Επαναλαμβάνεται η δίκη για την απόπειρα ανθρωποκτονίας

• Αφορά την περί­πτωση του επι­χει­ρη­μα­τία Τζούλη Μαχραμά

Με την υπ’ αρίθμ. 403/2015 απόφαση του Ε’ Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου έγινε δεκτή η αίτηση αναί­ρε­σης που άσκησε ο κατη­γο­ρού­με­νος για από­πειρα ανθρω­πο­κτο­νίας του Ζαννή (Τζούλη) Μαχραμά, Α. Β. του Π., 43 ετών, συγ­γε­νής του και δια­τάσ­σε­ται η επα­νά­ληψη της δίκης ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, που τον έκρινε ένοχο.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος αφέθηκε με πρό­σφατη απόφαση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου ελεύ­θε­ρος με περιο­ρι­στι­κούς όρους αφού έγινε δεκτή η αίτηση ανα­στο­λής της ποινής κάθειρ­ξης που του έχει επι­βλη­θεί.

Πιο συγκε­κρι­μένα 43χρονος έχει κατα­δι­κα­στεί από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου σε ποινή κάθειρ­ξης 10 ετών και 6 μηνών. Είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κάθειρ­ξης 11 ετών, με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα.

Ο 43χρονος κατα­δι­κά­στηκε εξάλλου την 11η Οκτω­βρίου 2012 από το Μονοµελές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, σε ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών, µε 3ετή ανα­στολή, καθώς δια­πι­στώ­θηκε ότι προ­ε­τοί­μαζε και άλλη δολο­φο­νική επίθεση εις βάρος του ίδιου επι­χει­ρη­μα­τία.

Στην απόφαση του Αρείου Πάγου ανα­φέ­ρε­ται ότι η συνή­γο­ρος εξ’ Αθηνών του κατη­γο­ρού­με­νου στην δίκη ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, μετά την εκφώ­νηση των ονο­μά­των των μαρ­τύ­ρων κατη­γο­ρίας, οι οποίοι εμφα­νί­σθη­καν, τη νομι­μο­ποί­ηση των πολι­τι­κώς ενα­γό­ντων και τη δήλωση του κατη­γο­ρου­μέ­νου ότι δεν κλή­τευσε μάρ­τυ­ρες υπε­ρα­σπί­σεως, ζήτησε την αναβολή της δίκης για κρείσ­σο­νες απο­δεί­ξεις, δηλώ­νο­ντας κατά λέξη τα εξής:

«η κατη­γο­ρία ενάντια του πελάτη μου στη­ρί­ζε­ται μόνο στις κατα­θέ­σεις των δύο παθό­ντων και των παρευ­ρι­σκο­μέ­νων στο σημείο του συμ­βά­ντος οδηγών ταξί και ειδι­κό­τερα του οδηγού ταξί Κ. Γ., η κατά­θεση του οποίου είναι δια­φο­ρε­τική από των άλλων, ζητάμε να κλη­τευ­θεί γιατί είναι αυτό­πτης μάρ­τυ­ρας του περι­στα­τι­κού και να κατα­θέ­σει τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά, γιαυτό ζητούμε αναβολή της υπό­θε­σης προ­κει­μέ­νου το δικα­στή­ριο να κλη­τεύ­σει τον παρα­πάνω αυτόπτη μάρτυρα».

Επί του ανωτέρω αιτή­μα­τος, το οποίο δια­τυ­πώ­θηκε κατά τρόπο ορι­σμένο, το Δικα­στή­ριο της ουσίας επι­φυ­λά­χθηκε αρχικώς να απο­φα­σί­σει, στη συνέ­χεια, όμως, η δια­δι­κα­σία ολο­κλη­ρώ­θηκε και εκδό­θηκε σχετικά η κατα­δι­κα­στική απόφαση (για από­πειρα ανθρω­πο­κτο­νίας από ενδε­χό­μενο δόλο και για σωμα­τική βλάβη από αμέλεια, αντί­στοιχα, εις βάρος των δύο παθόντων-πολιτικώς ενα­γό­ντων), στο αιτιο­λο­γικό της οποίας, αλλά και στο δια­τα­κτικό, ουδέν δια­λαμ­βά­νε­ται περί του ανωτέρω αιτή­μα­τος του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, καίτοι υπήρξε πρόταση του Εισαγ­γε­λέα της έδρας για την απόρ­ριψη του αιτή­μα­τος ανα­βο­λής, η οποία δια­τυ­πώ­θηκε ως εξής: «ευχή να έλθουν να κατα­θέ­σουν οι αυτό­πτες μάρ­τυ­ρες, αν και δεν κρί­νε­ται απα­ραί­τητο».

Ενόψει, λοιπόν, του ό,τι το Δικα­στή­ριο, παρά την αρχική του επι­φύ­λαξη, αντι­πα­ρήλθε σιγή το προ­α­να­φε­ρό­μενο αίτημα χωρίς να δια­λά­βει οποια­δή­ποτε αιτιο­λο­γία, υπέπεσε, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση του Αρείου Πάγου, στην αναι­ρε­τική πλημ­μέ­λεια της ελλεί­ψεως ακρο­ά­σεως.

Το δικα­στή­ριο του Αρείου Πάγου κατέ­ληξε στην απόφαση αυτή κατά πλειο­ψη­φία.

Θυμί­ζουμε ότι στις 20 Απρι­λίου 2007 και περί ώρα 22.20 ο Τζούλης Μαχραµάς βάδιζε στην «Κολόνα» του λιµανιού της Ρόδου µε έναν αλλο­δαπό, υπάλ­ληλό του (σερ­βι­τόρο), έχοντας µόλις σχο­λά­σει από την εργασία τους.

Ο κατηγορούµενος φέρεται να ανέµενε τον Τ. Μαχραµά και να ανέ­πτυξε ταχύ­τητα προκειµένου να τον χτυ­πή­σει και να τον τραυµατίσει.

Ειδι­κό­τερα, τον χτύπησε µε το εµπρόσθιο αρι­στερό µέρος του οχήµατός του, ενώ ο αλλο­δα­πός πήδηξε πάνω στο καπό του αυτο­κι­νή­του. Από την πρό­σκρουσή τους µε το όχηµα του κατηγορουµένου, ο πρώτος υπέστη σωµατική βλάβη και ειδι­κό­τερα κάταγµα κάτω πέρατος κερ­κί­δος δεξιά, ο δε αλλο­δα­πός υπέστη οµοίως σωµατική βλάβη και ειδι­κό­τερα κάκωση αρι­στε­ρού αγκώνος µε θλα­στικό.

Προ­έ­κυψε δε ότι δεν υπήρχαν ίχνη τρο­χο­πε­δή­σεως, ενώ ο κατηγορούµενος, προκειµένου να πλήξει τον Μαχραµά, που βάδιζε επί δια­βά­σεως πεζών, εισήλθε στο αντί­θετο της κατεύ­θυν­σής του ρεύµα κυκλο­φο­ρίας.

Στη συνέ­χεια ο κατηγορούµενος εγκα­τέ­λειψε τον τόπο του ατυχήµατος, εν γνώσει του ότι είχε προ­κα­λέ­σει τους πιο πάνω τραυµατισµούς, προ­σπα­θώ­ντας να δια­φύ­γει της σύλ­λη­ψής του.

Απο­λο­γού­με­νος ενώπιον του δικα­στη­ρίου υπο­στή­ριξε ότι πρό­κει­ται για ατύχημα, ότι τυχαίως περ­νούσε με το αυτο­κί­νητό του από το συγκε­κρι­μένο σημείο ότι δεν είχε πρόθεση να χτυ­πή­σει τα δύο θύματα και ότι εξαι­τίας ψυχο­λο­γι­κών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζει έχει μειω­μένο κατα­λο­γι­σμό γι’ αυτό κι εγκα­τέ­λειψε τον τόπο του ατυ­χή­μα­τος.