Oι θέσεις της Λαϊκής Συσπείρωσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο για την υγεία

Την πλήρη ταύτισή τους με την κυβερ­νη­τική πολι­τική, της εγκα­τά­λει­ψης και ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης της υγείας, επι­βε­βαί­ω­σαν τόσο η Περι­φε­ρειακή Αρχή της Περι­φέ­ρειας Νότιου Αιγαίου όσο και οι υπό­λοι­πες παρα­τά­ξεις, που κατ΄ε­φη­μι­σμό και μόνο ονο­μά­ζο­νται αντι­πο­λί­τευση, στη συνε­δρί­αση του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου στις 23 του Μάη στο Καστε­λό­ριζο.

Το κάλεσμα της Λαϊκής Συσπεί­ρω­σης, να απο­φα­σί­σει το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο την ανά­πτυξη της πάλης μαζί με το λαϊκό κίνημα και τους φορείς του ώστε:

Να στε­λε­χω­θούν όλες οι μονάδες δημό­σιας υγείας των Νησιών μας (τα 6 Νοσο­κο­μεία, Κέντρα Υγείας, Περι­φε­ρειακά Ιατρεία και τα Πολυ­δύ­ναμα Ιατρεία) με όλο το ανα­γκαίο ιατρικό, νοση­λευ­τικό, διοι­κη­τικό και τεχνικό προ­σω­πικό.

Να στε­λε­χω­θούν οι μονάδες του ΠΕΔΥ.

Να εξα­σφα­λι­στεί πλήρης και επαρκής χρη­μα­το­δό­τηση των μονάδων αυτών.

Κάλυψη με τον απα­ραί­τητο τεχνικό εξο­πλι­σμό.

Να δημιουρ­γη­θεί σύγ­χρο­νος κρα­τι­κός φορέας δια­κο­μι­δών επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών από αέρα και θάλασσα για τη μετα­φορά τους από τα νησιά σε κεντρικά νοσο­κο­μεία.

Να μην προ­χω­ρή­σει η Ψυχια­τρική Μεταρ­ρύθ­μιση της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης που οδηγεί στο κλεί­σιμο των δημό­σιων ψυχια­τρι­κών νοσο­κο­μείων και θυσιά­ζει ασθε­νείς και εργα­ζό­με­νους για τα κέρδη των επι­χει­ρη­μα­τιών και των ΜΚΟ.

Κατάρ­γηση κάθε πλη­ρω­μής για ιατρι­κές και εργα­στη­ρια­κές εξε­τά­σεις, φάρμακα, θερα­πείες, υγειο­νο­μικό υλικό και τεχνικά βοη­θή­ματα.

Να στε­λε­χω­θούν τα Νοσο­κο­μεία , τα Κέντρα Υγείας και όλες οι μονάδες υγείας με ασθε­νο­φόρα που είναι ανα­γκαία για την εξυ­πη­ρέ­τηση των κατοί­κων που έχουν στην ευθύνη τους.

Έτυχε την πλήρη απα­ξί­ωση, με το επι­χεί­ρημα του περι­φε­ρειάρχη, ότι οι θέσεις αυτές είναι κομ­μα­τι­κές. Απο­κά­λυψε με αυτό τον τρόπο σε ότι αφορά το λαό και ιδιαί­τερα το μεγάλο ζήτημα της υγείας, τη δική του κομ­μα­τική πολι­τική που είναι η εξυ­πη­ρέ­τηση των συμ­φε­ρό­ντων των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων, που δρα­στη­ριο­ποιού­νται και λιγου­ρεύ­ο­νται τον τομέα της υγείας. Επι­βε­βαί­ωσε για άλλη μια φορά τη δική του κομ­μα­τική πολι­τική, η οποία συμπί­πτει με την πολι­τική των Ελλη­νι­κών κυβερ­νή­σεων , συγκυ­βερ­νή­σεων και Ε.Ε., ότι η υγεία είναι ένα εμπό­ρευμα και όχι κοι­νω­νικό αγαθό.

Καμία ψευ­δαί­σθηση, καμιά επα­νά­παυση δεν πρέπει να υπάρξει. Εδώ και τώρα αγώνες και διεκ­δι­κή­σεις για τη κάλυψη των σύγ­χρο­νων λαϊκών αναγκών και στα ζητή­ματα της Υγείας, της Πρό­νοιας και της Ασφά­λι­σης.