Ανασχηματισμός για πάσα κυβερνητική νόσο

Το θρίλερ με την κόντρα Τσίπρα- Καμ­μέ­νου για το θέμα του Γιάννη Μουζάλα φαί­νε­ται μεν να λήγει αισίως αλλά απο­κα­λύ­πτει αυτό που τόσο καιρό επι­θυ­μεί η κυβέρ­νηση να κρύψει όπως-όπως, κάτω από το χαλί: Ότι η στα­θε­ρό­τητά της κρέ­με­ται από μια κλωστή. Εν προ­κει­μένω, από τις εκρή­ξεις, επι­διώ­ξεις, ορέξεις και στο­χεύ­σεις του ελάσ­σο­νος κυβερ­νη­τι­κού εταίρου, των ΑΝΕΛ.

Μέσα σε λιγό­τε­ρες από 24 ώρες, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ έγιναν μπίλιες, αντάλ­λα­ξαν βαριά τελε­σί­γραφα, απειλές και αιτιά­σεις, τα ξανα­βρή­καν, αγα­πή­θη­καν και ξανά προς τη “δόξα” τραβούν. Στο μεσο­διά­στημα όμως, εμπε­δώ­θηκε – εντός και εκτός Ελλάδος- ότι η εσω­τε­ρική πολι­τική σκηνή μπορεί να πάρει φωτιά ανά πάσα ώρα και στιγμή, δια …ασή­μα­ντον αφορμή μα με εξαι­ρε­τικά σημα­ντι­κές προ­ε­κτά­σεις.

Κι αν “ους η εξουσία συνέ­ζευξε, Μου­ζά­λας μη χωρι­ζέτω” φαί­νε­ται να προ­κρί­νε­ται προς το παρόν, είναι βέβαιον πως το γυαλί μεταξύ Τσίπρα- Καμ­μέ­νου εμφα­νί­ζει ρωγμές που κανείς πλέον δεν μπορεί να προ­βλέ­ψει με βεβαιό­τητα εάν και πότε θα σπάσει.

Αυτή την ώρα και εν όψει της προ ημε­ρη­σίας συζή­τηση στη Βουλή για τις εξε­λί­ξεις στη Δικαιο­σύνη και τη δια­φθορά, ΑΝΕΛ και ΣΥΡΙΖΑ ξανα­ε­νώ­νουν τις δυνά­μεις τους σε μια από­πειρα καθείς να κερ­δί­σει για το ακρο­α­τή­ριό του τα περισ­σό­τερα επι­κοι­νω­νιακά οφέλη: Η μεν Κου­μουν­δού­ρου ότι “ματώνει” μεν για τη δια­πραγ­μά­τευση αλλά θα προ­χω­ρή­σει σε “κάθαρση” του δημο­σίου βίου μέχρι τέλους, οι δε ΑΝΕΛ , να ικα­νο­ποι­ή­σουν το δικό τους (ακρο)δεξιό ακρο­α­τή­ριο που κατά βάση ενθου­σιά­ζε­ται με τις θεωρίες συνω­μο­σίας περί δια­πλο­κής και λοιπών δαι­μο­νίων, ότι απο­τε­λεί ισχυρό πυλώνα της προ­σπά­θειας τούτης.

Μόλις και τα βεγ­γα­λικά τούτα σωθούν, η ιδια­ζό­ντως σκληρή μνη­μο­νιακή πραγ­μα­τι­κό­τητα θα είναι και πάλι παρούσα, ζητώ­ντας από αμφό­τε­ρους τους εταί­ρους, να τη δια­χει­ρι­στούν, χωρίς να είναι πλέον απα­ραι­τή­τως “εις σάρκα μια”.

Τα σενάρια που εξε­τά­ζο­νται από την κυβέρ­νηση για ορι­στική απορ­ρό­φηση των κρα­δα­σμών μετά τον ενδο­κυ­βερ­νη­τικό χαμό για τη γκάφα Μουζάλα, είναι ένας έστω και “μίνι” ανα­σχη­μα­τι­σμός μετά το κλεί­σιμο της αξιο­λό­γη­σης που θα προσ­δώ­σει και νέα πνοή στο κυβερ­νη­τικό σχήμα.

Με τον Γιάννη Μουζάλα να δια­τη­ρεί το πόστο του ως ανα­πλη­ρω­τής ΥΠΕΣ; Είναι αυτό για το οποίο δίνει μάχη η Κου­μουν­δού­ρου και σχεδόν προ­ε­ξο­φλεί. Θα ανα­γκα­στεί πάντως στην περί­πτωση τούτη να “ανταλ­λά­ξει” την παρα­χώ­ρηση του Καμ­μέ­νου με κάτι εξαρ­γυ­ρώ­σιμο για τους ΑΝΕΛ. Ενδε­χο­μέ­νως την τοπο­θέ­τηση και ενός δικού τους στε­λέ­χους στη δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού. Ή μια αριθ­μη­τική αύξηση της συμ­με­το­χής τους στο κυβερ­νη­τικό σχήμα.

Ο ανα­σχη­μα­τι­σμός πάντως φέρεται να είναι σχεδόν απο­φα­σι­σμέ­νος και όχι μόνο για λόγους απο­κα­τά­στα­σης της ενδο­κυ­βερ­νη­τι­κής τάξης: Ακού­γε­ται εντόνως, ότι αυτός θα σημα­το­δο­τή­σει και τη διεύ­ρυνση του ΣΥΡΙΖΑ προς το Κέντρο, με πρόσωπα μη ενεργώς πολι­τικά μεν, αλλά σημα­τω­ρούς του σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κού χώρου.

Εφη­με­ρίδα Κεφά­λαιο