Σκέψεις – προβληματισμοί και προτάσεις με αφορμή την υφαρπαγή της Ακίνητης Περιουσίας των Δωδεκανησίων

Πα­ρα­κο­λού­θη­σα με προ­βλη­μα­τι­σμό ως προς τη σκο­πι­μό­τη­τα και το απο­τέ­λε­σμα που μπο­ρεί να έχει η σύ­σκε­ψη που έλαβε χώρα στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου στην οποία συμ­με­τεί­χαν οι φο­ρείς της Ρόδου με θέμα την υφαρ­πα­γή της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας της Δω­δε­κα­νή­σου και τον τρόπο αντί­δρα­σης .

Είναι γνω­στό ότι η Κυ­βερ­νή­σεις της χώρας δια­χρο­νι­κά δε­κα­ε­τί­ες τώρα προ­σπα­θούν να δη­μιουρ­γή­σουν προ­βλή­μα­τα στον τόπο μας με κάθε τρόπο .

Ει­δι­κό Δα­σμο­λό­γιο Δω­δε­κα­νή­σου, Μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ,  Τέλος Αε­ρο­δρο­μί­ων και τόσα άλλα  και τώρα  εν κρυ­πτώ και πα­ρα­βύ­στω  η Ακί­νη­τη Πε­ριου­σία των Δω­δε­κα­νη­σί­ων

Αν κά­νου­με μια ανα­δρο­μή στην κα­τάρ­γη­ση των όποιων προ­νο­μί­ων είχε η Δω­δε­κά­νη­σος θα δια­πι­στώ­σου­με δύο πράγ­μα­τα:

Την δια­χρο­νι­κή προ­σπά­θεια Κυ­βερ­νή­σε­ων και στε­λε­χών των Υπουρ­γεί­ων στην απα­ξί­ω­ση της Δω­δε­κα­νή­σου με την απο­στέ­ρη­ση του όποιου ευ­νοϊ­κού μέ­τρου ίσχυε και

Την αδια­φο­ρία των το­πι­κών πα­ρα­γό­ντων για να μην πω τη συν­δρο­μή τους στην επί­τευ­ξη των στό­χων των κον­δυ­λο­φό­ρων των Υπουρ­γεί­ων. Στη συ­νέ­χεια χύ­νουν  κρο­κο­δεί­λια δά­κρυα για την απο­στέ­ρη­ση των πόρων της ιδιαί­τε­ρης Πα­τρί­δας μας.

Εμείς οι Δω­δε­κα­νή­σιοι, όπως και όλοι οι Έλ­λη­νες,  εί­μα­στε ένας Λαός της Υπερ­βο­λής και της τε­λευ­ταί­ας στιγ­μής.

Όταν δη­μιουρ­γεί­τε ένα ζή­τη­μα όσο σο­βα­ρό και να είναι με τις όποιες επι­πτώ­σεις μπο­ρεί να έχει στη ζωή μας το υπο­βαθ­μί­ζου­με πα­ρα­συ­ρό­με­νοι από άλλα ήσ­σο­νος  ση­μα­σί­ας ζη­τή­μα­τα. Όταν δια­πι­στώ­σου­με τις αρ­νη­τι­κές δια­στά­σεις που θα έχει η όποια από­φα­ση έχει δρο­μο­λο­γη­θεί από τους «φί­λους» της Δω­δε­κα­νή­σου τρέ­χου­με φω­να­σκού­ντες, όταν πλέον  έχου­με χάσει το συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα που εί­χα­με.

Έτσι και με την Ακί­νη­τη Πε­ριου­σία των Δω­δε­κα­νη­σί­ων. Την ονο­μά­ζω ακί­νη­τη πε­ριου­σία των Δω­δε­κα­νη­σί­ων ακρι­βώς διότι ανήκε σε Δω­δε­κα­νη­σί­ους οι οποί­οι για Εθνι­κούς λό­γους οι πε­ρισ­σό­τε­ροι απώ­λε­σαν την πε­ριου­σία τους η οποία πε­ρι­ήλ­θε στο Τουρ­κι­κό Δη­μό­σιο κλη­ρο­νο­μή­θη­κε από το Ιτα­λι­κό Δη­μό­σιο και στη συ­νέ­χεια με την Εν­σω­μά­τω­ση της Δω­δε­κα­νή­σου πε­ρι­ήλ­θε στην κα­το­χή του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Δη­λα­δή ήρθε το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και τι­μώ­ρη­σε τους Δω­δε­κα­νή­σιους εκεί­νους που σε πεί­σμα των κα­τα­κτη­τών προ­τί­μη­σαν να χά­σουν την πε­ριου­σία τους αλλά να πα­ρα­μεί­νουν Έλ­λη­νες.

Και μόνον εξ αυτού του λόγου οι Κυ­βερ­νή­σεις και οι Υπουρ­γοί που χει­ρί­σθη­καν το ζή­τη­μα αυτό θα έπρε­πε του­λά­χι­στον να ντρέ­πο­νται, Αλλά τι ψά­χνου­με τώρα για  ντρο­πή? Εδώ δεν ντρέ­πο­νται για την υπο­δού­λω­ση της Πα­τρί­δας μας εν καιρώ Ει­ρή­νης θα ντρα­πούν  για λίγα χω­ρά­φια.

Όμως δεν πρέ­πει να ισο­πε­δώ­νου­με τα πάντα. Θα πρέ­πει να ξε­φύ­γου­με αυτό που λέ­γε­ται τα τε­λευ­ταία χρό­νια ότι δη­λα­δή  όλοι  οι ασχο­λού­με­νοι με την πο­λι­τι­κή είναι ίδιοι. Θα δια­φω­νή­σω διότι αφ’ ενός μεν δεν είναι ορθό και αφ’ ετέ­ρου αυτό εξυ­πη­ρε­τεί εκεί­νους που δια­χει­ρί­ζο­νται τις τύχες του Έθνους θέ­λο­ντας με τον τρόπο αυτό να δι­καιο­λο­γή­σουν τις πρά­ξεις τους αλλά και να πεί­σουν τους αφε­λείς ότι τί­πο­τα δεν πρό­κει­ται ν’ αλ­λά­ξει σ’ αυτόν τον τόπο, στη­ρί­ζο­ντας με τον τρόπο αυτό την πα­ρα­μο­νή τους στην εξου­σία

Το πρό­βλη­μα της Ακί­νη­της Πε­ριου­σί­ας της Δω­δε­κα­νή­σου και η προ­σπά­θεια υφαρ­πα­γής της δεν είναι πρω­το­εμ­φα­νι­ζό­με­νο.

Όπως και πα­ρα­πά­νω ανέ­φε­ρα το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο από την πε­ρί­ο­δο της  Εν­σω­μά­τω­σης της Δω­δε­κα­νή­σου δε­χό­με­νο να ανα­γνω­ρι­σθεί ως διά­δο­χος του Ιτα­λι­κού Δη­μο­σί­ου στην ιδιο­κτη­σία των ακι­νή­των των Δω­δε­κα­νη­σί­ων έδει­ξε την πρό­θε­σή του.

Στη συ­νέ­χεια όλες οι Κυ­βερ­νή­σεις αρ­νή­θη­καν να εξε­τά­σουν το ζή­τη­μα αυτό με μο­να­δι­κή εξαί­ρε­ση την ψή­φι­ση του Ν. 719 , ο οποί­ος κα­τα­στρα­τη­γή­θη­κε και δη­μιουρ­γή­θη­σαν πλεί­στα όσα προ­βλή­μα­τα γνω­στά σε όλους χωρίς και να απο­κα­θι­στούν  το δί­καιον.

Με­τα­ξύ εκεί­νων που προ­σπά­θη­σαν να μειώ­σουν το όφε­λος της Δω­δε­κα­νή­σου από την εκ­ποί­η­ση των ακι­νή­των της ήταν και ο τότε Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών κ. Δρυς ο οποί­ος με από­φα­σή του μεί­ω­σε το πο­σο­στό το οποίο ελάμ­βα­νε η Νο­μαρ­χία Δω­δε­κα­νή­σου για την εκτέ­λε­ση έργων  από 75% σε 50%.

Είναι γνω­στό ότι από το 1947 μέχρι και το 1997 όλα τα έσοδα από τη δια­χεί­ρι­ση των ακι­νή­των του δη­μο­σί­ου στη Δω­δε­κά­νη­σο δια­τί­θε­ντο για την εκτέ­λε­ση έργων στο Νομό. Το 1997 έγινε η πρώτη προ­σπά­θεια στέ­ρη­σης των εσό­δων αυτών από την Δωδ/σο με τον Νόμο 2469/97. Τότε έγινε προ­σπά­θεια να μειω­θούν τα έσοδα της πρώην Νο­μαρ­χί­ας Δω­δε­κα­νή­σου από τη δια­χεί­ρι­ση των ακι­νή­των στο Νομό μας από 75% σε 50%

Το 1999 ως βοη­θός Νο­μάρ­χης Δω­δε­κα­νή­σου με επι­κε­φα­λής τον κ. Σάββα Κα­ρα­γιάν­νη μετά από πολ­λές ατε­λέ­σφο­ρες προ­σπά­θειες για τη μη στέ­ρη­ση των εσό­δων αυτών από την ΚΕΔ ανα­γκά­σθη­κα να προ­σφύ­γω στα Δι­κα­στή­ρια.

Τότε η Ν.Α κα­τέ­θε­σε προ­σφυ­γή κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, του Υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών και της ΚΕΔ διεκ­δι­κώ­ντας τα απο­λε­σθέ­ντα έσοδα ύψους 1.500.000.000 δρχ. αλλά και τη μη εφαρ­μο­γή του μέ­τρου της μεί­ω­σης των εσό­δων της πρώην Νο­μαρ­χί­ας Δω­δε­κα­νή­σου.

Απο­τέ­λε­σμα της προ­σφυ­γής κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου και του Υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών ήταν να συ­νε­χί­σει μέχρι το 2011 η Νο­μαρ­χία Δω­δε­κα­νή­σου και στη συ­νέ­χεια η  Πε­ρι­φέ­ρεια Ν. Αι­γαί­ου να ει­σπράτ­τει το 75% των εσό­δων από τη δια­χεί­ρι­ση των ακι­νή­των στη Δω­δε­κά­νη­σο.

Πέραν της μη­νύ­σε­ως που κα­τε­τέ­θη και τη δια­τή­ρη­ση των εσό­δων υπέρ της Δω­δε­κα­νή­σου το Νο­μαρ­χια­κό Συμ­βού­λιο με ομό­φω­νη από­φα­σή του ενέ­κρι­νε σχέ­διο Νόμου συ­νο­δευό­με­νο με αι­τιο­λο­γι­κή έκ­θε­ση τα οποία συ­νέ­τα­ξε άνευ αμοι­βής ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου με Πρό­ε­δρο τότε τον κ. Ευ­θύ­μιο Μπόνη.

Το σχέ­διο Νόμου με την αι­τιο­λο­γι­κή έκ­θε­ση αλλά και με όλο το Ιστο­ρι­κό της Δη­μιουρ­γί­ας αυτής της Ακί­νη­της Πε­ριου­σί­ας της Δω­δε­κα­νή­σου απε­τέ­λε­σαν έναν φά­κε­λο με ολο­κλη­ρω­μέ­νη πρό­τα­ση για την επί­λυ­ση του ζη­τή­μα­τος αυτού.

Ο φά­κε­λος αυτός απε­στά­λη στα Υπουρ­γεία Οι­κο­νο­μι­κών, Εσω­τε­ρι­κών, Δι­καιο­σύ­νης, προς την ΚΕΔ στον κ. Πρω­θυ­πουρ­γό στους Αρ­χη­γούς όλων των κομ­μά­των που συμ­με­τεί­χαν στη Βουλή εκεί­νης της πε­ριό­δου, στις Νο­μαρ­χια­κές Επι­τρο­πές των κομ­μά­των στα Δω­δε­κά­νη­σα, σε όλους τους Βου­λευ­τές όλων των κομ­μά­των εκεί­νης της πε­ριό­δου καθώς και στους πο­λι­τευ­τές των.

Απο­τέ­λε­σμα κα­νείς δεν έσκυ­ψε ούτε λεπτό από ότι αντι­λαμ­βά­νο­μαι στην ανά­γνω­ση των στοι­χεί­ων του φα­κέ­λου με απο­τέ­λε­σμα μόλις οι «φίλοι» της Δω­δε­κα­νή­σου στην Αθήνα  βρή­καν ευ­και­ρία έκα­ναν εκεί­νο το οποίο με­θό­δευαν από χρό­νια

Μετά την από­φα­ση του 2011 η Δω­δε­κά­νη­σος απο­στε­ρή­θη­κε των εσό­δων από τη δια­χεί­ρι­ση της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας της και μά­λι­στα την πε­ρί­ο­δο που είχε αρ­χί­σει να εμ­φα­νί­ζε­ται η οι­κο­νο­μι­κή κρίση, η οποία εξα­θλί­ω­σε την κοι­νω­νία, με απο­τέ­λε­σμα να υπάρ­ξει πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­ση των εσό­δων της Τ.Α. άρα και μεί­ω­ση των δυ­να­το­τή­των της στην εκτέ­λε­ση έργων υπο­δο­μής και ανά­πτυ­ξης της Δω­δε­κα­νή­σου.

Ο προ­βλη­μα­τι­σμός μου ως προς τη σκο­πι­μό­τη­τα και το απο­τέ­λε­σμα που μπο­ρεί να έχει η χθε­σι­νή σύ­σκε­ψη έγκει­ται στο γε­γο­νός ότι η πα­ρέ­λευ­ση πέντε ετών χωρίς καμία αντί­δρα­ση από την πλευ­ρά της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης, των εκ­προ­σώ­πων μας στη Βουλή και των κομ­μά­των δη­μιούρ­γη­σε τε­τε­λε­σμέ­νο γε­γο­νός το οποίο θεωρώ ότι αν όχι αδύ­να­τον είναι πολύ δύ­σκο­λο να ανα­τρα­πεί.

Αυτό βέ­βαια δεν ση­μαί­νει ότι δεν πρέ­πει να γίνει μια συ­ντο­νι­σμέ­νη προ­σπά­θεια.

Αυτή όμως η προ­σπά­θεια θα στη­ρι­χθεί από όλους?

Θα στη­ρι­χθεί πέραν των άμεσα εν­δια­φε­ρο­μέ­νων (Τ.Α.) πρώ­τι­στα από τους Κυ­βερ­νη­τι­κούς Βου­λευ­τές? Θα στη­ρι­χθεί με έργα ή με δη­λώ­σεις άνευ ου­σί­ας και αντι­κει­μέ­νου?

Θα στη­ρι­χθεί και από τους Βου­λευ­τές των υπο­λοί­πων κομ­μά­των με πα­ρεμ­βά­σεις ου­σί­ας και όχι πα­ρεμ­βά­σεις με στόχο την αντι­πο­λί­τευ­ση στην Κυ­βέρ­νη­ση?

Θα στη­ρι­χθεί με ενέρ­γειες των Νο­μαρ­χια­κών Επι­τρο­πών προς τις Κε­ντρι­κές Διοι­κή­σεις των Κομ­μά­των τους?

Θα στη­ρι­χθεί από τους πο­λι­τευ­τές της Δω­δε­κα­νή­σου στο σύ­νο­λό τους και ιδιαί­τε­ρα από εκεί­νους που η Δω­δε­κά­νη­σος δεν έχει εκ­πρό­σω­πό της στη Βουλή?

Μετά από όλα αυτά μια πρό­τα­ση:

Για να πά­ψου­με να ενερ­γού­με απο­σπα­σμα­τι­κά και άκαι­ρα, μήπως είναι και­ρός να δη­μιουρ­γη­θεί αλλά κυ­ρί­ως να ΛΕΙ­ΤΟΥΡ­ΓΗ­ΣΕΙ εκεί­νο το ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΙΑ­ΚΟ ΛΟΜΠΥ που το θυ­μό­μα­στε όταν βρε­θού­με σε αδιέ­ξο­δα και το ξε­χνά­με την επο­μέ­νη ?

Χα­τζής Ν. Χα­τζηευ­θυ­μί­ου

Επι­κε­φα­λής της Δη­μο­τι­κής Πα­ρά­τα­ξης

Ρο­δια­κή Δη­μιουρ­γία (ΡΟ.ΔΗ.)