Απορρίφθηκε η αγωγή εργολάβου οικοδομών

• Κατη­γο­ρή­θηκε για εμπλοκή σε υπόθεση ξεπλύ­μα­τος μαύρου χρή­μα­τος, αλλά είχε αθωωθεί

Mε την υπ’ αρίθμ. 180/2015 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθηκε η αγωγή που υπέβαλε ένας εργο­λά­βος οικο­δο­μών, που βρέθηκε κατη­γο­ρού­με­νος σε υπόθεση ξεπλύ­μα­τος μαύρου χρή­μα­τος, κατά της «Deutsche Bank Spa», που εδρεύει στο Μιλάνο Ιταλίας.

Ο εργο­λά­βος διεκ­δι­κεί χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 260.000 ευρώ, ως ικα­νο­ποί­ηση, λόγω ηθικής βλάβης που υπέστη.

Η υπόθεση είναι η πρώτη από μια σειρά υπο­θέ­σεων ξεπλύ­μα­τος μαύρου χρή­μα­τος που απα­σχό­λη­σαν τοπικά τη δικαιο­σύνη και αφορούν, όπως έχει απο­κα­λύ­ψει η “δημο­κρα­τική”, τη χρήση τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών Δωδε­κα­νη­σίων για την άντληση κεφα­λαίων, που προ­έρ­χο­νται από την εξα­πά­τηση υπαλ­λή­λων αλλο­δα­πών τρα­πε­ζών.

Σε αρμό­διους υπαλ­λή­λους αλλο­δα­πών τρα­πε­ζών απε­στά­λη­σαν συγκε­κρι­μένα πλα­στο­γρα­φη­μέ­νες εντολές για εμβά­σματα χρη­μά­των από λογα­ρια­σμούς πελατών τους, που διο­χε­τεύ­τη­καν σε λογα­ρια­σμούς Δωδε­κα­νη­σίων με τους οποίους οι πρω­τα­γω­νι­στές της απάτης φέρο­νται να είχαν υπο­γρά­ψει ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά για την εκτέ­λεση εργα­σιών ή για την αγορά περιου­σια­κών τους στοι­χείων από τα οποία υπα­να­χώ­ρη­σαν μετά την ανάληψη των υπε­ξαι­ρε­θέ­ντων χρη­μά­των, την επι­στροφή των οποίων και αξίωσαν.

Ο εργο­λά­βος, μετά από μια πολυετή δικα­στική περι­πέ­τεια, κρίθηκε αθώος των αδι­κη­μά­των της απάτης και από­πει­ρας απάτης και της από­πει­ρας νομι­μο­ποί­η­σης εσόδων από παρά­νομη δρα­στη­ριό­τητα μαζί με έναν κάτοικο του Παρα­δει­σίου, που κατα­μη­νύ­θη­καν από την ιταλική τράπεζα.

Φερόταν συγκε­κρι­μένα στη Ρόδο κατά το πρώτο εικο­σα­ή­μερο του Σεπτεμ­βρίου 2002 να έπεισε αγνώ­στων στοι­χείων συμ­μέ­τοχό του, να καταρ­τί­σει στις 20.9.2002 στην ιταλική γλώσσα, πλαστή εντολή μετα­φο­ράς του χρη­μα­τι­κού ποσού των 963.715,07 ευρώ απευ­θυ­νό­μενη προς την μηνύ­τρια τράπεζα στην οποία τέθηκε το λογό­τυπο της ιτα­λι­κής εται­ρείας με την επω­νυ­μία ARTSANA SPA, η οποία εδρεύει στο Como, σε λογα­ρια­σμό του στο υπο­κα­τά­στημα της Alpha Bank στην Ιαλυσό. Στα έγγραφα είχαν τεθεί κατ’ απο­μί­μηση οι υπο­γρα­φές και τα ονο­μα­τε­πώ­νυμα των δύο διευ­θυ­νό­ντων συμ­βού­λων της ARTSANA, Mario Merlo και Enrico Catelli, ως και το λογό­τυπο της εται­ρείας, με σκοπό να παρα­πλα­νή­σει με την χρήση του τους αρμό­διους υπαλ­λή­λους της μηνύ­τριας τρά­πε­ζας, ως προς την γνη­σιό­τητα της εντολής.

Ο εργο­λά­βος είχε υπο­βά­λει μήνυση για ψευδή κατα­μή­νυση από κοινού σε 3 υπαλ­λή­λους της Ιτα­λι­κής Τρά­πε­ζας Deutsche Bank Spa, που τον κατα­μή­νυ­σαν. Η υπόθεση εξε­τά­στηκε και οι τρα­πε­ζι­κοί υπάλ­λη­λοι απηλ­λά­γη­σαν από την κατη­γο­ρία.

Υπο­στή­ριξε από την πρώτη στιγμή ότι και ο ίδιος είναι θύμα απάτης ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι ένας Ιταλός υπήκοος ονόματι Loopi Paolo (το όνομα αυτό εμφα­νί­ζε­ται και σε άλλες υπο­θέ­σεις ξεπλύ­μα­τος μαύρου χρή­μα­τος που απα­σχο­λούν τοπικά τη δικαιο­σύνη) του είχε ανα­θέ­σει το έργο της κατα­σκευής ξενο­δο­χεια­κής μονάδας 80 δωμα­τίων στη Ρόδο, υπο­γρά­φο­ντας μαζί του προς τούτο σχετικό συμ­φω­νη­τικό.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι όταν του έμβασε την 24-9-2002 το ποσό των 963.715,07 ευρώ στον λογα­ρια­σμό του για τις ανάγκες του έργου, ανέλαβε αυθη­με­ρόν σε μετρητά 30.000 ευρώ και από 450.000 σε δύο τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές. Ισχυ­ρί­στηκε παρα­πέρα ότι τα χρήματα αυτά του τα επέ­στρεψε την ίδια ημέρα το μεση­μέρι γιατί υπα­να­χώ­ρησε από την εργο­λα­βική συμ­φω­νία, ενώ τόνισε ότι η τράπεζα του δέσμευσε ακόμη 60.000 ευρώ που είχε στο λογα­ρια­σμό του μετά την απο­κά­λυψη της απάτης. Ισχυ­ρί­στηκε ακόμη ότι ευθύνη για την απάτη φέρει και ο υπάλ­λη­λος της τρά­πε­ζας που δεν ήλεγξε, αν η εντολή ανά­λη­ψης και απο­στο­λής των χρη­μά­των ήταν γνήσια αλλά και για το λόγο ότι βεβαί­ωσε σε διευ­θυ­ντικό στέ­λε­χος της ίδιας τρά­πε­ζας ότι για τη συγκε­κρι­μένη εντολή εμβά­σμα­τος είχε εις χείρας του και το πρω­τό­τυπο έγγραφο παρότι είχε μόνο ένα φαξ ο αριθμός του οποίου μάλιστα δεν αντι­στοι­χούσε με τον αριθμό της εται­ρείας Artsana Spa.

Στην αγωγή του κατά της τρά­πε­ζας επε­σή­μανε ότι με βάση τη μήνυσή της εκδό­θηκε το υπ’ αριθμ. 36/09-05-2008 Βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδ/σου, με το οποίο παρα­πέμ­φθηκε να δικα­στεί στο ακρο­α­τή­ριο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου. Ισχυ­ρί­στηκε ότι η τράπεζα με τη μήνυσή της διέ­πραξε το αδίκημα της δυσφή­μι­σης και της εξύ­βρι­σης, διότι τον κατο­νο­μά­ζει απα­τε­ώνα, πλα­στο­γράφο και μέλος μαφίας που προ­βαί­νει σε ξέπλυμα βρώ­μι­κου χρή­μα­τος, αν και γνώριζε πως η απώλεια του χρη­μα­τι­κού ποσού που είχε οφει­λό­ταν στην παρά­νομη ενέρ­γεια τριών υπαλ­λή­λων της, οι οποίοι με ένα απλό έγγραφο Φαξ που περι­ήλθε στην κατοχή τους και χωρίς να κάνουν τις δέουσες δια­σταυ­ρώ­σεις από την εται­ρεία που φερόταν να απέ­στειλε το έγγραφο αυτό, έδωσαν εντολή να δια­βι­βα­στεί σημα­ντικό ποσό στην Ελλάδα.

Υπο­στή­ριξε παρα­πέρα ότι ως εργο­λά­βος οικο­δο­μών, που ήταν μετά την εμπλοκή του στην υπόθεση, κανείς δεν τον εμπι­στευό­ταν και έκτοτε δεν ανέλαβε καμία απο­λύ­τως εργασία διότι όλοι τον θεω­ρού­σαν απα­τε­ώνα και μέλος μαφίας. Τόνισε επι­πλέον ότι είχαν δεσμευ­τεί τα χρήματα που δια­τη­ρούσε σε τράπεζα τα οποία απο­τε­λού­σαν οικο­νο­μίες μιας ζωής, ότι δια­λύ­θηκε η οικο­γέ­νειά του και ότι οδη­γή­θηκε σε διά­σταση με τη σύζυγό του. Η παρα­πο­μπή του, όπως τόνισε, τον έκανε να ντρέ­πε­ται να κυκλο­φο­ρή­σει στο δρόμο, αφού όλοι τον θεω­ρού­σαν μπλεγ­μένο με Ιταλική μαφία και έτσι άρχισε να κατα­να­λώ­νει μεγάλες ποσό­τη­τες αλκοόλ και έχει εθιστεί με αυτό για να ξεπε­ρά­σει την ντροπή που ένιωθε και την κατά­θλιψη στην οποία είχε περιέλ­θει.

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την απόφαση που εξέδωσε έκρινε ότι το γεγονός ότι η αναφορά της τρά­πε­ζας τον έφερε αντι­μέ­τωπο με σοβαρές κατη­γο­ρίες δεν είναι από μόνο του αρκετό για να προσ­δώ­σει πρόθεση και άμεσο δόλο στην ενα­γό­μενη. Γίνεται αναφορά στην απόφαση του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου με την οποία κρί­θη­καν αθώοι ψευδούς κατα­μή­νυ­σης υπάλ­λη­λοι της τρά­πε­ζας. Τονί­ζε­ται επι­πλέον ότι η ένδικοι δυσφη­μι­στι­κοί ισχυ­ρι­σμοί της ενα­γό­με­νης δικαιο­λο­γού­νται από το δικαί­ωμα και την υπο­χρέ­ωσή της, όπως και κάθε άλλου πολίτη, να καταγ­γέλ­λει στις αρχές την τέλεση αξιό­ποι­νων πράξεων.

Ως συνή­γο­ρος του εργο­λά­βου παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Μαν. Βλάχος.