«Αγκάθι» ο διορισμός διοικητών νοσοκομείων

Πιο κοντά φέρνουν τα προ­α­παι­τού­μενα των εταίρων το νέο θεσμικό πλαίσιο για την αξιο­κρα­τική επιλογή των διοι­κη­τών των νοσο­κο­μείων. Σύμφωνα με την απόφαση της Συνόδου Κορυφής της προη­γού­με­νης Κυρια­κής, η ελλη­νική κυβέρ­νηση πρέπει να προ­χω­ρή­σει στην απο­πο­λι­τι­κο­ποί­ηση της διοί­κη­σης, γεγονός που ουσια­στικά θέτει σε «πάγο» την πρό­σφατη τρο­πο­λο­γία του υπουρ­γείου Υγείας, σύμφωνα με την οποία παύ­ο­νται αζημίως οι διοι­κη­τές και στη θέση τους τοπο­θε­τού­νται πρόσωπα επι­λο­γής του υπουρ­γού. Στο υπουρ­γείο Υγείας επι­κρα­τεί έντονος προ­βλη­μα­τι­σμός για το τι θα κάνουν σε πρώτη φάση με τις διοι­κή­σεις των νοσο­κο­μείων, καθώς υπο­στη­ρί­ζουν ότι αρκετοί εξ αυτών έχουν δημιουρ­γή­σει προ­βλή­ματα στα νοσο­κο­μεία την περίοδο του τελευ­ταίου εξα­μή­νου και προ­σπα­θούν να βρουν λύσεις που να μην αντι­βαί­νουν στην υπο­χρέ­ωση απο­πο­λι­τι­κο­ποί­η­σης της διοί­κη­σης.

Η σημε­ρινή ηγεσία του υπουρ­γείου Υγείας εξαρχής καλούσε τους διοι­κη­τές να παραι­τη­θούν, χωρίς ωστόσο η έκκληση αυτή να έχει απο­τε­λέ­σματα. Από τους περίπου 180 διοι­κη­τές και ανα­πλη­ρω­τές διοι­κη­τές, έως και χθες, το υπουρ­γείο Υγείας είχε απο­δε­χθεί 15 παραι­τή­σεις και είχε προ­χω­ρή­σει στην παύση ενός διοι­κητή. Οι παραι­τή­σεις θα έλυναν τα χέρια του υπουρ­γείου, καθώς δεν θα χρεια­ζό­ταν να απο­ζη­μιώ­σει τους «απο­πεμ­φθέ­ντες». Οι σημε­ρι­νοί διοι­κη­τές έχουν τριετή θητεία που λήγει στο τέλος του 2016 και ο διο­ρι­σμός τους έγινε ύστερα από αξιο­λό­γηση από ειδική επι­τροπή με βάση -σύμφωνα με το τυπικό- προ­σό­ντα και εμπει­ρία στη διοί­κηση.

H τρο­πο­λο­γία που ψηφί­στηκε πριν από δέκα ημέρες, λίγα 24ωρα πριν από «το θρίλερ των Βρυ­ξελ­λών», χαρα­κτη­ρί­στηκε από την ηγεσία του υπουρ­γείου Υγείας μετα­βα­τική, έως ότου θεσπι­στεί νέο διοι­κη­τικό μοντέλο γενικά για τον χώρο της Υγείας, αν και η θητεία των διοι­κη­τών επι­λο­γής υπουρ­γού Υγείας θα ήταν… διετής. Ο αναπλ. υπουρ­γός Υγείας Ανδρέας Ξανθός, κατά τη σχετική συζή­τηση στη Βουλή, έθετε το 2016 ως χρονικό ορί­ζο­ντα για το νομο­σχέ­διο με το νέο διοι­κη­τικό μοντέλο στον χώρο της Υγείας, που θα περι­λάμ­βανε αυξη­μένη συμ­με­τοχή εργα­ζο­μέ­νων, ληπτών υπη­ρε­σιών υγείας και τοπικών κοι­νω­νιών. Και σε πλήρη αντί­θεση με τα νέα δεδο­μένα, υπο­στή­ριζε ότι «είναι δικαί­ωμα και υπο­χρέ­ωση της κυβέρ­νη­σης να επι­λέ­ξει ανθρώ­πους που μπορούν να στη­ρί­ξουν το πολι­τικό της σχέδιο στην υγεία».

Η τρο­πο­λο­γία προ­κά­λεσε τις έντονες αντι­δρά­σεις της αντι­πο­λί­τευ­σης -κυρίως της Ν.Δ.- που κατη­γό­ρη­σαν για κομ­μα­τι­σμό την ηγεσία του υπουρ­γείου, σημειώ­νο­ντας μάλιστα ότι το υπουρ­γείο θα μπο­ρούσε να αξιο­λο­γή­σει τους υφι­στά­με­νους διοι­κη­τές και μετά να τους αντι­κα­τα­στή­σει με τους «επι­λα­χό­ντες» της επι­τρο­πής αξιο­λό­γη­σης. Αξίζει πάντως να σημειω­θεί ότι ακόμα και με την προη­γού­μενη δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης, δεν έλειψαν ποτέ οι επι­κρί­σεις σχετικά με την επιλογή προ­σώ­πων πιο κοντι­νών στην εκά­στοτε κυβέρ­νηση, με απο­κο­ρύ­φωμα την «ποσό­στωση 4-2-1», της συγκυ­βέρ­νη­σης Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ.

Καθη­με­ρινή