντι­προ­έ­δρου της, βου­λευ­τή Δω­δε­κα­νή­σου Δη­μή­τρη Κρε­μα­στι­νού προς τον Υπουρ­γό Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού για την επα­πει­λού­με­νη εμπλο­κή που προ­κα­λεί­ται στην αξιο­ποί­η­ση της πε­ριο­χής Αφά­ντου Ρόδου από την πρό­σφα­τη υπουρ­γι­κή από­φα­ση για την ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση του αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου.

Ο Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός ζή­τη­σε από τον Υπουρ­γό να τεκ­μη­ριώ­σει και να εγ­γυ­η­θεί προς την το­πι­κή κοι­νω­νία ότι η ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση δεν εμπο­δί­ζει σε τί­πο­τα το πλαί­σιο επεν­δύ­σε­ων στην πε­ριο­χή. Ο Υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού δια­βε­βαί­ω­σε τον Αντι­πρό­ε­δρο Κρε­μα­στι­νό σχε­τι­κά με τη μη επι­βά­ρυν­ση της επεν­δυ­τι­κής δυ­να­τό­τη­τας από την υπουρ­γι­κή από­φα­ση. Λόγω της σο­βα­ρό­τη­τας του θέ­μα­τος, στο κλεί­σι­μο της συ­ζή­τη­σης πα­ρε­νέ­βη από την Έδρα της Ολο­μέ­λειας και ο προ­ε­δρεύ­ων Αντι­πρό­ε­δρος Νι­κή­τας Κα­κλα­μά­νης πα­ρο­τρύ­νο­ντας τον Υπουρ­γό Πο­λι­τι­σμού να επι­ση­μο­ποι­ή­σει τις προ­θέ­σεις του σε μια νέα Υπουρ­γι­κή Από­φα­ση ώστε να κα­το­χυ­ρω­θεί η θε­τι­κή εξέ­λι­ξη της υπό­θε­σης.

Ακο­λου­θεί η πλή­ρης συ­ζή­τη­ση:

ΔΗ­ΜΗ­ΤΡΙΟΣ ΚΡΕ­ΜΑ­ΣΤΙ­ΝΟΣ (ΣΤ΄ Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής): Κύριε Πρό­ε­δρε, είναι αλή­θεια ότι είχε την κα­λο­σύ­νη ο Υπουρ­γός κ. Μπαλ­τάς να με ενη­με­ρώ­σει επί των θέ­σε­ων και των από­ψε­ων που εκ­φρά­ζει η από­φα­ση αυτή της ανα­ο­ριο­θέ­τη­σης.

Εγώ προ­σπά­θη­σα με τη σειρά μου να κα­θη­συ­χά­σω ανη­συ­χί­ες. Δυ­στυ­χώς, όμως, η το­πι­κή κοι­νω­νία δεν κα­θη­σύ­χα­σε. Οι το­πι­κοί πα­ρά­γο­ντες, οι φο­ρείς και όλοι οι εν­δια­φε­ρό­με­νοι προ­έ­τα­ξαν το ερώ­τη­μα «Γιατί τώρα η ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση;» και κυ­ρί­ως το συ­νέ­δε­σαν με το θέμα της Cosco, ότι δη­λα­δή η εμπλο­κή της Αρ­χαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σί­ας είναι μια προ­σπά­θεια ακυ­ρώ­σε­ως της επέν­δυ­σης εκεί­νης της πε­ριο­χής. Αυτό ήταν το θέμα. Και εξ αυτού του λόγου δη­μιουρ­γή­θη­κε όλη η ιστο­ρία.

Εκεί­νο το οποίο ισχυ­ρί­ζο­νται οι ανη­συ­χού­ντες είναι ότι τα μέχρι τώρα ευ­ρή­μα­τα δεν είναι τόσο πολύ εντυ­πω­σια­κά για να δι­καιο­λο­γή­σουν την ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση.

Με την ερώ­τη­σή μου, λοι­πόν, αυτή θα ήθελα να κα­θη­συ­χά­σε­τε τις ανη­συ­χί­ες αυτές με όλους τους τρό­πους γιατί οι επεν­δυ­τές έχουν δη­λώ­σει ότι θα απο­σύ­ρουν την επέν­δυ­ση εάν η Αρ­χαιο­λο­γι­κή Υπη­ρε­σία με οποιον­δή­πο­τε τρόπο εμπλα­κεί και τους κα­θυ­στε­ρή­σει την επέν­δυ­ση. Υπό την έν­νοια, λοι­πόν, αυτή θα πα­ρα­κα­λού­σα να κα­θη­συ­χά­σε­τε με κά­ποια από­φα­ση: είτε με νέα από­φα­ση ή εν­δε­χο­μέ­νως με με­τα­βο­λή της επί­μα­χης Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης ή ακόμα και με από­συρ­ση, γιατί εάν τα πράγ­μα­τα μεί­νουν έτσι είναι βέ­βαιο ότι μάλ­λον το εν­δια­φέ­ρον των επεν­δυ­τών θα είναι μειω­μέ­νο.

Ευ­χα­ρι­στώ.

 

ΑΡΙ­ΣΤΕΙ­ΔΗΣ ΜΠΑΛ­ΤΑΣ (Υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού):

Ευ­χα­ρι­στώ, κύριε Κρε­μα­στι­νέ, για την ερώ­τη­σή σας, γιατί μας δί­νε­ται η ευ­και­ρία να ξε­κα­θα­ρί­σου­με με τον επι­ση­μό­τε­ρο δυ­να­τό τρόπο διά­φο­ρα πράγ­μα­τα.

Το πρώτο είναι ο τρό­πος που διε­ξά­γε­ται ο δη­μό­σιος διά­λο­γος, όπου σε κά­ποιο θέμα, χωρίς να έχει με­λε­τη­θεί τι ακρι­βώς ση­μαί­νει και υπό ποιους όρους γί­νε­ται η τάδε ή δείνα από­φα­ση, ανα­δει­κνύ­ε­ται κάτι σε εφη­με­ρί­δες, εξά­πτο­νται τα πνεύ­μα­τα και φτιά­χνε­ται ένα ολό­κλη­ρο κλίμα που εμπο­δί­ζει τη νη­φά­λια απο­τί­μη­ση τού τι πραγ­μα­τι­κά έγινε και τι πραγ­μα­τι­κά επι­πτώ­σεις έχει η οποια­δή­πο­τε υπουρ­γι­κή ή άλλη από­φα­ση. Το ίδιο έγινε και εδώ.

Να το πω πάρα πολύ συ­γκε­κρι­μέ­να: Η κή­ρυ­ξη αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου είναι τε­λεί­ως δια­κρι­τό πράγ­μα από την κή­ρυ­ξη αρ­χαιο­λο­γι­κών ζωνών που έχουν όρους όσον αφορά τη δό­μη­ση. Ξέ­ρε­τε, η αρ­χαιο­λο­γι­κή ζώνη Α΄ απα­γο­ρεύ­ει τη δό­μη­ση, η αρ­χαιο­λο­γι­κή ζώνη Β΄ την επι­τρέ­πει υπό όρους, η αρ­χαιο­λο­γι­κή ζώνη Γ΄ είναι εκτός όρων τέ­τοιου τύπου. Η κή­ρυ­ξη αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου, όμως, δεν αφορά αυτή κα­θαυ­τή τη δό­μη­ση. Αυτό είναι το πρώτο.

Δεύ­τε­ρον, η δια­δι­κα­σία της επέν­δυ­σης στη­ρί­χθη­κε σε μία προη­γού­με­νη από­φα­ση του ΕΣΧΑ­ΔΑ, του Ει­δι­κού Σχε­δί­ου για την Ανά­πτυ­ξη Ακι­νή­των του Δη­μο­σί­ου, όπου οι όροι εκεί είναι ακρι­βώς οι ίδιοι με τους όρους της κή­ρυ­ξης του αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου. Άρα, ούτε από εκεί υπάρ­χει κα­νέ­να πρό­βλη­μα.

Σε σχέση με το όλο οι­κό­πε­δο της Αφά­ντου και το εν­δια­φέ­ρον των δύο επεν­δυ­τών, ήταν μια εξαι­ρε­τι­κά βια­στι­κή και άνευ ετέ­ρου δια­δι­κα­σία όπου πέ­ρα­σε από ιδιο­κτη­σία του ΕΟΤ σε ιδιο­κτη­σία του ΤΑΙ­ΠΕΔ, στις προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις, με έναν πολύ πε­ρί­ερ­γο τρόπο. Διότι στη δια­δι­κα­σία αυτής της με­τα­βί­βα­σης αρ­χαιο­λο­γι­κή ζώνη Α΄, που ανή­κει εκ του Συ­ντάγ­μα­τος στο Δη­μό­σιο και δεν μπο­ρεί να πω­λη­θεί ή να πα­ρα­χω­ρη­θεί καθ’ οιον­δή­πο­τε τρόπο, θε­ω­ρή­θη­κε ότι περ­νά­ει στο ΤΑΙ­ΠΕΔ και μπο­ρεί να πω­λη­θεί. Αυτό έφτια­ξε ένα ολό­κλη­ρο νο­μι­κό κομ­φού­ζιο το τε­λευ­ταίο χρο­νι­κό διά­στη­μα. Το λύ­σα­με αυτό σε πρώτο χρόνο στο Υπουρ­γείο, λέ­γο­ντας ότι απλώς εάν επι­στρα­φεί ο αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος, που υπο­τί­θε­ται ότι έχει πω­λη­θεί, στην κυ­ριό­τη­τα του Δη­μο­σί­ου δεν υπάρ­χει κα­νέ­να πρό­βλη­μα και μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει η επέν­δυ­ση. Το τε­λευ­ταίο επει­σό­διο στο σί­ριαλ είναι ακρι­βώς αυτή εδώ η ιστο­ρία με την κή­ρυ­ξη του αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου.

Για να σας το πω πιο απλά, η Αθήνα, γύρω μας εδώ και μέχρι τους Αμπε­λο­κή­πους και πα­ρα­πέ­ρα, είναι αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος κη­ρυγ­μέ­νος. Αυτό δεν εμπο­δί­ζει σε τί­πο­τα την οι­κο­δό­μη­ση κτη­ρί­ων, ξε­νο­δο­χεί­ων κ.ο.κ. Ούτε στην Αφά­ντου Ρόδου η κή­ρυ­ξη αυτή εμπο­δί­ζει τη δό­μη­ση οποιου­δή­πο­τε κτη­ρί­ου που προ­φα­νώς τηρεί τις γε­νι­κό­τε­ρες προ­δια­γρα­φές για τα κτή­ρια.

Άρα, δεν υπάρ­χει κα­νε­νός εί­δους φρένο στη δια­δι­κα­σία επέν­δυ­σης εκεί. Ο θό­ρυ­βος είναι εκ του πε­ρισ­σού και άνευ νο­ή­μα­τος. Η επέν­δυ­ση μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει σε ό,τι αφορά το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού χωρίς να τί­θε­ται, επα­να­λαμ­βά­νω, κα­νέ­νας και­νού­ριος όρος σε σχέση με το ΕΣΧΑ­ΔΑ και τι είχε γίνει τότε.

Απλώς, να το διευ­κρι­νί­σου­με και αυτό, η κή­ρυ­ξη αυτή είναι κά­ποια επι­ση­μο­ποί­η­ση ότι σε ολό­κλη­ρη αυτήν την πε­ριο­χή υπάρ­χουν εν­δε­χο­μέ­νως εν­δια­φέ­ρο­ντα, από κάθε άποψη, αρ­χαιο­λο­γι­κά ευ­ρή­μα­τα. Και πι­στέψ­τε με, υπάρ­χουν τέ­τοια για ολό­κλη­ρη αυτήν την πε­ριο­χή. Αυτό ση­μαί­νει απλώς ότι η Αρ­χαιο­λο­γι­κή Υπη­ρε­σία έχει με­γα­λύ­τε­ρη μέ­ρι­μνα σε ό,τι αφορά την εξέ­λι­ξη των οι­κο­δο­μι­κών δια­δι­κα­σιών και τί­πο­τα πα­ρα­πά­νω, όπως θα είχε ιδιαί­τε­ρη μέ­ρι­μνα αν χτί­ζα­με εάν ξε­νο­δο­χείο κάπου εδώ δίπλα χωρίς ούτε εκεί να υπάρ­χει κα­νε­νός εί­δους πρό­βλη­μα.

Με αυτήν την έν­νοια, λοι­πόν, όλος ο θό­ρυ­βος που έγινε είναι θό­ρυ­βος που δεν αφορά το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού. Το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού έκανε ό,τι μπο­ρού­σε, για να βοη­θή­σει την επέν­δυ­ση και στις προη­γού­με­νες φά­σεις, σε συ­νερ­γα­σία και με το ΤΑΙ­ΠΕΔ και με το Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού και άρα, ο θό­ρυ­βος που δη­μιουρ­γή­θη­κε κά­ποια στιγ­μή είναι θό­ρυ­βος δη­μο­σιο­γρα­φι­κός, που λέει να βρού­με μια ευ­και­ρία να βα­ρέ­σου­με εδώ ή εκεί, χωρίς να ψά­χνει κα­νείς να βρει ποιο είναι το πραγ­μα­τι­κό πε­ριε­χό­με­νο της α΄ ή της β΄ από­φα­σης.

Ευ­χα­ρι­στώ πολύ.

 

ΔΗ­ΜΗ­ΤΡΙΟΣ ΚΡΕ­ΜΑ­ΣΤΙ­ΝΟΣ (ΣΤ΄ Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής): Χαί­ρο­μαι που επα­να­λά­βα­τε αυτό που πρω­τί­στως εί­χα­με συ­ζη­τή­σει, αλλά στην πράξη θέλω να ακου­στεί ξε­κά­θα­ρα ότι η ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση δεν αλ­λά­ζει τί­πο­τα από τη μη ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση. Δη­λα­δή, εάν ένας πάρει την επέν­δυ­ση και κτί­ζει, θα έχει τις ίδιες ανα­στο­λές που θα είχε, όταν δεν υπήρ­χε η ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση. Αυτό το πράγ­μα πρέ­πει να το ξε­κα­θα­ρί­σε­τε έστω και με μία δεύ­τε­ρη ανα­κοί­νω­ση, γιατί προ­φα­νώς δεν έχει πε­ρά­σει.

Είναι πάρα πολύ βα­σι­κό και ση­μα­ντι­κό να λέμε ότι η όλη ιστο­ρία έχει μόνο ακα­δη­μαϊ­κό χα­ρα­κτή­ρα. Διότι, εάν έχει ακα­δη­μαϊ­κό χα­ρα­κτή­ρα, δεν νο­μί­ζω ότι υπάρ­χει και θέμα να συ­ζη­τού­με. Εάν, όμως, αφή­νει έστω και μία σκιά ή ένα σύν­νε­φο ότι μπο­ρεί οι επεν­δυ­τές κατά κά­ποιον τρόπο να επι­τύ­χουν κα­λύ­τε­ρους όρους, γιατί θα πουν ότι «επεν­δύ­ου­με σε μία πε­ριο­χή η οποία είναι επι­κίν­δυ­νη από πλευ­ράς επεν­δύ­σε­ως», τότε αυτό πράγ­μα­τι είναι ένα πρό­βλη­μα. Γι’ αυτό είπα και στην πρω­το­λο­γία μου ότι το συν­δύ­α­σαν όσοι το συν­δύ­α­σαν με πο­νη­ρές σκέ­ψεις, όπως ακρι­βώς συ­νέ­βη με το θέμα της Cosco, που προ­φα­νώς δεν νο­μί­ζω ότι έχει σχέση η Cosco με αυτό το θέμα.

Κατά συ­νέ­πεια -και αυτό είναι και το νόημα της δικής μου ερω­τή­σε­ως- πε­ρι­μέ­νουν από το Υπουρ­γείο και από εσάς προ­σω­πι­κά αυτό που βγαί­νει τώρα από τη συ­ζή­τη­σή μας να δια­τυ­πω­θεί εμπρά­κτως, δη­λα­δή να λε­χθεί σ’ αυ­τούς τους αν­θρώ­πους ότι δεν έχει τί­πο­τα αλ­λά­ξει από τη λέξη «ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση» σε σχέση με αυτό που υπήρ­χε μέχρι τώρα και ότι ισχύ­ει αυτό, όπως είναι η πε­ριο­χή των Αθη­νών ή της Ακρό­πο­λης ή οτι­δή­πο­τε άλλο. Αυτό είναι ση­μα­ντι­κό και θα σας πα­ρα­κα­λού­σα να εκ­φρα­στεί.

ΠΡΟ­Ε­ΔΡΕΥΩΝ (Νι­κή­τας Κα­κλα­μά­νης): Κύριε Υπουρ­γέ, έχετε τον λόγο.

ΑΡΙ­ΣΤΕΙ­ΔΗΣ ΜΠΑΛ­ΤΑΣ (Υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού): Προς αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση, λοι­πόν, κύριε Κρε­μα­στι­νέ, συμ­φω­νώ­ντας μαζί σας ότι εν­δε­χο­μέ­νως υπάρ­χουν ακόμη σύν­νε­φα στον ορί­ζο­ντα, κα­τα­θέ­τω στα Πρα­κτι­κά την ανα­κοί­νω­ση του Υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού της 25^ης Απρι­λί­ου που εξη­γεί το θέμα ανα­λυ­τι­κά, όπως κα­τα­θέ­τω επί­σης μία συ­νέ­ντευ­ξη της κ. Βλα­ζά­κη, της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τέ­ως του Υπουρ­γεί­ου, που είναι στην ίδια ακρι­βώς κα­τεύ­θυν­ση, ώστε να υπάρ­χουν στα Πρα­κτι­κά οι διευ­κρι­νί­σεις που ζη­τά­τε.

(Στο ση­μείο αυτό ο Υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού κ. Αρι­στεί­δης Μπαλ­τάς κα­τα­θέ­τει για τα Πρα­κτι­κά τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα έγ­γρα­φα, τα οποία βρί­σκο­νται στο αρ­χείο του Τμή­μα­τος Γραμ­μα­τεί­ας της Διεύ­θυν­σης Στε­νο­γρα­φί­ας και  Πρα­κτι­κών της Βου­λής)

Το δεύ­τε­ρο που θα ήθελα να πω στον χρόνο της δευ­τε­ρο­λο­γί­ας μου είναι -και θα συμ­φω­νή­σε­τε μαζί μου, το λέτε και στην ερώ­τη­σή σας- ότι προ­φα­νώς όλοι εν­δια­φε­ρό­μα­στε εξί­σου και για την προ­στα­σία της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς και για τη σχέση αυτής της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς με τους όρους ου­σια­στι­κής και ζω­ο­γό­νου ανά­πτυ­ξης -εάν επι­τρέ­πε­ται ο όρος- και με την ανά­γκη επεν­δύ­σε­ων, για να προ­ω­θη­θεί η ανά­πτυ­ξη. Εκεί νο­μί­ζω ότι δεν υπάρ­χει καμία ου­σια­στι­κή δια­φω­νία στο γε­νι­κό επί­πε­δο.

Θα συμ­φω­νή­σε­τε, επί­σης, μαζί μου ότι σε κάθε συ­γκε­κρι­μέ­νο ζή­τη­μα που τί­θε­ται κά­ποιες φορές η από­φα­ση προς τα πού γέρ­νει η πο­λι­τι­κή για το συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα την κάθε φορά δεν είναι πάντα απλό και πρέ­πει να εξε­τά­ζε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ανά πε­ρί­πτω­ση. Εί­δα­τε, πα­ρα­δείγ­μα­τος χάρη, τι έγινε με το Μετρό στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, όπου εκεί τα αρ­χαία ήταν τόσο ση­μα­ντι­κά, ώστε έπρε­πε αυτά να μεί­νουν στη θέση τους. Χωρίς να ανοί­ξει μύτη εκεί, εάν επι­τρέ­πε­ται ο όρος, έγινε αυτό. Κα­θυ­στέ­ρη­σε ολί­γον η επέ­κτα­ση του Μετρό, αλλά όλοι στο τέλος θα χα­ρούν με το τε­λι­κό απο­τέ­λε­σμα.

Στην Αφά­ντου είναι άλλο το πρό­βλη­μα. Είναι άλλο το θέμα, είναι άλλη η αντι­με­τώ­πι­ση. Δεν υπάρ­χει, λοι­πόν, επα­να­λαμ­βά­νω για πολ­λο­στή φορά, κα­νε­νός εί­δους πρό­σθε­τη επι­βά­ρυν­ση οιου­δή­πο­τε εί­δους σε σχέση με την επέν­δυ­ση.

Η επέν­δυ­ση εις ό,τι αφορά το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει ακρι­βώς όπως ήταν πριν γίνει η ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση και η ανα­ο­ριο­θέ­τη­ση απλώς επι­ση­μο­ποιεί, όπως προ­σπά­θη­σα να πω, ότι όντως αυτή η ευ­ρύ­τε­ρη ζώνη που δεν αφορά μόνο το οι­κό­πε­δο της επέν­δυ­σης, είναι αρ­χαιο­λο­γι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος, πράγ­μα που ση­μαί­νει ότι η Εφο­ρεία Αρ­χαιο­τή­των εκεί πρέ­πει να έχει το νου της, ώστε να προ­λα­βαί­νει πράγ­μα­τα που μπο­ρούν να προ­λη­φθούν, να βοη­θή­σει την επέν­δυ­ση να προ­χω­ρή­σει γρή­γο­ρα εκεί που μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει γρή­γο­ρα κοκ. Σας βε­βαιώ­νω ότι το Υπουρ­γείο μας έχει πλέον την πο­λι­τι­κή να –ας το πούμε- ωθεί τις επι­μέ­ρους εφο­ρεί­ες και στη διπλή αυτή κα­τεύ­θυν­ση: και στην κα­τεύ­θυν­ση σω­τη­ρί­ας των αρ­χαί­ων και της ανά­δει­ξής τους, αλλά και στην κα­τεύ­θυν­ση επι­τά­χυν­σης ερ­γα­σιών και δια­δι­κα­σιών, ώστε επεν­δύ­σεις που μπο­ρούν να προ­χω­ρή­σουν, να προ­χω­ρή­σουν κατά το δυ­να­τόν συ­ντο­μό­τε­ρα και κατά το δυ­να­τόν απρό­σκο­πτα.

Ευ­χα­ρι­στώ πολύ.

ΠΡΟ­Ε­ΔΡΕΥΩΝ (Νι­κή­τας Κα­κλα­μά­νης): Κύριε Υπουρ­γέ, ευ­χα­ρι­στώ πολύ. Βέ­βαια, θα ήταν χρή­σι­μο αυτά τα οποία εί­πα­τε να τα βά­λε­τε σε μία δεύ­τε­ρη υπουρ­γι­κή από­φα­ση. Γιατί, ξέ­ρε­τε, και τα έγ­γρα­φα που κα­τα­θέ­σα­τε και αυτά που εσείς δη­λώ­σα­τε και που η αξιο­πι­στία τους δεν αμ­φι­σβη­τεί­ται, νο­μι­κή ισχύ δεν ξέρω αν έχουν. Επο­μέ­νως, μία δεύ­τε­ρη υπουρ­γι­κή από­φα­ση που να έχει μέσα αυτά που εί­πα­τε, θα έλυνε το πρό­βλη­μα. Εξ εμπει­ρί­ας σάς το λέω, είναι δικό σας θέμα.