Ενας εμπνευσμένος θρησκευτικός ηγέτης

«Η ειρήνη συν­δέ­ε­ται άμεσα με τη δικαιο­σύνη. Ένας άδικος κόσμος δεν μπορεί να είναι ειρη­νι­κός. Σαφής κανόνας στην Παλαιά Διαθήκη είναι: “ποιεῖν δίκαια καὶ ἀλη­θεύ­ειν ἀρεστὰ παρὰ Θεῷ μᾶλλον ἢ θυσιῶν αἷμα.”(Παρ. 21,3) Στον αιώνα μας, η ειρήνη και η δικαιο­σύνη έχουν προ­σλά­βει ένα ακόμα συνώ­νυμο: ανά­πτυξη. Η φτώχεια παρα­μέ­νει ο χει­ρό­τε­ρος τύπος βίας. Όταν οι άνθρω­ποι στε­ρού­νται των στοι­χειω­δών μέσων για την επι­βί­ωσή τους, δεν είναι παρά­ξενο να στρέ­φο­νται προς άλλες κατευ­θύν­σεις και να υιο­θε­τούν ακραίες θρη­σκευ­τι­κές αντι­λή­ψεις για την επί­τευξη μιας δίκαιης κοι­νω­νίας. Προ­φα­νώς, υπάρχει μια γενι­κό­τερη ευθύνη των μεγάλων δυνά­μεων για τις κρίσεις της Μέσης Ανα­το­λής. Απο­φά­σεις για βίαιες αλλαγές ηγεσιών και καθε­στώ­των, προ­μή­θεια οπλι­σμού, απάθεια στις παρά­πλευ­ρες απώ­λειες, με θύματα εκα­τομ­μυ­ρίων αθώων και τερά­στια κύματα προ­σφύ­γων, μόλυνση του περι­βάλ­λο­ντος και κατα­στροφή σπάνιων μνη­μείων του πολι­τι­σμού. Καιρός πλέον όλοι οι υπεύ­θυ­νοι να απο­τι­νά­ξουν τον λήθαργο και να δράσουν επει­γό­ντως και απο­τε­λε­σμα­τικά, για την κατά­παυση της τρο­με­ρής αιμα­το­χυ­σίας.» Από την τοπο­θέ­τηση του εμπνευ­σμέ­νου αρχιε­πι­σκό­που Ανα­στά­σιου της Αλβα­νίας στην Διεθνή Συν­διά­σκεψη με θέμα « Θρη­σκευ­τι­κός και πολι­τι­στι­κός πλου­ρα­λι­σμός και ειρη­νική συνύ­παρξη στη Μέση Ανατολή»