Περί συναίνεσης Του Κοσμά Σφυρίου

ΑΝ ΚΑΤΑΨΗΦΙΖΕ ΚΑΙ Η «ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ» ΠΑ.ΣΟ.Κ, Ποτάμι και Ν.Δ…ΧΑΟΣ!

Με αφορμή την αυριανή 2η ψηφο­φο­ρία στην Βουλή, για τα «προ­α­παι­τού­μενα», έχει σημασία, να σκε­φθούμε τι δια­κη­βεύ­θηκε το 6μηνο και γιατί τώρα «συναί­νεση».

Ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας, τελικά, προ­χώ­ρησε σε οδυνηρό συμ­βι­βα­σμό! Θα έπρεπε να είχε υπο­γρά­ψει πολύ πιο «ελαφρύ» συμ­βι­βα­σμό, πριν τις 28 Φεβρουα­ρίου….

Δυστυ­χώς, δεν είχε την διο­ρα­τι­κό­τητα να το πράξει.

Μετά από παλι­νω­δίες πέντε μηνών και μετά από το ολέθριο λάθος του «δημο­ψη­φί­σμα­τος»-παγίδα :

• αυτο­πα­γι­δεύ­τηκε η χώρα και έχασε τελείως τη δια­πραγ­μα­τευ­τική της ισχύ.

• Έληξε το «πρό­γραμμα οικο­νο­μι­κής διευ­κό­λυν­σης» (των ευρω­παϊ­κών «θεσμών»).

• Χάθηκαν 20 δις ευρώ (10,9 από τον EFSF, 7,2 από την πέμπτη δόση 1,8 από κέρδη δια­χεί­ρι­σης ομο­λό­γων).

• Έκλει­σαν οι τρά­πε­ζες και εξ αιτίας του κλει­σί­μα­τος απαι­τεί­ται ανα­χρη­μα­το­δότη ση 25 δις.

• Το Δ.Ν.Τ δημο­σί­ευσε μελέτη, η οποία υπο­λο­γί­ζει, ότι θα κοστί­σουν στον ελλη­νικό λαό, οι 5μηνες παλι­νω­δίες, το «δημο­ψή­φι­σμα» και το κλεί­σιμο των τρα­πε­ζών : 60 δις ευρώ !!! (γιατί πέραν αυτών που προ­α­νέ­φερα συνυ­πο­λο­γί­ζει και το κόστος επι­στρο­φής της χώρας στην ύφεση).

Τώρα, ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας – ηγέτης του «αρι­στε­ρού αντι­μνη­μο­νια­κού κινή­μα­τος» – υπέ­γραψε το ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ της Ελλάδας!

Γιατί συνει­δη­το­ποί­ησε – την έσχάτη ώρα – ότι δεν ήταν κιν­δυ­νο­λο­γία το οδυνηρό δίλημμα : μνη­μό­νιο ή ανε­ξέ­λεγ­κτη χρε­ο­κο­πία – κατα­στροφή – πλήρης εξα­θλί­ωση!

Μάλιστα, την Τετάρτη 15/7ου, έβαλε, ευθύ­τατα, το ερώτημα στους βου­λευ­τές του :

• «Θεω­ρείτε το δίλημμα της ανε­ξέ­λεγ­κτης χρε­ο­κο­πίας υπαρκτό ή πλαστό ;»

• Από τους 149 βου­λευ­τές, οι 110 (μεταξύ αυτών και ο κ. Τσίπρας !) είπαν υπαρκτό.

Ενώ, επί πέντε χρόνια επέ­με­ναν : πλαστό το δίλημμα μνη­μό­νιο ή χρε­ο­κο­πία !

• Όπως, όταν το 2010, μπροστά στον υπαρκτό κίνδυνο της ανε­ξέ­λεγ­κτης χρε­ο­κο­πίας (που προ­κά­λεσε ο εκτρο­χιζ­σμός των δημο­σίων οικο­νο­μι­κών από τον Καρα­μανλή και τη Ν.Δ) ο Γ. Παπαν­δρέου βρέθηκε μπροστά στο ίδιο δίλημμα, ο κ. Τσίπρας του απα­ντούσε ότι εκφο­βί­ζει τους πολίτες και τον χαρα­κτή­ριζε «Τσο­λά­κο­γλου», δηλαδή προδότη (!), για το 1ο μνη­μό­νιο.

• Όπως, όταν το 2012, μετά το αδιέ­ξοδο των δίδυμων εκλογών, που ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α αρνείτο, να συμ­με­τά­σχει σε «κυβέρ­νηση εθνικής ανάγκης», ο Β. Βενι­ζέ­λος έβαζε το ίδιο δίλημμα στον κ. Τσίπρα, εκείνος του απα­ντούσε, ότι κιν­δυ­νο­λο­γεί και τον χαρα­κτή­ριζε «μερ­κε­λι­στή» (!), για το 2ο μνη­μό­νιο.

Τώρα, ο κ. Τσίπρας ανα­γνώ­ρισε ότι το δίλημμα είναι υπαρκτό και επέλεξε το «βαρύ­τατο» 3ο μνη­μό­νιο…

Σε ότι δε αφορά στους 39 βου­λευ­τές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α που κατα­ψή­φι­σαν, ας μην δυσα­να­σχε­τεί, γιατί εκείνος προ­ε­κλο­γικά & μετε­κλο­γικά «έσχιζε» τα μνη­μό­νια !

Τώρα όμως η κυβέρ­νηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α-ΑΝ.ΕΛ έχει την ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, για να προ­χω­ρή­σει στην εφαρ­μογή της συμ­φω­νίας, που υπέ­γραψε ο κ. Τσίπρας, αφού τα τρία κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης (ΠΑ.ΣΟ.Κ, Ποτάμι και Ν.Δ) ΑΠΟΤΡΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, δίνο­ντας θετική ψήφο. (Σκε­φθείτε το χάος, που θα υπήρχε σήμερα, αν κατα­ψή­φι­ζαν κι αυτά…!)

Ενώ το 2010, η κυβέρ­νηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ, αντί συναί­νε­σης, είχε απέ­να­ντι όλη την τότε αντι­πο­λί­τευση, που την «πετρο­βο­λούσε !». Από τότε το ΠΑ.ΣΟ.Κ, πήρε επάνω του «όλο το ανάθεμα του λαού» και απο­δε­κα­τί­στηκε πολι­τικά !

Ο κ. Σαμαράς και η Ν.Δ, που το 2010 «πετρο­βο­λούσε» το ΠΑ.ΣΟ.Κ και υπό­σχετο «Ζάπεια», στα τέλη του 2011, προ­σχώ­ρησε στην επιλογή του 2ου ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ. Συνέ­πραξε στην μετα­βα­τική κυβέρ­νηση συνερ­γα­σίας, υπό τον κ. Παπα­δήμο και μετά τις διπλές εκλογές του 2012, ως πρω­θυ­πουρ­γός, ανέλαβε την εφαρ­μογή ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, όταν, τα δύο προη­γού­μενα χρόνια, ηγείτο του «δεξιού αντι­μνη­μο­νια­κού κινή­μα­τος» !

Αλλά πάλι το ΠΑ.ΣΟ.Κ, πήρε «όλο το ανάθεμα του λαού» και απο­δε­κα­τί­στηκε πολι­τικά ! Ενώ είναι το μόνο κόμμα, που, όταν βρέθηκε στην αντι­πο­λί­τευση, έδωσε – όπως δίνει και σήμερα – συναί­νεση, στα κόμματα, που ο λαός ανέ­δειξε πρώτα (το 2012, μαζί με την ΔΗΜ.ΑΡ, προς τη Ν.Δ και τώρα προς τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α), αλλά ουδέ­ποτε πήρε συναί­νεση (!), από κανένα άλλο κόμμα…

Συναι­νούσε και συναι­νεί και σήμερα, γιατί δίνει απόλυτη προ­ται­ρε­ό­τητα στην Ελλάδα και όχι στο κομ­μα­τικό συμ­φέ­ρον, όχι στην κομ­μα­τική συνοχή.

Η ευθύνη, απέ­να­ντι στην χώρα, απαι­τούσε (δυστυ­χέ­στατα δεν έγιναν) και απαιτεί και σήμερα :

• Εθνική συνεν­νό­ηση στην πολι­τική «κορυφή» και

• Εθνική ενότητα στην κοι­νω­νική βάση !

Έστω και τώρα, οι πολι­τι­κές ηγεσίες – και προ­τί­στως της κυβέρ­νη­σης, μια και η αντι­πο­λί­τευση δίνει και αύριο θετική ψήφο – οφεί­λουν να τις επι­διώ­ξουν και να τις πετύ­χουν : – κάνο­ντας υπέρ­βαση της μέχρι σήμερα στενά κομ­μα­τι­κής πρα­κτι­κής και

– επι­δι­κνύ­ο­ντας υπευ­θυ­νό­τητα στις κρί­σι­μες ώρες, που ακόμη διέρ­χε­ται η χώρα.