Τζήμερος: Δεν σε γουστάρω ως τέτοιο ψηφοφόρο. Το κατάλαβες;

Mήνυμα προς όσους, όπως λέει, του ζητούν να κάνει αυτο­κρι­τική, στέλνει μέσω του λογα­ρια­σμού του στο Facebook, o πρό­ε­δρος της «Δημιουρ­γίας Ξανά», Θάνος Τζή­με­ρος την επόμενη μέρα των εκλογών.

Πιο συγκε­κρι­μένα γράφει:

Η ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ

Παίρνω διάφορα μηνύ­ματα σήμερα. Ενθαρ­ρυ­ντικά, παρη­γο­ρη­τικά, πικρό­χολα. Ανάμεσά τους και κάποια που μου ζητούν να κάνω την αυτο­κρι­τική μου. Την αυτο­κρι­τική μου, παλ­λη­κά­ρια, την κάνω κάθε δευ­τε­ρό­λε­πτο. Παι­διό­θεν. Και φυσικά ανα­προ­σαρ­μόζω την πορεία και τη συμπε­ρι­φορά μου. Δεν την κάνω μετά από κάθε εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα.

Διότι η αυτο­κρι­τική μου αφορά τη συνέ­πεια των πράξεων σε σχέση με τις αρχές μου, όχι σε σχέση με το τι ψήφισες. Δεν δια­χει­ρί­σθηκα τους φόρους σου, ώστε να δικαιού­σαι να μου ζητάς λογα­ρια­σμό. Δια­χει­ρί­σθηκα τη δημόσια εικόνα μου και μόνο. Εδώ και 4 χρόνια λοιπόν σου παρου­σιά­στηκα όπως είμαι: ένας άνθρω­πος της διπλα­νής πόρτας, αλη­θι­νός, ευθύς, ειλι­κρι­νής, αφτια­σί­δω­τος. Οξύς, τρυ­φε­ρός, αμεί­λι­κτος, συναι­σθη­μα­τι­κός, τεχνο­κρά­της, ποι­η­τι­κός κάθε φορά που αισθά­νο­μαι ανάλογα. Ποτέ δεν σου το έκρυψα, διότι πιστεύω ότι έτσι πρέπει να είναι όλοι οι άνθρω­ποι, σε όλες τις σχέσεις τους: προ­σω­πι­κές, επαγ­γελ­μα­τι­κές, πολι­τι­κές. Ούτε μου πέρασε από το μυαλό να προ­σαρ­μόσω την συμπε­ρι­φορά μου ανάλογα με τα γούστα σου. Και ποια γούστα σου; Όταν μου έγραφες “στρογ­γύ­λεψε τον λόγο σου”; Ή όταν με προ­έ­τρε­πες: “συνέ­χισε έτσι, τσε­κου­ρά­τος, όπως ξεκί­νη­σες”;

Αυτά τα χρόνια εκα­το­ντά­δες φίλοι, πραγ­μα­τι­κοί ή άσπον­δοι, αυτο­ε­χρί­σθη­σαν σύμ­βου­λοι επι­κοι­νω­νίας μου και με καθο­δη­γού­σαν στο πώς θα πρέπει να πολι­τεύ­ο­μαι. Δεν γίνεται έτσι, παλ­λη­κά­ρια. Αυτός που εκτί­θε­ται, πρέπει να είστε ευτυ­χείς να σας παρου­σιά­ζε­ται όπως ακριβώς είναι. Αλλιώς είναι προϊόν των ιμα­τζο­μά­γει­ρων. Εσείς πριν την κάλπη δεν έχετε παρά να κάνετε τον ισο­λο­γι­σμό. Τρα­βήξτε μια γραμμή και γράψτε στη μια στήλη τα μειο­νε­κτή­ματα και στην άλλη τα πλε­ο­νε­κτή­ματα των επι­λο­γών που σας προ­σφέ­ρο­νται. Προ­σώ­πων και κομ­μά­των. Αν δια­πι­στώ­σετε ότι η “Δημιουρ­γία, ξανά!” και ο υπο­φαι­νό­με­νος υστε­ρούν σε σύγκριση με τις άλλες επι­λο­γές, ψηφί­ζετε τις άλλες. Είναι τόσο απλό. Ίσως είναι δύσκολο να κατα­λά­βετε πώς γίνεται κάποιος να διεκ­δι­κεί την ψήφο σας και ταυ­τό­χρονα να μην τον ενδια­φέ­ρει να σας “μπα­λα­μου­τιά­σει” επι­κοι­νω­νιακά. Αυτή όμως δεν είναι η από­δειξη του ότι υπάρ­χουν άνθρω­ποι που αδια­φο­ρούν για το πολι­τικό κόστος; Δεν αντι­λαμ­βά­νε­στε την αντί­φαση ανάμεσα στο να θέλετε τέτοιους ανθρώ­πους αλλά ταυ­τό­χρονα να σας ενοχλεί που δεν χαμπα­ριά­ζουν από την πιθανή δική σας δυσα­νε­ξία στο α ή στο β χαρα­κτη­ρι­στικό τους;

Λοιπόν, φίλε, αν η “Δημιουρ­γία, ξανά!” δεν συνε­χί­σει, εσύ θα έχεις χάσει. Όχι εμείς. Εμείς θα ξανα­βρούμε τη ζωή μας, τον ελεύ­θερο χρόνο μας, τα χόμπυ μας, τη δια­σκέ­δασή μας, την οικο­γέ­νεια και τους φίλους μας που 4 χρόνια τώρα τους έχουμε βάλει σε δεύτερη μοίρα. Και θα στα­μα­τή­σουμε να ξοδεύ­ουμε έναν σκασμό λεφτά για να σου δίνουμε τη δυνα­τό­τητα να ψηφί­σεις μια φορά στη ζωή σου ένα κόμμα που δεν απο­τε­λεί­ται από πολι­τι­κά­ντη­δες, παρα­δο­σια­κούς ή εκκο­λα­πτό­με­νους.

Δεν μας ενδια­φέ­ρει η πολι­τική που ήξερες, φίλε. Καθόλου όμως. Δεν παρα­τή­ρη­σες, ότι επαγ­γελ­μα­τίας της επι­κοι­νω­νίας, δεν έχω βγάλει ούτε μία φωτο­γρα­φία σε στού­ντιο; Από αυτές που ο “εμπνευ­σμέ­νος ηγέτης” κοιτάει με το εμβρι­θές συλ­λο­γι­σμένο βλέμμα στο υπερ­πέ­ραν; Θα ήταν το πρώτο που θα έλεγα σε έναν υπο­ψή­φιο πολι­τικό αν τον ανα­λάμ­βανα. Στον εαυτό μου όμως είπα άλλα: “Τίποτε φτιαχτό. Αν το εκτι­μή­σουν, το εκτί­μη­σαν. Αν δεν το εκτι­μή­σουν, δεν σου αξίζουν.”

Δεν την γου­στάρω τέτοια πολι­τική, φίλε. Και δεν σε γου­στάρω ως τέτοιο ψηφο­φόρο. Το κατά­λα­βες; Κάνε την αυτο­κρι­τική σου τώρα.”