Μήνυμα του Δημάρχου στους 5 “εθελοντές του γλυκού νερού” με φόντο τις… φλόγες-Τι του απαντούν

Με μήνυμα μέσω του facebook, απά­ντησε τα ξημε­ρώ­ματα της Κυρια­κής ο Δήμαρ­χος κ. Φώτης Χατζη­διά­κος στην επι­στολή δια­μαρ­τυ­ρίας των κυρίων Μαρ­τί­νου Κανελ­λάκη, Δημήτρη Γρη­γο­ριάδη Γιώργου Τριά­ντου, Πανα­γιώτη Αυγε­ρι­νού και Μιχάλη Κου­λού­μπρη, τους οποίους ούτε λίγο ούτε πολύ απο­κα­λεί “εθε­λο­ντές του γλυκού νερού”.

Η ανάρ­τησή του, συνο­δευό­ταν από νέες φωτο­γρα­φίες του Δημάρ­χου δίπλα στις φλόγες με φόρμα εργα­σίας.

Είναι γνωστό εξάλλου ότι συνο­δεύ­ε­ται μόνιμα από φωτο­γράφο. Γνωστό σε όλους και πόσο επι­τυ­χη­μέ­νες είναι οι φωτο­γρα­φίες του σε τόπους πυρ­κα­γιών.

Το μήνυμα του Δημάρ­χου:

“Με τη βοήθεια του Θεού τα κατα­φέ­ραμε κι απόψε. Η φωτιά στο Τσαίρι είναι υπό έλεγχο και μεις γυρί­σαμε σώοι στα σπίτια μας. Ευχα­ρι­στώ για μια ακόμη φορά όλους όσους με κίνδυνο ζωής πάλεψαν με τη φωτιά . Πυρο­σβε­στες, δασο­φύ­λα­κες, πιλό­τους, υπη­ρε­σια­κούς, χει­ρι­στές μηχα­νη­μά­των και εθε­λο­ντές.

Όσο για μερι­κούς άλλους εθε­λο­ντές του γλυκού νερού , που το μόνο που ξέρουν ειναι να κάνουν κριτική με τη βοήθεια ορι­σμέ­νων ΜΜΕ και στα fb δεν τους είδα να σηκω­θούν απο τον καναπέ τους ή την καφε­τέ­ρια ή την οθόνη του υπο­λο­γι­στή τους . Όχι μόνο στη φωτιά αλλά ούτε στους πρό­σφυ­γες , ούτε καν στον καθα­ρι­σμό των πάρκων , ούτε ,ούτε … Τέτοιοι εθε­λο­ντές να μας λείπουν”

Οι απα­ντή­σεις δεν άργησαν να έρθουν από τους…”εθε­λο­ντές του γλυκού νερού” μέσω facebook, εκτο­ξεύ­ο­ντας φαρ­μα­κερά βέλη ενα­ντίον του Δημάρ­χου.

Γράφει ο Γιώργος Τριά­ντος στον προ­σω­πικό του λογα­ρια­σμό στο fb:

“Ότι κάνει κανείς δεν έχει ανάγκη ούτε να το δια­φη­μί­ζει ούτε να το δια­λα­λεί.

Το κάνει γιατί έτσι αισθά­νε­ται και έτσι πράττει. Κάνει τη δουλειά του είτε αυτή είναι υπο­χρε­ω­τική είτε εθε­λο­ντική και πάει σπιτάκι του βράδυ και αισθά­νε­ται οτι έτσι έπρεπε να κάνει.

Και να μη ξεχνάμε οτι το νερό είτε είναι γλυκό είτε αλμυρό είναι πάντα επι­κίν­δυνο, πάντα μπορεί να πνίξει”

” Σαν δήμαρ­χος έχει κάθε δικαί­ωμα να ευχα­ρι­στεί εκεί­νους που πραγ­μα­τικά έδωσαν και δίνουν τη μάχη και τη βοήθειά τους τους είτε απέ­να­ντι σε φωτιές είτε απέ­να­ντι σε πλημ­μύ­ρες είτε όπου χρεια­στεί. Άλλο το ένα όμως άλλο το άλλο. Και η λίμνη και η θάλασσα πάντα χρειά­ζο­νται κολύμπι. Και κολύμπι πραγ­μα­τικό. Χωρίς μπρα­τσά­κια και κου­λού­ρες.”

Την σκυτάλη πήρε ο Μαρ­τί­νος Κανελ­λά­κης, άκρως καυ­στι­κός:

” Προ­φα­νώς ο ΕΜΙΣΘΟΣ όψιμος εθε­λο­ντής του αλμυρού νερού συνο­δευό­με­νος μονίμως από τον προ­σω­πικό του φωτο­γράφο ζήλεψε την δόξα του μπα­κα­λιά­ρου και δεν τόλμησε να κάνει καμιά κου­βέ­ντα για την ουσία του προ­βλή­μα­τος.”

“Προς τον δήμαρχο. ¨οταν ο Τριά­ντος πήγε χθες στους λαθρο­με­τα­νά­στες για να εξε­τά­σει κάποιους άρρω­στους και του ζήτησαν οι αυθόρ­μητα ευρι­σκό­με­νοι εκεί χωρίς ειδο­ποί­ηση απο΄το δημαρ­χείο δημο­σιο­γρά­φοι να φωτο­γρα­φη­θεί με τον δήμαρχο αρνή­θηκε γιατί άλλο οι του γλυκού νερού και άλλο οι μπα­κα­λιά­ροι.”

“Σιχαί­νο­μαι αυτό που κάνω γιατί υπάρ­χουν δεκάδες άλλοι φίλοι που προ­σφέ­ρουν αλλά κάτι άλλο κ. Δήμαρχε είπατε ευτυχώς που γυρί­σατε σώος το βράδυ στο σπίτι σας, κάποιοι εθε­λο­ντές όμως του γλυκού νερού όπως η Ευαγ­γε­λία Μαζα­ρά­κου και άλλοι μεσά­νυ­χτα και χαρά­ματα έκαναν βάρδια στο κυνο­κο­μείο ( ναι στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ κυνο­κο­μείο ) ώστε αν πάει η φωτιά εκεί να προ­λά­βουν να το εκκε­νώ­σουν. Α και κάτι άλλο που ξέχασα η φωτιά ήταν 100 μέτρα από το σπίτι μου και καθό­μουν έτοιμος με το λάστιχο όλη μέρα και νύχτα και έτσι δεν μπόρεσα να βγάλω φωτο­γρα­φία μαζί σας, την άλλη φορά ίσως.”

Για να συμπλη­ρώ­σει ο Δημή­τρης Γρη­γο­ριά­δης:

“Εθε­λο­ντής/ρια (του γλυκού ή του αλμυρού νερού) είναι εκείνος/η που κάνει πράγ­ματα χωρίς καμία είδους αμοιβή ή λόγω αξιώ­μα­τος. Και κυρίως χωρίς φωτο­γρά­φους. Περι­μέ­νουμε απά­ντηση και επί της ουσίας της επι­στο­λής μας.”

Με και­νούρ­για ανάρ­τηση ο Γιώργο Τριά­ντος συνε­χί­ζει και απευ­θύ­νει μήνυμα στον Δήμαρχο Ρόδου

“Κύριε Δήμαρχε,

Το να πάω να σβήσω μια δασική φωτιά δεν θα το κάνω γιατί δεν ξέρω να κάνω δασο­πυ­ρό­σβεση και θα βάλω σε κίνδυνο και εμένα και τους άλλους. Το να παραστώ σαν γιατρός και να δώσω πρώτες βοή­θειες και να σώσω ένα άνθρωπο, θα το κάνω με όσες δυνά­μεις και γνώσεις διαθέτω. Και παρότι παρα­βρέ­θηκα σε μια συνά­ντηση για τις πυρ­κα­γιές στην αίθουσα του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, έκτοτε δεν ενο­χλή­θηκα από κανένα ούτε και ενη­με­ρώ­θηκα για το τι πρέπει να κάνω και πώς. Ούτε προ­σω­πικά ούτε σαν Τμήμα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών του Νοσο­κο­μείου.

Το να καθα­ρίσω ένα πάρκο και να ενδια­φερθώ γι αυτό, το έκανα, το κάναμε, απο­δε­δειγ­μένα πολλά χρόνια τώρα μαζί με πολλούς άλλους της τάξης του γλυκού νερού. Μέχρι εκεί που μας το επέ­τρε­ψαν και μέχρι εκεί που μας απο­γο­ή­τευ­σαν. Όπως και πολλά άλλα πράγ­ματα πάντα σε σχέση με τη πόλη μας, τους πολίτες της και το πρόσωπό της.

Στους πρό­σφυ­γες προ­φα­νώς πήγαμε και δύο. Άσχετα αν δεν το “θυμάστε”. Και όχι μια φορά. Και ασφαλώς στον τομέα που με αφορά και για προ­βλή­ματα σε συνερ­γα­σία με τον Ερυθρό Σταυρό και τους Εθε­λο­ντές που ήταν εκεί και με χαρά και τιμή έγινε αυτή η συνερ­γα­σία.

Όσο για τα ανα­φε­ρό­μενα στην “επι­στολή των 5″, του γλυκού νερού, κατά την άποψή σας, ίσως η χτεσινή πυρ­κα­γιά δεν σας άφησε το χρόνο να απα­ντή­σετε επί των δεδο­μέ­νων που και ερω­τη­μά­των που

τέθηκαν. Ελπίζω οτι αυτό θα γίνει σε μια δεύτερη ευκαι­ρία, αν γίνει.

Δεν πρό­κει­ται να επα­νέλθω, όποια και αν είναι η πρό­κληση, γιατί πιστεύω οτι είναι υπο­χρέ­ωση του πολίτη να εκθέτει και να επι­ση­μαί­νει τα κακώς κείμενα, να βοηθά την Πόλη και τους συμπο­λί­τες του και υπο­χρέ­ωση του Δημάρ­χου να ακούει και ενεργεί. Περισ­σό­τερο προ­σω­πικά με ενδια­φέ­ρει να βλέπει, να ακούει και μετά να ενεργεί. Το πώς δεν θα του το υπο­δείξω εγώ.”