Ράνια Ρεμπούλη: «Η αγάπη μου για τη Ρόδο»

Η πρω­τα­θλή­τρια του ΓΣ Νέων Λέρου, Ράνια Ρε­μπού­λη μί­λη­σε στο DiscoverGreece.com για τον 3ο Διε­θνή Μα­ρα­θώ­νιο της Ρόδου, στον οποίο θα πάρει μέρος και φέτος, αλλά και την αγάπη της για το νησί μας. Ανα­λυ­τι­κά τα όσα είπε:

«Η Ρόδος έχει μια πολύ ιδιαί­τε­ρη θέση στην καρ­διά μου! Ήταν η αφορ­μή να ασχο­λη­θώ με τις με­γά­λες απο­στά­σεις και να πάρω την από­φα­ση να διεκ­δι­κή­σω την πρό­κρι­ση στους Oλυ­μπια­κούς του Ρίο.

Η συμ­με­το­χή μου στον δεύ­τε­ρο μα­ρα­θώ­νιο της Ρόδου ήταν μια από τις πιο όμορ­φες στιγ­μές στην αθλη­τι­κή μου κα­ριέ­ρα, μία υπέ­ρο­χη δια­δρο­μή δίπλα στη θά­λασ­σα σ’ ένα υπέ­ρο­χο νησί με πολύ φι­λό­ξε­νους αν­θρώ­πους που μ’ αγκά­λια­σε από την πρώτη στιγ­μή και που μου έδωσε με­γά­λη υπο­στή­ρι­ξη και εν­θάρ­ρυν­ση! Τι άλλο να ζη­τή­σει κα­νείς!

Σή­με­ρα,  έχο­ντας πλέον εξα­σφα­λί­σει την πρό­κρι­ση για τους Ολυ­μπια­κούς Αγώ­νες του Ρίο,  προ­πο­νού­μαι στη Ρόδο, σ’ αυτό το υπέ­ρο­χο νησί που με γε­μί­ζει ενέρ­γεια.  Επέ­λε­ξα συ­νει­δη­τά τη Ρόδο για τις προ­πο­νή­σεις μου και δεν την αλ­λά­ζω με τί­πο­τα. Κάτι δυ­να­τό με δένει με αυτό το νησί.

Ήδη από την προ­ε­τοι­μα­σία μου για το Μα­ρα­θώ­νιο του Βε­ρο­λί­νου ερ­χό­μουν κάθε δεύ­τε­ρο σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο για να τρέξω τις μα­κρι­νές απο­στά­σεις. Δια­λέ­γω πάντα πα­ρα­λια­κές δια­δρο­μές. Μ’ αρέ­σει να αφήνω ελεύ­θε­ρο το βλέμ­μα μου να τα­ξι­δεύ­ει στο ανε­ξά­ντλη­το γα­λά­ζιο του Αι­γαί­ου· ένα τέ­τοιο τοπίο ξε­κου­ρά­ζει τον δρο­μέα. Όταν τρέχω στη Ρόδο απε­λευ­θε­ρώ­νο­μαι. Δεν συ­γκρί­νε­ται με τί­πο­τε αυτή η αί­σθη­ση, δεν το έχω ζήσει που­θε­νά αλλού.

Στη Ρόδο δεν έχω έλθει βέ­βαια ποτέ για του­ρι­σμό. Δυ­στυ­χώς, οι υπο­χρε­ώ­σεις μου και η εντα­τι­κή προ­ε­τοι­μα­σία για τους Oλυ­μπια­κούς Αγώ­νες του Ρίο δεν θα μου επι­τρέ­ψουν και φέτος να κάνω δια­κο­πές. Όταν τα κα­τα­φέ­ρω όμως, θα προ­τι­μή­σω κά­ποιο από τα χωριά της Νό­τιας Ρόδου, γνω­ρί­ζω ότι εκεί ο τρό­πος ζωής πα­ρα­μέ­νει αυ­θε­ντι­κός. Στις δια­κο­πές μου θέλω να κα­τε­βά­ζω ρυθ­μούς, να απο­λαμ­βά­νω τον ήλιο και τη θά­λασ­σα και να γε­μί­ζω μπα­τα­ρί­ες ώστε να συ­νε­χί­ζω με ενέρ­γεια τις προ­πο­νή­σεις. Ανυ­πο­μο­νώ για τη στιγ­μή που θα απο­λαμ­βά­νω τις πα­ρα­λί­ες της Νό­τιας Ρόδου».

Μία κο­ρυ­φαία στιγ­μή στη Ρόδο

«Κο­ρυ­φαία εμπει­ρία που έζησα στη Ρόδο ήταν οπωσ­δή­πο­τε ο τερ­μα­τι­σμός στο δεύ­τε­ρο Μα­ρα­θώ­νιο και το γε­γο­νός ότι έφθα­σα πολύ κοντά στην πρό­κρι­ση για τους Ολυ­μπια­κούς του Ρίο, την οποία θα είχα ήδη πε­τύ­χει στην Ρόδο εάν είχε γίνει νω­ρί­τε­ρα η αλ­λα­γή του ορίου.

Η στιγ­μή του τερ­μα­τι­σμού έχει χα­ρα­χτεί βαθιά στη μνήμη μου. Αι­σθα­νό­μουν τον κόσμο να με εν­θαρ­ρύ­νει και να με εμ­ψυ­χώ­νει και ένιω­θα σαν να βρί­σκο­μαι στο νησί μου, τη Λέρο, μαζί με τους δι­κούς μου αν­θρώ­πους, φί­λους και γνω­στούς. Κό­βο­ντας το νήμα του τερ­μα­τι­σμού ήμουν ιδιαί­τε­ρη συ­γκι­νη­μέ­νη. Ο κό­σμος της Ρόδου έχει αγκα­λιά­σει το δρο­μι­κό κί­νη­μα και είναι πραγ­μα­τι­κά ευ­χά­ρι­στο αυτό!».

Τα αγα­πη­μέ­να μου ση­μεία στη Ρόδο

«Υπάρ­χουν τρία συ­γκε­κρι­μέ­να ση­μεία που ξε­χω­ρί­ζω στη Ρόδο και που δεν πα­ρα­λεί­πω να επι­σκέ­πτο­μαι με κάθε ευ­και­ρία. Μου αρέ­σει πολύ να βλέπω το ηλιο­βα­σί­λε­μα από το Μόντε Σμιθ. Είναι κα­τα­πλη­κτι­κοί οι πε­ρί­πα­τοι με θέα προς τη θά­λασ­σα.

Στην πα­ρα­λία δίπλα στο ενυ­δρείο νιώθω πάντα σαν να βρί­σκο­μαι απέ­να­ντι στο άπει­ρο. Αυτή η απε­ρα­ντο­σύ­νη του Αι­γαί­ου μου με­τα­δί­δει ένα αί­σθη­μα ελευ­θε­ρί­ας, ξε­κου­ρά­ζει το πνεύ­μα.

Νιώθω πάντα πολύ ιδιαί­τε­ρα δίπλα στον Ιερό Ναό Ευαγ­γε­λι­σμού και τα Ελα­φά­κια, στο Μαν­δρά­κι. Σε αυτό το ση­μείο αι­σθά­νε­ται κα­νείς πολύ έντο­να τις δο­νή­σεις της τόσο σπου­δαί­ας ιστο­ρί­ας της Ρόδου και του πο­λι­τι­σμού της. Όταν βρί­σκο­μαι εκεί, είναι σαν να μην είμαι σε νησί, αλλά σε μία με­γά­λη ευ­ρω­παϊ­κή πόλη…».