Κωνσταντίνος Κυρανάκης: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι παράδειγμα προς αποφυγή σε όλη την Ευρώπη»

Κύριε Κυρα­νάκη, θα ήθελα κατ’ αρχήν ένα πρώτο σχόλιο για την επα­νε­κλογή σας στην προ­ε­δρία της Νεο­λαίας του Ευρω­παϊ­κού Λαϊκού Κόμ­μα­τος. Τι σημαί­νει αυτό για σας;

Αυτή η επα­νε­κλογή είναι μια μεγάλη δικαί­ωση. Πολι­τική, στρα­τη­γική και προ­σω­πική. Δεν δια­λέ­ξαμε τυχαία τον τόπο και το χρόνο του Συνε­δρίου. Η Πορ­το­γα­λία, την ημέρα του συνε­δρίου της Νεο­λαίας του ΕΛΚ, έκλεινε ένα χρόνο χωρίς την τρόικα και χωρίς μνη­μό­νιο. Θέλαμε να δεί­ξουμε ότι μια χώρα και μια γενιά ανθρώ­πων που πέρασε τόσα πολλά μέσα στην κρίση, όπως και η Ελλάδα, μπορεί να ανα­κάμ­ψει και να ξανα­φέ­ρει δου­λειές, ανά­πτυξη και χαμό­γελα στους πολίτες της. Αυτό το κατά­φερε μια κεντρο­δε­ξιά κυβέρ­νηση, που παρέ­λαβε μια χρε­ω­κο­πη­μένη χώρα, που χωρίς να έχει υπο­γρά­ψει μνη­μό­νιο έπρεπε να αντι­με­τω­πί­σει τις συνέ­πειές του. Αυτό το Σάββατο στεί­λαμε δυνατό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη, ότι η γενιά μας είναι έτοιμη να κάνει τις σωστές επι­λο­γές και να δικαιω­θεί πολι­τικά.

Είναι όμως και προ­σω­πική δικαί­ωση γιατί από το 2010, που ξεκί­νησα την πορεία μου στην Ευρώπη μέχρι σήμερα, δέχθηκα αμέ­τρητα πυρά λόγω της ελλη­νι­κής μου κατα­γω­γής και των συνε­πειών της κρίσης. Δου­λέ­ψαμε πολύ σκληρά για να κατα­φέ­ρουμε να σπά­σουμε τα στε­ρε­ό­τυπα και να απο­δεί­ξουμε ότι είμαστε μια γενιά Ελλήνων που σκέ­φτε­ται δια­φο­ρε­τικά. Τους τελευ­ταί­ους μήνες, λόγω της κυβέρ­νη­σης Τσίπρα-Καμμένου, η εμπι­στο­σύνη των Ευρω­παίων έφτασε πάλι στο μηδέν. Παρά το αρνη­τικό κλίμα όμως, το γεγονός ότι οι μεγα­λύ­τε­ρες πολι­τι­κές νεο­λαίες σε όλη την Ένωση εμπι­στεύ­τη­καν ξανά έναν Έλληνα, σημαί­νει πολλά.

Όπως θυμό­μα­στε και προ­ε­κλο­γικά, είχατε δηλώσει ότι θέλετε μια δια­φο­ρε­τική Ευρώπη μαζί με τους πολίτες και όχι με τους γρα­φειο­κρά­τες. Από την ενα­σχό­λησή σας στο κέντρο των απο­φά­σεων, τι θα μπο­ρού­σατε να πείτε με σιγου­ριά για την εικόνα και την λει­τουρ­γία της Ευρώπης σήμερα;

Πολύ σωστά θυμάστε. Η πίεσή μας προς τον κύριο Γιούν­κερ τόσο προ­ε­κλο­γικά, όσο και από τη στιγμή ανά­λη­ψης των καθη­κό­ντων του ως νέου προ­έ­δρου της Κομι­σιόν για το ζήτημα της υπερ­βο­λι­κής γρα­φειο­κρα­τίας, είναι αστα­μά­τητη. Πρέπει να ομο­λο­γήσω ότι με την τοπο­θέ­τηση του κ. Μαρ­γα­ρίτη Σχοινά στη θέση του εκπρο­σώ­που της Κομι­σιόν ακούμε μια ρητο­ρική εμφανώς πιο πολι­τι­κο­ποι­η­μένη από την προη­γού­μενη πεντα­ε­τία. Έχει μάλιστα δημιουρ­γη­θεί μια ειδική μονάδα που εξε­τά­ζει ανα­λυ­τικά την χρη­σι­μό­τητα κάθε υπη­ρε­σίας των Βρυ­ξελ­λών και όπου παρα­τη­ρεί­ται γρα­φειο­κρα­τικό πλε­ό­να­σμα, δρο­μο­λο­γεί­ται το κλεί­σιμο ή η μεταρ­ρύθ­μισή της.

Το ίδιο γίνεται και με κομ­μά­τια ευρω­παϊ­κής νομο­θε­σίας, που δυσκο­λεύ­ουν αντί να απλο­ποιούν τη ζωή των Ευρω­παίων. Αυτά είναι θετικά βήματα, που όμως πρέπει να συνε­χι­στούν με ταχύ­τερο ρυθμό.\Κατά τη γνώμη μου πρέπει να βαδί­σουμε προς μια αλλαγή Συν­θή­κης, ώστε να απλο­ποι­η­θεί η νομο­θε­τική δια­δι­κα­σία και να είναι πιο γρήγορη, πιο άμεση και πιο κατα­νοητή στους πολίτες. Σχετικό πλάνο είχα κατα­θέ­σει σε πολίτες της Ρόδου, στις περυ­σι­νές ευρω­ε­κλο­γές.

Πώς βλέπετε την στάση των ευρω­παίων εταίρων μας απέ­να­ντι στην Ελλάδα και στην νεο­ε­κλε­γείσα κυβέρ­νηση του Αλεξη Τσίπρα; Η Αρι­στερά, την οποία ευαγ­γε­λί­ζε­ται, τι μηνύ­ματα κατα­φέρ­νει να περάσει στην Ευρώπη;

Η στάση των εταίρων δείχνει τερά­στια υπομονή και σεβασμό προς το ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα, σε αντί­θεση με τον Αλέξη Τσίπρα που κάνει ακριβώς το αντί­θετο. Με όποιον και αν έχω μιλήσει το τελευ­ταίο τρίμηνο για την Ελλάδα, αδυ­να­τεί να κατα­λά­βει ποιός είναι ο στόχος του. Θέλει χρήματα από την Ευρώπη; Δεν θέλει; Πόσα θέλει; Τι θα τα κάνει; Πόσα έχει δια­θέ­σιμα στα ταμεία του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου; Ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών της χώρας μιλάει στο όνομα του πρω­θυ­πουρ­γού;

Ο Πορ­το­γά­λος πρω­θυ­πουρ­γός με τον οποίο είχα την ευκαρία να συνο­μι­λήσω αρκετά την ημέρα των εκλογών του ΕΛΚ, μου είπε ακριβώς αυτό. Ότι δηλαδή οπο­τε­δή­ποτε έρχεται ο κύριος Τσίπρας στη Σύνοδο Κορυφής δεν έχει κανείς εικόνα για το ποιά ακριβώς είναι τα αιτή­ματα της κυβέρ­νη­σής του. Αυτό έχει δημιουρ­γή­σει ένα τερά­στιο κενό εμπι­στο­σύ­νης και αξιο­πι­στίας που είναι σχεδόν αδύνατο να ανα­τρα­πεί. Θα το ξεχνούσα όμως όλο αυτό αν η ζωή των Ελλήνων πολιτών είχε γίνει έστω λίγο καλύ­τερη τους τελευ­ταί­ους 4 μήνες. Μακάρι να τα κατα­φέ­ρει. Αν μας εξη­γή­σει και ακριβώς τι θέλει να κατα­φέ­ρει, μπορεί να τον βοη­θή­σουμε.

Οι Podemos φάνηκε να χάνουν έδαφος αυτούς τους πρώτους μήνες δια­κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Ποια είναι η γνώμη σας;

Ανα­με­νό­μενο. Οι Podemos πλέον είναι 4οι στις δημο­σκο­πή­σεις και η κεντρο­δε­ξιά πρώτη. Η Κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι παρά­δειγμα προς αποφυγή σε όλη την Ευρώπη και το πείραμα της Αρι­στε­ράς στην Ελλάδα φαί­νε­ται να βοηθά τους υπό­λοι­πους Ευρω­παί­ους ψηφο­φό­ρους να μην κάνουν το λάθος που κάναμε εμείς.

Είναι πάντως ένα θέμα που με απα­σχό­λησε στις φετινές εκλογές του ΕΛΚ. Από την αρχή αυτής της δια­δι­κα­σίας ήθελα να υπάρξει πλειο­ψη­φία των χωρών του ευρω­παϊ­κού νότου στο επόμενο προ­ε­δρείο. Αυτός ο στόχος δεν έχει να κάνει με θέσεις, έχει να κάνει με πολι­τι­κές. Θέλουμε να είμαστε εμείς η γενιά που θα βάλει φρένο στον λαϊ­κι­σμό κομ­μά­των, όπως οι Podemos, ο ΣΥΡΙΖΑ και το κίνημα 5 αστέρων του Πέπε Γκρίλο. Κάνο­ντας, λοιπόν, αυτό το πρώτο βήμα και με το βλέμμα στις ισπα­νι­κές και πορ­το­γα­λι­κές εκλογές του φθι­νο­πώ­ρου, θα αρχί­σουμε μια μεγάλη καμπά­νια κατά του λαϊ­κι­σμού με τις κεντρο­δε­ξιές νεο­λαίες του Νότου στην πρώτη γραμμή.

Θα ήθελα τις θέσεις σας για την παρά­νομη μετα­νά­στευση και την ανεργία που είναι απ’ ό,τι φαί­νε­ται κυρί­αρχα προ­βλή­ματα και στις χώρες της ευρω­ζώ­νης.

Α. Ανεργία:

Κατα­θέ­σαμε πλάνο 3 σημείων για την απα­σχό­ληση και τη δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας για τους νέους που υιο­θε­τή­θηκε από το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο και φέρει την στήριξη 100 νέων βου­λευ­τών από εθνικά κοι­νο­βού­λια της Ευρώπης. Υπο­στη­ρί­ζε­ται από τους ηγέτες του Ευρω­παϊ­κού Λαϊκού Κόμ­μα­τος, όπως ανα­κοι­νώ­θηκε στη Σύνοδο Ιουνίου στη Βιέννη, καθώς και από τον προη­γού­μενο Πρόεδρο της Ευρω­παι­κής Επι­τρο­πής Jose Manuel Barroso, που μας δέχθηκε στο γραφείο του για παρου­σί­αση και συζή­τηση των προ­τά­σεών μας. Έχει εφαρ­μο­στεί με επι­τυ­χία σε χώρες όπως η Ιρλαν­δία, η Σουηδία και η Πορ­το­γα­λία.

Το πλάνο προ­τεί­νει:

α) Φορο­λο­γικά κίνητρα για τις εται­ρείες που προ­σλαμ­βά­νουν νέους ανέρ­γους. Το μέτρο μπορεί να εφαρ­μο­στεί με φορο­ε­λα­φρύν­σεις που θα αντι­στοι­χούν στο ετήσιο ποσό του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας ή των κοι­νω­νι­κών εισφο­ρών ή άλλων φόρων που συν­δέ­ο­νται με την εργασία ανα­λό­γως το κράτος-μέλος.

β) Υπο­χρε­ω­τική ένταξη των επαγ­γελ­μα­τι­κών δεξιο­τή­των μέσω εργα­σια­κής εμπει­ρίας – πρα­κτι­κής στο πτυχίο τρι­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης. Το μέτρο εφαρ­μό­ζε­ται ήδη σε Γερ­μα­νία και Αυστρία, τις χώρες με το χαμη­λό­τερο ποσοστό ανερ­γίας νέων (4,8% και 5% αντί­στοιχα). Η ανα­ντι­στοι­χία πτυ­χιού­χων και σημε­ρι­νών αναγκών της αγοράς είναι προ­φα­νής, αφού σήμερα υπάρ­χουν πάνω από 2 εκα­τομ­μύ­ρια θέσεις εργα­σίας για τις οποίες δεν έχουν βρεθεί οι κατάλ­λη­λοι υπο­ψή­φιοι.

γ) Μηδε­νική γρα­φειο­κρα­τία για νέους επι­χει­ρη­μα­τίες με την πολι­τική ενός φορέα. Η μέση επι­χεί­ρηση στις χώρες με το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα ανερ­γίας σήμερα, χρειά­ζε­ται 15 εργα­το­μέ­ρες για να συστη­θεί και 3-5 εργα­το­μέ­ρες γρα­φειο­κρα­τίας και λογι­στι­κών υπο­χρε­ώ­σεων κάθε μήνα για να συντη­ρη­θεί. Προ­τεί­νουμε την πλήρη εφαρ­μογή ηλε­κτρο­νι­κών δομών για τη σύσταση και τις τακτι­κές πλη­ρω­μές, καθώς και τη δημιουρ­γία ενός μονα­δι­κού φορέα που θα συγκε­ντρώ­νει όλες τις δια­δι­κα­σίες. Μια τέτοια πολι­τική θα αυξήσει την παρα­γω­γι­κό­τητα, θα μειώσει το κόστος και θα επι­τρέ­ψει στην κάθε μικρή επι­χεί­ρηση να δημιουρ­γή­σει έστω μια ακόμη θέση εργα­σίας.

Β. Παρά­νομη Μετα­νά­στευση:

Κατα­θέ­σαμε ως Νεολαία ΕΛΚ τις προ­τά­σεις μας για την παρά­νομη μετα­νά­στευση τον Νοέμ­βριο του 2013 από το νησί της Lampedusa, όπου ταξι­δέ­ψαμε με μια 5μελή απο­στολή με ένα πλοιά­ριο για 13 ώρες, περ­νώ­ντας από το σημείο της τρα­γω­δίας του 2013. Δυστυ­χώς είδαμε κάτι ανάλογο να συμ­βαί­νει και φέτος. Οι προ­τά­σεις μας είναι οι εξής:

α) Οι αιτή­σεις ασύλου για πρό­σφυ­γες να γίνο­νται από τις πρε­σβείες χωρών της Ε.Ε. στις χώρες προ­έ­λευ­σης και όχι στις χώρες υπο­δο­χής. Από εκεί, με ανα­θε­ω­ρη­μένη τη Συνθήκη Δου­βλίνο ΙΙ, θα πρέπει η Επι­τροπή να κατα­νέ­μει τις αιτή­σεις σε όλα τα κράτη-μέλη ανάλογα με τον πλη­θυ­σμό και τις υπο­δο­μές τους. Το παρόν σύστημα κοστί­ζει περισ­σό­τερο σε χρόνο και χρήμα, αλλά πάνω από όλα κοστί­ζει σε ανθρώ­πι­νες ζωές.

β) Η Frontex πρέπει να ενι­σχυ­θεί επι­χει­ρη­σιακά και να λει­τουρ­γεί ως Ευρω­παϊκή ακτο­φυ­λακή. Οι έλεγχοι στη Μεσό­γειο πρέπει να αυξη­θούν σε βαθμό που να μην έχει κανένας δια­κι­νη­τής μετα­να­στών την ψευ­δαί­σθηση ότι μπορεί να περάσει ανε­νό­χλη­τος τα σύνορα και να αφήσει όλους αυτούς τους ανθρώ­πους στην τύχη τους. Σε αυτό πρέπει να συναι­νέ­σουν και οι εθνικές κυβερ­νή­σεις και να συμ­με­τά­σχουν επι­χει­ρη­σιακά ώστε να στα­μα­τή­σουν πλέον αυτά τα δρο­μο­λό­για θανάτου.

Στο ΕΛΚ συμ­με­τέ­χουν μερικά από τα μεγα­λύ­τερα πολι­τικά κόμματα της Ευρώπης. Ποιες οι θέσεις για την δια­πραγ­μά­τευση;

Η θέση του ΕΛΚ για τη δια­πραγ­μά­τευση είναι σαφής. Συμ­φω­νία άμεσα για να στα­μα­τή­σει η αβε­βαιό­τητα με εγγυ­ή­σεις από την Ελλη­νική κυβέρ­νηση για εφαρ­μογή των συμ­φω­νη­θέ­ντων και για να παρα­μεί­νει η Ελλάδα στο ευρώ. Ταυ­τό­χρονα το ΕΛΚ στη­ρί­ζει μέτρα που θα ανοί­ξουν την αγορά, θα ενι­σχύ­σουν τον ιδιω­τικό τομέα, θα κάνουν την οικο­νο­μία πιο αντα­γω­νι­στική και παρέ­χουν δίχτυ ασφα­λείας σε αυτούς που το έχουν πραγ­μα­τικά ανάγκη. Γι αυτό και τα 200 εκα­τομ­μύ­ρια για την ανθρω­πι­στική κρίση δόθηκαν αμέσως από την Κομι­σιόν εκτός δια­πραγ­μά­τευ­σης. Βέβαια το γεγονός ότι την ίδια ώρα η Κυβέρ­νηση πλήρωνε 500 εκα­τομ­μύ­ρια για την επι­σκευή αντι­κει­με­νικά ασύμ­φο­ρων πολε­μι­κών αερο­πλά­νων στην Lockheed Martin, δεν βοηθά.

Ως προς το ΕΛΚ πάντως στο συνέ­δριο της Πορ­το­γα­λίας μίλησα με σκληρή γλώσσα για τον τρόπο που οι σημε­ρι­νοί Ευρω­παίοι ηγέτες αντι­με­τω­πί­ζουν την πολι­τική, ξεχνώ­ντας ότι πρέπει να εμπνεύ­σουν τον κόσμο, και να τον κάνουν να πιστέ­ψει ξανά στην ευρω­παϊκή ιδέα. Με τεχνι­κούς όρους και απειλές όχι μόνο δεν κερ­δί­ζεις εκλογές, αλλά χάνεις και ολό­κλη­ρες γενιές. Εμείς θα γίνουμε η φωνή μιας κεντρο­δε­ξιάς που δεν κρύ­βε­ται, δεν φοβάται και δεν κλεί­νε­ται στα γυάλινα κτήρια των Βρυ­ξελ­λών. Είμαστε το δια­βα­τή­ριο κάθε νέου που θέλει να μπει στην πολι­τική και να αλλάξει τη γει­το­νιά του, τη χώρα του, την Ευρώπη. Στόχος μου είναι να δημιουρ­γή­σουμε μια γενιά νέων πολι­τι­κών που θα σκέ­φτε­ται με ακριβώς αυτόν τον τρόπο.