“Πώς σώσαμε τα παιδιά στο Φαρμακονήσι” – Συγκλονιστική μαρτυρία λιμενικού

«Το μωράκι ήταν στη θάλασσα. Βρεγ­μένο και παγω­μένο. Φορούσε μόνο ένα φορμάκι. Ο συνά­δελ­φος που το περι­συ­νέ­λεξε έβγαλε αμέσως τη μπλούζα του και το τύλιξε. Μας το έδωσε πάνω στο σκάφος, το σκε­πά­σαμε με κου­βέρ­τες, τρέξαμε να βρούμε τα αερό­θερμα που έχουμε για τον χειμώνα, για να επα­νέλ­θει η θερ­μο­κρα­σία του».

Μας το έδωσε πάνω στο σκάφος, το σκε­πά­σαμε με κου­βέρ­τες, τρέξαμε να βρούμε τα αερό­θερμα που έχουμε για τον χειμώνα, για να επα­νέλ­θει η θερ­μο­κρα­σία του». Η ιστορία του βρέφους, που μετρά λίγο περισ­σό­τερο από έναν μήνα ζωής και σώθηκε μαζί με πολλά άλλα παιδιά από το φρικτό ναυάγιο στο Φαρ­μα­κο­νήσι, είναι η άλλη πλευρά της μεγα­λύ­τε­ρης προ­σφυ­γι­κής τρα­γω­δίας στο Αιγαίο.

Ο Σπύρος Μπα­λό­πη­τος, κυβερ­νή­της του περι­πο­λι­κού σκάφους του λιμε­νι­κού που έσπευσε στο σημείο της τρα­γω­δίας μαζί με το 25μελές πλήρωμά του, έζησαν τη νύχτα του Σαβ­βά­του προς Κυριακή κατα­στά­σεις που θα τις θυμού­νται για πάντα.

Οταν έφτασαν στο σημείο του ναυα­γίου, με δύσκο­λες και­ρι­κές συν­θή­κες, είδαν το ξύλινο ιστιο­φόρο προ­σα­ραγ­μένο πολύ κοντά στα βράχια του Φαρ­μα­κο­νη­σίου. Στη θάλασσα ήταν πολλοί άνθρω­ποι, που κρα­τού­σαν ψηλά τα παιδιά τους και φώναζαν πανι­κό­βλη­τοι για βοήθεια. «Είδαμε πολλά παιδιά. Ορι­σμένα φορού­σαν σωσίβια, άλλα όχι». Λίγο πριν περι­συλ­λέ­ξουν το σχεδόν παγω­μένο βρέφος, που κατά­φερε τελικά να κρα­τη­θεί στη ζωή, είχαν ήδη μαζέψει τη σορό ενός νεκρού μωρού.

«Κάναμε ό,τι ήταν ανθρω­πί­νως δυνατό να σώσουμε το βρέφος, όπως και όλα τα άλλα παιδιά», διη­γεί­ται στο «Εθνος» ο κ. Μπα­λό­πη­τος. Δεν ξεχνά την ανα­κού­φιση στα πρόσωπα των γονιών όταν ανέ­βαι­ναν στο σκάφος κι έβλεπαν τα παιδιά τους. «Τα είχαμε σε κλειστό χώρο, με τις θερ­μά­στρες, να είναι ζεστά. Οποιος ανέ­βαινε έτρεχε να πάρει το παιδί του, έκλαιγε, μας φιλούσε τα χέρια». Φυσικά δεν ξεχνά και τις εντελώς αντί­θε­τες εικόνες, των γονιών που δεν έβλεπαν τα παιδιά τους ανάμεσα στα δια­σω­θέ­ντα…

Χθες το «Δίκτυο Αλλη­λεγ­γύης Λέρου» μοίρασε στους δια­σω­θέ­ντες πρό­σφυ­γες ρούχα, παπού­τσια, παι­χνί­δια. «Με τα παι­χνί­δια, τα πρόσωπα των παιδιών σαν να έλαμψαν ξανά. Ηταν λίγες στιγμές αισιο­δο­ξίας μέσα στο βαρύ πένθος. Πρέπει να δρά­σουμε για να μπο­ρούμε να φρο­ντί­σουμε τους πρό­σφυ­γες που φτάνουν στον τόπο μας», σημειώ­νει η Ματίνα Κατσί­βελη, ψυχή του Δικτύου. Στα ξενο­δο­χεία όπου δια­μέ­νουν οι 99 δια­σω­θέ­ντες Σύροι και Ιρα­κι­νοί με τη μέριμνα της Υπατης Αρμο­στείας του ΟΗΕ, ο ανεί­πω­τος πόνος για όσους χάθηκαν συγκα­τοι­κεί με την ανα­κού­φιση για όσους σώθηκαν. «Οι άνθρω­ποι είναι ακόμη σοκα­ρι­σμέ­νοι. Πολλοί δεν έχουν συνει­δη­το­ποι­ή­σει τι συνέβη», λέει ο Βαγ­γέ­λης Ορφα­νου­δά­κης, συντο­νι­στής κλι­μα­κίου των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Ο θρήνος

Σήμερα ανα­μέ­νε­ται να γραφτεί η δεύτερη πράξη της τρα­γω­δίας στη Ρόδο, όπου θα μετα­βούν για ανα­γνώ­ριση των σορών του­λά­χι­στον 26 δια­σω­θέ­ντες. Ανάμεσά τους η τραγική μάνα από το Ιράκ, που έχασε τρία παιδιά και τον σύζυγό της. «Ας βρεθεί του­λά­χι­στον το ένα ζωντανό», έλεγε και ξανά­λεγε ανάμεσα στον θρήνο της. Τον άντρα της, τον είδε να πνί­γε­ται ένας συμπα­τριώ­της της που ήταν κι αυτός με την οικο­γέ­νειά του στο μοιραίο σκάφος. Τραγική φιγούρα επίσης. Εχασε σύζυγο και τρία παιδιά στη θάλασσα. Για Ρόδο ταξι­δεύει κι ένας άλλος πατέρας από τη Συρία, καπε­τά­νιος, που έχασε σύζυγο κι έναν 17χρονο γιο. Ξεκί­νη­σαν οι τρεις τους να βρουν τον μεγα­λύ­τερο γιο τους στη Γερ­μα­νία. «Η μητέρα του τον αγα­πούσε πολύ και ήθελε να ζήσουμε μαζί του. Αλλά δεν ήταν τυχερό να τον αγκα­λιά­σει», επα­να­λάμ­βανε μονό­τονα.

Δίπλα του, ένα άλλο ζευγάρι από τη Συρία που έχασε δυο παιδιά στο ναυάγιο. Ο τρα­γι­κός πατέρας μονο­λο­γεί διαρκώς πως κρα­τούσε το 5χρονο παιδί του από το χέρι όταν έπεσε το κατάρτι πάνω του. Μέσα σε μια στιγμή του έφυγε το παιδί από τα χέρια. Η γυναίκα του είχε στην αγκαλιά της το μωρό της, μόλις 20 ημερών, και το έχασε. Χθες έσφιγ­γαν στην αγκαλιά τους το τρίτο τους παιδί, ένα κορι­τσάκι 8 ετών, σαν χαμένοι… «Οσα ζούμε είναι σοκα­ρι­στικά. Πρέπει επι­τέ­λους η Δύση να ανα­λο­γι­στεί τον ρόλο που έπαιξε στη δημιουρ­γία αυτής της κρίσης», λέει ο Μιχάλης Μαύρος, ψυχί­α­τρος στο Θερα­πευ­τή­ριο Λέρου.

Στο μεταξύ, επτά άτομα που κρύ­βο­νταν ανάμεσα στους δια­σω­θέ­ντες, συνε­λή­φθη­σαν ως φερό­με­νοι δια­κι­νη­τές και οδη­γού­νται στον εισαγ­γε­λέα της Κω. Πλη­ρο­φο­ρίες από τους δια­σω­θέ­ντες ανα­φέ­ρουν πως το ξύλινο υπερ­φορ­τω­μένο «σαπάκι» είχε μείνει ακυ­βέρ­νητο, παρα­σύρ­θηκε από τον άνεμο και προ­σά­ραξε. Λέγεται πως είχε ξεκι­νή­σει από την περιοχή Didim (Δίδυμα) της Τουρ­κίας με αντί­τιμο περί τα 2.200 δολάρια το κεφάλι. Τα παιδιά στη μισή τιμή…

ΕΘΝΟΣ