“Ο Ορέστης δίδαξε τη δωρεά οργάνων”

Ο Ορέστης μας δίδαξε τη Δωρεά Οργάνων.  Σήμερα ζουν, χαί­ρο­νται κι απο­λαμ­βά­νουν τα δώρα της ζωής 7 (επτά) συνάν­θρω­ποί μας χάρις στον Ορέστη. Η ιδέα της δωρεάς οργάνων πρέπει να καθιε­ρω­θεί ως πράξη Ανθρω­πι­σμού και πολι­τι­σμού από όλους μας. Θαρ­ρα­λέα πράξη ψυχής. Δώρο ζωής για χιλιά­δες ασθε­νείς συναν­θρώ­πους μας. Θεά­ρε­στο έργο, η ύψιστη ανθρώ­πινη πράξη. Ο Ορέστης υπήρξε γεν­ναιό­δω­ρος, μεγα­λό­ψυ­χος πάντα ήθελε να προ­σφέ­ρει, να φρο­ντί­ζει…. Με τερά­στιο πλούτο του το ΕΜΕΙΣ κι όχι το ΕΓΩ δίνει και μετά το θάνατό του φυσιο­λο­γική συνέ­χεια, κάποιου που έδινε με ευσπλα­χνία, ευγέ­νεια, συμπό­νια, ανι­διο­τέ­λεια, σεβασμό, ενσυ­ναί­σθηση, με το ολό­γλυκο χαμό­γελό του. Η τελευ­ταία πράξη της ζωής του, μεγα­λειώ­δης, αξία χρι­στια­νική. Ένα μικρό ταπεινό λυχνάρι, έδωσε το φως της ζωής σε 7 συναν­θρώ­πους του. Μέσα στον ανεί­πωτο πόνο τους, οι γονείς, η αδερφή του Ορέστη, υπέ­ρο­χες μεγάλες ψυχές κατά­φε­ραν να γεφυ­ρώ­σουν τη ζωή με το θάνατο χάρις τον αλτρουι­σμό και την γεν­ναιο­δω­ρία τους. Πράξη φιλαλ­λη­λίας και αγάπης. Υπάρ­χουν όμως και εκείνοι που στη ζωή τους ενερ­γούν με απάν­θρωπη σκλη­ρό­τητα και αδια­φο­ρία χωρίς Συνεί­δηση Ηθική.

Ευλο­γη­μέ­νοι που προ­σπα­θούν να σκύψουν, να βοη­θή­σουν να ελα­φρύ­νουν τον πόνο του άλλου. Ταπει­νοί, αλη­θι­νοί, δίκαιοι, χωρίς φθόνο, αλα­ζο­νεία, υπο­κρι­σία, με ανδρεία, μικροί ήρωες, μεγάλοι όμως πρω­τα­γω­νι­στές της ζωής. Έπαιξαν κορυ­φαί­ους ρόλους και επη­ρέ­α­σαν καθο­ρι­στικά ανθρώ­πι­νες ζωές. Ζωή, Θάνατος, Ζωή… Σ’ ευχα­ρι­στούμε ΟΡΕΣΤΗ, τερά­στιε δάσκα­λεέ μας, χιλιό­μορφε Άγγελέ μας.

Μαρία