Βέλη Ρέντσι κατά Μέρκελ

Ιδιαί­τερα αιχ­μη­ρός εμφα­νί­στηκε ο πρω­θυ­πουρ­γός της Ιταλίας κατά της Γερ­μα­νίας κάνο­ντας λόγο για δια­φο­ρε­τική αντι­με­τώ­πιση των χωρών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και «δεί­χνο­ντας» ευθέως την Άνγκελα Μέρκελ

Κατά τη διάρ­κεια της καθιε­ρω­μέ­νης Συνέ­ντευ­ξης Τύπου πριν την Πρω­το­χρο­νιά, ο Ιταλός πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέρ­θηκε σε δια­κρι­τική μετα­χεί­ριση και ζήτησε τον σεβασμό των κοινών ευρω­παι­κών κανόνων από όλες τις κυβερ­νή­σεις των χωρών της ένωσης και για όλα τα ζητή­ματα.

«Δεν επι­τι­θέ­μεθα στην Ευρώπη, αλλά αντι­θέ­τως την υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε» είπε χαρα­κτη­ρι­στικά ο Ρέντσι και προ­σέ­θεσε:

«Κατά την τελευ­ταία σύνοδο της ΕΕ, ρώτησα αν οι κανόνες, οι οποίοι για την Ιταλία αφορούν τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και το έλλειμμα, ισχύουν και για άλλες χώρες, με αναφορά στο εμπο­ρικό πλε­ό­να­σμα. Και θέλησα να μάθω αν οι πρω­το­βου­λίες για να κινηθεί δια­δι­κα­σία παρά­βα­σης σε βάρος της Ιταλίας, σχετικά με την ελλειπή κατα­γραφή των δακτυ­λι­κών απο­τυ­πω­μά­των των μετα­να­στών ελή­φθη­σαν και σε βάρος άλλων χωρών.

»Η προ­σω­πική μου σχέση με την καγκε­λά­ριο Μέρκελ είναι άριστη αλλά εγώ αντι­προ­σω­πεύω, πρέπει να αντι­προ­σω­πεύω, την Ιταλία. Και την ίδια στιγμή είμαι και ο πρω­θυ­πουρ­γός της πολι­τι­κής δύναμης η οποία έλαβε τις περισ­σό­τε­ρες ψήφους στις ευρω­ε­κλο­γές του 2014», τόνισε ο Ιταλός πρω­θυ­πουρ­γός.

Σε σχέση με το τελευ­ταίο έτος της δια­κυ­βέρ­νη­σής του, ο επι­κε­φα­λής της ιτα­λι­κής κυβέρ­νη­σης υπο­γράμ­μισε ότι «το ΑΕΠ παρου­σιά­ζει άνοδο, ενώ αυξή­θηκε και ο δείκτης εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών και των επι­χει­ρή­σεων, παρά μια ελαφρά πτώση μετά τις τρο­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις του Παρι­σιού».

Το 2016, σύμφωνα με τον Ματέο Ρέντσι, θα πρέπει να είναι το έτος των αξιών, με επεν­δύ­σεις στην παιδεία, στα πανε­πι­στή­μια και σε όλο το φάσμα του πολι­τι­σμού.

Σε σχέση με το μετα­να­στευ­τικό, τέλος, ο 40χρονος Ιταλός πρω­θυ­πουρ­γός δήλωσε ότι «κατά το 2015, το θέμα των απο­βι­βά­σεων μετα­να­στών μετα­τρά­πηκε σε ευρω­παϊκό πρό­βλημα» και ότι «η Ιταλία, αν γύριζε πίσω, δεν θα άλλαζε ποτέ την όλη ανθρώ­πινη προ­σέγ­γισή της, έστω κι αν αυτή μπορεί να επέφερε κάποιο σχετικό κόστος στην κυβέρ­νηση, στα γκάλοπ που μετρούν την δημο­τι­κό­τητα και την αποδοχή από μέρους των πολιτών».