Λαός και Κολωνάκι

Εάν ο μέσος τηλε­θε­α­τής ή ανα­γνώ­στης, ήξερε τα μισά για τα μέτρα που ψηφί­στη­καν στη Βουλή από όσα έμαθε για την πρώτη μέρα στο σχολείο του Ορφέα-Ερνέστου Τσίπρα, με την ευγε­νική χορηγία των καλών ΜΜΕ, πολλά πράγ­ματα θα ήταν δια­φο­ρε­τικά στη χώρα… Εάν ήξερε πόσο στοι­χί­ζει στο κράτος ένας μαθητής του Δημο­τι­κού ή του Γυμνα­σίου για να ΜΗΝ έχει παιδεία. Εάν αντί για φωτο­γρα­φίες της κυρίας Μπα­ζιάνα, δημο­σί­ευαν την πρό­σφατη έκθεση του ΙΟΒΕ για το κόστος αυτό. Και με την αφορμή, αυτές τις φωτο­γρα­φίες, άρχισαν να τσι­ρί­ζουν οι λαϊ­κι­στές της απέ­να­ντι όχθης. Ξέχασαν τις δικές τους φωτο­γρα­φίες, πρώτο τραπέζι πίστα σε κάτι απο­νο­μές απο­φοί­τη­σης των δικών τους παιδιών. Το θέμα, δεν είναι ότι κάθε Τσίπρας πηγαί­νει το παιδί του σε ένα καλό ιδιω­τικό σχολείο. Δεν ενοχλεί καθόλου. Ενοχλεί όμως το ότι όλοι αυτοί δεν έκαναν τίποτα για να μπορούν να πηγαί­νουν σε εξίσου καλά δημόσια σχολεία και τα παιδιά όσων δεν έχουν τα χρήματα να πλη­ρώ­νουν τα υπέ­ρο­γκα ποσά των διδά­κτρων των ιδιω­τι­κών. Εάν αυτό γινόταν από τόσους «μεταρ­ρυθ­μι­στές» που πέρασαν, δεν θα υπήρχε ανάγκη κανείς να μπει στην δια­δι­κα­σία να επι­λέ­ξει ιδιω­τικό. Τώρα βέβαια θα μου πείτε, δεν μπο­ρούμε να γίνουμε ίσα κι όμοια λαός και Κολω­νάκι. Μετά τι λαός θα υπήρχε για να τον σώζουν κάθε φορά; Τώρα βέβαια δεν μπο­ρούμε να μιλάμε για τέτοιες πολυ­τέ­λειες, όταν ψάχνουμε χορη­γούς για πετρέ­λαιο τον χειμώνα.