Der Spiegel: H ματαιοδοξία του Β. Σόιμπλε-Εγκατέλειψε πλέον κάθε διπλωματικό πρόσχημα

Σε νέο του δημο­σί­ευμα το περιο­δικό Spiegel επι­χει­ρεί να εξη­γή­σει την επιμονή του Β. Σόιμπλε στην έξοδο της Ελλάδας από την ευρω­ζώνη. Όπως ανα­φέ­ρει το νέο κεντρικό δημο­σί­ευμα της ιστο­σε­λί­δας, αυτό που καθο­δη­γεί τον Β. Σόιμπλε είναι η οργή για την ελλη­νική πολι­τική.

Μετά από μήνες κου­ρα­στι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων στο Eurogroup ο κ. Τσίπρας απο­φά­σισε να θέσει την πολι­τική λιτό­τη­τας σε δημο­ψή­φι­σμα. Ο Σόιμπλε είχε και ο ίδιος προ­τεί­νει κάτι τέτοιο πριν από λίγο καιρό, αλλά τότε η χώρα ήταν ακόμη σε ένα πρό­γραμμα βοή­θειας. Εν τω μεταξύ, η Ελλάδα έχασε μία δόση προς το ΔΝΤ, και ο κ. Τσίπρας άφησε το πρό­γραμμα να εκπνεύ­σει, κατη­γο­ρώ­ντας τους Ευρω­παί­ους για εκβια­σμούς.

Ωστόσο μετά το δημο­ψή­φι­σμα οι Έλληνες έκαναν μία διπλή υπο­χώ­ρηση προς τους δανει­στές: Πρώτον, απέ­συ­ραν τον αμφι­λε­γό­μενο υπ. Οικο­νο­μι­κών Γιάνη Βαρου­φάκη, με τον οποίο ο Β. Σόιμπλε είχε πρό­βλημα από την αρχή. Κατόπιν ο Τσίπρας πρό­τεινε ένα λεπτο­με­ρές πρό­γραμμα μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Η μονα­δική του διαφορά από την προ­σφορά των δανει­στών; Η Ελλάδα ζητά πλέον μία ελά­φρυνση χρέους – κάτι που υπο­στη­ρί­ζουν πολλοί οικο­νο­μο­λό­γοι, το ΔΝΤ και ο πρό­ε­δρος του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου.

Όλα αυτά για τον Σόιμπλε ακού­γο­νται ως εξής: οι Έλληνες έκαναν πάλι ασαφείς προ­τά­σεις, όπως τότε με τον Βαρου­φάκη. Κι εδώ το Spiegel μιλάει για θιγμένη ματαιο­δο­ξία του Γερ­μα­νού υπουρ­γού. Κι αυτό γιατί, με τον Βαρου­φάκη, ο Σόιμπλε είχε βρει για πρώτη φορά έναν αντί­παλο, ο οποίος έκανε δημόσια κριτική στη γερ­μα­νική φιλο­σο­φία λιτό­τη­τας, όπως αυτή εκφρα­ζό­ταν ήδη και σε άλλες χώρες. Ο Σόιμπλε, ο οποίος πριν από λίγα χρόνια είχε τιμηθεί ως «μεγάλος Ευρω­παίος», είδε τον Βαρου­φάκη να τον χαρα­κτη­ρί­ζει ως εκπρό­σωπο μιας ιδέας για «ευρω­ζώ­νης της πει­θαρ­χίας» κι είδε επίσης την εικόνα του να μετα­τρέ­πε­ται σε μπα­μπούλα στην Αθήνα. Περισ­σό­τερο από όλα ίσως τον νευ­ρί­ασε τελευ­ταία, ότι ο Βαρου­φά­κης κατη­γό­ρησε δίχως ανα­στο­λές τους πιστω­τές για τρο­μο­κρα­τία.

Ο Σόιμπλε απαντά με ένα δοκι­μα­σμένο όπλο: το σαρ­κα­σμό. Σε ένα συνέ­δριο της Bundesbank είπε, πως η Ελλάδα θα μπο­ρούσε να γίνει ανταλ­λαγή με το Πουέρτο Ρίκο και να υιο­θε­τή­σει το δολάριο. Το βράδι της Παρα­σκευής είπε επίσης σαρ­κα­στικά, ότι η μετα­στροφή της Αθήνας μετά το δημο­ψή­φι­σμα είναι «πολύ πει­στική για τους απλούς πολίτες της Ευρώπης».

Αυτό απο­τε­λεί μια ξεκά­θαρη αλλαγή ύφους. Παρά τις ειρω­νείες για τον Έλληνα ομόλογό του ο Σόιμπλε μιλούσε ως τώρα σχεδόν πάντα με σεβασμό έναντι των Ελλήνων πολιτών και των δεινών που έχουν υποστεί λόγω της κρίσης. Η δημόσια εικο­το­λο­γία περί του Grexit ήταν ένα ταμπού – κι αυτό το τηρούσε και ο Σόιμπλε.

Ωστόσο τώρα αισθά­νε­ται ότι έχει περισ­σό­τερη υπο­στή­ριξη σε εξω­τε­ρικό και εσω­τε­ρικό. Μέλη του CDU/CSU επα­να­στα­τούν ενάντια στην ιδέα νέας ελλη­νι­κής βοή­θειας. Στην συνε­δρία του κόμ­μα­τος για την Οικο­νο­μία, ο Σόιμπλε έλαβε μεγάλο και διαρκές χει­ρο­κρό­τημα για τη στάση του. Ο φιν­λαν­δός ομό­λο­γός του σχε­τι­κο­ποί­ησε τις συνέ­πειες ενός Grexit. Δε θα είναι και τόσο άσχημο, είπε, όπως και μία πιθανή απο­χώ­ρηση της Μεγάλης Βρε­τα­νία από την Ε.Ε. – κι αυτό είναι η διπλω­μα­τική δια­τύ­πωση.

Και οι δύο πολι­τι­κοί όμως δε φημί­ζο­νται για τη διπλω­μα­τική τους δει­νό­τητα, γράφει το περιο­δικό.