Στο εδώλιο με την κατηγορία της απάτης κατά συναυτουργία ο δήμαρχος Μεγίστης με την μητέρα του!

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των κατη­γο­ρού­με­νοι για απάτη κατά συναυ­τουρ­γία με περιου­σιακό όφελος και ζημία που υπερ­βαί­νει τα 120.000 ευρώ, θα καθί­σουν την 5η Νοεμ­βρίου 2015 ο δήμαρ­χος Μεγί­στης κ. Παύλος Πανη­γύ­ρης και η μητέρα του!!

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Δυνάμει του από 8-2-2011 συμ­βο­λαίου που συνέ­ταξε συμ­βο­λαιο­γρά­φος της Ρόδου ο κ. Πανη­γύ­ρης ως πλη­ρε­ξού­σιος, αντι­πρό­σω­πος, αντί­κλη­τος, κατ’ εντολή εξ ονό­μα­τος και για λογα­ρια­σμό της μητέρας του, δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρου­μέ­νης, δυνάμει εντολής και πλη­ρε­ξου­σιό­τη­τας που του παρα­χώ­ρησε η τελευ­ταία με το 18603/12-1-2011 πλη­ρε­ξού­σιο, με το οποίο επε­τράπη η αυτο­σύμ­βαση, μετα­βί­βασε στον εαυτό του κατά πλήρη κυριό­τητα λόγω γονικής παροχής ακίνητο εκτός σχεδίου πόλεως εκτά­σεως 9.558,92 τ.μ., στη νήσο Μεγίστη, στη θέση Αγιος Γεώρ­γιος Βουνού.

Κατά   τη    σύνταξη   του    συμ­βο­λαίου   ο   κ. Πανη­γύ­ρης, εκπρο­σω­πώ­ντας τη μητέρα του με την ανωτέρω ιδιό­τητά του, προ­κει­μέ­νου να μετα­βι­βα­στεί το ακίνητο από την δεύτερη στον πρώτο, δήλωσε ως πλη­ρε­ξού­σιος ότι το ακίνητο απέ­κτησε η μητέρα του με άτυπη δωρεά πριν από 47 έτη από το σύζυγό της Νικόλαο Πανη­γύρη και χρη­σι­κτη­σία τακτική ή έκτακτη, νεμό­μενη το ακίνητο πλέον των 47 ετών συνεχώς, ακω­λύ­τως και αδιά­κοπα με καλή πίστη, νόμιμο τίτλο και διάνοια κυρίου.

Η δήλωση, όμως, αυτή, όπως έκρινε το δικα­στικό συμ­βού­λιο, ήταν ψευδής και οι κατη­γο­ρού­με­νοι το γνώ­ρι­ζαν, καθόσον το αληθές ήταν ότι το μετα­βι­βα­σθέν ακίνητο δεν ανήκε στην παρέ­χουσα μητέρα του, διότι αυτή δεν το απέ­κτησε από άτυπη δωρεά από το σύζυγό της.

Αντί­θετα το αληθές φέρεται να ήταν ότι το ακίνητο ανήκε από το έτος 1930 στην κυριό­τητα του κ. Νικο­λάου Πιτσώνη, μετά δε το θάνατο αυτού το 1986, απέ­κτη­σαν την κυριό­τητα του ακι­νή­του ως εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι αυτού και της μετα­πο­βιω­σά­σης το έτος 1996 συζύγου του Αικα­τε­ρί­νης, χήρας Νικο­λάου Πιτσώνη, κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαι­ρέ­του έκαστος των τεσ­σά­ρων τέκνων του, ήτοι η Ευαγ­γε­λία, χήρα Βασι­λείου Χατζη­γιαν­νάκη, το γένος Νικο­λάου Πιτσώνη, η Ανα­στα­σία, συζ. Νικο­λάου Κακούλα, το γένος Νικο­λάου Πιτσώνη, η Χρυ­σα­φίνα, συζ. Παρα­σκευά Οικο­νό­μου, το γένος Νικο­λάου Πιτσώνη και ο Βλάσης Πιτσώ­νης του Νικο­λάου. Ακο­λού­θως, οι ανωτέρω κλη­ρο­νό­μοι μετα­βί­βα­σαν το ακίνητο στον πολι­τι­κώς ενά­γο­ντα κ. Νικόλαο Χατζη­γιαν­νάκη, με συμ­βό­λαιο γονικής παροχής και συμ­βό­λαιο δωρεάς (οι λοιποί) και ο πολι­τι­κώς ενάγων κατέστη έτσι κύριος του ακι­νή­του.

Η γνώση της ανα­λή­θειας της προ­α­να­φε­ρό­με­νης δήλωσης κατά τη σύνταξη του συμ­βο­λαίου γονικής παροχής φέρεται να προ­κύ­πτει καταρ­χήν από την από 17-7-1989 δήλωση του Κώστα Παρα­σκευά Μαγιάφη και του Νικο­λάου Πανη­γύρη, φερό­με­νου δικαιο­πα­ρό­χου της μητέρας του δημάρ­χου στην οποία βεβαιώ­νουν ότι το διεκ­δι­κού­μενο ακίνητο ανήκε στον Νικόλαο Πιτσώνη.

Η δήλωση αυτή υπε­γράφη σε ανύ­πο­πτο χρόνο και πριν ανα­κύ­ψει οποια­δή­ποτε αντι­δι­κία για το ακίνητο, προ­έρ­χε­ται δε από τον φερό­μενο κατά τους κατη­γο­ρου­μέ­νους δικαιο­πά­ροχο του ακι­νή­του, ο οποίος, όμως, ανα­γνω­ρί­ζει ως κύριο τον παππού του πολι­τι­κώς ενά­γο­ντος, επι­βε­βαιώ­νο­ντας έτσι τους ισχυ­ρι­σμούς του τελευ­ταίου.

Πέραν των ανωτέρω, η ανα­λή­θεια της επί­μα­χης δήλωσης ως προς την κυριό­τητα του επί­δι­κου ακι­νή­του, φέρεται να προ­κύ­πτει και από το περιε­χό­μενο της υπ’ αριθμ. κατά­θε­σης 154/2010 αίτησης ασφα­λι­στι­κών μέτρων νομής ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου που οι κατη­γο­ρού­με­νοι κατέ­θε­σαν μαζί με τους κ.κ. Χρι­στίνα Πανη­γύρη και τη Χρυ­σάνθη Πανη­γύρη, αδελφές του δημάρ­χου, στην οποία επι­κα­λέ­στη­καν ότι τυγ­χά­νουν κλη­ρο­νό­μοι κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαι­ρέ­του έκαστος του απο­βιώ­σα­ντος το έτος 2009 Νικό­λαου Πανη­γύρη, ο οποίος το έτος 1965 αγόρασε άτυπα το επίδικο αντί τιμή­μα­τος 12.000 δρχ, από το Νικόλαο Πιτσώνη.

Ήτοι επι­κα­λέ­στη­καν ότι η μητέρα τους ήταν μόνο κατά ποσοστό  εξ αδιαι­ρέ­του νομέας του ακι­νή­του εκ κλη­ρο­νο­μι­κής δια­δο­χής, ενώ στο επίμαχο συμ­βό­λαιο εμφα­νί­στηκε ως απο­κλει­στική κυρία εκ άτυπης δωρεάς.

Σύμφωνα με το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που εξέδωσε το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα σε βάρος τους, οι κατη­γο­ρού­με­νοι παρέ­στη­σαν ψευδώς εν γνώσει τους σε συμ­βο­λαιο­γράφο ότι η δεύτερη αυτών ετύγ­χανε κυρία του ακι­νή­του και με τον τρόπο αυτόν την έπεισαν να συντά­ξει το υπ’ αριθμ. 18632/2011 συμ­βό­λαιο γονικής παροχής, με το οποίο μετα­βι­βά­στηκε το ακίνητο στον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο σκο­πεύ­ο­ντας έτσι να απο­κο­μί­σει ο τελευ­ταίος παρά­νομο περιου­σιακό όφελος άνω των 120.000 ευρώ, ήτοι την κυριό­τητα του ακι­νή­του με αντί­στοιχη ζημία του πολι­τι­κώς ενά­γο­ντος.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο ανα­φέ­ρει ότι ο ισχυ­ρι­σμός των κατη­γο­ρου­μέ­νων στο απο­λο­γη­τικό τους υπό­μνημα ότι εσφαλ­μέ­νως τέθηκε στο επίμαχο συμ­βό­λαιο η δεύτερη αυτών ως κυρία του όλου ακι­νή­του αντί του 1/4 εξ αδιαι­ρέ­του και ότι έχει ξεκι­νή­σει δια­δι­κα­σία διόρ­θω­σής του, δεν κρί­νε­ται πει­στι­κός και δεν αναιρεί την κρίση περί της γνώσης της ανα­λή­θειας των δηλω­θέ­ντων ενώπιον της συμ­βο­λαιο­γρά­φου.

Σημειώ­νε­ται εξάλλου ότι η πραγ­μα­τική αξία του ακι­νή­του δεν αντι­στοι­χεί στο ποσό των 28.676,76 ευρώ που ανα­γρά­φηκε στο συμ­βό­λαιο γονικής παροχής και προσ­διό­ρισε η Δ.Ο.Υ. Ρόδου στη δήλωση φόρου γονικής παροχής, όπως δια­τεί­νο­νται οι κατη­γο­ρού­με­νοι, αφού είναι κοινώς παρα­δε­κτό ότι το ποσό της αντι­κει­με­νι­κής αξίας όπως δηλώ­νε­ται δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τική εμπο­ρική αξία του ακι­νή­του, αλλά αυτή ανέρ­χε­ται εν προ­κει­μένω στο ποσό των 300.000 ευρώ, σύμφωνα με την κατά­θεση του πολι­τι­κώς ενά­γο­ντος.