Χολή

«Τσι­μπή­σανε το τυράκι Τσίπρα , ψηφί­σανε δεύτερη φορά αρι­στερά, τώρα θα υπο­στούν και τις συνέ­πειες» έλεγε μία βου­λευ­τής από βήματος της Βουλής». Εκείνη την ώρα μου θύμισε την κακιά μάγισσα των παι­δι­κών μου παρα­μυ­θιών. Μόνο που δεν κράταγε ο κ. Τσίπρας το κόκκινο μήλο, αλλά η ίδια. Δεν είναι η πρώτη, αυτής της κακε­ντρέ­χιας, δυστυ­χώς από πολι­τι­κούς ταγούς. Κανέναν δεν ξενί­ζουν οι μετε­κλο­γι­κοί απα­ξιω­τι­κοί αφο­ρι­σμοί για τον λαό από την πλευρά όσων κομ­μά­των έμειναν μακριά από το στόχο τους. Η προ­ε­κλο­γική κολα­κεία για τον «σοφό λαό», παρα­χω­ρεί πρόθυμα τη θέση της σε χολε­ρικά συμπε­ρά­σματα περί ανω­ρι­μό­τη­τας, ακρι­σίας και αμνη­μο­σύ­νης των πολιτών, των ίδιων ακριβώς που προ κάλπης δοξά­ζο­νταν για τη μνήμη, τη γνώση και την κρίση τους. Οι πολίτες όμως δια­χρο­νικά πλή­ρω­σαν στο ακέραιο τις «λάθος επι­λο­γές» τους: Φτώ­χυ­ναν, έχασαν σύμφωνα με τα στοι­χεία πλούτο ίσο με το 50% εκείνου που διέ­θε­ταν το 2008, έμειναν άνεργοι 1,5 εκ. άνθρω­ποι και πολλοί πλέον μακρο­χρό­νια άνεργοι, άρα με ελά­χι­στες πιθα­νό­τη­τες να εργα­στούν ξανά, φορο­λο­γή­θη­καν άγρια πλη­ρώ­νο­ντας διπλά­σιους έως τρι­πλά­σιους φόρους, σύμφωνα με τα χθεσινά στοι­χεία της eurostat, ένας στους τρείς πολίτες ζει σε κατά­σταση ένδειας, δηλαδή 3,8 εκα­τομ­μύ­ρια στε­ρού­νται βασικά κατα­να­λω­τικά αγαθά και αδυ­να­τούν να αντε­πε­ξέλ­θουν σε στοι­χειώ­δεις οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις. Κοινώς δεν έχουν να φάνε Οι πολι­τι­κοί όμως, έπαθαν κάτι; Πλή­ρω­σαν ή πλη­ρώ­νουν επειδή κάθε λάθος απόφαση ή κίνηση, κάθε λάθος δια­πραγ­μά­τευση ή συμ­φω­νία, κάθε λάθος διο­ρι­σμός ή τοπο­θέ­τηση κόστισε και κοστί­ζει πανά­κριβα; Όχι, γιατί στη δική τους περί­πτωση ισχύει μόνον το «πολι­τικό κόστος». Τρίχες που λέει κι ο Αδωνις. Αν πλή­ρω­ναν πραγ­μα­τικά όπως οι πολίτες τις ηλι­θιό­τη­τές τους, θα έκαναν πολύ λιγό­τε­ρες και θα έλεγαν ακόμη πιο λίγες.