Ο Άγγελος…ταξίδεψε στον ουρανό!

Ένας κόμπος στο λαιμό, μία γροθιά στο στομάχι… Όταν συμ­βαί­νουν τέτοια γεγο­νότα, αισθα­νό­μα­στε όλοι πόσο μικροί είμαστε!

Ο μικρού­λης Άγγελος Γκιώνης, ο δικός μας… Άγγελος δεν άντεξε. Λύγισε και ταξί­δεψε για τη γει­το­νιά των Αγγέλων, για τη δική του… γει­το­νιά. Η καρ­δούλα του δεν άντεξε άλλο και χθες το πρωί στα­μά­τησε να χτυπάει. Το παιδικό του χαμό­γελο έσβησε, αλλά θα συνο­δεύει μια για πάντα όσους τους γνώ­ρι­σαν και είχαν την ευκαι­ρία να ταυ­τι­στούν μαζί του, να παίξουν μαζί και να νιώσουν λίγη από την παιδική του αύρα. Ο Άγγελος εκεί ψηλά θα είναι δυνατός, θα παίζει, θα τρέχει και θα κάνει όλα όσα δεν του επέ­τρεψε να κάνει η επάρατη νόσος. Και μάλιστα θα είναι υπε­ρή­φα­νος για τους γονείς του, τον Μάκη και την Κατε­ρίνα που έκαναν ότι περ­νούσε από το χέρι τους, κίνησαν Γη και ουρανό για να γίνει καλά ο μικρός τους ήρωας. Η καρ­δούλα του Άγγελου δεν χτυπάει, αλλά θα βρί­σκε­ται πάντα στο μυαλό όλων μας, για να απο­δει­κνύει τη μαχη­τι­κό­τητα, την αγνό­τητα και την παιδική υπε­ρη­φά­νεια του, που κέρδισε όλο τον κόσμο, χιλιά­δες Ροδίτες.

Χθες το πρωί η είδηση του χαμού του μικρούλη Άγγελου βύθισε στο πένθος όλο το νησί…Σκυ­θρωπά πρόσωπα και ο πόνος βουβός. «Έφυγε» ο Άγγελος μας, έτσι απλά. Ο μικρού­λης μας έδωσε εδώ και χρόνια τη δική του μάχη, ανέβηκε το δικό του Γολγοθά, έχοντας φυσικά δίπλα του κάθε στιγμή τους γονείς του και χιλιά­δες κόσμο που προ­σεύ­χο­νταν γι’ αυτόν. Πριν από δύο περίπου χρόνια είχε διορ­γα­νω­θεί στην Παλιά Πόλη το Save an Angel, προ­κει­μέ­νου να συγκε­ντρω­θεί ένα ποσό, ώστε να κάνει τη λεπτή χει­ρουρ­γική επέμ­βαση στο νωτιαίο μυελό, η οποία μάλιστα στέ­φθηκε με απόλυτη επι­τυ­χία. Η οικο­γέ­νειά του μετα­κό­μισε μόνιμα στο Λονδίνο για να είναι εκεί δίπλα στον Άγγελο τους. Νοση­λεύ­τηκε για μεγάλο χρονικό διά­στημα στη Harley Street Clinic, κάνο­ντας θερα­πείες αλλά χωρίς ποτέ να χάσει το χαμό­γελο του. Παρά τους έντο­νους πόνους, ο Άγγελος πάντα έστελνε τα δικά του μηνύ­ματα. Επι­σκέ­φτηκε στην Αγγλία την αγα­πη­μένη του ομάδα, τον Π.Α.Ο.Κ., ο οποίος μάλιστα του έστειλε τη φανέλα με τις υπο­γρα­φές όλων των παικτών.

Από τον περα­σμένο Δεκέμ­βριο, ο Άγγελός μας επέ­στρεψε στη Ρόδο, αλλά τον τελευ­ταίο καιρό η κατά­σταση του επι­δει­νώ­θηκε, με απο­τέ­λε­σμα χθες νωρίς το πρωί να χάσει τη μάχη, την οποία επί σειράν ετών κέρδιζε με αξιο­πρέ­πεια, με το παιδικό του χαμό­γελο. Ο μικρός ήρωας του Μάκη και της Κατε­ρί­νας, ο μικρός ήρωας που θα πρέπει να απο­τε­λέ­σει παρά­δειγμα για όλους μας, ο Αγγε­λά­κος μας «έφυγε» για να πάει εκεί που ξέρει ότι θα είναι πιο δυνατός και θα μπορεί να κάνει όλες τις παι­δι­κές του τρέλες. Ο μικρού­λης Άγγελος Γκιώνης έγινε σημαία και φωτεινό παρά­δειγμα για πολλούς. Αν και από την αρχή οι προ­βλέ­ψεις ήταν δυσοί­ω­νες, οι γονείς του ποτέ δεν σκέ­φτη­καν να τα παρα­τή­σουν. Ήταν εκεί δίπλα του και έδωσαν το δικό τους αγώνα, προ­σπα­θώ­ντας πάντα να του χαμο­γε­λούν και να ελπί­ζουν για το καλύ­τερο. Όπως ο Άγγελος, έτσι επίσης ο Μάκης και η Κατε­ρίνα και νοερά όλοι οι Ροδίτες, ήταν δίπλα του. Δεν ήταν εύκολο και αυτό είναι κατα­νοητό…

Ο Άγγελος ταξί­δεψε για τη γει­το­νιά του και ο επί­λο­γος γρά­φτηκε χθες το από­γευμα στον Ιερό Ναό της Αγίας Αικα­τε­ρί­νης στα Καλα­βάρδα, όπου έγινε η κηδεία του. Δύσκολα τα λόγια, αβά­στα­χτος ο πόνος για έναν πιτσι­ρικά, ο οποίος αρνιό­ταν πει­σμα­τικά να παρα­δο­θεί κόντρα σε όλες τις προ­βλέ­ψεις. Είχε ξεγε­λά­σει πολλές φορές το θάνατο και πάλεψε μέχρι το τέλος, σαν ένας μεγάλος. Με δύναμη και κου­ρά­γιο. Ο Αγγε­λά­κος μας λοιπόν «έφυγε» αλλά δεν θα τον ξεχάσει κανείς, αυτό του­λά­χι­στον είναι κάτι σαν υπό­σχεση προς τον ίδιο που μας κοι­τά­ζει από τον ουρανό. Και όπως έγραψε και ο πατέρας του Μάκης: «Καλό ταξίδι ψυχή μου! Είσαι ο ήρωας μου, σε λατρεύω». Και εμείς σε λατρέ­ψαμε Άγγελε μας, προ­σθέ­τουμε εμείς.

*Η «Δημο­κρα­τική» εκφρά­ζει τα θερμά συλ­λυ­πη­τή­ρια της στην οικο­γέ­νεια του Άγγελου…