Τι περιμένει τον κόσμο το 2016

Αλλή μια χρο­νιά με προ­κλή­σεις ξε­κί­νη­σε. Τι έρ­χε­ται στην πα­γκό­σμια οι­κο­νο­μία και πώς θα κι­νη­θεί το πε­τρέ­λαιο. Πόσο επι­σφα­λής είναι η θέση της Μέρ­κελ και που οδη­γεί­ται η κα­τά­στα­ση στη Συρία. Ποιος θα εκλε­γεί νέος πρό­ε­δρος στις ΗΠΑ και πόσο πι­θα­νό είναι το Brexit.

Μια νέα χρο­νιά αρ­χί­ζει και οι Financial Times για μια ακόμη φορά εν­δί­δουν στην ιε­ρο­τε­λε­στία των προ­βλέ­ψε­ων για τους 12 μήνες που έρ­χο­νται. Οι ει­δι­κοί και οι σχο­λια­στές μας αφή­νουν στην άκρη τη σύ­νε­ση και προ­βλέ­πουν τι θα συμ­βεί σε όλα, από τις αμε­ρι­κα­νι­κές προ­ε­δρι­κές εκλο­γές μέχρι το Euro 2016 στο πο­δό­σφαι­ρο.

Μια σύ­ντο­μη κρι­τι­κή για το πώς τα πήγαν πέ­ρυ­σι. Ο Ed Crooks προ­έ­βλε­ψε σωστά ότι η τιμή του πε­τρε­λαί­ου θα έπε­φτε κι άλλο, μια γεν­ναία πρό­βλε­ψη στα τέλη ενός έτους κατά το οποίο η τιμή είχε ήδη πέσει στα μισά. Ο Martin Wolf εκτί­μη­σε πως η ΕΚΤ θα υιο­θε­τού­σε πλήρη πο­σο­τι­κή χα­λά­ρω­ση, το οποίο συ­νέ­βη. Ο Clive Cookson σωστά απε­φάν­θη πως ο Έμπο­λα θα εξα­λει­φό­ταν στη δυ­τι­κή Αφρι­κή μέχρι τα τέλη του 2015. Ο Gideon Rachman υπο­στή­ρι­ξε ότι ο Βλα­ντι­μίρ Πού­τιν δεν θα προ­σαρ­τού­σε πε­ραι­τέ­ρω εδάφη σε Ου­κρα­νία και Ευ­ρώ­πη. Δεν το έλε­γαν πολ­λοί αυτό στα τέλη του 2014.

Σε ένα πράγ­μα πέ­σα­με έξω. Ο Jonathan Ford ήταν ανά­με­σα σε πολ­λούς που υπέ­θε­σαν ότι οι βρε­τα­νι­κές γε­νι­κές εκλο­γές θα τε­λεί­ω­ναν με ένα κοι­νο­βού­λιο χωρίς από­λυ­τη πλειο­ψη­φία κά­ποιου κόμ­μα­τος (έφτα­σε μέχρι να προ­βλέ­ψει μια εθνι­κή κυ­βέρ­νη­ση). Αλ­λιώς, το λάθος μας την πε­ρα­σμέ­νη χρο­νιά δεν ήταν στις απα­ντή­σεις που δώ­σα­με, αλλά στις ερω­τή­σεις που δεν κά­να­με. Δεν προ­βλέ­ψα­με ένα κύμα τρο­μο­κρα­τί­ας υπό το Ισλα­μι­κό Κρά­τος στη Γαλ­λία, ότι η Ρωσία θα προ­χω­ρού­σε σε στρα­τιω­τι­κή δράση στη Συρία και πως η με­τα­να­στευ­τι­κή κρίση θα εξε­λισ­σό­ταν σε σο­βα­ρή απει­λή για την ΕΕ. Και το 2016, θα συμ­βούν γε­γο­νό­τα που ακόμα είναι πέρα της φα­ντα­σί­ας μας.

Θα κερ­δί­σει η Χί­λα­ρι Κλί­ντον τις αμε­ρι­κα­νι­κές προ­ε­δρι­κές εκλο­γές;

Ναι. Θα είναι μια εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση με σκα­μπα­νε­βά­σμα­τα – και η χει­ρό­τε­ρη που θα θυ­μό­μα­στε. Η κ. Κλί­ντον θα δια­πο­μπευ­θεί από το Ρε­που­μπλι­κά­νο αντί­πα­λό της, Τεντ Κρουζ, για τα ελατ­τώ­μα­τα του χα­ρα­κτή­ρα της και τις αδυ­να­μί­ες της ένα­ντι των εχθρών της Αμε­ρι­κής. Ένα με­γά­λος μέρος του εκλο­γι­κού σώ­μα­τος θα κρα­τή­σει το όνομα Κλί­ντον ως έμ­βλη­μα όλων των κακών –και της δια­φθο­ράς- στη ση­με­ρι­νή Αμε­ρι­κή. Αλλά και πάλι, οι εκλο­γές κερ­δί­ζο­νται στο κέ­ντρο, ή ό,τι έχει μεί­νει από αυτό, και ο κ. Κρουζ θα είναι πολύ πιο δεξιά από το μέσο ψη­φο­φό­ρο για να κα­τα­φέ­ρει να μπει στο Λευκό Οίκο. Παρά τις δυ­σά­ρε­στα μι­κρές δια­φο­ρές που κα­τα­δει­κνύ­ουν οι δη­μο­σκο­πή­σεις, η κ. Κλί­ντον θα κερ­δί­σει σα­ρω­τι­κά το σώμα των εκλε­κτό­ρων. Οι Δη­μο­κρα­τι­κοί θα ξα­να­πά­ρουν τη Γε­ρου­σία. Αλλά θα ξε­κι­νή­σει τη θη­τεία της σε μια εξαι­ρε­τι­κά πο­λω­μέ­νη Ουά­σινγ­κτον. Δεν θα υπάρ­ξει «μήνας του μέ­λι­τος». (Edward Luce)

Θα απο­χω­ρή­σει η Βρε­τα­νία από την ΕΕ με το δη­μο­ψή­φι­σμα που ανα­μέ­νε­ται το 2016;

Όχι. Η Βρε­τα­νία θα ψη­φί­σει υπέρ της πα­ρα­μο­νής στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Όχι με μια αί­σθη­ση εν­θου­σια­σμού ή έξα­ψης, αλλά επει­δή η έμ­φυ­τη κοινή λο­γι­κή των Βρε­τα­νών ψη­φο­φό­ρων τε­λι­κά θα πρυ­τα­νεύ­σει. Ξε­χά­στε τα τε­χνι­κά επι­χει­ρή­μα­τα για το αν ο Ντέι­βιντ Κά­με­ρον θα κα­τα­φέ­ρει να εξα­σφα­λί­σει μια καλή συμ­φω­νία στην επα­να­δια­πραγ­μά­τευ­σή του ή για το αν το Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο εξα­σφα­λί­σει την επι­στρο­φή της συ­νει­σφο­ράς του στις Βρυ­ξέλ­λες με αυ­ξη­μέ­νες επεν­δύ­σεις και εμπό­ριο. Εξε­τά­στε αντ’ αυτού τους πρω­τα­γω­νι­στές των δύο πλευ­ρών. Στο τέλος, οι ψη­φο­φό­ροι θα δια­λέ­ξουν με­τα­ξύ της ήρε­μης λο­γι­κής του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού Τζον Μέι­τζορ και του λαϊ­κι­σμού του Νάι­τζελ Φά­ρατζ του Κόμ­μα­τος Ανε­ξαρ­τη­σί­ας (UKIP). Εγώ πο­ντά­ρω στον κ. Μέι­τζορ. Αν κάνω λάθος, η Βρε­τα­νία θα αντι­με­τω­πί­σει πραγ­μα­τι­κά τα­ρα­χώ­δεις και­ρούς. (Philip Stephens).

Θα είναι ακόμη στην εξου­σία ο Μπα­σάρ αλ Άσαντ, σε 12 μήνες από σή­με­ρα;

Ναι. Ο Άσαντ θα πα­ρα­μεί­νει ονο­μα­στι­κά πρό­ε­δρος της Συ­ρί­ας το 2016, ακόμη κι αν στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα έχει ήδη με­τα­τρα­πεί στο με­γα­λύ­τε­ρο πο­λέ­μαρ­χο αντί για κυ­βερ­νή­τη κρά­τους. Από στρα­τιω­τι­κή άποψη, έχει ενι­σχυ­θεί από τη ρω­σι­κή στρα­τιω­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση που έχει στο­χο­ποι­ή­σει τους αντάρ­τες εχθρούς του. Από πο­λι­τι­κή άποψη, ένα αμε­ρι­κα­νο­ρω­σι­κό σχέ­διο που συμ­φω­νή­θη­κε τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες ορα­μα­τί­ζε­ται μια 18μηνη με­τά­βα­ση και είναι φορ­τω­μέ­νο κιν­δύ­νους. Ακόμη και στην πε­ρί­πτω­ση που μια ει­ρη­νευ­τι­κή δια­δι­κα­σία κερ­δί­σει ισχύ, ο κ. Άσαντ θα κάνει ό,τι μπο­ρεί ώστε να κα­θυ­στε­ρή­σει και να πα­ρα­μεί­νει στη θέση ισχύ­ος του στη Δα­μα­σκό. (Roula Khalaf).

Θα αυ­ξή­σει τε­λι­κά η Τρά­πε­ζα της Αγ­γλί­ας τα επι­τό­κια το 2016;

Όχι. Η Τρά­πε­ζα της Αγ­γλί­ας θα φλερ­τά­ρει με αυ­ξή­σεις στα επι­τό­κια κατά το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του 2016, θα τσι­γκλή­σει, αλλά στο τέλος δε θα κάνει τα λόγια της πράξη. Έχει βά­σι­μους λό­γους για να απο­φύ­γει μια τέ­τοια από­φα­ση. Ο πλη­θω­ρι­σμός θα ανέ­βει από το μηδέν πολύ αργά, η ανά­πτυ­ξη των μι­σθών είναι αδύ­να­μη. Οι τιμές του πε­τρε­λαί­ου ακόμη πιο αδύ­να­μες και η μεί­ω­ση του ελ­λείμ­μα­τος θα απο­τρέ­ψει μια ρα­γδαία ανά­καμ­ψη. Η Τρά­πε­ζα της Αγ­γλί­ας είναι πρό­θυ­μη να δο­κι­μά­σει πρώτα τις νέες δυ­νά­μεις της για πε­ριο­ρι­σμό της πί­στω­σης, πριν αρ­χί­σει να σκέ­φτε­ται τα επι­τό­κια. Οι συ­νέ­πειες μιας πε­ριό­δου υψη­λό­τε­ρου από τον στόχο πλη­θω­ρι­σμού είναι επί­σης πε­ριο­ρι­σμέ­νες. Αρ­γό­τε­ρα μέσα στο έτος, η Τρά­πε­ζα της Αγ­γλί­ας μπο­ρεί να απο­φα­σί­σει να δρά­σει, αλλά ακόμη κι έτσι, δε θα έκανε με­γά­λη δια­φο­ρά. Σε ό,τι αφορά στα επι­τό­κια, η Βρε­τα­νία θα είναι αυτό που ο διοι­κη­τής Μαρκ Κάρ­νεϊ ονο­μά­ζει κόσμο «σε χα­μη­λά επί­πε­δα για πολύ καιρό», για πιο πολύ καιρό από το 2016. (Chris Giles)

Θα ζη­τή­σει του­λά­χι­στον ένα μέλος του G20, πρό­γραμ­μα αρω­γής του ΔΝΤ το 2016;

Ναι. Στο πλαί­σιο της G20, κα­νέ­να από τα ανε­πτυγ­μέ­να μέλη δε θα χρεια­στεί διά­σω­ση. Μο­να­δι­κός πι­θα­νός υπο­ψή­φιος είναι η Ιτα­λία, δε­δο­μέ­νου του υψη­λού δη­μό­σιου χρέ­ους της. Αλλά η υπο­στή­ρι­ξη της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας, πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης, την προ­στα­τεύ­ει.

Η G20 πε­ρι­λαμ­βά­νει επί­σης 10 ανα­δυό­με­νες οι­κο­νο­μί­ες. Κά­ποιες κλο­νί­ζο­νται από από­το­μες πτώ­σεις στις τιμές των εμπο­ρευ­μά­των (η Αρ­γε­ντι­νή, η Ρωσία και η Σα­ου­δι­κή Αρα­βία απο­τε­λούν κύρια πα­ρα­δείγ­μα­τα). Κά­ποιες έχουν ση­μα­ντι­κά ελ­λείμ­μα­τα τρε­χου­σών συ­ναλ­λα­γών (η Σα­ου­δι­κή Αρα­βία πάλι έρ­χε­ται στο μυαλό, μαζί με τη Βρα­ζι­λία και την Νότια Αφρι­κή). Τόσο η Ινδία όσο και η Νότια Αφρι­κή έχουν αρ­κε­τά υψηλά δη­μο­σιο­νο­μι­κά ελ­λείμ­μα­τα. Άλλοι, όπως η Βρα­ζι­λία έχουν μι­κρό­τε­ρο έλ­λειμ­μα αλλά ένα ευ­μέ­γε­θες βάρος δη­μό­σιου χρέ­ους. Οι χώρες που πλη­ρούν όλα τα κρι­τή­ρια για αστά­θεια είναι η Αρ­γε­ντι­νή, η Νότια Αφρι­κή και η Βρα­ζι­λία. Υπό πίεση, αυτές οι χώρες άλ­λα­ξαν πρό­σφα­τα υπουρ­γούς Οι­κο­νο­μι­κών. Η Αρ­γε­ντι­νή έχει μια νέα κυ­βέρ­νη­ση που υπό­σχε­ται νέα προ­σέγ­γι­ση. Το ΔΝΤ είναι έτοι­μο. Θα του ζη­τή­σει βο­ή­θεια του­λά­χι­στον μία από αυτές τις χώρες; Φαί­νε­ται πι­θα­νό (του Martin Wolf)

Θα απαγ­γελ­θούν κα­τη­γο­ρί­ες κατά της Ντίλ­μα Ρού­σεφ της Βρα­ζι­λί­ας, πριν ξε­κι­νή­σουν οι Ολυ­μπια­κοί Αγώ­νες στο Ρίο;

Όχι. Αλλά θα είναι αμ­φί­βο­λο μέχρι την τε­λευ­ταία στιγ­μή. Προς το παρόν, η κ. Ρού­σεφ πι­θα­νώς έχει αρ­κε­τή υπο­στή­ρι­ξη στο Κο­γκρέ­σο ώστε να στα­μα­τή­σει τη δια­δι­κα­σία. Αλλά όσο πιο πολύ περνά ο και­ρός, τόσο επι­δει­νώ­νε­ται η ύφεση της χώρας και τόσο πιο αδύ­να­μη κα­θί­στα­ται η πο­λι­τι­κής στή­ρι­ξη που απο­λαμ­βά­νει. Οι δια­δι­κα­σί­ες των κα­τη­γο­ριών, ακόμη και αν η Βουλή των Αντι­προ­σώ­πων ψη­φί­σει υπέρ του να προ­χω­ρή­σουν, πι­θα­νό­τη­τα δε θα ξε­κι­νή­σουν πριν τις 10 Φε­βρουα­ρί­ου. Αν υπο­θέ­σου­με πως η αλ­λη­λου­χία των πο­λύ­πλο­κων δια­δι­κα­σιών θα πάρει το πλή­ρες διά­στη­μα των 180 ημε­ρών, οι κα­τη­γο­ρί­ες μπο­ρεί να απαγ­γελ­θούν στην κ. Ρού­σεφ στα μέσα Αυ­γού­στου. Αυτό μπο­ρεί να είναι αφού ξε­κι­νή­σουν επί­ση­μα οι Ολυ­μπια­κοί Αγώ­νες στις 5 Αυ­γού­στου, αλλά, και πάλι πριν τον τε­λι­κό του άλ­μα­τος εις ύψος στις 16 Αυ­γού­στου. (του John Paul Rathbone)

Θα είναι κα­γκε­λά­ριος της Γερ­μα­νί­ας η Άν­γκε­λα Μέρ­κελ στα τέλη του έτους;

Όχι. Αν και το 2015 τε­λεί­ω­σε με την κ. Μέρ­κελ να λαμ­βά­νει εν­θου­σιώ­δεις επευ­φη­μί­ες στο συ­νέ­δριο του κυ­βερ­νό­ντος χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τι­κού κόμ­μα­τός της (CDU), το 2016 πι­θα­νώς θα δει το τέλος της μα­κράς κυ­ριαρ­χί­ας της κα­γκε­λα­ρί­ου. Οι επευ­φη­μί­ες έμοια­ζαν με κα­θο­ρι­στι­κή από­δει­ξη πως η θέση της είναι ασφα­λής –παρά τις πιέ­σεις που προ­κά­λε­σε η άφιξη πε­ρί­που ενός εκα­τομ­μυ­ρί­ου προ­σφύ­γων στη Γερ­μα­νία το 2015. Αλλά η κ. Μέρ­κελ έχει πλέον υπο­σχε­θεί πως θα μειώ­σει τις ροές των προ­σφύ­γων κατά το επό­με­νο έτος. Αυτό εν­δε­χο­μέ­νως θα απο­δει­χθεί ακα­τόρ­θω­το καθώς απελ­πι­σμέ­νοι με­τα­νά­στες, με τη βο­ή­θεια των εμπό­ρων αν­θρώ­πων, συ­νε­χί­ζουν να εισ­ρέ­ουν.

Ο θαυ­μα­σμός για το κου­ρά­γιο και την ηθική ηγε­τι­κή ικα­νό­τη­τα της κα­γκε­λα­ρί­ου θα δώσει τη θέση του στην αβε­βαιό­τη­τα και τη δυ­σα­ρέ­σκεια. Κρί­σι­μο ση­μείο μπο­ρεί να στα­θεί μια ανταρ­σία των πε­ρι­φε­ρεια­κών κυ­βερ­νή­σε­ων, που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν τους εαυ­τούς τους ανί­κα­νες να δια­χει­ρι­στούν τα νού­με­ρα. Αυτό με τη σειρά του, τε­λι­κά θα προ­κα­λού­σε μια πρό­κλη­ση για την κα­γκε­λά­ριο από τους κόλ­πους του CDU, κα­θι­στώ­ντας τις θέ­σεις της αβά­σι­μες. (του Gideon Rachman).

Ποιος θα κερ­δί­σει το Euro 2016;

Το Βέλ­γιο, η κα­λύ­τε­ρη ομάδα στον κόσμο, σύμ­φω­να με την πρό­σφα­τη κα­τά­τα­ξη της FIFA. Αυτός ο κάπως ξε­πε­ρα­σμέ­νος συ­ντε­λε­στής υπερ­τι­μά την ποιό­τη­τα του Βελ­γί­ου, αλλά όχι με εξω­φρε­νι­κό τρόπο. Μέσω ενός προ­ω­θη­μέ­νου συ­στή­μα­τος εντο­πι­σμού τα­λέ­ντων και προ­πό­νη­σης -και μιας ανοι­κτό­μυα­λης πο­λι­τι­κής πο­λι­το­γρά­φη­σης για με­τα­νά­στες- αυτό το μικρό κρά­τος σε μια ετοι­μόρ­ρο­πη κα­τά­στα­ση έχει πα­ρά­γει ένα χεί­μαρ­ρο ποιο­τι­κών παι­κτών. Το Βέλ­γιο μπο­ρεί να ανα­πτύ­ξει ένα επι­θε­τι­κό τρίο από τους Eden Hazard, Kevin de Bruyne και Romelu Lukaku, αστέ­ρες της Premier League, των οποί­ων η συ­νο­λι­κή αξία αγο­ράς θα άγ­γι­ζε τα 150 εκατ. στερ­λί­νες. Η γερ­μα­νι­κή ομάδα είναι πιο πε­πει­ρα­μέ­νη, της Ισπα­νί­ας έχει πε­ρισ­σό­τε­ρη συ­νο­χή, αλλά το Βέλ­γιο έχει ελά­χι­στες ελ­λεί­ψεις σε κα­θα­ρή τε­χνι­κή ποιό­τη­τα. Με τη Γαλ­λία να φι­λο­ξε­νεί τη διορ­γά­νω­ση, υπάρ­χει επί­σης κάτι συ­να­φές με πλε­ο­νέ­κτη­μα έδρας. (του Janan Ganesh)

Θα υπο­τι­μή­σει ση­μα­ντι­κά το γουάν η Κίνα τον επό­με­νο χρόνο;

Ναι. Η Κίνα έχει βά­σι­μους λό­γους για να επι­θυ­μεί να δια­τη­ρή­σει το γουάν στα­θε­ρό ένα­ντι του δο­λα­ρί­ου το 2016 –ένα ισχυ­ρό εμπο­ρι­κό πλε­ό­να­σμα αγα­θών, τε­ρά­στια συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κά απο­θέ­μα­τα και μια επι­θυ­μία να δεί­ξει στον κόσμο ότι το νό­μι­σμά της είναι ένα αξιό­πι­στο απο­θε­μα­τι­κό νό­μι­σμα. Αλλά το γουάν είναι και πάλι πι­θα­νό να υπο­τι­μη­θεί σε πε­ρί­που επτά γουάν ανά δο­λά­ριο, από 6,48 που είναι τώρα. Η κι­νε­ζι­κή οι­κο­νο­μία ανα­μέ­νε­ται να δει του­λά­χι­στον δύο πε­ρι­κο­πές επι­το­κί­ων την επό­με­νη χρο­νιά ενώ το αμε­ρι­κά­νι­κο δο­λά­ριο στη­ρί­ζε­ται από την σύ­σφι­ξη της πο­λι­τι­κής της Fed. Αυτό θα κρα­τή­σει σε υψηλά επί­πε­δα τις εκρο­ές κε­φα­λαί­ων από την Κίνα, ασκώ­ντας κα­θο­δι­κές πιέ­σεις στο νό­μι­σμα. Η με­τα­βα­τι­κή πο­ρεία του γουάν δεν θα είναι ομαλή. Μπο­ρεί να είναι η χρο­νιά με την με­γα­λύ­τε­ρη με­τα­βλη­τό­τη­τα για το κι­νε­ζι­κό νό­μι­σμα. (του James Kynge).

Θα είναι ο Τζέ­ρε­μι Κόρ­μπιν ο ηγέ­της των Ερ­γα­τι­κών σε ένα χρόνο από τώρα;

Ναι, για αρ­κε­τούς λό­γους. Ο πρώ­τος είναι πως η πλειο­ψη­φία του κόμ­μα­τος, αν όχι οι βου­λευ­τές του, θέ­λουν να μεί­νει. Παρά τις αδύ­να­μες επι­δό­σεις των Ερ­γα­τι­κών στις δη­μο­σκο­πή­σεις, η κομ­μα­τι­κή βάση φαί­νε­ται ικα­νο­ποι­η­μέ­νη με την κα­τεύ­θυν­ση που παίρ­νει το κόμμα. Μετά είναι αυτή η εγ­γε­νής αφο­σί­ω­ση των βου­λευ­τών των Ερ­γα­τι­κών. Σε αντί­θε­ση με τους Τόρις, το κόμμα δεν διέ­πρε­ψε ποτέ στις εκ­κα­θα­ρί­σεις. Και σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, αν όπως φαί­νε­ται τώρα πι­θα­νό, ο κ. Κόρ­μπιν τρο­πο­ποι­ή­σει τους κα­νο­νι­σμούς για την εκλο­γή του αρ­χη­γού του κόμ­μα­τος ώστε να δια­σφα­λί­σει ότι θα συμ­με­τέ­χει σε μια εν­δε­χό­με­νη ψη­φο­φο­ρία, η οποια­δή­πο­τε πρό­κλη­ση δεν θα έχει καμία τύχη. Χρειά­στη­κε η ρη­το­ρι­κή δει­νό­τη­τα του Έρ­νεστ Μπέ­βιν για να οδη­γη­θεί ο τε­λευ­ταί­ος ει­ρη­νι­στής ηγέ­της των Ερ­γα­τι­κών, Τζορτζ Νάν­σμπου­ρι, στην σύ­ντα­ξη το 1935 όταν ο αρ­χη­γός των ερ­γα­τι­κών συν­δι­κά­των έπει­σε το κόμμα να αντι­στα­θεί στον φα­σι­σμό. Το ση­με­ρι­νό κόμμα των Ερ­γα­τι­κών πε­ρι­μέ­νει ακόμα έναν Μπέ­βιν. Δεν φαί­νε­ται πι­θα­νό να βρουν κά­ποιον την επό­με­νη χρο­νιά. (του Jonathan Ford).

Θα απο­τύ­χουν τα Abenomics το 2016;

Όχι. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα των Abenomics είναι ανά­μει­κτα, αλλά συ­νο­λι­κά φαί­νε­ται να έχουν κάνει πε­ρισ­σό­τε­ρο καλό παρά κακό στην ια­πω­νι­κή οι­κο­νο­μία. Αυτό θα συ­νε­χι­στεί και το 2016. Είναι αλή­θεια πως ο κε­ντρι­κός στό­χος, να φτά­σει ο πλη­θω­ρι­σμός στο 2%, χά­θη­κε. Εξαι­τί­ας της κα­τάρ­ρευ­σης της τιμής του αργού πε­τρε­λαί­ου, ο πλη­θω­ρι­σμός, κι­νεί­ται κοντά στο μηδέν. Η κυ­βέρ­νη­ση του Σίνζο Άμπε επι­δεί­νω­σε το πρό­βλη­μα αυ­ξά­νο­ντας πρό­ω­ρα τον φόρο κα­τα­νά­λω­σης, παίρ­νο­ντας χρή­μα­τα από τις τσέ­πες των πω­λη­τών ακρι­βώς την στιγ­μή που ήθελε να τα ξο­δέ­ψουν. Ωστό­σο, οι ευ­ρύ­τε­ροι στό­χοι των Abenomics έχουν πε­τύ­χει. Εξαι­ρου­μέ­νων των τιμών στην ενέρ­γεια, ο πλη­θω­ρι­σμός είναι πε­ρί­που στο 1%. Το δη­μό­σιο χρέος έχει στα­μα­τή­σει να αυ­ξά­νε­ται ως προς το ονο­μα­στι­κό ΑΕΠ. Οι εται­ρεί­ες της Ια­πω­νί­ας κα­τα­γρά­φουν κέρδη ρεκόρ. Το πρό­βλη­μα του κ. Άμπε είναι πως έχει δε­σμευ­τεί να αυ­ξή­σει ξανά τον φόρο κα­τα­νά­λω­σης το 2017. Τότε είναι που μπο­ρεί να εμ­φα­νι­στεί το πρό­βλη­μα. (του David Pilling).

Θα λά­βουν μέρος στους Ολυ­μπια­κούς του 2016 οι Ρώσοι αθλη­τές;

Ναι. Δεν υπάρ­χει η πο­λι­τι­κή βού­λη­ση να τι­μω­ρη­θεί η Ρωσία για την ανα­βί­ω­ση της μα­ζι­κής χρή­σης ανα­βο­λι­κών της επο­χής του Ψυ­χρού Πο­λέ­μου. Τον πε­ρα­σμέ­νο μήνα, έγινε η πρώτη χώρα στην ιστο­ρία που απο­βλή­θη­κε επ’ αό­ρι­στον από τις αθλη­τι­κές διορ­γα­νώ­σεις μέχρι να απο­δεί­ξει ότι είναι κα­θα­ρή. Αλλά η Μόσχα και η Δύση θέ­λουν να πε­ριο­ρί­σουν το θό­ρυ­βο από μια ανε­ξάρ­τη­τη έκ­θε­ση που πε­ρι­λάμ­βα­νε ορι­σμέ­νες από τις χει­ρό­τε­ρες πα­ρα­βά­σεις στην ιστο­ρία του αθλη­τι­σμού. Για να αγω­νι­στεί στο Ρίο, η Ρωσία πρέ­πει να απο­λύ­σει αξιω­μα­τού­χους που έλα­βαν μέρος σε προ­γράμ­μα­τα ντό­πινγκ, να επι­λύ­σει όλες τις εκ­κρε­μείς πει­θαρ­χι­κές υπο­θέ­σεις, να επα­νε­ξε­τά­σει την πο­λι­τι­κή της στο ντό­πινγκ και να απο­δεί­ξει ότι έχει προ­χω­ρή­σει σε αλ­λα­γές. Οι Ρώσοι λένε ότι αυτό θα χρεια­στεί τρεις μήνες. (του Malcom Moore).

Θα υπο­χω­ρή­σουν οι πω­λή­σεις αυ­το­κι­νή­των ντί­ζελ στην Ευ­ρώ­πη το 2016;

Ναι. Οι Ευ­ρω­παί­οι αγο­ρα­στές αυ­το­κι­νή­των είχαν ήδη αρ­χί­σει να χά­νουν τον έρωτα τους για τις μη­χα­νές ντί­ζελ και η απο­κά­λυ­ψη του Φθι­νο­πώ­ρου ότι η Volkswagen είχε το­πο­θε­τή­σει λο­γι­σμι­κό για την χει­ρα­γώ­γη­ση των ελέγ­χων εκ­πο­μπής ρύπων σε 11 εκα­τομ­μύ­ρια οχή­μα­τα θα κάνει ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη την πτώση. Η διείσ­δυ­ση των ντί­ζελ στα νέα ευ­ρω­παϊ­κά αυ­το­κί­νη­τα έφτα­σε στο από­γειο της στο 55% το 2010 και υπο­χω­ρεί γρή­γο­ρα στην Γαλ­λία, όπου οι επι­χο­ρη­γή­σεις έχουν μειω­θεί και έχει αυ­ξη­θεί ο προ­βλη­μα­τι­σμός για τις επι­πτώ­σεις στο πε­ρι­βάλ­λον. Η VW είναι ένας εξαι­ρε­τι­κά με­γά­λος κα­τα­σκευα­στής μη­χα­νών ντί­ζελ και οι πω­λή­σεις τις έπε­σαν πάνω από 20% σε αγο­ρές κλει­διά τον Νο­έμ­βριο, μετά το σκάν­δα­λο. Το 2016, το με­ρί­διο των ντί­ζελ θα συρ­ρι­κνω­θεί τόσο πολύ που θα αντι­σταθ­μί­σει την συ­νο­λι­κή ανά­πτυ­ξη στην αγορά αυ­το­κι­νή­των (του Brooke Masters).

Θα τε­λειώ­σει το brent την χρο­νιά πάνω από τα $50;

Ναι. Η αγορά πε­τρε­λαί­ου το 2015 ήταν άγρια για όποιον πε­ρί­με­νε μια γρή­γο­ρη ανά­καμ­ψη από την κα­τάρ­ρευ­ση της πε­ρα­σμέ­νης χρο­νιάς. Η αντο­χή της βιο­μη­χα­νί­ας σχι­στο­λι­θι­κού πε­τρε­λαί­ου στις ΗΠΑ και η άνο­δος της πα­ρα­γω­γής από το Ιράκ και την Σα­ου­δι­κή Αρα­βία είχαν σαν απο­τέ­λε­σμα να κα­τα­κλυ­στεί ο κό­σμος με αργό πε­τρέ­λαιο. Την επό­με­νη χρο­νιά, η άρση των κυ­ρώ­σε­ων στο Ιράν, μπο­ρεί να φέρει ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο πε­τρέ­λαιο στην αγορά. Ωστό­σο, οι οι­κο­νο­μι­κές δυ­σκο­λί­ες των πα­ρα­γω­γών πε­τρε­λαί­ου σε όλο τον κόσμο τους ανα­γκά­ζουν να ακυ­ρώ­σουν επεν­δύ­σεις και να μειώ­σουν τα προ­γράμ­μα­τα εξο­ρύ­ξε­ων, πε­ριο­ρί­ζο­ντας τις μελ­λο­ντι­κές προ­μή­θειες και ο αντί­κτυ­πος θα γίνει ορα­τός. Το brent κάτω από τα $50 το βα­ρέ­λι είναι πολύ χα­μη­λό για την βιο­μη­χα­νία για να κάνει τις επεν­δύ­σεις που χρειά­ζο­νται για να κα­λύ­ψει την αυ­ξα­νό­με­νη πα­γκό­σμια ζή­τη­ση. Εφό­σον η πα­γκό­σμια οι­κο­νο­μία δεν διο­λι­σθή­σει στην ύφεση, φαί­νε­ται πως θα είναι η χρο­νιά που το αργό πε­τρέ­λαιο θα κι­νη­θεί σε πιο βιώ­σι­μα επί­πε­δα (του Ed Crooks).

Θα δια­γρά­ψει ο Τζορτζ Όζ­μπορν τις φο­ρο­ε­λα­φρύν­σεις για τις συ­ντά­ξεις;

Ναι. Ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών του Ηνω­μέ­νου Βα­σι­λεί­ου δεν πήρε από­φα­ση τον Νο­έμ­βριο. Αλλά έστει­λε ένα ισχυ­ρό μή­νυ­μα ότι θα έρ­θουν ρι­ζι­κές αλ­λα­γές. Η προ­κα­τα­βο­λι­κή φο­ρο­ε­λά­φρυν­ση στις συ­ντα­ξιο­δο­τι­κές ει­σφο­ρές στοι­χί­ζει αυτήν την στιγ­μή στο υπουρ­γείο 50 δισ. λίρες το χρόνο. Ενας «ατο­μι­κός λο­γα­ρια­σμός απο­τα­μί­ευ­σης» θα μεί­ω­νε τον λο­γα­ρια­σμό αυτό, με τους ερ­γα­ζο­μέ­νους να έχουν πε­ρι­θώ­ρια απο­τα­μιεύ­σε­ων από το φο­ρο­λο­γη­τέο τους ει­σό­δη­μα, με την εγ­γύ­η­ση ότι θα μπο­ρούν να τα απο­σύ­ρουν χωρίς φό­ρους μόλις συ­ντα­ξιο­δο­τη­θούν. Η αλ­λα­γή θα πάρει χρό­νια για να εφαρ­μο­στεί. Οι φο­ρο­λο­γού­με­νοι μπο­ρούν να προ­ε­τοι­μα­στούν κα­τα­βάλ­λο­ντας τις μέ­γι­στες ει­σφο­ρές για συ­ντά­ξεις πριν το τέλος του φο­ρο­λο­γι­κού έτους τον Απρί­λιο – της Claer Barrett.

Θα είναι το 2016 η χρο­νιά που η ει­κο­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα θα απο­γειω­θεί;

Όχι. Αλλά θα είναι η χρο­νιά στην οποία πολ­λοί θα βιώ­σουν για πρώτη φορά αυτό που κά­ποια ημέρα θα γίνει η πιο επα­να­στα­τι­κή τε­χνο­λο­γία. Η πρώτη ει­κό­να μέσα από μια μάσκα ει­κο­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας είναι αξέ­χα­στη. Αλλά τα καλά demos δεν μπο­ρούν να χτί­σουν μια ολό­κλη­ρη βιο­μη­χα­νία. Ενώ τα παι­χνί­δια ει­κο­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας έχουν αρ­χί­σει να εμ­φα­νί­ζο­νται, υπάρ­χει έλ­λει­ψη αρ­κε­τού πε­ριε­χο­μέ­νου για κον­σό­λες. Και οι εφαρ­μο­γές που θα επι­τρέ­ψουν την χρήση της για κα­θη­με­ρι­νές δρα­στη­ριό­τη­τες – όπως η επί­σκε­ψη στο για­τρό ή μια επαγ­γελ­μα­τι­κή συ­νά­ντη­ση σε ει­κο­νι­κό χώρο – είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο στην σφαί­ρα του ονεί­ρου παρά της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Ακόμα και έτσι η τε­χνο­λο­γία είναι έτοι­μη να αιχ­μα­λω­τί­σει την φα­ντα­σία μας. Η φυ­σι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια – του Richard Waters.