Δεν είχε ανθρωποκτόνο δόλο η κατηγορούμενη για ανθρωποκτονία του συντρόφου της

Τι ανα­φέ­ρε­ται σε διά­τα­ξη της Τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας

Μια νέα κα­τά­στα­ση πραγ­μά­των στην ποι­νι­κή αξιο­λό­γη­ση της 31χρο­νης Ρ. Γ. του Β., κα­τοί­κου Πη­γα­δί­ων Καρ­πά­θου, που κα­τη­γο­ρεί­ται για το φόνο του συ­ντρό­φου της, δη­μιούρ­γη­σε, σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες, πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη από την οποία φέ­ρε­ται να προ­κύ­πτει ότι δεν είχε αν­θρω­πο­κτό­νο δόλο.

Η 31χρονη είχε αφε­θεί ελεύ­θε­ρη με τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της αυ­το­πρό­σω­πης εμ­φά­νι­σής της εντός του πρώ­του πεν­θη­μέ­ρου εκά­στου μηνός στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας της και της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου της από τη χώρα, με διά­τα­ξη της πρώην τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου.

Θυ­μί­ζου­με ότι με βού­λευ­μα, που είχε εκ­δώ­σει το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, απορ­ρί­φθη­κε κατ’ ου­σί­αν η από 28 Φε­βρουα­ρί­ου 2014 όμοια προ­σφυ­γή της, αν και ανα­γνω­ρί­στη­κε «εμ­μέ­σως» ότι τέ­λε­σε το αδί­κη­μα, ευ­ρι­σκό­με­νη σε άμυνα και εν βρα­σμώ ψυχής.

Όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, η 31χρονη κα­τη­γο­ρεί­ται για το φόνο του συ­ντρό­φου της, 30χρο­νου επαγ­γελ­μα­τία οπλί­τη, Αδάμ Βεσ­σά­λα του Πα­να­γιώ­τη, που γεν­νή­θη­κε στο Γα­λα­τά Τροι­ζη­νί­ας και υπη­ρε­τού­σε στο 95 ΤΕ Καρ­πά­θου.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη υπο­στη­ρί­ζει ότι υπήρ­ξε κατ’ επα­νά­λη­ψη θύμα κα­κο­ποί­η­σης από τον 30χρονο, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι δεν είχε αν­θρω­πο­κτό­νο δόλο και ότι ο θά­να­τός του επήλ­θε από ατύ­χη­μα.

Στην αί­τη­ση, που είχε υπο­βά­λει δια των πλη­ρε­ξου­σί­ων δι­κη­γό­ρων της κ.κ. Στ. Αλε­ξαν­δρή και Κ. Δια­κο­νή, κα­τέ­στη­σε σαφές, ότι έχει λευκό ποι­νι­κό μη­τρώο, έχει γνω­στή δια­μο­νή και μό­νι­μη κα­τοι­κία και δεν είναι ύπο­πτη φυγής.

Επε­σή­μα­νε ακόμη ότι τε­λού­σε σε κα­τά­στα­ση άμυ­νας και ότι ο θά­να­τος επήλ­θε από ατύ­χη­μα.

Στην διά­τα­ξη της κ. Ανα­κρί­τριας, με την οποία επι­βε­βαιώ­θη­καν οι ισχυ­ρι­σμοί της κα­τη­γο­ρού­με­νης, ανα­φέ­ρο­νται με­τα­ξύ άλλων τα εξής:

«Στις 20-02-2014 και κα­τό­πιν εορ­τα­σμού της Τσι­κνο­πέμ­πτης στην οικία της μη­τέ­ρας της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης, θύμα και κα­τη­γο­ρου­μέ­νη κα­τέ­λη­ξαν περί ώρα 22:00 ο μεν πρώ­τος και 22:15 η δε δεύ­τε­ρη, στην κοινή τους οικία, όπου έλαβε εκ νέου χώρα δια­πλη­κτι­σμός για ασή­μα­ντη αιτία.

Αρ­χι­κώς θύτης και θύμα λο­γό­φε­ραν σε έντο­νους τό­νους, εκτο­ξεύ­ο­ντας ύβρεις εκα­τέ­ρω­θεν, ενώ εν συ­νε­χεία άρ­χι­σαν να χει­ρο­δι­κούν, χτυ­πώ­ντας ο ένας τον άλλο έντο­να. Λόγω της σω­μα­τι­κής διά­πλα­σης του θύ­μα­τος και της υπέρ­τε­ρης φυ­σι­κής του δύ­να­μης, ένα­ντι της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης, η τε­λευ­ταία κα­τευ­θύν­θη­κε προς το κοινό τους δω­μά­τιο, προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τευ­τεί. Πλην όμως το θύμα την ακο­λού­θη­σε και επι­τέ­θη­κε εκ νέου σε αυτή, αφού με τα γυμνά του χέρια έσκι­σε το κολάν της.

Τότε η τε­λευ­ταία, αφού απε­γκλω­βί­στη­κε από τις λαβές του θύ­μα­τος, έτρε­ξε προς την κου­ζί­να και σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση έθραυ­σε ένα πο­τή­ρι νερού, και το κάρ­φω­σε βίαια στο στή­θος του θύ­μα­τος, που την είχε ακο­λου­θή­σει και βρι­σκό­ταν τη στιγ­μή εκεί­νη όπι­σθεν της. Από την πράξη της αυτή προ­κλή­θη­κε κά­ταγ­μα της τρί­της πλευ­ράς, που βρί­σκε­ται στη δεξιά πλευ­ρά της με­σό­τη­τας της στερ­νι­κής χώρας, το δε κα­τε­α­γόν άκρο αυτής, στρε­φό­με­νο προς τα έσω, προ­κά­λε­σε ρήξη – δια­το­μή της δε­ξιάς έσω μα­στι­κής αρ­τη­ρί­ας, και εν συ­νε­χεία αι­μορ­ρα­γία από την οποία το θύμα κα­τέ­λη­ξε μετά από λίγο».

Στην ίδια διά­τα­ξη ανα­φέ­ρε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη προ­σπά­θη­σε να συ­γκα­λύ­ψει την πράξη της, το­πο­θε­τώ­ντας τα μα­τω­μέ­να ρούχα στο πλυ­ντή­ριο της οι­κί­ας, με­τα­φέ­ρο­ντας το θύμα πάνω στο κρε­βά­τι, με τη βο­ή­θεια της μη­τρός της και του κου­μπά­ρου αυτής, τους οποί­ους εν τω με­τα­ξύ ει­δο­ποί­η­σε τη­λε­φω­νι­κώς, και δί­νο­ντας στον τε­λευ­ταίο τα απορ­ρίμ­μα­τα που πε­ριεί­χαν τα πει­στή­ρια του εγκλή­μα­τος, προ­κει­μέ­νου αυτός να τα απορ­ρί­ψει σε δη­μο­τι­κό κάδο απορ­ριμ­μά­των έξω­θεν της οι­κί­ας.

Οι συ­νή­γο­ροί της επι­κα­λού­νται πλήρη απου­σία αι­τιώ­δους συν­δέ­σμου με­τα­ξύ της πρά­ξε­ως και του απο­τε­λέ­σμα­τος. Επι­κα­λού­νται ακόμη πλήρη έλ­λει­ψη δόλου όχι μόνο ως προς το θα­να­τη­φό­ρο απο­τέ­λε­σμα αλλά και ως προς οια­δή­πο­τε προ­σβο­λή της ζωής και της υγεί­ας του θα­νό­ντος, άρση του άδι­κου χα­ρα­κτή­ρα της πρά­ξε­ως λόγω αμύ­νης, άρση του κα­τα­λο­γι­σμού της πρά­ξης λόγω πα­ράλ­λη­λης συν­δρο­μής κα­τα­στά­σε­ως ανά­γκης και όλως επι­κου­ρι­κώς υπέρ­βα­ση της αμύ­νης ή της κα­τα­στά­σε­ως ανά­γκης, λόγω φόβου ή τα­ρα­χής.

Από την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη φέ­ρε­ται να προ­έ­κυ­ψε ότι από τον τραύ­μα που υπέ­στη με το σπα­σμέ­νο πο­τή­ρι ο Αδάμ Βεσ­σά­λας, προ­κλή­θη­κε κά­ταγ­μα της τρί­της πλευ­ράς στη δεξιά πλευ­ρά της με­σό­τη­τας της στερ­νι­κής χώρας, το κα­τε­α­γόν άκρο της οποί­ας, στρε­φό­με­νο προς τα έσω προ­κά­λε­σε ρήξη – δια­το­μή της δε­ξιάς έσω μα­στι­κής αρ­τη­ρί­ας, συ­νε­πεία της οποί­ας υπέ­στη ακα­τά­σχε­τη αι­μορ­ρα­γία και μέσα σε λίγα λεπτά κα­τέ­λη­ξε.

Την πο­ρεία της υπό­θε­σης πα­ρα­κο­λου­θούν οι οι­κεί­οι του θύ­μα­τος, που ζή­τη­σαν αρ­μο­δί­ως ενη­μέ­ρω­ση ενώ πε­ραι­τέ­ρω θα αι­τη­θούν να διο­ρί­σουν τε­χνι­κό σύμ­βου­λο για να εξε­τά­σει τα δια­λαμ­βα­νό­με­να στην πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη.