Η Ελλάδα το χειρότερο μέρος στη Δυτική Ευρώπη για να γεράσει κανείς

Η Ελλάδα είναι το χει­ρό­τερο μέρος στη Δυτική Ευρώπη για να ζει τη ζωή του ένας ηλι­κιω­μέ­νος, σε αντί­θεση με την Ελβετία που είναι το καλύ­τερο μέρος για να γεράσει κανείς.

Σύμφωνα με τη νέα έκθεση της διε­θνούς οργά­νω­σης HelpΑge International, που καταρ­τί­ζει τον παγκό­σμιο δείκτη Global AgeWatch Index η Ελλάδα βρί­σκε­ται πολύ χαμηλά, στην 79η θέση μεταξύ 96 κρατών.

Ο δείκτης -που καταρ­τί­ζε­ται σε συνερ­γα­σία με το βρε­τα­νικό πανε­πι­στή­μιο του Σαουθάμπτον- καλύ­πτει το 91% του παγκό­σμιου πλη­θυ­σμού άνω των 60 ετών, δηλαδή γύρω στα 900 εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πους.

Η κατά­ταξη των χωρών βασί­ζε­ται σε μια αξιο­λό­γηση δια­φό­ρων παρα­γό­ντων που επη­ρε­ά­ζουν την κοινωνικο-οικονομική ευη­με­ρία ενός ηλι­κιω­μέ­νου, όπως το εισό­δημα, η υγεία, η εκπαί­δευση, η απα­σχό­ληση, το περι­βάλ­λον κ.α..

Η έκθεση επι­ση­μαί­νει ότι η Ελλάδα κατέχει τη χαμη­λό­τερη θέση στη Δυτική Ευρώπη και βρί­σκε­ται σε παρό­μοια θέση με χώρες της υπο­σα­χά­ριας Αφρικής και της Ασίας στο θέμα της ποιό­τη­τας ζωής των ηλι­κιω­μέ­νων.

Στην Ελλάδα υπάρ­χουν περίπου 3 εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι άνω των 60 ετών, σχεδόν το 27% του πλη­θυ­σμού. Το ποσοστό αυτό εκτι­μά­ται ότι θα αυξηθεί στο 33,2% το 2030 και στο 40,8% το 2050. Το προσ­δό­κιμο ζωής ενός 60χρονου υπο­λο­γί­ζε­ται σε 24 χρόνια, ενώ το προσ­δό­κιμο υγιούς ζωής σε 17,4 χρόνια.

Η Ελλάδα έχει πολύ κακές επι­δό­σεις (91η) στο κατά πόσο το περι­βάλ­λον της διευ­κο­λύ­νει τη ζωή ενός ηλι­κιω­μέ­νου, εξαι­τίας των πολύ χαμηλών ποσο­στών ικα­νο­ποί­η­σης των ατόμων τρίτης ηλικίας από τις μετα­φο­ρές (53%), την ασφά­λεια (48%) και τις ελευ­θε­ρίες (39%).

Χαμηλή είναι επίσης η θέση της Ελλάδας (87η) στο πεδίο των δυνα­το­τή­των των ηλι­κιω­μέ­νων λόγω του χαμηλού ποσο­στού απα­σχό­λη­σής τους (35,6%) και του όχι υψηλού μορ­φω­τι­κού επι­πέ­δου τους (μόνο το 31% είναι από­φοι­τοι δευ­τε­ρο­βάθ­μιας ή τρι­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης).

Η έκθεση ανα­φέ­ρει ότι, όσον αφορά τις κοι­νω­νι­κές δια­συν­δέ­σεις, το 61% των ατόμων άνω των 50 ετών στην Ελλάδα ανα­φέ­ρουν ότι έχουν συγ­γε­νείς ή φίλους στους οποίους μπορούν να βασι­στούν σε περί­πτωση ανάγκης. Εξάλλου μόνο το 48% δηλώ­νουν ότι νιώθουν ασφα­λείς να περ­πα­τάνε μόνοι τους τη νύχτα στη γει­το­νιά τους ή γενι­κό­τερα στην πόλη τους.

Η χώρα μας, σύμφωνα με τον Global AgeWatch Index, έχει συγκρι­τικά τις καλύ­τε­ρες επι­δό­σεις της στο πεδίο της υγείας των ηλι­κιω­μέ­νων (22η) και στην εισο­δη­μα­τική ασφά­λειά τους (28η), παρά την μείωση του ανά κεφαλή εισο­δή­μα­τος (26.215 δολάρια) λόγω της κρίσης, αλλά και του γεγο­νό­τος ότι μόνο το 77,4% των ατόμων άνω των 65 ετών παίρ­νουν σύνταξη. Σε 7,7% υπο­λο­γί­ζε­ται το ποσοστό φτώ­χειας μεταξύ των ατόμων άνω των 60 ετών (όσοι έχουν εισό­δημα μικρό­τερο από το μισό του μέσου εθνικού εισο­δή­μα­τος).

Ελβετία, Νορ­βη­γία, Σουηδία, Γερ­μα­νία και Καναδά είναι οι πλέον ενδε­δειγ­μέ­νες χώρες για να γερνάει κανείς, ενώ την τελευ­ταία θέση στην κατά­ταξη κατέχει το Αφγα­νι­στάν. Όσες χώρες -όλες στη βόρεια Ευρώπη και στη βόρεια Αμερική- επεν­δύ­ουν συστη­μα­τικά για να βελ­τιώ­σουν την καθη­με­ρινή ζωή των ηλι­κιω­μέ­νων (υψη­λό­τε­ρες συντά­ξεις, καλύ­τερη περί­θαλψη, μεγα­λύ­τερη ασφά­λεια κλπ.), βρί­σκο­νται στις πρώτες θέσεις της κατά­τα­ξης. Η έκθεση πάντως επι­ση­μαί­νει ότι, λίγο-πολύ, σε όλες τις χώρες υπάρ­χουν περι­θώ­ρια για περαι­τέρω βελ­τιώ­σεις.

Το μεγα­λύ­τερο προσ­δό­κιμο ζωής σήμερα συνε­χί­ζει να έχει η Ιαπωνία (86 χρόνια), ενώ ο μέσος όρος παγκο­σμίως είναι τα 81 έτη. Το 73,5% των ανδρών ηλικίας 55 έως 64 ετών είναι οικο­νο­μικά ενεργοί, έναντι ποσο­στού μόνο 46,8% για τις γυναί­κες ίδιας ηλικίας. Με δεδο­μένο ότι οι γυναί­κες εργα­ζό­με­νες συνήθως αμοί­βο­νται λιγό­τερο από τους άνδρες, κιν­δυ­νεύ­ουν περισ­σό­τερο από φτώχεια στην τρίτη ηλικία.

Σύμφωνα με την έκθεση, τα ποσοστά φτώ­χειας μεταξύ των ηλι­κιω­μέ­νων ποι­κί­λουν δρα­μα­τικά, από 48,5% στη Ν.Κορέα έως μόνο 1,6% στην Ισλαν­δία. Έως το 2030 εκτι­μά­ται ότι το ποσοστό των ατόμων άνω των 60 ετών στη Γη θα έχει φθάσει το 16,5%, τα τρία τέταρτα από αυτούς σε ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες.

Το ΒΗΜΑ