Σκέψεις – προβληματισμοί και προτάσεις με αφορμή την υφαρπαγή της Ακίνητης Περιουσίας των Δωδεκανησίων

Παρα­κο­λού­θησα με προ­βλη­μα­τι­σμό ως προς τη σκο­πι­μό­τητα και το απο­τέ­λε­σμα που μπορεί να έχει η σύσκεψη που έλαβε χώρα στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου στην οποία συμ­με­τεί­χαν οι φορείς της Ρόδου με θέμα την υφαρ­παγή της ακί­νη­της περιου­σίας της Δωδε­κα­νή­σου και τον τρόπο αντί­δρα­σης .

Είναι γνωστό ότι η Κυβερ­νή­σεις της χώρας δια­χρο­νικά δεκα­ε­τίες τώρα προ­σπα­θούν να δημιουρ­γή­σουν προ­βλή­ματα στον τόπο μας με κάθε τρόπο .

Ειδικό Δασμο­λό­γιο Δωδε­κα­νή­σου, Μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ,  Τέλος Αερο­δρο­μίων και τόσα άλλα  και τώρα  εν κρυπτώ και παρα­βύ­στω  η Ακίνητη Περιου­σία των Δωδε­κα­νη­σίων

Αν κάνουμε μια ανα­δρομή στην κατάρ­γηση των όποιων προ­νο­μίων είχε η Δωδε­κά­νη­σος θα δια­πι­στώ­σουμε δύο πράγ­ματα:

Την δια­χρο­νική προ­σπά­θεια Κυβερ­νή­σεων και στε­λε­χών των Υπουρ­γείων στην απα­ξί­ωση της Δωδε­κα­νή­σου με την απο­στέ­ρηση του όποιου ευνοϊ­κού μέτρου ίσχυε και

Την αδια­φο­ρία των τοπικών παρα­γό­ντων για να μην πω τη συν­δρομή τους στην επί­τευξη των στόχων των κον­δυ­λο­φό­ρων των Υπουρ­γείων. Στη συνέ­χεια χύνουν  κρο­κο­δεί­λια δάκρυα για την απο­στέ­ρηση των πόρων της ιδιαί­τε­ρης Πατρί­δας μας.

Εμείς οι Δωδε­κα­νή­σιοι, όπως και όλοι οι Έλληνες,  είμαστε ένας Λαός της Υπερ­βο­λής και της τελευ­ταίας στιγμής.

Όταν δημιουρ­γείτε ένα ζήτημα όσο σοβαρό και να είναι με τις όποιες επι­πτώ­σεις μπορεί να έχει στη ζωή μας το υπο­βαθ­μί­ζουμε παρα­συ­ρό­με­νοι από άλλα ήσσονος  σημα­σίας ζητή­ματα. Όταν δια­πι­στώ­σουμε τις αρνη­τι­κές δια­στά­σεις που θα έχει η όποια απόφαση έχει δρο­μο­λο­γη­θεί από τους «φίλους» της Δωδε­κα­νή­σου τρέ­χουμε φωνα­σκού­ντες, όταν πλέον  έχουμε χάσει το συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα που είχαμε.

Έτσι και με την Ακίνητη Περιου­σία των Δωδε­κα­νη­σίων. Την ονομάζω ακίνητη περιου­σία των Δωδε­κα­νη­σίων ακριβώς διότι ανήκε σε Δωδε­κα­νη­σί­ους οι οποίοι για Εθνι­κούς λόγους οι περισ­σό­τε­ροι απώ­λε­σαν την περιου­σία τους η οποία περι­ήλθε στο Τουρ­κικό Δημόσιο κλη­ρο­νο­μή­θηκε από το Ιταλικό Δημόσιο και στη συνέ­χεια με την Ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου περι­ήλθε στην κατοχή του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Δηλαδή ήρθε το Ελλη­νικό Δημόσιο και τιμώ­ρησε τους Δωδε­κα­νή­σιους εκεί­νους που σε πείσμα των κατα­κτη­τών προ­τί­μη­σαν να χάσουν την περιου­σία τους αλλά να παρα­μεί­νουν Έλληνες.

Και μόνον εξ αυτού του λόγου οι Κυβερ­νή­σεις και οι Υπουρ­γοί που χει­ρί­σθη­καν το ζήτημα αυτό θα έπρεπε του­λά­χι­στον να ντρέ­πο­νται, Αλλά τι ψάχνουμε τώρα για  ντροπή? Εδώ δεν ντρέ­πο­νται για την υπο­δού­λωση της Πατρί­δας μας εν καιρώ Ειρήνης θα ντρα­πούν  για λίγα χωράφια.

Όμως δεν πρέπει να ισο­πε­δώ­νουμε τα πάντα. Θα πρέπει να ξεφύ­γουμε αυτό που λέγεται τα τελευ­ταία χρόνια ότι δηλαδή  όλοι  οι ασχο­λού­με­νοι με την πολι­τική είναι ίδιοι. Θα δια­φω­νήσω διότι αφ’ ενός μεν δεν είναι ορθό και αφ’ ετέρου αυτό εξυ­πη­ρε­τεί εκεί­νους που δια­χει­ρί­ζο­νται τις τύχες του Έθνους θέλο­ντας με τον τρόπο αυτό να δικαιο­λο­γή­σουν τις πράξεις τους αλλά και να πείσουν τους αφελείς ότι τίποτα δεν πρό­κει­ται ν’ αλλάξει σ’ αυτόν τον τόπο, στη­ρί­ζο­ντας με τον τρόπο αυτό την παρα­μονή τους στην εξουσία

Το πρό­βλημα της Ακί­νη­της Περιου­σίας της Δωδε­κα­νή­σου και η προ­σπά­θεια υφαρ­πα­γής της δεν είναι πρω­το­εμ­φα­νι­ζό­μενο.

Όπως και παρα­πάνω ανέφερα το Ελλη­νικό Δημόσιο από την περίοδο της  Ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου δεχό­μενο να ανα­γνω­ρι­σθεί ως διά­δο­χος του Ιτα­λι­κού Δημο­σίου στην ιδιο­κτη­σία των ακι­νή­των των Δωδε­κα­νη­σίων έδειξε την πρόθεσή του.

Στη συνέ­χεια όλες οι Κυβερ­νή­σεις αρνή­θη­καν να εξε­τά­σουν το ζήτημα αυτό με μονα­δική εξαί­ρεση την ψήφιση του Ν. 719 , ο οποίος κατα­στρα­τη­γή­θηκε και δημιουρ­γή­θη­σαν πλείστα όσα προ­βλή­ματα γνωστά σε όλους χωρίς και να απο­κα­θι­στούν  το δίκαιον.

Μεταξύ εκείνων που προ­σπά­θη­σαν να μειώ­σουν το όφελος της Δωδε­κα­νή­σου από την εκποί­ηση των ακι­νή­των της ήταν και ο τότε Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών κ. Δρυς ο οποίος με απόφασή του μείωσε το ποσοστό το οποίο ελάμ­βανε η Νομαρ­χία Δωδε­κα­νή­σου για την εκτέ­λεση έργων  από 75% σε 50%.

Είναι γνωστό ότι από το 1947 μέχρι και το 1997 όλα τα έσοδα από τη δια­χεί­ριση των ακι­νή­των του δημο­σίου στη Δωδε­κά­νησο δια­τί­θε­ντο για την εκτέ­λεση έργων στο Νομό. Το 1997 έγινε η πρώτη προ­σπά­θεια στέ­ρη­σης των εσόδων αυτών από την Δωδ/σο με τον Νόμο 2469/97. Τότε έγινε προ­σπά­θεια να μειω­θούν τα έσοδα της πρώην Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου από τη δια­χεί­ριση των ακι­νή­των στο Νομό μας από 75% σε 50%

Το 1999 ως βοηθός Νομάρ­χης Δωδε­κα­νή­σου με επι­κε­φα­λής τον κ. Σάββα Καρα­γιάννη μετά από πολλές ατε­λέ­σφο­ρες προ­σπά­θειες για τη μη στέρηση των εσόδων αυτών από την ΚΕΔ ανα­γκά­σθηκα να προ­σφύγω στα Δικα­στή­ρια.

Τότε η Ν.Α κατέ­θεσε προ­σφυγή κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών και της ΚΕΔ διεκ­δι­κώ­ντας τα απο­λε­σθέ­ντα έσοδα ύψους 1.500.000.000 δρχ. αλλά και τη μη εφαρ­μογή του μέτρου της μείωσης των εσόδων της πρώην Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου.

Απο­τέ­λε­σμα της προ­σφυ­γής κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου και του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών ήταν να συνε­χί­σει μέχρι το 2011 η Νομαρ­χία Δωδε­κα­νή­σου και στη συνέ­χεια η  Περι­φέ­ρεια Ν. Αιγαίου να εισπράτ­τει το 75% των εσόδων από τη δια­χεί­ριση των ακι­νή­των στη Δωδε­κά­νησο.

Πέραν της μηνύ­σεως που κατε­τέθη και τη δια­τή­ρηση των εσόδων υπέρ της Δωδε­κα­νή­σου το Νομαρ­χιακό Συμ­βού­λιο με ομόφωνη απόφασή του ενέ­κρινε σχέδιο Νόμου συνο­δευό­μενο με αιτιο­λο­γική έκθεση τα οποία συνέ­ταξε άνευ αμοιβής ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου με Πρόεδρο τότε τον κ. Ευθύμιο Μπόνη.

Το σχέδιο Νόμου με την αιτιο­λο­γική έκθεση αλλά και με όλο το Ιστο­ρικό της Δημιουρ­γίας αυτής της Ακί­νη­της Περιου­σίας της Δωδε­κα­νή­σου απε­τέ­λε­σαν έναν φάκελο με ολο­κλη­ρω­μένη πρόταση για την επίλυση του ζητή­μα­τος αυτού.

Ο φάκελος αυτός απε­στάλη στα Υπουρ­γεία Οικο­νο­μι­κών, Εσω­τε­ρι­κών, Δικαιο­σύ­νης, προς την ΚΕΔ στον κ. Πρω­θυ­πουργό στους Αρχη­γούς όλων των κομ­μά­των που συμ­με­τεί­χαν στη Βουλή εκείνης της περιό­δου, στις Νομαρ­χια­κές Επι­τρο­πές των κομ­μά­των στα Δωδε­κά­νησα, σε όλους τους Βου­λευ­τές όλων των κομ­μά­των εκείνης της περιό­δου καθώς και στους πολι­τευ­τές των.

Απο­τέ­λε­σμα κανείς δεν έσκυψε ούτε λεπτό από ότι αντι­λαμ­βά­νο­μαι στην ανά­γνωση των στοι­χείων του φακέλου με απο­τέ­λε­σμα μόλις οι «φίλοι» της Δωδε­κα­νή­σου στην Αθήνα  βρήκαν ευκαι­ρία έκαναν εκείνο το οποίο μεθό­δευαν από χρόνια

Μετά την απόφαση του 2011 η Δωδε­κά­νη­σος απο­στε­ρή­θηκε των εσόδων από τη δια­χεί­ριση της ακί­νη­της περιου­σίας της και μάλιστα την περίοδο που είχε αρχίσει να εμφα­νί­ζε­ται η οικο­νο­μική κρίση, η οποία εξα­θλί­ωσε την κοι­νω­νία, με απο­τέ­λε­σμα να υπάρξει περαι­τέρω μείωση των εσόδων της Τ.Α. άρα και μείωση των δυνα­το­τή­των της στην εκτέ­λεση έργων υπο­δο­μής και ανά­πτυ­ξης της Δωδε­κα­νή­σου.

Ο προ­βλη­μα­τι­σμός μου ως προς τη σκο­πι­μό­τητα και το απο­τέ­λε­σμα που μπορεί να έχει η χθεσινή σύσκεψη έγκει­ται στο γεγονός ότι η παρέ­λευση πέντε ετών χωρίς καμία αντί­δραση από την πλευρά της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, των εκπρο­σώ­πων μας στη Βουλή και των κομ­μά­των δημιούρ­γησε τετε­λε­σμένο γεγονός το οποίο θεωρώ ότι αν όχι αδύ­να­τον είναι πολύ δύσκολο να ανα­τρα­πεί.

Αυτό βέβαια δεν σημαί­νει ότι δεν πρέπει να γίνει μια συντο­νι­σμένη προ­σπά­θεια.

Αυτή όμως η προ­σπά­θεια θα στη­ρι­χθεί από όλους?

Θα στη­ρι­χθεί πέραν των άμεσα ενδια­φε­ρο­μέ­νων (Τ.Α.) πρώ­τι­στα από τους Κυβερ­νη­τι­κούς Βου­λευ­τές? Θα στη­ρι­χθεί με έργα ή με δηλώ­σεις άνευ ουσίας και αντι­κει­μέ­νου?

Θα στη­ρι­χθεί και από τους Βου­λευ­τές των υπο­λοί­πων κομ­μά­των με παρεμ­βά­σεις ουσίας και όχι παρεμ­βά­σεις με στόχο την αντι­πο­λί­τευση στην Κυβέρ­νηση?

Θα στη­ρι­χθεί με ενέρ­γειες των Νομαρ­χια­κών Επι­τρο­πών προς τις Κεντρι­κές Διοι­κή­σεις των Κομ­μά­των τους?

Θα στη­ρι­χθεί από τους πολι­τευ­τές της Δωδε­κα­νή­σου στο σύνολό τους και ιδιαί­τερα από εκεί­νους που η Δωδε­κά­νη­σος δεν έχει εκπρό­σωπό της στη Βουλή?

Μετά από όλα αυτά μια πρόταση:

Για να πάψουμε να ενερ­γούμε απο­σπα­σμα­τικά και άκαιρα, μήπως είναι καιρός να δημιουρ­γη­θεί αλλά κυρίως να ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ εκείνο το ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΑΚΟ ΛΟΜΠΥ που το θυμό­μα­στε όταν βρε­θούμε σε αδιέ­ξοδα και το ξεχνάμε την επομένη ?

Χατζής Ν. Χατζηευ­θυ­μίου

Επι­κε­φα­λής της Δημο­τι­κής Παρά­τα­ξης

Ροδιακή Δημιουρ­γία (ΡΟ.ΔΗ.)