ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Απογοητευμένοι οι εγκλωβισμένοι της Ειδομένης από τις αποφάσεις της ΕΕ

news room 1 λεπτό ανάγνωση
μετανάστες

Αμη­χα­νία και πολλά ερω­τή­ματα σχετικά με το τι θα γίνει από εδώ και πέρα κυριαρ­χούν στην Ειδο­μένη, μία ημέρα μετά τη συμ­φω­νία ΕΕ-Τουρκίας για το προ­σφυ­γικό.

Πολλοί ήταν αυτοί που πίστευαν ως την τελευ­ταία στιγμή πως κάτι θα γίνει και οι Ευρω­παίοι ηγέτες θα άνοιγαν, με τις απο­φά­σεις τους, την πύλη στην ουδέ­τερη ζώνη Ελλάδας-ΠΓΔΜ προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σουν να συνε­χί­σουν το ταξίδι τους.

«Ήρθαμε ως εδώ γιατί πιστεύ­αμε πως στην Ευρώπη θα βρούμε ελευ­θε­ρία. Αντ’ αυτού βρε­θή­καμε εγκλω­βι­σμέ­νοι στην Ειδο­μένη, χωρίς να ξέρουμε αν θα μπο­ρέ­σουμε τελικά ποτέ να φτά­σουμε στον προ­ο­ρι­σμό μας» λέει ο 23χρονος Χάλεντ, από το Χαλέπι της Συρίας, που θέλει να πάει στη Γερ­μα­νία, να σπου­δά­σει και να ζήσει «μια φυσιο­λο­γική ζωή όπως όλοι».

Απο­γοη­τευ­μέ­νος από την εξέλιξη του ταξι­διού του δηλώνει και ο 25χρονος Χοσάμ από τη Συρία, ο οποίος κάθε μέρα στή­νε­ται πάνω στις σιδη­ρο­δρο­μι­κές γραμμές και κρα­τώ­ντας χαρ­τό­νια με δια­φο­ρε­τικά συν­θή­ματα, μαζί με κάποιους συμπα­τριώ­τες του, προ­σπα­θούν να στρέ­ψουν τα βλέμ­ματα του κόσμου πάνω στο πρό­βλημά τους.

«Γλι­τώ­σαμε από τον πόλεμο, με κάνετε όμως να εύχομαι να μην τα είχα κατα­φέ­ρει» έγραφε ένα απ’ αυτό λίγες ημέρες πριν, ενώ χθες, όταν οι ηγέτες της ΕΕ συνε­δρί­α­ζαν για το μέλλον των χιλιά­δων προ­σφύ­γων στην Ειδο­μένη και αλλού, κρα­τούσε ένα χαρτόνι που έδειχνε σβη­σμένη μία – μία τις ημέρες που είναι στον καταυ­λι­σμό.

Η Φάτιμα είναι, επίσης, από τη Συρία και θέλει να πάει -όπως οι περισσότεροι- στη Γερ­μα­νία για να δώσει «μια δεύτερη ευκαι­ρία στη ζωή» στα παιδιά της, όπως λέει στο Αθη­ναϊκό Πρα­κτο­ρείο.

«Είμαι απο­γοη­τευ­μένη με την Ευρώπη. Περί­μενα πως τα σύνορα θα ανοί­ξουν. Περί­μενα πως η Μέρκελ θα κατά­φερνε να μας απε­γκλω­βί­σει» σημειώ­νει, ενώ ευχα­ρι­στεί τον ελλη­νικό λαό για την αγάπη με την οποία τούς έχει περι­βάλ­λει. «Οι Έλληνες δίνουν και την ψυχή τους για εμάς. Τι άλλο θα μπο­ρού­σαμε να ζητή­σουμε απ’ αυτούς;».

Όσο για το πρό­γραμμα μετε­γκα­τά­στα­σης που τούς δίνει μια ευκαι­ρία να βρεθούν στην Ευρώπη; Άλλοι το βλέπουν ως διέξοδο, όπως η 16χρονη Χάγια και η μητέρα της, που ετοι­μά­ζουν τα πράγ­ματά τους προ­κει­μέ­νου να πάνε στην Αθήνα και να προ­σπα­θή­σουν, μέσω αυτής της οδού, να επα­νε­νω­θούν με την υπό­λοιπη οικο­γέ­νεια.

Άλλοι, ωστόσο, όπως ο Άχμεντ από το Ιράκ λέει πως δεν θέλει άλλοι να απο­φα­σί­σουν το μέλλον του για αυτόν. «Δεν θέλω να πάρουν άλλοι την απόφαση για το πού θα πάω μετά από εδώ» λέει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Μου­δια­σμέ­νοι από τις εξε­λί­ξεις, οι περισ­σό­τε­ροι πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες που ζουν τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες στην Ειδο­μένη προ­σπα­θού­σαν να προ­στα­τευ­τούν το πρωί από τον δυνατό αέρα που φυσούσε, ενώ κάποιοι σχη­μά­τι­ζαν πηγα­δά­κια και συζη­τού­σαν τις εξε­λί­ξεις.

Το ΒΗΜΑ

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.