Οι μισοί Ελληνες γιατροί θέλουν να εγκαταλείψουν τη χώρα μας

Εξω­τε­ρικά ιατρεία νοσο­κο­μείου. Δεκάδες ασθε­νείς περι­μέ­νουν να εξε­τα­στούν. Το ενδε­χό­μενο κάποιος ασθενής ή συνοδός του να εκνευ­ρι­στεί και να υπάρξει «θερμό» επει­σό­διο, υπαρκτό. Και επι­πλέον θα πρέπει να ανεχθεί εξευ­τε­λι­στικά σχόλια ή κου­τσο­μπο­λιά συνα­δέλ­φων του. Αυτή τη δύσκολη πραγ­μα­τι­κό­τητα βιώνουν πολλοί γιατροί και νοση­λευ­τές που εργά­ζο­νται στη χώρα μας. Ενας στους δύο δηλώνει καθόλου ή λίγο ευχα­ρι­στη­μέ­νος από τη δουλειά του και έτοιμος να ανα­ζη­τή­σει καλύ­τε­ρες συν­θή­κες στο εξω­τε­ρικό. Ενας στους τρεις έχει υποστεί εξευ­τε­λι­στικά σχόλια σε σχέση με τη δουλειά του και του­λά­χι­στον ένας στους δύο έχει γίνει στόχος φημών και κου­τσο­μπο­λιού.

Το bullying και οι δια­κρί­σεις στον χώρο της Υγείας στην Ελλάδα εξε­τά­ζει μελέτη που σχε­δί­ασε το Greek Medical Association UK (Ελλη­νι­κός Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου) σε συνερ­γα­σία με την ερευ­νή­τρια Εφη Σίμου στον Τομέα Επι­δη­μιο­λο­γίας και Βιο­στα­τι­στι­κής της Εθνικής Σχολής Δημό­σιας Υγείας, και διε­νερ­γή­θηκε με τη μορφή ηλε­κτρο­νι­κού ερω­τη­μα­το­λο­γίου από τον Δεκέμ­βριο 2014 έως τον Μάρτιο 2015. Στην έρευνα συμ­με­τεί­χαν 1.339 γιατροί -κυρίως- και νοση­λευ­τές. Το 31,9% εργά­ζε­ται στο ΕΣΥ, το 33,1% σε ιδιω­τικό νοσο­κο­μείο και το 25% σε πανε­πι­στη­μιακό νοσο­κο­μείο.

Το 44,3% των συμ­με­τε­χό­ντων δήλωσε «καθόλου ή λίγο ικα­νο­ποι­η­μένο» για τις προ­ο­πτι­κές του επαγ­γέλ­μα­τός του, το 44,2% δήλωσε «αρκετά ικα­νο­ποι­η­μένο» και «πολύ ικα­νο­ποι­η­μένο» το 11,5%. Του­λά­χι­στον ένας στους δύο θα έβλεπε θετικά το ενδε­χό­μενο ανα­ζή­τη­σης εργα­σίας σε άλλη χώρα: το 30,3% είναι «πολύ θετικό» σε αυτό το ενδε­χό­μενο και το 26,3% «αρκετά». Την ιδέα αυτή απορ­ρί­πτει μόνο ένας στους έξι που συμ­με­τεί­χαν στην έρευνα (15,2%). Υψηλό είναι και το ποσοστό όσων θα ήθελαν να δημιουρ­γή­σουν δική τους επι­χεί­ρηση (54%).

Περίπου οι μισές γυναί­κες γιατροί που συμ­με­τεί­χαν στη μελέτη αισθά­νο­νται ότι δεν είχαν τις ίδιες ευκαι­ρίες με τους άνδρες συνα­δέλ­φους τους κατά τη λήψη ειδι­κό­τη­τας. Συγκε­κρι­μένα, το 31% απά­ντησε στη σχετική ερώτηση, ότι «θα μπο­ρούσε να είναι και καλύ­τερα» και το 17,2% ξεκά­θαρα ότι δεν είχε τις ίδιες ευκαι­ρίες. Ακόμα χει­ρό­τερη είναι η εικόνα στις χει­ρουρ­γι­κές ειδι­κό­τη­τες όπου μόλις το 28,8% είπε ότι είχε τις ίδιες ευκαι­ρίες με τους άνδρες συνα­δέλ­φους.

Ενας στους τρεις άνδρες (34,2%) και δύο στις πέντε γυναί­κες (42,2%) δήλωσαν ότι έχουν βιώσει εκφο­βι­σμό κατά τη διάρ­κεια της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους απα­σχό­λη­σης. Σεξουα­λική παρε­νό­χληση έχει υποστεί το 9% των ανδρών και το 34,2% των γυναι­κών, ενώ στόχος φημών και κου­τσο­μπο­λιών έχει βρεθεί το 50,4% των ανδρών και το 58,6% των γυναι­κών. Εξευ­τε­λι­στικά σχόλια και γελοιο­ποί­ηση για τη δουλειά δέχθηκε το 30% των ανδρών και το 35,4% των γυναι­κών και «απο­κλει­σμό» έχει αισθαν­θεί το 28,5% των ανδρών και το 34,5% των γυναι­κών. Η μελέτη κατα­δει­κνύει ότι δεν υπάρ­χουν επαρ­κείς υπο­στη­ρι­κτι­κοί μηχα­νι­σμοί στις περι­πτώ­σεις αυτές: δύο στους δέκα δηλώ­νουν ότι δεν είχαν υπο­στή­ριξη και οι υπό­λοι­ποι έλαβαν περι­στα­σιακά υπο­στή­ριξη κυρίως από συνα­δέλ­φους.

Σχο­λιά­ζο­ντας τα ευρή­ματα της μελέτης ο πρό­ε­δρος του Greek Medical Association UK διδά­κτο­ρας στο Imperial College of London Γρη­γό­ρης Μακρής σημειώ­νει «σε κανένα χώρο εργα­σίας οι σεξουα­λι­κές δια­κρί­σεις και το “bullying” δεν θα έπρεπε να γίνο­νται ανεκτά και ιδιαί­τερα σε έναν ευαί­σθητο και νευ­ραλ­γικό χώρο όπως αυτός της υγείας όπου συμπε­ρι­φο­ρές τέτοιου τύπου μεταξύ συνα­δέλ­φων θα μπο­ρού­σαν πολύ εύκολα να μετα­δο­θούν στη σχέση μεταξύ γιατρού και ασθενή». Και συνε­χί­ζει, «η μελέτη μας δεν απο­σκο­πεί να κατα­γρά­ψει με ακρί­βεια χιλιο­στού το μέγεθος αυτού του προ­βλή­μα­τος. Παρ’ όλα αυτά πιστεύ­ουμε ότι μπορεί και θα έπρεπε να λει­τουρ­γή­σει σαν εφαλ­τή­ριο για το υπουρ­γείο Υγείας και τους Ιατρι­κούς και Νοση­λευ­τι­κούς Συλ­λό­γους ώστε να ερευ­νή­σουν περαι­τέρω το ζήτημα αυτό στο πλαίσιο της γενι­κό­τε­ρης ανάγκης για την ανα­βάθ­μιση των συν­θη­κών εργα­σίας και εκπαί­δευ­σης στα ελλη­νικά νοσο­κο­μεία. Οτι­δή­ποτε λιγό­τερο δείχνει απλώς αδια­φο­ρία και συνε­νοχή σε μία κατά­σταση που προ­σβάλ­λει όλους μας».

Καθη­με­ρινή