Μητσοτάκης: «Η ασφάλεια των πολιτών και της χώρας είναι αδιαπραγμάτευτη»

«Η ασφά­λεια είναι πολύ­τιμο ατομικό, κοι­νω­νικό και εθνικό αγαθό. Είναι θεμε­λιώ­δες συνταγ­μα­τικό δικαί­ωμα του πολίτη και θεμε­λιώ­δης υπο­χρέ­ωση του Κράτους. Καθήκον κάθε δημο­κρα­τι­κής Πολι­τείας», τόνισε ο Πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας κ. Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, κατά τη διάρ­κεια της προ Ημε­ρη­σίας Δια­τά­ξεως συζή­τη­σης στη Βουλή, σχετικά με την ασφά­λεια των πολιτών.

«Ο φοβι­σμέ­νος πολίτης είναι ανε­λεύ­θε­ρος πολίτης. Και η Δημο­κρα­τία δεν θέλει φοβι­σμέ­νους πολίτες. Θέλει ασφα­λείς, ελεύ­θε­ρους και δημιουρ­γι­κούς ανθρώ­πους», επι­σή­μανε ο κ. Μητσο­τά­κης.

Ανα­φε­ρό­με­νος, στην πρω­το­βου­λία που έλαβε ο ίδιος για να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η  σημε­ρινή συζή­τηση σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά: «Με την πρω­το­βου­λία μας αυτή, σπάμε σήμερα ένα μετα­πο­λι­τευ­τικό ταμπού. Δια­λύ­ουμε μια αγκύ­λωση που για δεκα­ε­τίες είχε επι­βά­λει στο δημόσιο διάλογο και στην πολι­τική ζωή του τόπου, μια ιδε­ο­λη­πτική, περι­θω­ριακή, αρι­στε­ρί­στικη λογική. Μια λογική που βασι­ζό­ταν – και δυστυ­χώς βασί­ζε­ται ακόμη και σήμερα – σε μια διπλή άρνηση:

• Άρνηση απο­δο­χής ότι η ασφά­λεια, η δημόσια τάξη και η εφαρ­μογή των νόμων είναι κοι­νω­νικό αγαθό και εκ των ων ουκ άνευ προ­ϋ­πό­θεση ελευ­θε­ρίας, δημο­κρα­τίας, ανά­πτυ­ξης, προόδου και ευη­με­ρίας, και

• Άρνηση κατα­δί­κης κάθε μορφής βίας, απ’ όπου και εάν αυτή προ­έρ­χε­ται».

Παράλ­ληλα, ο  κ. Μητσο­τά­κης κατέ­θεσε συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις για το «πώς η ζωή των πολιτών» και «η χώρα θα είναι ασφα­λέ­στε­ρες» και πρό­τεινε οκτώ συγκε­κρι­μέ­νες δράσεις:

– Τη συγκρό­τηση ενός ενιαίου Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων

– Τη δημιουρ­γία του θεσμού του Συμ­βου­λίου Εθνικής Ασφα­λείας

– Τη δημιουρ­γία μιας ενιαίας επι­τε­λι­κής δομής των Σωμάτων Ασφα­λείας και του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος

– Τη δημιουρ­γία ενός Εθνικού Συντο­νι­στι­κού Κέντρου Δια­χεί­ρι­σης Κρίσεων και Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας

– Τη λει­τουρ­γία ενός φορέα Ενιαίας Επι­τή­ρη­σης των Συνόρων μας,  χερ­σαίων και θαλάσ­σιων

– Τη  δημιουρ­γία δομών Επι­κοι­νω­νίας και Συνερ­γα­σίας του Συστή­μα­τος Ασφα­λείας της χώρας με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση και τις τοπικές κοι­νω­νίες

– Τη δημιουρ­γία ενός  νέο πλαι­σίου συνερ­γα­σίας του Συστή­μα­τος Εσω­τε­ρι­κής Ασφά­λειας με το Υπουρ­γείο Εθνικής Άμυνας και τις Ένοπλες Δυνά­μεις

– Τον εκσυγ­χρο­νι­σμό της  Ε.Υ.Π.

Για τη στάση που έχουν απέ­να­ντι στη «δημόσια τάξη» , την  «ασφά­λεια» και  στο  «Κράτος δικαίου» η Κυβέρ­νηση και ο ΣΥΡΙΖΑ υπο­γράμ­μισε ότι «τόσο στο ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τικό και αντιε­ξου­σια­στικό τους παρελ­θόν, όσο και στο εξου­σια­στικό τους και μνη­μο­νιακό παρόν, είχαν και έχουν μια αμφι­λε­γό­μενη στάση απέ­να­ντι στη θεμε­λιώδη σημασία της ασφά­λειας ως προ­ϋ­πό­θεση για τη Δημο­κρα­τία, την ελευ­θε­ρία, την απρό­σκο­πτη οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα και την πρόοδο.  Για ορι­σμένα από τα στελέχη σας, οι όροι ‘’δημόσια τάξη’’, ‘’ασφάλεια’’ και ‘’Κράτος δικαίου’’ είναι λέξεις σχεδόν απα­γο­ρευ­μέ­νες στο πολι­τικό τους λεξι­λό­γιο. Τους προ­κα­λούν αλλερ­γία».

«Η ανοχή στη βία χαμηλής έντασης εκτρέ­φει τελικά την τρο­μο­κρα­τία. Η από­σταση που χωρίζει μια βαριο­πούλα από μια μολότοφ και μια μολότοφ από ένα καλάσ­νι­κοφ είναι μικρή. Είναι η θεωρία των σπα­σμέ­νων παρα­θύ­ρων. Το σπάσιμο ενός παρά­θυ­ρου, μια πράξη που σε κάποιον μπορεί να φαί­νε­ται σχετικά ανώδυνη, μπορεί εύκολα να οδη­γή­σει σε κλι­μά­κωση της βίας. Η επα­να­στα­τική γυμνα­στική των ‘’παιδιών’’ κιν­δυ­νεύει να εκθρέ­ψει μια νέα γενιά αδί­στα­κτων τρο­μο­κρα­τών. Δυστυ­χώς, όμως, το πρό­βλημα της ασφά­λειας δεν αφορά μόνο στους κου­κου­λο­φό­ρους και στους επί­δο­ξους τρο­μο­κρά­τες»,ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά ο κ. Μητσο­τά­κης.

Σε ό,τι αφορά την κατά­σταση που επι­κρα­τεί στη χώρα εξαι­τίας του προ­σφυ­γι­κού,  ο Αρχηγός της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης σημεί­ωσε πως «στην Ειδο­μένη και στις φαβέλες του Πειραιά και του Ελλη­νι­κού, Μη Κυβερ­νη­τι­κές Οργα­νώ­σεις, άλλες γνωστές, και οι περισ­σό­τε­ρες άγνω­στες, υπο­κα­θι­στούν κατ’ ουσίαν το ελλη­νικό Κράτος. Υπάρχει επι­κίν­δυνο κενό που καλύ­πτε­ται από τους δια­βό­η­τους πια ‘’αλληλέγγυους’’. Οι οποίοι μάλιστα – εκεί φτάσαμε – έχουν μεγα­λύ­τερη αξιο­πι­στία, όταν απευ­θύ­νο­νται σε πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, απ’ ότι όταν απευ­θύ­νε­ται σε αυτούς το ελλη­νικό Κράτος».

Και πρό­σθεσε για τα πρό­σφατα γεγο­νότα στα σύνορα Ελλάδας – Σκοπίων ότι«συνέβη το αδια­νό­ητο. Δυνά­μεις ασφα­λείας των Σκοπίων, με τρόπο απα­ρά­δε­κτο, άσκησαν βίαια αστυ­νο­μικά μέτρα κατά προ­σφύ­γων και μετα­να­στών που βρί­σκο­νταν στο ελλη­νικό έδαφος.  Κατ’ ουσίαν δηλαδή, μια τρίτη χώρα προέβη σε πράξεις τήρησης της τάξεως σε ελλη­νικό έδαφος.  Το ανή­κου­στο αυτό γεγονός συνέβη διότι υπήρξε πλήρης απουσία του ελλη­νι­κού κράτους από τμήμα ελλη­νι­κού εδάφους. Και μάλιστα το πιο ευαί­σθητο τμήμα του ελλη­νι­κού εδάφους σήμερα».

Κλεί­νο­ντας την ομιλία του ο κ. Μητσο­τά­κης έστειλε ξεκά­θαρο μήνυμα: «Ένα όμως είναι βέβαιο. Η ασφά­λεια των πολιτών και της χώρας είναι αδια­πραγ­μά­τευτη».