Μάνος Κόκκινος: To OXI της ευθύνης απέναντι στη Δημοκρατία και την εθνική και λαϊκή κυριαρχία

Αθάνατο μνημείο ελευ­θε­ρίας και αξιο­πρέ­πειας της ανθρώ­πι­νης προ­σω­πι­κό­τη­τας παρα­μέ­νει πάντα η ληξιαρ­χική πράξη γέν­νη­σης της Δημο­κρα­τίας, όπως την συνέ­ταξε ο γεν­νή­το­ράς της Περι­κλής στον περί­φημο «Επι­τά­φιο» του.

Μακρυνή, ταραγ­μένη και αιμα­το­βαμ­μένη υπήρξε η μέχρι σήμερα πορεία της Δημο­κρα­τίας μέσα στους αιώνες. Η ελευ­θε­ρία της ανθρώ­πι­νης προ­σω­πι­κό­τη­τας στη σκέψη και στο φρόνημα σαν βασικό θεμέλιο του ανθρω­πι­στι­κού κεκτη­μέ­νου και του Δημο­κρα­τι­κού οικο­δο­μή­μα­τος πέρασε δια πυρός και σιδήρου για να σταθεί όρθια και να χτίσει μια κοι­νω­νία με ανθρώ­πινο πρόσημο.

Δυστυ­χώς το τέλος της μετα­δι­δα­κτο­ρι­κής μετα­πο­λί­τευ­σης αντί να παρα­δώ­σει τη χώρα σε τροχιά αυτο­δύ­να­μης ανά­πτυ­ξης με ένα κοι­νω­νικό κράτος και με ένα πολι­τικό σύστημα που να υπη­ρε­τεί το λαό, την παρέ­δωσε εδώ και 10 περίπου χρόνια στο πελα­τειακό κράτος, στη δια­φθορά, τη δια­πλοκή και με μια υπερ­χρέ­ωση του δημό­σιου χρέους με εγκλη­μα­τική περαι­τέρω τα τελευ­ταία 5 χρόνια διό­γκωση, σε βαθμό που να το καθιστά εντελώς μη βιώσιμο και να το μετα­φέ­ρει στις πλάτες πολλών επό­με­νων γενεών.

Ζούμε σήμερα τις πιο τρα­γι­κές στιγμές ενός ελεύ­θε­ρου πολι­τι­κού βίου 185 χρόνων, που κτί­σθηκε και ανα­πτύ­χθηκε με τους αγώνες και τις θυσίες χιλιά­δων αγω­νι­στών της ελευ­θε­ρίας και της Δημο­κρα­τίας. Είναι γνωστές οι τρα­γι­κές συν­θή­κες που ζει η χώρα μας και ο λαός μας κάτω από τα γνωστά υφε­σιακά και απάν­θρωπα μέτρα που επέ­βα­λαν οι μνη­μο­νια­κές κυβερ­νή­σεις στον τόπο μας, με την ανα­τρο­φο­δό­τηση της οικο­νο­μι­κής κρίσης , τη διάλυση του κοι­νω­νι­κού κράτους, τον μαρασμό της επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, τη διάλυση του κοι­νω­νι­κού ιστού, τη φτω­χο­ποί­ηση της πλειο­ψη­φίας του ελλη­νι­κού λαού με τα κοι­νω­νικά απα­ρά­δε­κτα ποσοστά ανερ­γίας και της φυγής χιλιά­δων νέων στον Μινώ­ταυρο της μετα­νά­στευ­σης που κατα­δι­κά­ζει σε ακα­τά­σχετη αιμορ­ρα­γία τον παρα­γω­γικό ιστό της χώρας μας.

Η χώρα βρί­σκε­ται σε μια δύσκολη ιστο­ρική περίοδο. Ίσως τη δυσκο­λό­τερη από την μετα­πο­λι­τευ­τική εποχή. Ο λαός γονα­τί­ζει καθη­με­ρινά κάτω από τα βάρη βάρ­βα­ρων φόρων, ανερ­γίας, ύφεσης, διά­λυ­σης του κοι­νω­νι­κού κράτους και επι­χει­ρη­μα­τι­κής αιμορ­ρα­γίας και οδη­γεί­ται σε εξα­θλί­ωση και χρε­ω­κο­πία.

Η εθνική ενότητα στην αντι­με­τώ­πιση αυτής της κρίσης είναι περισ­σό­τερο από κάθε άλλη φορά επι­βε­βλη­μένη και προ­βάλ­λει ως επι­τα­κτικό καθήκον κάθε Έλληνα.

Αναμ­φι­σβή­τητα η δια­χεί­ριση αυτής της βαρειάς οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής κρίσης με τις προ­ε­κτά­σεις και τις παρε­νέρ­γειές της και κυρίως με τον επα­πει­λού­μενο κίνδυνο μιας άτακτης χρε­ω­κο­πίας απο­τε­λεί μείζον και σοβαρό εθνικό θέμα, αφού θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο τον μόχθο των Ελλήνων που επέν­δυ­σαν σε μια κατοι­κία ή σε κάποιο ακίνητο, στή­ριγμα κάθε νέας οικο­γέ­νειας αυτής της χώρας αλλά κυρίως την εθνική μας κυριαρ­χία, η προ­στα­σία της οποίας απο­τε­λεί βαρειά ευθύνη όλων μας και την εθνική μας περη­φά­νεια που βλά­στησε μέσα στη στοι­χειώδη και δικαιο­λο­γη­μένη αξιο­πρέ­πεια που δικαιού­ται κάθε ανθρώ­πινη προ­σω­πι­κό­τητα.

Μια εθνική ενότητα σφυ­ρη­λα­τη­μένη από αισθή­ματα ευθύνης και απαλ­λαγ­μένη από κομ­μα­τι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις και αντε­γκλή­σεις. Ο διά­λο­γος, η ενη­μέ­ρωση και η συνερ­γα­σία είναι ευθύνη και χρέος όλων των πολι­τι­κών δυνά­μεων που πιστεύ­ουν και υπη­ρε­τούν το Σύνταγμα της χώρας και την ευρω­παϊκή πορεία και προ­ο­πτική της. Οι πολι­τι­κα­ντι­σμοί, οι Κασ­σάν­δρες και κάθε άλλη κομ­μα­τική και προ­σω­πική υστε­ρο­βου­λία απο­δο­μούν, αντί να ενι­σχύ­ουν αυτή την προ­ο­πτική και πορεία.

Ας σιγή­σουν επι­τέ­λους στις σει­ρή­νες της αυτο­κα­τα­στρο­φής. Ας περιο­ρί­σουν τις Κασ­σάν­δρες της κιν­δυ­νο­λο­γίας και ας αρθρώ­σουν όλοι δημόσια και υπεύ­θυνα έναν πολι­τικό λόγο που να εκφρά­ζει το πραγ­μα­τικό εθνικό συμ­φέ­ρον. Ένα εθνικό συμ­φέ­ρον που να συμπλέει και να υπη­ρε­τεί την στρα­τη­γική στον αγώνα που δίνει σήμερα η Κυβέρ­νηση απέ­να­ντι σε ανά­δελ­φους τοκο­γλύ­φους, σε σύγ­χρο­νους Μακια­βε­λι­στές που ναρ­κο­θε­τούν την ευρω­παϊκή ιδέα και κοι­νω­νία, όπως την ορα­μα­τί­σθη­καν οι αρχι­τέ­κτο­νες του Πανευ­ρω­παϊ­κού ιδε­ώ­δους.

Η χώρα έχει κυβέρ­νηση με νωπή λαϊκή εντολή, με τη δεδη­λω­μένη της Βουλής και με αντί­στοιχη δημο­σκο­πική στήριξη. Θεσμικά έχει την ευθύνη και την αρμο­διό­τητα να χει­ρι­σθεί την κρίση, ενη­με­ρώ­νο­ντας το Κοι­νο­βού­λιο και τον Λαό. Η Αντι­πο­λί­τευση έχει χρέος να στη­ρί­ξει κάθε κυβερ­νη­τική πρω­το­βου­λία που εξυ­πη­ρε­τεί τα συμ­φέ­ρο­ντα του ελλη­νι­κού Λαού, σύμφωνα με την εντολή του.

Οι καιροί και οι κίν­δυ­νοι δεν επι­τρέ­πουν μικρο­πο­λι­τι­κές, κοκ­κο­ρο­μα­χίες και στείρες αντι­πα­ρα­θέ­σεις. Ας στα­θούμε δίπλα στην εκλεγ­μένη Κυβέρ­νηση και ας της δώσουμε την εθνική, πολι­τική και κοι­νω­νική στήριξη που χρειά­ζε­ται για να φέρει σε αίσιο πέρας την βαρειά εντολή του ελλη­νι­κού λαού, σύμφωνα με τη δική του ετυ­μη­γο­ρία

Είναι η μοίρα αυτού του λαού να αγω­νί­ζε­ται. Ποτέ δεν φοβή­θηκε τις θυσίες. ΄Άντεξε πολλούς ζυγούς. Πότισε με αίμα τη γη του. Αλλά ζούσε πάντα με το όραμα της ελευ­θε­ρίας, της δημο­κρα­τίας. Και πάντα η ελευ­θε­ρία και η δημο­κρα­τία στε­φά­νω­ναν τους αγώνες του. Δεν υπήρ­ξαμε ποτέ πατρι­δο­κά­πη­λοι και προ­γο­νο­λά­τρες.

Ο πλούτος της χώρας μας είναι ο λαός μας. Είναι οι αστεί­ρευ­τες δυνά­μεις του λαού μας. Είναι τα χαρι­σμα­τικά, προ­ο­δευ­τικά, δημιουρ­γικά, γεμάτα με όραμα, ανη­συ­χία και αισιο­δο­ξία νειάτα της Ελλάδας.

Είναι η πλούσια και ευλο­γη­μένη και αιμα­το­βαμ­μένη γη μας. Είναι το μονα­δικό φυσικό και δομη­μένο περι­βάλ­λον. Είναι η μονα­δική η ελλη­νική φιλο­ξε­νία, προίκα και κλη­ρο­νο­μιά του Ξένιου Δία.

Έχουμε μονα­δικό περι­βαλ­λο­ντικό και γεω­φυ­σικό πλούτο. Έχουμε μονα­δικά γεω­φυ­σικά και γαιο­πο­λι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα έντονα, καθο­ρι­στικά στη σημε­ρινή διεθνή συγκυ­ρία.

Είμαστε από τους πρώτους που αγκά­λια­σαν το Ευρω­παϊκό όραμα. Εμείς χτίσαμε την Ευρώπη που απο­λαμ­βά­νουν σήμερα. Εμείς είμαστε εκείνοι που δανεί­σαμε τον πολι­τι­σμό μας και την αθάνατη ελλη­νική γραμ­μα­τεία μας, εμείς είμαστε εκείνοι που δώσαμε το υλικό για να χτισθεί το ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα.

Πιστέ­ψαμε σε μια άλλη Ευρώπη. Αυτή την Ευρώπη που γεν­νή­σαμε και βαπτί­σαμε εμείς. Όλος ο σημε­ρι­νός ευρω­παϊ­κός πολι­τι­σμός χτί­σθηκε πάνω στα δικά μας θεμέλια. Όλες οι μεγάλες μορφές της ευρω­παϊ­κής δια­νό­η­σης γαλου­χή­θη­καν και μπο­λιά­σθη­καν με τις αθά­να­τες αξίες μας.

Δεν χρε­ω­κό­πησε η Ελλάδα. Χρε­ω­κό­πησε το πολι­τικό μας σύστημα. Η Ελλάδα παρα­μέ­νει όρθια, υπε­ρή­φανη και παρούσα στην παγκό­σμια κοι­νω­νία. Δεν έχει μόνο ένα βαρύ ιστο­ρικό και πολι­τι­σμικό παρελ­θόν, έχει και ένα ζωντανό δημιουρ­γικό παρόν και θέλει να χτίσει ένα καλύ­τερη και ένα πιο ελπι­δο­φόρο μέλλον. Δεν μπορεί να ζήσει η Ευρώπη, η Ανθρω­πό­τητα χωρίς Ελλάδα. Είμαστε η μήτρα του ευρω­παϊ­κού δια­φω­τι­σμού.

Το ναι ή το όχι του δημο­ψη­φί­σμα­τος της Κυρια­κής δεν περιο­ρί­ζε­ται μόνο στα στενά πλαίσια της γνωστής κατα­στρο­φι­κής για το λαό μας καμπά­νιας που υπη­ρε­τούν τα ξένα και τα ντόπια πολι­τικά και οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα.

Είναι απα­ρέ­γκλιτη και αδια­πραγ­μά­τευτη η θέση της Κυβέρ­νη­σης για την παρα­μονή της χώρας στο Ευρώ και για την ευρω­παϊκή προ­ο­πτική της.

Είναι το ναι στην εθνική ανε­ξαρ­τη­σία και στη λαϊκή κυριαρ­χία αυτού του λαού. Είναι ο σεβα­σμός στο Σύνταγμα της χώρας. Είναι ο σεβα­σμός στους αγώνες και τις θυσίες όλων εκείνων που μας χρέωσαν με τη βαρειά ευθύνη και ιστο­ρική κλη­ρο­νο­μιά να φυλάτ­τουμε τις «Θερ­μο­πύ­λες» της Δημο­κρα­τίας και της Ελευ­θε­ρίας.

Είναι το ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα αυτού του λαού να είναι νοι­κο­κύ­ρης στον τόπο του και να καθο­ρί­ζει μόνος του τις τύχες του και το μέλλον του. Να κρα­τή­σει ανό­θευτη την ανθρώ­πινη και εθνική του περη­φά­νεια και αξιο­πρέ­πεια. Να παρα­δώ­σει στα παιδιά του μια πατρίδα και μια κοι­νω­νία ανε­ξάρ­τητη, ελεύ­θερη, περή­φανη με διοι­κη­τική αυτο­τέ­λεια και οικο­νο­μική αυτο­δυ­να­μία, με σεβασμό στον άνθρωπο και στις παναν­θρώ­πι­νες αρχές και αξίες.

Το όχι δεν υπήρξε άγνωστο στη μακρό­χρονη και περι­πε­τειώδη πορεία του μαρ­τυ­ρι­κού λαού μας. Υπήρξε πάντοτε η ελεύ­θερη, γενναία και απο­στο­μω­τική απά­ντηση σε κάθε ιταμή πρό­κληση που θα επι­βου­λεύ­ετο την εθνική ανε­ξαρ­τη­σία της χώρας μας και την εδαφική της ακε­ραιό­τητα.

Το όχι της Κυρια­κής δεν μας απο­μα­κρύ­νει από την Ευρώπη. Αντί­θετα μας φέρνει πιο κοντά στην Ευρώπη των λαών της ειρήνης, της αλλη­λεγ­γύης, της ελευ­θε­ρίας, της δημο­κρα­τίας, της εθνικής ανε­ξαρ­τη­σίας, της προόδου και της ανά­πτυ­ξης.

Αυτή την Ευρώπη θέλουμε και γι΄αυτή την αδια­πραγ­μά­τευτη για μας Ευρώπη θα δώσουμε τη μάχη ενός νέου ιστο­ρι­κού ΟΧΙ την επόμενη Κυριακή.

Μόνο με το ΟΧΙ στη λιτό­τητα, στη φτω­χο­ποί­ηση, στην ανεργία, στην εξάρ­τηση, στην κηδε­μο­νία, θα χτί­σουμε την Ευρώπη των ορα­μά­των και των προσ­δο­κιών μας.-

Μάνος Δ. Κόκ­κι­νος