Γ. Κουμουτσάκος: «Σε θέματα εθνικής άμυνας και ασφάλειας τα πυροτεχνήματα απαγορεύονται»

«Το κό­στος αυτής της δια­πραγ­μά­τευ­σης που διε­ξά­γει η κυ­βέρ­νη­ση είναι ήδη δυ­σθε­ώ­ρη­το για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία. Η διό­γκω­ση του δη­μο­σιο­νο­μι­κού κενού ση­μαί­νει ότι όσο κα­θυ­στε­ρεί η επί­τευ­ξη συμ­φω­νί­ας, τόσο πιο επώ­δυ­να θα είναι τα μέτρα. Είναι επι­τα­κτι­κή ανά­γκη η επί­τευ­ξη συμ­φω­νί­ας για να ανα­πνεύ­σει η οι­κο­νο­μία»

Στην ανά­γκη να επι­τευ­χθεί συμ­φω­νία για να ανα­πνεύ­σει η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία ανα­φέ­ρε­ται με­τα­ξύ άλλων σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ», ο το­με­άρ­χης Εξω­τε­ρι­κών της ΝΔ πρώην ευ­ρω­βου­λευ­τής κ. Γιώρ­γος Κου­μου­τσά­κος, ενώ κάνει λόγο και για ελ­λι­πή ενη­μέ­ρω­ση από πλευ­ράς της κυ­βέρ­νη­σης για τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις.

«Τόσο κρί­σι­μες συμ­φω­νί­ες και δε­σμεύ­σεις για τη χώρα δε μπο­ρεί να γί­νο­νται ερή­μην της Βου­λής των Ελ­λή­νων. Τα προ­βλή­μα­τα και οι με­γά­λες προ­κλή­σεις της χώρας είναι τέ­τοιας εμ­βέ­λειας και τέ­τοιου βά­θους, που ξε­περ­νούν τις δυ­να­τό­τη­τες της κάθε μιας πο­λι­τι­κής δύ­να­μης χω­ρι­στά», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Γιώρ­γος Κου­μου­τσά­κος.

Με αφορ­μή την πρό­τα­ση που κα­τέ­θε­σε ο υπουρ­γός Εθνι­κής Άμυ­νας κ. Καμ­μέ­νος για δη­μιουρ­γία βάσης του ΝΑΤΟ στην Κάρ­πα­θο, ο κ. Κου­μου­τσά­κος δη­λώ­νει πως «σε θέ­μα­τα εθνι­κής άμυ­νας και ασφά­λειας τα πυ­ρο­τε­χνή­μα­τα απα­γο­ρεύ­ο­νται».

Σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με τον τρόπο που μπο­ρεί να αντι­με­τω­πι­στεί η πα­ρά­νο­μη με­τα­νά­στευ­ση ο κ. Κου­μου­τσά­κος δη­λώ­νει:

«Δε μπο­ρεί να είναι λύση μόνον η δη­μιουρ­γία χώρων φι­λο­ξε­νί­ας στα νησιά, ούτε μόνον η άμεση με­τα­φο­ρά των με­τα­να­στών στην ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα. Πρέ­πει να υπάρ­χει και κατ’αρχάς μια δια­χεί­ρι­ση επί τόπου, πράγ­μα που απαι­τεί άμεση ενί­σχυ­ση των αρ­μο­δί­ων υπη­ρε­σιών και των υφι­στα­μέ­νων υπο­δο­μών, αλλά και μια δια­δι­κα­σία με­τα­φο­ράς με τρόπο που να μην συ­νι­στά μια αέναη με­τα­κί­νη­ση του προ­βλή­μα­τος από τη μια πε­ριο­χή της χώρας στην άλλη».

Η συ­νέ­ντευ­ξή του κ. Γιώρ­γου Κου­μου­τσά­κου, ανα­λυ­τι­κά:

• Πόσο κοντά σε συμ­φω­νία με τους ευ­ρω­παί­ους εταί­ρους βρί­σκε­ται η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση ; Πρέ­πει το τε­λι­κό κεί­με­νο να πε­ρά­σει από τη Βουλή;

Μια δια­πραγ­μά­τευ­ση που διε­ξά­γε­ται επί μα­κρόν, συ­νε­χί­ζε­ται για να κα­τα­λή­ξει στον κοινό τόπο. Για να βρε­θεί λύση. Αυτή είναι η ευ­ρω­παϊ­κή εμπει­ρία. Εξάλ­λου, οι με­γα­λύ­τε­ρες εντά­σεις εκ­δη­λώ­νο­νται πριν το συμ­βι­βα­σμό. ‘Όταν ανε­βαί­νουν τόσο πολύ οι τόνοι, όταν υπάρ­χει δρα­μα­το­ποί­η­ση, φαί­νε­ται να επί­κει­ται συμ­φω­νία. Πρό­κει­ται για παλιά δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή πρα­κτι­κή, και εξί­σου παλιά πο­λι­τι­κό-επι­κοι­νω­νια­κή τα­κτι­κή. Γι’ αυτό θα μου ήταν έκ­πλη­ξη να μην υπάρ­ξει συμ­φω­νία.

Ωστό­σο, έχου­με ελ­λι­πέ­στα­τη ενη­μέ­ρω­ση και πολ­λούς αγνώ­στους όσον αφορά τη συ­γκε­κρι­μέ­νη δια­πραγ­μά­τευ­ση. Έστω και αυτή την ύστα­τη ώρα η κυ­βέρ­νη­ση οφεί­λει να ενη­με­ρώ­σει με πάσα ει­λι­κρί­νεια τους έλ­λη­νες πο­λί­τες και τις πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις στη βάση ποιάς λο­γι­κής και με ποιες θέ­σεις δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται για τη συμ­φω­νία που θα κρί­νει το παρόν και το μέλ­λον της χώρας.

Τόσο κρί­σι­μες συμ­φω­νί­ες και δε­σμεύ­σεις για τη χώρα δε μπο­ρεί να γί­νο­νται ερή­μην της Βου­λής των Ελ­λή­νων. Τα προ­βλή­μα­τα και οι με­γά­λες προ­κλή­σεις της χώρας είναι τέ­τοιας εμ­βέ­λειας και τέ­τοιου βά­θους που ξε­περ­νούν τις δυ­να­τό­τη­τες της κάθε μιας πο­λι­τι­κής δύ­να­μης χω­ρι­στά.

• Πι­στεύ­ε­τε πως η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία έχει πε­ρι­θώ­ρια να αντέ­ξει άλλες κα­θυ­στε­ρή­σεις στην επί­τευ­ξη συμ­φω­νί­ας; Συμ­φω­νεί­τε με την άποψη ότι η χώρα οδη­γεί­ται σε νέο μνη­μό­νιο;

Το κό­στος αυτής της δια­πραγ­μά­τευ­σης που διε­ξά­γει η κυ­βέρ­νη­ση είναι ήδη δυ­σθε­ώ­ρη­το για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία. Η διό­γκω­ση του δη­μο­σιο­νο­μι­κού κενού ση­μαί­νει ότι όσο κα­θυ­στε­ρεί η επί­τευ­ξη συμ­φω­νί­ας, τόσο πιο επώ­δυ­να θα είναι τα μέτρα. Είναι επι­τα­κτι­κή ανά­γκη η επί­τευ­ξη συμ­φω­νί­ας για να ανα­πνεύ­σει η οι­κο­νο­μία. Εξάλ­λου, η δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή τα­κτι­κή της κυ­βέρ­νη­σης έχει ως απο­τέ­λε­σμα –αντί­θε­το από το επι­διω­κό­με­νο- να σκλη­ραί­νει η θέση των εταί­ρων. Τα ίδια τα στε­λέ­χη της ανα­γνω­ρί­ζουν ότι οι τε­λευ­ταί­ες προ­τά­σεις των δα­νει­στών είναι χει­ρό­τε­ρες από όλες τις προη­γού­με­νες. Φτά­σα­με σε αβε­βαιό­τη­τα για το αν θα πλη­ρω­θούν μι­σθοί και συ­ντά­ξεις, σε αβε­βαιό­τη­τα για το αν πλη­ρω­θούν οι διε­θνείς υπο­χρε­ώ­σεις της χώρας.

Η συμ­φω­νία που θα έρθει, όπως και αν τυχόν βα­πτι­σθεί, μνη­μό­νιο θα είναι. Αλλά υπάρ­χει και κάτι ακόμη πιο κρί­σι­μο και πιο σο­βα­ρό. Η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ έχει δεί­ξει ότι δεν μπο­ρεί να ξε­πε­ρά­σει ιδε­ο­λη­ψί­ες, ούτε μπο­ρεί να εφαρ­μό­σει πο­λι­τι­κές για την ανά­τα­ξη και ανά­πτυ­ξη της οι­κο­νο­μί­ας, καθώς εκεί ο ιδιω­τι­κός το­μέ­ας και η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, που η συ­γκυ­βέρ­νη­ση δαι­μο­νο­ποιεί, έχουν τον πρώτο λόγο.

• Έχει απο­μα­κρυν­θεί ο κίν­δυ­νος εξό­δου της Ελ­λά­δας από τη ζώνη του ευρώ και η επι­στρο­φή στη δραχ­μή;

Δεν μπορώ να απο­κλεί­σω το εν­δε­χό­με­νο απο­τυ­χί­ας της δια­πραγ­μά­τευ­σης, παρά το γε­γο­νός ότι αυτό θα το θε­ω­ρού­σα έκ­πλη­ξη. Θεωρώ πι­θα­νό­τε­ρο να κα­τα­λή­ξου­με σε συμ­φω­νία, θα ήθελα να απο­κλεί­σω και το εν­δε­χό­με­νο ατυ­χή­μα­τος, αλλά, δυ­στυ­χώς, δεν μπορώ. Είμαι πολύ πιο ανή­συ­χος από ό,τι ήμουν λίγο καιρό πριν, για την πο­ρεία των πραγ­μά­των. Εξάλ­λου, δεν αρκεί η επί­τευ­ξη της συμ­φω­νί­ας, εξί­σου δύ­σκο­λη, αν όχι δυ­σκο­λό­τε­ρη, θα είναι η εφαρ­μο­γή της. Προ­κει­μέ­νου να απο­μα­κρυν­θεί ο κίν­δυ­νος, απαι­τεί­ται η στα­θε­ρο­ποί­η­ση της οι­κο­νο­μί­ας και η ανά­κτη­ση της αξιο­πι­στί­ας της χώρας. Πρό­κει­ται για δύο θε­με­λιώ­δεις προ­ϋ­πο­θέ­σεις προ­σέλ­κυ­σης επεν­δύ­σε­ων, που είναι ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας για την πα­ρα­γω­γή πλού­του και τη δη­μιουρ­γία θέ­σε­ων απα­σχό­λη­σης.

• Με­γά­λο θέμα έχει δη­μιουρ­γη­θεί με την αύ­ξη­ση του ΦΠΑ και την κα­τάρ­γη­ση του ει­δι­κού κα­θε­στώ­τος για τα νησιά του Αι­γαί­ου. Ποια είναι η άποψη σας; Ποιες θα είναι οι επι­πτώ­σεις από την  ύπαρ­ξη δύο και μόνο συ­ντε­λε­στών;

Είναι στα­θε­ρή πε­ποί­θη­σή μου, και τώρα ως μέλος της Βου­λής των Ελ­λή­νων και προη­γου­μέ­νως ως μέλος του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου, ότι η νη­σιω­τι­κό­τη­τα, που είναι ανα­πό­σπα­στο στοι­χείο της ελ­λη­νι­κό­τη­τας, πρέ­πει να στη­ρί­ζε­ται με κάθε πρό­σφο­ρο τρόπο. Αυτό τα λέει όλα.

•  Με αφορ­μή την επί­σκε­ψή σας στην Κω πριν από λίγες ημέ­ρες πως κρί­νε­τε τους χει­ρι­σμούς που έχουν γίνει μέχρι τώρα για την αντι­με­τώ­πι­ση του προ­βλή­μα­τος της πα­ρά­νο­μης με­τα­νά­στευ­σης;

Με κλι­μά­κιο βου­λευ­τών της ΝΔ επι­σκε­φθή­κα­με την Κω για να σχη­μα­τί­σου­με πλήρη ει­κό­να της κα­τά­στα­σης, που λόγω του συ­νε­χώς αυ­ξα­νό­με­νου με­τα­να­στευ­τι­κού κύ­μα­τος, έχει φθά­σει στο όριο του συ­να­γερ­μού. Η δια­χεί­ρι­ση του με­τα­να­στευ­τι­κού είναι ένα σύν­θε­το πρό­βλη­μα σε­βα­σμού αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των και ταυ­τό­χρο­να δια­φύ­λα­ξης του αγα­θού και του δι­καιώ­μα­τος στην ασφά­λεια, που αφορά στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση αλλά και την Ελ­λά­δα, ως χώρας που πρέ­πει να το αντι­με­τω­πί­σει. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα της κυ­βερ­νη­τι­κής ολι­γω­ρί­ας και ιδε­ο­λη­πτι­κής αδρά­νειας έχουν φέρει την Κω στα όρια της από­γνω­σης εν μέσω του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου.

Υπο­γραμ­μί­ζω ει­δι­κό­τε­ρα τον βα­ρύ­νο­ντα ρόλο και τη με­γά­λη ευ­θύ­νη, που εκ της γε­ω­γρα­φι­κής θέ­σε­ώς της έχει η Τουρ­κία για τον έλεγ­χο των με­τα­να­στευ­τι­κών ροών προς την Ευ­ρώ­πη μέσω της Ελ­λά­δος. Υπεν­θυ­μί­ζω τις  δε­σμεύ­σεις που έχει ανα­λά­βει η Τουρ­κία αφε­νός σε δι­με­ρές επί­πε­δο ένα­ντι της Ελ­λά­δος (πρω­τό­κολ­λο επα­νεισ­δο­χής), και αφε­τέ­ρου ένα­ντι της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης (Μνη­μό­νιο Συ­νεν­νό­η­σης Frontex-Τουρ­κί­ας, συμ­φω­νία επα­νεισ­δο­χής ΕΕ-Τουρ­κί­ας). Ωστό­σο, η Τουρ­κία εμ­φα­νί­ζε­ται του­λά­χι­στον απρό­θυ­μη, και πά­ντως ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κή, να τη­ρή­σει τις υπο­χρε­ώ­σεις της ένα­ντι της Ελ­λά­δος και της ΕΕ

Τέλος, επι­τρέψ­τε μου να επα­νέλ­θω σε μια πρό­τα­ση που κα­τέ­θε­σα, με­τα­ξύ άλλων, σχε­τι­κά με την απο­τε­λε­σμα­τι­κή και ου­σια­στι­κή δια­χεί­ρι­ση των Διε­θνών μέσων ενη­μέ­ρω­σης που συρ­ρέ­ουν αυτή την εποχή στο νησί, πα­ρά­γο­ντας ρε­πορ­τάζ αρ­νη­τι­κής ει­κό­νας για τα νησιά μας λόγω της δια­χεί­ρι­σης του με­τα­να­στευ­τι­κού. Χρειά­ζε­ται, λοι­πόν, ου­σια­στι­κή, απο­τε­λε­σμα­τι­κή και γι’ αυτό επαγ­γελ­μα­τι­κή δια­χεί­ρι­ση των διε­θνών ΜΜΕ. Πι­στεύω ότι σε αυτό θα συμ­βά­λει η δη­μιουρ­γία επί τόπου ευ­έ­λι­κτου κέ­ντρου τύπου, στε­λε­χω­μέ­νου με επαγ­γελ­μα­τί­ες ακο­λού­θους τύπου απο­σπα­σμέ­νους από τη Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Ενη­μέ­ρω­σης για την πε­ρί­ο­δο αυτή.

•  Πρέ­πει να δη­μιουρ­γη­θούν στα νησιά χώροι προ­σω­ρι­νής φι­λο­ξε­νί­ας με­τα­να­στών;

Η δια­χεί­ρι­ση του σύν­θε­του με­τα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος δεν είναι εφι­κτή με ένα μόνον μέτρο, αλλά χρειά­ζε­ται συν­δυα­σμός μέ­τρων. Έτσι, δε μπο­ρεί να είναι λύση μόνον η δη­μιουρ­γία χώρων φι­λο­ξε­νί­ας στα νησιά, ούτε μόνον η άμεση με­τα­φο­ρά των με­τα­να­στών στην ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα. Πρέ­πει να υπάρ­χει και κατ’αρχάς μια δια­χεί­ρι­ση επί τόπου, πράγ­μα που απαι­τεί άμεση ενί­σχυ­ση των αρ­μο­δί­ων υπη­ρε­σιών και των υφι­στα­μέ­νων υπο­δο­μών, αλλά και μια δια­δι­κα­σία με­τα­φο­ράς με τρόπο που να μην συ­νι­στά μια αέναη με­τα­κί­νη­ση του προ­βλή­μα­τος από τη μια πε­ριο­χή της χώρας στην άλλη.

Θα πρέ­πει, άλ­λω­στε, να λη­φθεί σο­βα­ρά υπόψη ότι χωρίς έναν αξιο­πρε­πή χώρο υπο­δο­χής, το απο­τέ­λε­σμα θα είναι μια χωρίς έλεγ­χο διά­χυ­ση των απελ­πι­σμέ­νων και τα­λαι­πω­ρη­μέ­νων αυτών αν­θρώ­πων σε ολό­κλη­ρο το νησί με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται.

• Ποιοι ήταν οι λόγοι που σας οδή­γη­σαν πριν λίγο καιρό να ζη­τή­σε­τε  έκτα­κτη σύ­γκλη­ση της επι­τρο­πής Εξω­τε­ρι­κών και Άμυ­νας της Βου­λής; Έχουν απα­ντη­θεί με τον τρόπο που πρέ­πει προ­κλή­σεις από χώρες που δεν βλέ­πουν και τόσο θε­τι­κά την Ελ­λά­δα;

Με επι­στο­λή προς τον Πρό­ε­δρο της Διαρ­κούς Επι­τρο­πής Εθνι­κής Άμυ­νας και Εξω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σε­ων της Βου­λής των Ελ­λή­νων, ζη­τή­σα­με  να συ­γκλη­θεί το τα­χύ­τε­ρο η Επι­τρο­πή, προ­κει­μέ­νου να γίνει ενη­μέ­ρω­ση από τον Υπουρ­γό των Εξω­τε­ρι­κών για τις τε­λευ­ταί­ες σο­βα­ρές εξε­λί­ξεις στο πεδίο της εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής. Οι κρί­σι­μες αυτές εξε­λί­ξεις όπως, η εκλο­γή Ακιν­τζί στο κα­τε­χό­με­νο τμήμα της Κύ­πρου,  τα αι­μα­τη­ρά επει­σό­δια  στο Κου­μά­νο­βο και η έντα­ση στην ΠΓΔΜ, η συ­νά­ντη­ση του Έλ­λη­να ΥΠΕΞ με τον ομό­λο­γό του της ΠΓΔΜ και η συ­ζή­τη­ση περί προ­ο­πτι­κής υιο­θέ­τη­σης Μέ­τρων Οι­κο­δό­μη­σης Εμπι­στο­σύ­νης, οι δη­λώ­σεις του Αλ­βα­νού Πρω­θυ­πουρ­γού περί «Με­γά­λης Αλ­βα­νί­ας», η ρη­μα­τι­κή δια­κοί­νω­ση του αλ­βα­νι­κού ΥΠΕΞ για τις ελ­λη­νι­κές έρευ­νες στο Ιόνιο, η επί­σκε­ψη του Έλ­λη­να ΥΠΕΞ στη Τουρ­κία και η συμ­φω­νία με τον ομό­λο­γό του περί προ­ώ­θη­σης αε­ρο­ναυ­τι­κών Μέ­τρων Οι­κο­δό­μη­σης Εμπι­στο­σύ­νης, δια­μορ­φώ­νουν νέα δε­δο­μέ­να, που απαι­τούν καλό σχε­δια­σμό για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρη αντι­με­τώ­πι­σή τους. Αυτό το λέω με την πε­ποί­θη­ση ότι η εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή και τα εξω­τε­ρι­κά θέ­μα­τα δε μπο­ρεί να γί­νο­νται αντι­κεί­με­νο στεί­ρας κομ­μα­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης.

• Πως εί­δα­τε την ανα­κοί­νω­ση του υπουρ­γού Άμυ­νας κ. Καμ­μέ­νου περί δη­μιουρ­γί­ας βάσης του ΝΑΤΟ στην Κάρ­πα­θο;

Η από­στα­ση που δια­νύ­θη­κε με­τα­ξύ της ρη­το­ρι­κής κυ­βερ­νη­τι­κών στε­λε­χών περί ρήξης με το ΝΑΤΟ μέχρι τη δή­λω­ση περί δη­μιουρ­γί­ας βάσης του ΝΑΤΟ είναι αστρο­νο­μι­κή. Υπάρ­χει, λοι­πόν, κατ’ αρχάς ένα μεί­ζον θέμα πο­λι­τι­κής συ­νέ­πειας.

Το δεύ­τε­ρο ζή­τη­μα που ανα­κύ­πτει είναι εάν αυτή η ιδέα (;), πρό­τα­ση (;), έγινε μετά από σο­βα­ρή με­λέ­τη και σχε­δια­σμό ή εάν είναι ένα πυ­ρο­τέ­χνη­μα. Αλλά όταν μι­λά­με για εθνι­κή άμυνα και ασφά­λεια τα πυ­ρο­τε­χνή­μα­τα απα­γο­ρεύ­ο­νται.

Υπεν­θυ­μί­ζω, βέ­βαια, ένα άλλο πυ­ρο­τέ­χνη­μα. Ο Υπουρ­γός Άμυ­νας, κατά την επί­σκε­ψή του στη Νέα Υόρκη, είχε κάνει και πρό­τα­ση για «συ­νεκ­με­τάλ­λευ­ση του φυ­σι­κού αε­ρί­ου και πε­τρε­λαί­ου στο Αι­γαίο σε πο­σο­στό 70-30%». Ήταν μια πρό­τα­ση που απέρ­ρι­ψε εκ­κω­φα­ντι­κά η Αμε­ρι­κα­νι­κή πλευ­ρά. Έδει­χνε, άλ­λω­στε, η πρό­τα­ση αυτή άγνοια, ανευ­θυ­νό­τη­τα, προ­χει­ρό­τη­τα. Απο­κά­λυ­πτε, όμως, και  έλ­λει­ψη συ­ντο­νι­σμού ανά­με­σα στα συ­ναρ­μό­δια υπουρ­γεία. Και συ­νι­στού­σε, τε­λι­κά,  υπο­νό­μευ­ση της εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής. Όλοι ξέ­ρου­με ότι το πρό­βλη­μα δεν είναι τα πο­σο­στά συμ­με­το­χής στα κέρδη από μια εξό­ρυ­ξη, αλλά η οριο­θέ­τη­ση των θα­λάσ­σιων ζωνών στο Αι­γαίο, με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Τουρ­κί­ας.   Η Τουρ­κία θε­ω­ρεί casus belli την άσκη­ση του δι­καιώ­μα­τος για επέ­κτα­ση των χω­ρι­κών υδά­των, αρ­νεί­ται τα δι­καιώ­μα­τα υφα­λο­κρη­πί­δας των νη­σιών, αντι­τί­θε­ται στην ανα­κή­ρυ­ξη ΑΟΖ, εγεί­ρει ανύ­παρ­κτα ζη­τή­μα­τα «γκρί­ζων ζωνών».