Ποιοι έχουν δικαίωμα επιστροφής στο Δημόσιο – Η νέα νομοθετική ρύθμιση

Το «πράσινο φως» ανάβει νομο­θε­τική ρύθμιση που προωθεί η κυβέρ­νηση, δίνο­ντας τη δυνα­τό­τητα σε χιλιά­δες υπαλ­λή­λους να υπο­βάλ­λουν κάθε χρόνο αίτηση για παρά­ταση της παρα­μο­νής τους (το πολύ μέχρι το 67ο έτος), ενώ επι­τρέ­πει και την επι­στροφή όσων απο­χώ­ρη­σαν μέσα στο 2015 με τον ίδιο τρόπο (με αυτο­δί­καιη λύση της υπαλ­λη­λι­κής σχέσης).

Σύμφωνα με το ρεπορ­τάζ του Εθνους, στο Δημόσιο θα μπορούν να παρα­μεί­νουν έως και για 5 ακόμα χρόνια οι υπάλ­λη­λοι που προ­βλε­πό­ταν να φύγουν αυτο­δι­καίως λόγω συμπλή­ρω­σης του 60ού έτους της ηλικίας τους με 35ετή υπη­ρε­σία.

Την ίδια στιγμή προ­ω­θεί­ται στο ίδιο νομο­σχέ­διο άλλη νομο­θε­τική ρύθμιση που αυξάνει υπο­χρε­ω­τικά τη θητεία των δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων, από την αυτο­δί­καιη λύση της υπη­ρε­σίας στο 60ο έτος με 35ετία στο 65ο έτος με 40ετία. Αν δεν συμπλη­ρώ­νε­ται η 40ετής συντά­ξιμη δημόσια υπη­ρε­σία η αυτο­δί­καιη απόλυση θα έρχεται στο 67ο έτος της ηλικίας.

Οι δύο νέες ρυθ­μί­σεις έρχο­νται να τρο­πο­ποι­ή­σουν τις αντί­στοι­χες δια­τά­ξεις των δύο κωδίκων του (ν. 3528/07 για τους δημό­σιος υπαλ­λή­λους και τους ν. 2812/00 για τους δικα­στι­κούς) σε ικα­νο­ποί­ηση σχε­τι­κών αιτη­μά­των από ομάδες απο­χω­ρού­ντων που δεν επι­θυ­μού­σαν να βγουν άμεσα στη σύνταξη και να χάσουν σημα­ντι­κές απο­δο­χές λόγω του σοβαρού περιο­ρι­σμού του ύψους των συντά­ξεων.

Ωστόσο η δια­φο­ρε­τική μετα­χεί­ριση των δύο κλάδων έχει προ­κα­λέ­σει ανα­στά­τωση και δια­μαρ­τυ­ρίες για παρα­βί­αση της ισό­τη­τας και θεμε­λιω­μέ­νων συντα­ξιο­δο­τι­κών δικαιω­μά­των, ενώ δια­τυ­πώ­νο­νται και ενστά­σεις που σχε­τί­ζο­νται με την αύξηση του δημο­σιο­νο­μι­κού κόστους, καθώς αφορά στην παρά­ταση των υψη­λό­τε­ρων απο­δο­χών, δια­βο­λί­ζο­ντας την δυνα­τό­τητα πρό­σλη­ψης νέων.

Το πρό­βλημα στο Δημόσιο προ­έ­κυψε με κάποιες χιλιά­δες υπαλ­λή­λους που «έπεσαν» στα τέλη του 2015 –και θα «πέσουν» το επόμενο διάστημα-στην εφαρ­μογή της αυτο­δί­καιης λύσης της υπη­ρε­σίας τους στο 60ο έτος με 35ετία όπως ορίζει μέχρι τώρα ο υπαλ­λη­λι­κός κώδικας.

Σε πρώτη φάση –σύμφωνα με εκτι­μή­σεις – αφορά σε περίπου 3.000 υπαλ­λή­λους που θα έπρεπε να φύγουν μέσα στο 2016 και οι οποίοι μολο­νότι μπο­ρού­σαν να φύγουν νωρί­τερα είχαν ανα­στεί­λει τη «φυγή» τους από το δημόσιο, αφού στην πράξη προ­τι­μού­σαν τις μεγα­λύ­τε­ρες εν ενερ­γεία απο­δο­χές από τις «κομ­μέ­νες» συντά­ξεις.

Το ζήτημα-που τα αμέσως επόμενα χρόνια θα αφο­ρούσε πάνω από 15.000 υπαλλήλους-είχε επι­ση­μαν­θεί και κατά την ψήφιση του ν. 4365/15 που αύξησε τα όρια ηλικίας. Πολλές ομάδες ζήτησαν πιε­στικά την αλλαγή του Κώδικα, αφού επέ­λε­ξαν να παρα­μεί­νουν και τώρα κιν­δυ­νεύ­ουν να βρεθούν στον αέρα, εκτός υπη­ρε­σίας.

Παράλ­ληλα, με τον νέο τρόπο υπο­λο­γι­σμού των συντά­ξεων θα ήταν ακόμα περισ­σό­τερο χαμένοι όσοι εισέ­πρατ­ταν και κάποια επι­δό­ματα σε θέσεις ευθύνης, υπάλ­λη­λοι του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών κλπ

Η νέα ρύθμιση προ­βλέ­πει τη δυνα­τό­τητα υπο­βο­λής αίτησης παρα­μο­νής 6 μήνες πριν από τη συμπλή­ρω­σης της 35ετίας και του ορίου ηλικίας. Για την παρα­μονή το πολύ έως 5 έτη και έως τη συμπλή­ρωση του 67ου έτους, θα απο­φα­σί­ζει κάθε χρόνο ο αρμό­διος υπουρ­γός ανάλογα και με τις ανάγκες της υπη­ρε­σίας.

Παράλ­ληλα προ­βλέ­πε­ται η δυνα­τό­τητα να επα­νέλ­θουν στην υπη­ρε­σία όσοι έφυγαν το 2015 αλλά και όσοι φύγουν μέχρι να αρχίσει να ισχύει η νέα ρύθμιση με την ψήφισή της στη βουλή , εφόσον υπο­βάλ­λουν σχετική αίτηση μέσα σε 15νθήμερη προ­θε­σμία από τη δημο­σί­ευση του νομού στο ΦΕΚ .

Όμως στους δικα­στι­κούς υπαλ­λή­λους προ­βλέ­πε­ται στο ίδιο νομο­σχέ­διο η αυτο­δί­καιη απόλυση στα 67 και κατ’ εξαί­ρεση με τη συμπλή­ρωση του 65ου έτους και 40ετούς πραγ­μα­τι­κής συντά­ξι­μης υπη­ρε­σίας η οποίας εφόσον δεν έχει συμπλη­ρω­θεί, θα οδη­γή­σει σε παρα­μονή μέχρι το 67ο έτος.

Η υπο­χρε­ω­τική πρό­βλεψη της παρα­μο­νής δημιουρ­γεί – σύμφωνα με νομικούς-συνθήκες ανι­σό­τη­τας και καθιστά ανε­νεργά ώριμα συντα­ξιο­δο­τικά δικαιώ­ματα. Είναι μάλιστα άγνωστο αν οι σχε­τι­κές ρυθ­μί­σεις περά­σουν από προη­γού­μενη δια­δι­κα­σία δικα­στι­κής γνω­μο­δό­τη­σης, λόγω του έμμεσου συντα­ξιο­δο­τι­κού χαρα­κτήρα τους, ώστε να κριθούν συνταγ­μα­τικά ζητή­ματα που δημιουρ­γού­νται.

Πηγή: Εθνος