“Η ανάπτυξη για την οποία μιλάνε δεν είναι για μας”

Γράφει η Αθα­να­σία Γιαν­νέ­ζου

υπο­ψή­φια βου­λευ­τής του ΚΚΕ στα Δωδε­κά­νησα

Καθώς η μέρα των εκλογών πλη­σιά­ζει, εντί­νε­ται και η προ­σπά­θεια δημιουρ­γίας κάλ­πι­κων δια­χω­ρι­στι­κών γραμμών κι ενός κλί­μα­τος πόλωσης ιδιαί­τερα μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Ποιο είναι όμως το αληθινό περιε­χό­μενο αυτής της αντι­πα­ρά­θε­σης; Δεν πρό­κει­ται φυσικά για το κυβερ­νη­τικό πρό­γραμμα. Αυτό είναι ήδη απο­φα­σι­σμένο και δεν είναι άλλο από το 3ο μνη­μό­νιο που όλα τα κόμματα –πλην του ΚΚΕ ψήφισαν στη βουλή. Ο καυγάς γίνεται για το ποιος θα είναι αυτός που θα το εφαρ­μό­σει πιο απο­τε­λε­σμα­τικά και σε κάθε περί­πτωση το σκηνικό θα στηθεί στην πλάτη του λαού. Οι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι και οι μικροί ΕΒΕ, που βρί­σκο­νται μεταξύ χρεών και «λου­κέ­του» γνω­ρί­ζουν πολύ καλά τα απο­τε­λέ­σματα αυτής της πολι­τι­κής και δεν έχουν τίποτα καλό να περι­μέ­νουν ούτε από τη ΝΔ, ούτε από τον αρι­στερό ΣΥΡΙΖΑ, που αφού πούλησε ελπίδες, οδήγησε το λαό σε ένα τρίτο, ακόμα χει­ρό­τερο μνη­μό­νιο. Ούτε όμως βέβαια και από τους υπό­λοι­πους καλο­θε­λη­τές, εφε­δρι­κούς κυβερ­νη­τι­κούς εταί­ρους (ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ, Ποτάμι)

Η ανά­πτυξη για την οποία μιλάνε δεν είναι για μας. Από τα ανα­πτυ­ξιακά πακέτα για τα οποία καμα­ρώ­νουν, ούτε ένα ευρώ δεν προ­ο­ρί­ζε­ται για την ανα­κού­φιση του αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νου, του ΕΒΕ. Το ζεστό χρήμα θα πάει ολό­κληρο στα μονο­πώ­λια, στους μεγά­λους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους, στην ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών. Ταυ­τό­χρονα δια­τη­ρεί­ται για τους ομίλους η φορο­λο­γική ασυλία. Είναι ενδει­κτικό ότι από τα 50 δισ. των προ­βλε­πό­με­νων φόρων ετησίως, ούτε 4 δισ. δεν προ­έρ­χο­νται από αυτούς.

Την ίδια στιγμή οι μικροί ΕΒΕ στε­νά­ζουν κάτω από τα φορο­λο­γικά βάρη, τα οποία, με την εφαρ­μογή του νέου μνη­μο­νίου, πρό­κει­ται να μεγα­λώ­σουν ακόμα περισ­σό­τερο. Γιατί τώρα, δίπλα στον ΕΝΦΙΑ και το φόρο επι­τη­δεύ­μα­τος, προ­στί­θε­ται και η στα­διακή αύξηση της προ­κα­τα­βο­λής φόρου εισο­δή­μα­τος από το 55% στο 100% και η αύξηση του ΦΠΑ στο 23%. Ειδικά για το τελευ­ταίο πρέπει να επι­ση­μά­νουμε ότι με την ορι­στική κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών, η αύξηση για τους νησιώ­τες είναι ακόμα μεγα­λύ­τερη και σ’ αυτήν προ­στί­θε­ται και η ανάλογη αύξηση του ΦΠΑ στη μετα­φορά των προ­ϊ­ό­ντων. Όσο για τις 100 δόσεις, που η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ παρου­σί­αζε σαν επί­τευγμα, δεν είναι τίποτα άλλο από το μέσο για να εισπρα­χτεί και το τελευ­ταίο ευρώ από τους ληστρι­κούς φόρους των μνη­μο­νίων που τάχα θα έσκιζε. Ακόμα κι εδώ όμως οι όροι δυσκο­λεύ­ουν, αφού το επι­τό­κιο αυξά­νε­ται από το 3% στο 5%. Σ’ αυτά να προ­στε­θεί και το γεγονός ότι η απε­λευ­θέ­ρωση του ωραρίου και των επαγ­γελ­μά­των στα οποία δρα­στη­ριο­ποιού­νται μικροί ΕΒΕ καθώς και οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις ευνοούν και πάλι τις μεγάλες αλυ­σί­δες εις βάρος των μικρών επι­χει­ρή­σεων.

Οι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι και οι μικροί ΕΒΕ έχουν σήμερα μεγάλη πείρα. Έχει πλέον απο­δει­χθεί περί­τρανα ότι στα πλαίσια του καπι­τα­λι­στι­κού συστή­μα­τος, όπου το κέρδος είναι το Α και το Ω, το βαρέλι των αντι­λαϊ­κών μέτρων δεν έχει πάτο. Ούτε η αλλαγή νομί­σμα­τος είναι λύση, όπως λέει το κόμμα του Π. Λαφα­ζάνη, γιατί αυτό που δημιουρ­γεί την εκμε­τάλ­λευση δεν είναι το νόμισμα, αλλά το ίδιο το σύστημα, ο τρόπος με τον οποίο λει­τουρ­γεί η παρα­γωγή, η οικο­νο­μία. Αυτό κρύβουν όλα τα κόμματα που εκπρο­σω­πούν τα συμ­φέ­ρο­ντα των μονο­πω­λίων. Καμία λαϊκή ψήφος δεν πρέπει να κατευ­θυν­θεί στα νέα ανα­χώ­ματα του συστή­μα­τος.

Πολύ περισ­σό­τερο δεν πρέπει οι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι να δηλη­τη­ρια­στούν από τη δημα­γω­γία της ναζι­στι­κής χρυσής αυγής, της οποίας όλη η δράση εντός και εκτός βουλής είναι στήριξη στα συμ­φέ­ρο­ντα των μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών (βλ ερω­τή­σεις στη βουλή υπέρ των εφο­πλι­στών, δου­λε­μπο­ρικά γραφεία κλπ).

Το ΚΚΕ είναι η μόνη δύναμη που μπορούν να εμπι­στευ­τούν οι μικροί- ΕΒΕ. Απο­κά­λυψε το ρόλο της ΕΕ στον αφα­νι­σμό των μικρών επι­χει­ρή­σεων. Στη βουλή κατέ­θεσε προ­τά­σεις νόμου για την ανα­κού­φισή τους (βιβλιά­ρια ασθε­νείας για όλους, επίδομα ανερ­γίας, δια­γραφή χρεών προς τρά­πε­ζες). Οι προ­τά­σεις αυτές δεν τέθηκαν ποτέ σε ψήφο­φο­ρία με ευθύνη της κυβέρ­νη­σης και αυτών που έμειναν και αυτών που έφυγαν (Λαφα­ζά­νης, Κων­στα­ντο­πού­λου).

Και για τους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους και τους ΕΒΕ, όπως και για όλα τα λαϊκά στρώ­ματα μόνη διέ­ξο­δος είναι ανα­τροπή του εκμε­τα­λευ­τι­κού, καπι­τα­λι­στι­κού συστή­μα­τος και η οικο­δό­μηση μιας κοι­νω­νίας όπου την εξουσία θα έχει ο λαός.

Η εργα­τική – λαϊκή εξουσία, κοι­νω­νι­κο­ποιεί τα μέσα παρα­γω­γής, επι­βάλ­λει κεντρικό επι­στη­μο­νικό σχε­δια­σμό, αλλάζει το κρι­τή­ριο της παρα­γω­γής με στόχο την κάλυψη των λαϊκών αναγκών. Γι΄αυτό μπορεί να απε­λευ­θε­ρώ­σει τις μεγάλες παρα­γω­γι­κές δυνα­τό­τη­τες της χώρας, να προ­σφέ­ρει σταθερή δουλειά με δικαιώ­ματα, την ποιό­τητα ζωής που έχουμε ανάγκη χωρίς το βραχνά των χρεών και της ανα­δου­λειάς.

Γι’ αυτό μόνο η ψήφος στο ΚΚΕ δεν πάει χαμένη! Δυνατό ΚΚΕ σημαί­νει δυνά­μωμα της λαϊκής πάλης για να μπει φραγμός σε μνημόνα και μέτρα. Για να απο­κτή­σει ο αγώνας αντοχή και προ­ο­πτική στο­χεύ­ο­ντας στον πραγ­μα­τικό ένοχο. Για να δημιουρ­γη­θεί μια πλατιά και ισχυρή λαϊκή συμ­μα­χία των ΕΒΕ, των εργα­ζο­μέ­νων, των αγροτών, των ανέργων, για να δυνα­μώ­σει η αμφι­σβή­τηση γι΄αυ­τόν το δρόμο ανά­πτυ­ξης. Για να δια­μορ­φω­θούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις για ριζικές αλλαγές υπέρ του λαού.