Περισσέματα ανθρωπιάς στην Κάλυμνο

Με πενιχρά μέσα, συμπα­ρά­σταση από τον Δήμο παρόλα τα προ­βλή­ματα που έχει, εθε­λο­ντική προ­σφορά και πολύ ανθρω­πιά, η ομάδα Στή­ρι­ξης των Προ­σφύ­γων στην Κάλυμνο (Immigrant and Refugee Support Group in Kalymnos), δίνει μαθή­ματα πολι­τι­σμού.

Γιατί δεν μπορεί να εννοη­θεί μια κοι­νω­νία πολι­τι­σμένη, όταν δεν ευαι­σθη­το­ποιεί­ται απέ­να­ντι στον ανθρώ­πινο πόνο, κλείνει τα μάτια στην δυστυ­χία κατα­τρεγ­μέ­νων ανθρώ­πων και αδια­φο­ρεί όταν ένας ολό­κλη­ρος λαός ξεκλη­ρί­ζε­ται από τον θρη­σκευ­τικό φανα­τι­σμό και τα παγκό­σμια συμ­φέ­ρο­ντα.

Μια φούχτα άνθρω­ποι, έστησαν ένα χώρο περί­θαλ­ψης προ­σφύ­γων, στα Παλιά Σφαγεία της Καλύ­μνου, που παρα­χω­ρή­θη­καν από τον Δήμο και μετα­τρά­πη­καν σε έναν ανθρώ­πινο χώρο δια­μο­νής, λίγων βέβαια ατόμων (25-30) αλλά πολύ σημα­ντι­κού, αν σκεφτεί κανείς πως σε άλλα μέρη ούτε αυτή η εγκα­τά­σταση δεν υφί­στα­ται.

Δίπλα στους εθε­λο­ντές το σωμα­τείο “Άγιος Νικό­λαος” με “εμπει­ρία” στην ανθρω­πι­στική προ­σφορά, ώστε να εξα­σφα­λι­στούν τα εντελώς απα­ραί­τητα για ανθρώ­πι­νες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης. Μετέ­τρε­ψαν ένα χώρο σε μια εστία ανθρω­πιάς, με προ­σω­πική εργασία και έξοδα, αν και δεν επαρκεί και θα πρέπει ο Δήμος να μερι­μνή­σει για επι­πλέον χώρο.

Είναι ανάγκη να στε­γα­στούν ανθρώ­πι­νες ιστο­ρίες, ζωές που κατα­στρά­φη­καν στον παρα­λο­γι­σμό του πολέμου, παι­δι­κές ψυχές τραυ­μα­τι­σμέ­νες, ανεί­πω­τος πόνος, μνήμες από μια πατρίδα ισο­πε­δω­μένη από το μίσος των φοντα­με­ντα­λι­στών και την αδια­φο­ρία της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας. Πρέπει να βρουν κατα­φύ­γιο όσοι γλύ­τω­σαν και δεν στοί­χειω­σαν για πάντα τα νερά του Αιγαίου και την συνεί­δησή μας.

Η προ­σφυ­γιά, είναι η χει­ρό­τερη τρα­γω­δία, είναι η πιο απάν­θρωπη συνέ­πεια του πολέμου, είναι πληγή βαθειά στον πολι­τι­σμό μας και δεν μπορεί να αφήνει κανέναν ασυ­γκί­νητο, ούτε να μας φοβίζει η δυστυ­χία αυτών των ανθρώ­πων.

“Παλμός της Καλύ­μνου”