Δήλωση του Βασίλη Κορκίδη για τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις

«…Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις της ελλη­νι­κής Κυβέρ­νη­σης με τους εταί­ρους έχουν φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής. Νομίζω ότι ήρθε η στιγμή να ανα­λο­γι­στούμε στο τι συνί­στα­ται ο ευρω­παϊ­σμός που πιστεύ­ουμε και τον οποίο έχουμε ως αναφορά όλοι μας, αλλά και ποιο είναι το ευρω­παϊκό κεκτη­μένο το οποίο πρέπει να προ­α­σπί­σουμε. Οφείλω να θυμίσω ότι ακόμα και στη Συνθήκη του Μάα­στριχτ υπήρχε πρό­βλεψη ελλείμ­μα­τος 3% το οποίο σε καιρούς κρίσης είναι πιθανόν κατά περί­πτωση να αυξηθεί. Γιατί, λοιπόν, στη δια­πραγ­μά­τευση η ευρω­παϊκή πλευρά παρου­σιά­ζει ένα σκληρό πακέτο φορο­λο­γι­κών απαι­τή­σεων, όταν στην ελλη­νική οικο­νο­μία υπάρχει ακόμα χαμηλό μεν, αλλά υπαρκτό πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα; Η ευρω­παϊκή ενο­ποί­ηση πρέπει να εκφρά­ζει τη συλ­λο­γική βούληση των ευρω­παϊ­κών κοι­νω­νιών και να βασί­ζε­ται σε ένα κοινό μοντέλο συνεν­νό­η­σης, το οποίο θα χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από καλή θέληση, διάθεση για επί­τευξη συναι­νέ­σεων και συμ­βι­βα­σμών και υπέρ­βαση όλων των παλαιών διαι­ρέ­σεων και διχα­σμών. Αρχίζω όμως να πιστεύω ότι αυτό το πνεύμα κιν­δυ­νεύει, αφού έχει μάλλον υπο­βι­βα­στεί σε έναν οικο­νο­μικό δογ­μα­τι­σμό ο οποίος τρο­φο­δο­τεί­ται από βρα­χυ­πρό­θε­σμες μικρο­πο­λι­τι­κές επι­διώ­ξεις και εν τέλει υπο­νο­μεύει το ευρω­παϊκό όνειρο. Οι οικο­νο­μι­κές αξίες στην Ελλάδα έχουν πέσει και η μεσαία τάξη έχει εξα­ντλη­θεί. Είναι φανερό πλέον, ότι το μοντέλο δια­χεί­ρι­σης της ελλη­νι­κής κρίσης που επι­βλή­θηκε την τελευ­ταία πεντα­ε­τία έχει απο­τύ­χει. Στο πλαίσιο αυτό, χρειά­ζε­ται να επα­να­δια­τυ­πω­θεί ο ευρω­παϊ­σμός των απαρχών του ευρω­παϊ­κού εγχει­ρή­μα­τος και να δεί­ξουμε έμπρα­κτα ότι μας ενδια­φέ­ρει το μέλλον της Ε.Ε. ως «ένωσης» και όχι πηγής «δια­χω­ρι­σμών». Η Ελλάδα έχει παρα­δε­χτεί τις ανε­πάρ­κειές της και τα λάθη της. Η αντι­με­τώ­πιση όμως της χώρας μας, ούτε αξίζει σε ένα ευρω­παϊκό λαό, ούτε βεβαίως αρμόζει στους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς. Είναι καιρός ένας «αμοι­βαίος συμ­βι­βα­σμός» με τους εταί­ρους μας, αυτή τη φορά μαζί με τα οικο­νο­μικά δεδο­μένα της συμ­φω­νίας, να εμπνεύ­σει ένα νέο συμ­βό­λαιο ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρώπη…».